317 | คอมหมาด

ตั้งใจไว้ว่าจะซื้อจอคอมใหม่แทนอันเก่าที่ตายในหน้าที่ไปแล้ว
ก็เลยได้แต่ศึกษาข้อมูลเป็นเดือนๆ (< –เป็นคำพูดที่ดูดีกว่า “ไปดูของคนโน้นคนนี้แล้วก็อยากได้”)
แล้วอดอั้นกลั้นใจไว้ ด้วยหวังว่าไปเดินงานคอมมาร์ตปีนี้จะได้ซื้ออะไรติดมือกลับบ้านซะทีครับ
เพราะครั้งก่อนๆ ที่เคยไปงานนี้มา ก็ได้แต่ยืนน้ำลายยืดอยู่หน้าพริตตี้ เอ๊ย หน้าร้านขายอุปกรณ์
เหตุเพราะไร้ปัจจัย จึงไร้คนเหลียวแล

ดังนั้น เอาวะ!!
คราวนี้ผมจะกำเงินไปซื้อจอคอมให้ได้ อ้าย อ้าย อ้าย
(เสียงก้องบนหน้าผาสูงชัน มีคลื่นทะเลซัดสาดกระเซ็นแบบการ์ตูนญี่ปุ่นบ้าพลังสังหาร)

แล้ววันนี้ก็มาถึง (จริงๆ คือเมื่อวาน) ผมก็ไปเดินคอมมาร์ตวันแรกตั้งแต่ไก่โห่เลยครับ
คราวนี้ไปกับเพื่อน(ปิง)และเพื่อนสาวอีกคน (วันนี้โสด!!! โอ้ว!! เมียตูจะเข้ามาอ่านบล็อกเปล่าวะ)
มา จะโพสต์ภาพประกอบการบรรยายให้ชมกันคร่าวๆ
ถ้าอันไหนอยากซูมอ่านรายละเอียดก็จิ้มไปขยายดูเอาเองครับ

ไม่รู้จะบรรยายอะไรกับภาพที่คุ้นหูคุ้นตาคนมางานนี้
เออ แล้วกูจะถ่ายมาทำไมวะ เพื่อรายงานตัวว่ามาแล้วยังงั้นเหรอ?
อ๋อๆ.. จะบอกว่าตอนที่เดินผ่านแถวนี้ เขาเปิดเพลงคอมมาร์ตกันด้วยครับ!!
ใช่ๆ นั่นแหละๆ อ่านไม่ผิดหรอกครับ “เพลงคอมมาร์ต” .. ดูตั้งใจแต่งเพลงมาเพื่องานนี้มากๆ
(ถ้าเป็นผมจะเขียนเนื้อร้องประมาณว่า .. คอมหมาด คอมหมาด หอมสะอาดและขาวเหมือนใหม่)

อาจเป็นเพราะไม่ได้ติดตามข่าวพวกอุปกรณ์แปลกๆ อะไรแบบนี้อย่างใกล้ชิด
พอเห็นอะไรแบบนี้ก็เลยชอบใจ (ถ้าใครเคยเห็นกันแล้วก็อย่าว่ากันนะครับ) แถ่มแท้ม..

Asus EEE Top คอมพิวเตอร์หน้าจอสัมผัสราคาไม่ถึงสองหมื่น ลองเอานิ้วถูๆ เล่นแล้วสนุกดีแฮะ

สาเหตุที่มากะเพื่อนสองคนก็เพราะทั้งคู่จะมาซื้อโน้ตบุ๊กเดลล์ครับ (แหม ของเขาดีจริงๆ)
เลยนัดกันตั้งแต่เพลเพื่อเจอกันในงานนี้ตั้งแต่เนิ่นๆ และก็สอยโน้ตบุ๊กไปคนละตัว (ส่วนผมยืนดู น้ำลายยืด)

