039 | Nostalgia Fever
เอ..นี่แสดงว่ากูกระแดะตั้งชื่อเป็นภาษาองกฤษอีกแล้วว่ะ
แต่ไม่รู้จะหาคำไทยคำไหนมาแทนคำว่า อารมณ์โหยหา ถวิลหาอดีตได้เท่าคำที่ว่า
เอาวะ ช่างเหอะ คิดมาก หัวล้าน
พอดีผมกลับบ้าน (ที่เพชรบุรี) มาน่ะครับ
เมื่อก่อนสมัยเรียนมหาลับ นานมากๆ กว่าจะได้กลับสักครั้ง
เป็นเพราะเรียนหนักพักน้อยหรือติดเพื่อนก็ไม่ทราบได้
แต่รู้ว่ากลับไปทีนึงก็เห็นความเปลี่ยนแปลงกับภูมิประเทศและสิ่งแวดล้อมที่บ้านทุกครั้ง
คราวนี้เลยอัดมาสิบรูป
เริ่มด้วย

นี่เป็นจี้เล็กๆ ที่รุ่นพี่ที่คณะให้มาหลังรับน้อง เด็กถาปัดหลายคนรวมถึงผม ใส่ไว้จนเรียนจบห้าปีนั่นละ

บันไดขึ้นชั้นสองของบ้าน มีแต่หนังสือการ์ตูนที่ผมอ่าน (อย่างบ้าคลั่ง) เมื่อตอนเด็กๆ เต็มไปหมด
ใครอยากให้ลูกรักการอ่าน จงอย่าปิดกั้นด้วยการห้ามอ่านการ์ตูนนะครับ ขอบอก
(จริงๆ แล้วรูปนี้ชัดมาก แต่ลองใช้ Fireworks ย่อให้เล็กๆ แล้วขยายให้ใหญ่จน เละแล้วดูเท่ดีเลยเอา)

พอขึ้นมาถึงชั้นสองก็เจอชั้นหนังสือที่พ่อตอกไม้ติดกับผนังบ้านไว้ให้ ..นี่เป็นมุมหนึ่งของห้องครับ

นี่ก็อีกมุมที่เป็นการ์ตูน (ห้องนี้ผนังจะปกคลุมไปด้วยหนังสือ เหมือนห้องสมุดเลยว่างั้น)

ที่เห็นในรูป (ที่มีศรพยายามชี้) นั่นสมุดบันทึกผมเองครับ เริ่มเขียนตอน ม.๔
ตอนนั้นเป็นสมุดธรรมดา แต่พอเรียนมหาลัยเลยเปลี่ยนมาใช้เล่มขนาดใหญ่ (ปกดำมันๆ ข้างบน)
ถ้านับรวมเล่มปัจจุบันก็ล่อไป ๙๔ เล่มละ

ในลิ้นชักโต๊ะผมมีอะไรโบราณๆ อยู่เยอะครับ อันนี้เป็นหนังสือภาษาจีนที่ไปเอามาจากบ้านน้า
อายุคงไม่ต่ำกว่า ๔๐ ปี แต่ผมชอบการออกแบบของมันมากเลย โคตรคลาสสิค

พลิกดูเพื่อจะถ่ายรูป ก็เจอไปรษณียบัตรที่สัสดีอำเภอส่งมาให้คุณ - ติดแสตมป์ ๗๕ สตางค์
(ที่บ้านผมเรียกยายว่า “คุณ” บ้านอื่นอาจเรียกคุณยายหรือแม่คุณ แต่บ้านผมเรียกยังงี้อ่ะ)
เนื้อหาภายในบอกให้ไปรับค่าฌาปนกิจศพก๋ง (ตา) ที่เป็นพลทหารในยุคสงครามโลกครั้งที่ ๒

บนโต๊ะมีกล่องรองเท้า ข้างในยัดจดหมาย Pen Friend ที่โดนครูบังคับให้เขียนตอนประถม
แต่เขียนไปเขียนมาดันติด เลยมีเพื่อนที่คบกันแบบไม่เคยเห็นหน้าหลายสิบคน
บุรุษไปรษณีย์รู้จักผมและเลขที่บ้าน (ทั้งที่ลืมใส่ตำบล หมู่บ้านในจ่าหน้าซอง) เพราะต้องมาส่งทุกวัน
ผมบ้าเขียนจดหมายจนถึง ม.๓ เลยเลิกเขียนไป
(เดี๋ยวนี้ความคลาสสิคของจดหมายไม่เหลือแล้วครับ .. MSN เอาไปแดกหมด)

บัตรสตาฟตอนทำกิจกรรมที่โรงเรียน+มหาลัย (มีรูปไอ้แอนนนนนตอนผมยาวด้วยว่ะ)
เวลาทำกิจกรรมผมชอบสะสมบัตรไว้ระลึกถึงมัน
แต่ไม่รู้ว่าใบที่เป็นของปี ๓-ปี ๕ เอาไปเก็บไว้ไหน เลยไม่ได้ถ่ายรวมกัน
(สงสัยจะอยู่ในตู้ลิ้นชัก ..เป็นปึกเลยนะ)