จอเก่าที่เจ๊งไป(ตอนหมดประกันพอดี)นั้นยี่ห้อ BenQ ครับ คราวนี้เลยไม่ค่อยอยากเดินเฉียดโซน BenQ นัก
แต่พอเผลอโฉบไปก็เจอกับอะไรสักอย่างที่คล้ายๆ iMac (ไม่เชื่อดูสิ) แต่เป็นพีซี และยี่ห้อ BenQ ซะด้วย
(อีกอันที่ไม่ได้ถ่ายมาก็คือโน้ตบุ๊ก MSI ที่บางเฉียบและหน้าตาเหมือน MacBook Air ที่ประกอบไม่เนี้ยบนัก)

ไหนๆ ก็ไหนๆ เลยแวะดูโน้ตบุ๊กยี่ห้อเดียวกันนี้ เพราะที่ซื้อให้แฟนใช้ก็ไม่มีปัญหาอะไร
(อย่างว่าครับ วงการนี้ซื้อของเหมือนแทงหวย) เลยลองมาศึกษาข้อมูลราคาและประสิทธิภาพดูสักต๊อย
ก็พบว่าเออ เขาทำแป้นพิมพ์ที่มีปุ่มตัวเลขด้านขวาครบได้ด้วยเว้ย ใช้สะดวกดีเว้ย ..ชื่นชมๆ

ส่วนเทรนด์ของสินค้าที่เขาเอามาขายกันนอกจากโน้ตบุ๊กและจอภาพแอลซีดีที่เป็นกระแสของปีนี้แล้ว
ก็มีไอ้พวกนี้แหละครับ – ฮาร์ดดิสก์แบบพกพา รู้สึกว่าราคาจะดิ่งลงสวนทางกับดีไซน์ สวยขึ้นทุกทีเลย
(ของเอเซอร์ถ้าซื้อจากในฮอลล์ใหญ่จะแพงกว่าโซนร้านปลีกอยู่ร้อยสองร้อยครับ ต้องเดินส่องดูดีๆ)

แล้วก็บรรดาแฟลชไดรฟ์ ราคาไม่ได้ดิ่งเหวพรวดพราดเหมือนปีที่แล้ว คงเพราะไม่รู้จะลดราคายังไงแล้ว
ก็เลยมาแข่งกันที่ลูกเล่น-ดีไซน์แทน (นั่นแสดงว่าอยากซื้อก็ซื้อไปเหอะ ราคามันนิ่งแล้วจ้ะพี่น้อง)
แต่อันที่ผมใช้นี่ ๒ กิ๊กสีม่วง ตอนนั้นซื้อมาเจ็ดร้อย ใช้ยังไงก็ไม่พังซะที เซ็งมากครับ (อวด อวด)

การ์ดชนิดต่างๆ ที่เอามาเสียบกล้อง-โทรศัพท์ ก็ถูกจนตัดสินใจซื้อได้ไม่ยาก (พูดแบบนี้แล้วดูรวยมะ)

อันนี้ฟูจิตสึครับ เขาทำอะไรออกมาก็สวยไปหมดเลย ซึ่งเมื่อก่อนของของพี่แกจะโคตรแพงมาก
แต่เดี๋ยวนี้พอเจอสงครามราคาและดีไซน์จากเจ้าอื่น ก็เลยลดลงมาละ แต่ยังคงความสวยเด้งอยู่
แถมหมุนมาเขียนเล่นได้ด้วยนะ (อยากได้เหมือนกัน แต่คงยื่นเรื่องไม่ผ่านกระทรวงการคลัง)

นั่งร้านเอาไว้ส่องเก้งครับ
ไม่เคยลองส่องไอ้แบบนี้ดูเลยแฮะ มันจะเห็นละมั่งผสมพันธุ์กับม้าลายในระยะแปดกิโลเมตรไหมเนี่ย

มาถึงแล้ววว ซุ้มซัมซุง (อ่านเร็วๆ สิ — ซุ้มซัมซุงๆๆๆๆ — น้ำลายงี้ฟอดเลย)
จดสเป็กและราคามาคร่าวๆ จากบ้าน ด้วยหวังจะมาดูสักหน่อยว่าในงานนี้เขาลดกี่มากน้อย แต่ปรากฏว่า..

เฮ้ย ทำไมราคามันแพงกว่าข้างนอกอีกวะ!!!! (พอดีเล็งรุ่นนึงเอาไว้แล้วมันแพงกว่าอยู่หลายร้อย)
ผมหันไปถามพนักงานขาย (ซึ่งเพิ่งขายได้สองชั่วโมง ยังพูดไม่คล่องนัก) ว่าราคามันขึ้นเหรอครับ
พนักงานก็วิ่งไปหลังร้านแป๊บนึงแล้วกลับมากระซิบว่า “๖๗๐๐ ก็ได้พี่”
ซึ่งราคานี้ก็ยังแพงกว่าข้างนอกอยู่สองสามร้อยอยู่ดี.. ผมยิ้มแล้วบอกขอบคุณพนักงานคนนั้นไป
หมดกัน อุตส่าห์ถ่อมา .. ผมเลยจากมาแบบเงียบๆ แล้ววิ่งเข้าห้องน้ำไปต่อยตุ๊กตากระต่ายอย่างบ้าคลั่ง

ย้ำรอบที่ร้อย (ให้กับตัวเองและลูกเสืออื่นทั่วโลก) ว่า ของในงานคอมมาร์ต ไม่จำเป็นต้องถูกเสมอไป!
แต่ก็ปลอบใจรอยที่ห้าร้อยว่า เรามาดูเพื่อศึกษาความเป็นไปของแบล็บๆๆ..แค่กๆ (กัดลิ้นตัวเอง เลือดพุ่ง)

เห็นหลวงพี่กำลังคุยเรื่องสเป็กของ iPod ด้วแหละ แอบถ่ายมาจะบาปไหม
อ้อ.. จริงๆ แล้วพระที่มาเดินงานคอมใช่ว่าจะเป็นพระอย่างที่เราตำหนิเสมอไปนะครับ
เพราะตอนผมบวชก็เคยฟังหลวงพี่บ่นว่าจะหาซื้อเครื่องอัด MP3
เอาไว้อัดเสียงบรรยายธรรมส่งไปคลื่นวิทยุท้องถิ่นยังยากเลย
เพราะไม่อยากเดินห้างคอม มันดูไม่ดี แต่ก็ไม่มีศิษย์วัดที่มีความรู้พอที่จะไปเดินให้ อะไรแบบนี้
แต่กับกรณีหลวงพี่เลือกไอพอดนี่ ผมก็ไม่รู้ว่าจะบรรยายยังไงดีเหมือนกัน

ราคาของ External Harddisk ตอนนี้ก็ราวๆ นี้ครับ (ยี่ห้ออื่นๆ ในงานก็แพงกว่านี้สองสามร้อย)

แฟลชไดรฟ์อีกที (ตกลงมันเรียกอะไร แฟลชไดรฟ์ ทัมไดรฟ์ หรือตัวดูด?)
เห็นมันเรียงเป็นแพตเทิร์นสวยดี อีกห้าร้อยปีมีคนมาเห็นภาพนี้เข้าคงคิดว่าเป็นลายประจำยาม

ส่วนแผงนี้ก็เป็นฮาร์ดดิสก์อีกแล้ว มึงจะโพสต์แบบซ้ำๆ กันทำไมวะ

ตรงโซนร้านค้าย่อยชั้นบนมีร้าน Macro Care มาขายด้วยครับ
ร้านนี้เป็นที่รู้กันในวงการ(วงการอะไรวะ) ว่าเขาเป็นผู้นำด้านการขายเมาส์ปากกา

อันนี้เป็นยี่ห้อที่เพิ่งปรากฏโฉมได้ไม่นาน (ผมเคยได้ยินชื่อเมื่อไม่กี่วันมานี้เองครับ)
โอ้ว ราคาถูกมากๆ เลยนะเนี่ย แล้วคุณภาพล่ะ?..

โอเค พอไปวัดไปวาได้ครับ (ไปวัดเพื่อหาหลวงพี่ที่ซื้อไอพอดตะกี้)

เมาส์ปลาโลมา~ (แหม เสียดายไม่มีใครโหนกระแสหมีแพนด้าเอามาทำเมาส์ คงขายได้เนอะ)

เดินเข้าห้องน้ำ (ไปล้างมือ ไม่ได้ไปขี้ ..จริงๆ!!) ก็เจอเป้ยนอนล้มอยู่หน้าห้องน้ำ
อูย.. เปลี่ยนใจละ ไปขี้ดีกว่า

สมัยเพนเทียมโฟร์เพิ่งออก ผมไปเดินพันธุ์ทิพย์ทีไรก็เจอแต่ป้ายราคาแบบนี้แหละครับ
แล้วคนสมัยนั้นก็บ้าตัวเลขเหล่านี้จริงๆ เรียกว่าเจะเป็นจะตายกะตัวเลขสัญญาณนาฬิกากันเลยแหละ
คือมานั่งนึกดูก็ขำ ว่าเราจะไปซีเรียสอะไรกะความเร็วเสี้ยวมิลลิวินาทีกันนักวะ
เหมือนสมัยนี้ที่เป็นการมาถึงของเทคโนโลยีภาพแบบ Full HD
ซึ่งคุณจะไม่ต้องซีเรียสเรื่องขอบภาพสีดำบนล่างเวลาดูหนัง แต่คุณเสียพื้นที่หน้าจอไปหลายเม็ดภาพ
อันนั้นอย่าไปสน เราซื้อคอมมาดูหนัง ไม่ได้ใช้ทำงาน โอ้ว เมพแท้!!

หนักงานขาย DIVADRIVE ของ TREK ก็ยังอธิบายไม่คล่องนัก
แต่จับใจความได้ว่าของในมือคือ External Harddisk อีกเจ้านึงที่ขนาด ๑๖๐ กิ๊ก
แต่เก็บข้อมูลด้วยการบีบอัดจนสามารถจุได้ถึง ๑ เทระไบต์ (ตอนมันบีบทั้งวันคงเหนื่อยเนอะ)

แล้วก็มาถึงร้าน J.I.B. (มันควรจะอ่านว่าร้านจิ๊บใช่ไหม) ที่เป็นร้านประจำอยู่แล้ว
และก็ได้จ่ายตังค์ให้กับจอซัมซุงรุ่นนี้เสียทีจ้ะ เพราะมันถูกดี (ต๊าย ซื้อของถูก อี๋ๆๆ)
เออ ผมชอบลายมือของคนเขียนป้ายแปะของร้านจิ๊บมากเลยนะครับ ไปกี่ทีก็ยืนดูด้วยความชื่นชม
(ที่เซียร์มีเขียนเรียงป้ายว่า ถูก! / คุ้ม! / แรง! / เทพ! / ..และ เทพกว่า!!! กร๊ากกกก)
คือมันสวยดีอ้ะ ถามพนักงานก็ได้คำตอบว่าเขามีคนเขียนประจำอยู่ ..เออ น่าไปสัมภาษณ์แฮะ

ฝั่งร้านไอทีกล้วยก็มีจอรุ่นเดียวกัน แต่แพงกว่านิดหน่อย แถมขึ้น Error ด้วย (ต๊าย เสียราคา)

ซื้อเราเตอร์มาอีกอัน พอดีที่บ้านต่อได้แต่ TOT (ซึ่งไม่เร็วเลย) เลยต้องขอเน็ตเป็น ๒ สาย
ทางร้านแถมเสื้อให้ตัวนึง กับเสาสัญญาณพลังช้างสารอีกอัน กระจายได้ไกลถึงร้อยลี้

สรุปว่างานนี้ได้อะไรมาบ้างจ๊ะ
นอกจากจอคอมแล้วก็เราเตอร์ข้างบน ผมก็ยังซื้ออย่างอื่นมาอีกให้คุ้มค่ารถใต้ดิน ดังนี้

ผ้าเช็ดแว่นเมพ ราคา ๓๙ บาท ทำจากใยสไปรูไลน่าเอสเตอร์
พอซื้อเสร็จปั๊บ กลับบ้านแกะกล่องดู เลยเพิ่งรู้ว่าจอที่ซื้อมาน่ะ มันแถมผ้าดีกว่าไอ้ ๓๙ บาทนี่อีก!!

เออ อันนี้ฮา
คือปกติงานสัปดาห์หนังสือเนี่ย ผมจะขี้เกียจถ่อไปครับ ถ้าไม่ได้อยากอ่านอะไรจัดๆ จริงๆ
พอดีร้านแถวบ้านมันลด ๑๐% อยู่แล้ว เลยไม่รู้จะไปเบียดคนเอาบรรยากาศอะไรนักหนา
แต่พอมาเจอซุ้ม GM ที่มาขายในงานคอมมาร์ต ก็เลยแวะซะหน่อย

แล้วก็สอย GM Cafe’ กับ OSHO มาสองเล่ม ในราคาลด ๑๕ หรือ ๒๐% นี่แหละ (ถูกจัง)
แต่เท่านั้นยังไม่พอ! คนขายใจดีมากครับ แถม GM เล่มย้อนหลังมาให้อีก ๒ เล่ม
แล้วก็หนังสือแจกอีกเล่ม!! เฮ้ย มันถูกกว่างานหนังสือเยอะเลยนะเนี่ย!! (แล้วฮาตรงไหน?)

สุดท้าย กลับมาบ้านด้วยความอ่อนล้า เพื่อพยายามต่อฐานจอ Samsung 2233SW ที่ซื้อมา
ปรากฏว่าพยายามเสียบเท่าไหร่ก็เสียบไม่ลง! ใช้สมองก็แล้ว ใ้กล้ามเนื้อก็แล้ว ยังไม่สำเร็จ
จนท้อใจ กินข้าวต้มแล้วนอนสิ้นหวัง ตื่นมาสามทุ่มเลยบอกปิงให้เสียบให้ที ก็เฮ้ย เสียบได้เว้ย
สรุปว่าจอรุ่นนี้ต้องให้เพื่อนต่อให้ครับ เพราะมันจะกดแรงๆ แบบไม่กลัวของพัง ซึ่งกูกลัวเว้ย!!

จบแล้วจ้ะ~

.

ป.ล.
ถ้าผมได้เป็นประธานาธิบดีโลก
จะขอเปลี่ยนเส้นแบ่งวันใหม่เป็นสักช่วงตีสี่ตีห้าละกัน เพราะช่วงนั้นเราคงหลับกันมากกว่าเที่ยงคืน
คือยังไงดีอ้ะ .. มันเป็นความทุกข์ยิ่งนักของคนชอบเขียนบล็อกเวลาดึกๆ นะครับ
เวลาจะเล่าเหตุการณ์เมื่อตอนกลางวันที่ผ่านมาเนี่ยก็งง ว่าควรจะเรียกวันนี้หรือเมื่อวานกันแน่วะ

ป.อ.
เมื่อเด็กๆ ผมก็เป็นเด็กเนิร์ดคนนึงนี่แหละครับ วันๆ ขลุกอยู่กะจอคอม
แกะแงะฝา ลองโปรแกรมเท่าที่มีให้เล่นในช่วงก่อนยุคที่อินเทอร์เน็ตจะกลายเป็นวิถีชีวิตของคนไทย
แต่พอโตมาก็เริ่มห่างๆ หายๆ เลิกคุยกะคอมหันมาคุยกะคนแทน เออ รู้สึกตัวเองเป็นผู้เป็ฯคนขึ้นเยอะ
คือจำได้ว่าพอเรียนจบก็ไม่ได้ติดตามวงการคอมพิวเตอร์ละนะ เรียกว่าแทบไม่เคยไปพันธุ์ทิพย์อีกเลย
แต่พอเป็นทหารก็ยังต้องไปซ่อมคอมให้จ่าอยู่ดี ฮ่วย!

ป.ฮ.
ขออภัยที่ไม่มีภาพพริตตี้เลยนะครับ คือไม่รู้วิธีการจะได้มาจริงๆ ..มอเตอร์ชงมอเตอร์โชว์ก็ไม่เคยไป
ทุกวันนี้ก็ยังคิดอยู่เสมอว่าเออ อยู่ดีๆ คนเราจะกล้าเอากล้องไปส่องหน้าสาวตึงได้ยังไงวะ ..เมพว่ะ