สุดท้ายฉีกแนวหน่อย เป็นคอมเครื่องแรกที่พ่อซื้อมาตอนเกือบๆ ม.๒ ครับ
ยี่ห้อ BioZ อีดีโอแรม ๔ เม็ก ฮาร์ดดิสก์ ๔๒๐ เม็ก ซีพียู 486 DX-II จอ Super VGA ๑๔ นิ้ว
เป็นคอมยุค DOS 6.22 ที่อยู่คู่บารมีมานมนานก่อนที่จะเอาไปเก็บไว้บนชั้นหลังบ้าน
(ที่เห็นฝามันเปิดนั่นเพราะพ่อแงะถอดประกอบเล่นจนกลวงหมดแล้ว)
…..
อยากถ่ายเก็บไว้อีกเยอะเลยแต่มีเวลาไม่มาก เอาไว้กลับบ้านคราวหน้าละกันนะ
March 26th, 2005 at 10:09
อยากเห็นหน้าแอนได้มั้ย ท่าทางจะโบราณพอสมควร
March 27th, 2005 at 5:25
พี่แอนอยู่บ้านทำอะไรน่ะ
March 27th, 2005 at 6:00
ช่างเป็นคนที่รักการอ่านและการเขียนจริงๆ
เอ๊ย! 
March 27th, 2005 at 14:35
โห ชั้นวางหนังสือ แจ่มมากเลยพ่อ
คอมพิวเตอร์เปื่อยได้ใจจริงๆ
เรื่อง penpal เคยเขียนเหมือนกัน แล้วก็ไม่ได้เขียนเพราะผมขี้เกียจเอง มาเลิกเขียนตอนเรียนมหา’ลัย กลับบ้านต่างจังหวัดทีเห็นจดหมายที่เค้าเีพียรส่งมาแล้วรู้สึกผิดเลยอ้ะ แต่ก็ไม่ได้ตอบกลับไป (อารมณ์ชนแล้วหนีอ้ะ)
March 27th, 2005 at 15:50
แหม
อ่าน GTO ด้วย
ใช่เล่นเลยนะเนี่ยพี่แอน
March 27th, 2005 at 16:43
สุดยอด เขียนบันทึกได้เยอะมากเลยอะพี่ 94 เล่ม ผมเขียนมาตั้งแต่ ม.3

ปัจจุบันเพิ่งขึ้นเล่ม 3
แถมยังเขียนไม่จบซักเล่มอีก ที่เปลี่ยนเพราะคิดไปเองว่า จะช่วยทำให้อยากเขียนมากขึ้น เหอๆ
March 27th, 2005 at 18:42
พอดีผมกลับบ้าน (ที่เพชรบุรี) มาน่ะครับ
เมื่อก่อนสมัยเรียนมหาลับ นานมากๆ กว่าจะได้กลับสักครั้ง
เป็นเพราะเรียนหนักพักน้อยหรือติดเพื่อนก็ไม่ทราบได้
มหาลับ? มหาลัย ดิ
พิมผิดๆ แก่แล้วหนิเนอะ
March 27th, 2005 at 18:53
หมู่นี้ host พี่นี่มันต๊องๆ นะ
March 27th, 2005 at 21:39
บ้านน่าอยู่จังคับ
อยากเห็นรูปแบบ zoom
March 27th, 2005 at 22:37
ขอยืมหนังสือการ์ตูนอ่านบ้างดิ่
March 27th, 2005 at 22:42
เห้ยไรวะ โพสไปตั้งเยอะ ทำไมข้อความเหี้ยนี่ มันขึ้นแค่นี้วะ
แม่งเห้อะ กุเหนื่อยนะเนี่ย อุตส่าห์คิดคำโพสไปตั้งนาน โลกไม่ยุติธรรมกะกุ๊ ฮือๆ
March 27th, 2005 at 23:02
เฮ้ย ลุง อ่าน “ต๊องแน่ฯ”ด้วยนี่หว่า โอ้วว การ์ตูนที่คนอ่านหน้าตาดี
แล้ว pen friend ของผมมีตอน ป. 4 โฮะๆ รู้จักกันทางเนทเนี่ย ตอนป. 4 นั่นแหละ โฮะๆ หลังๆ ผมส่งไปไม่ถึงเค้ามั้ง เค้าส่งมา 2 3 ฉบับ แล้วก็ไม่มาอีก = =”
March 27th, 2005 at 23:32
ช่างเขียนช่างเก็บดีจัง เหมือนพ่อผมเลย
March 28th, 2005 at 0:59
บ้านสวยจัง บ้านเก่าอรก็บ้านไม้ค่ะ สวยโบราญ 20 กว่าปี (อาจจะไม่เก่าเท่าบ้านพี่แอน)
อ่านตูนคล้ายๆของอรเลย
March 28th, 2005 at 2:07
อ่านะ………
เป็นบ้านที่ขลังมากมาย
March 28th, 2005 at 5:11
เห็นแล้วรู้สึกเสียดายที่ตัวเองไม่ค่อยได้เก็บของอะไรพวกนี้ไว้เท่าไหร่
พวกบัตรสตาฟแผ่นเกมส์ อะไรที่เปนความทรงจำเก่าๆ
ต้องลองไปขุดดูเผื่อจะมีไรเหลือมั่งนะ 555
March 28th, 2005 at 12:28
ผมชอบไอ้การเอาหนังสือการ์ตูนไปยัดๆ ตามลูกกรงราวบันได เจ๋งดี คิดได้ไง แล้วสมุดบันทึกนี่เก็บล่อแหลมมากครับ เก็บในลิ้นชัก ใครๆ ก็หยิบอ่านได้ดิ ฮ่าๆ ของผมนะ ย้ายไปอยู่ไหน สมุดบันทึกก็ย้ายตามไปอยู่ใกล้ๆ ตลอด เกิดใครหยิบไปอ่านเข้า โอ้ว.. มีอาย
บ้านคลาสสิคมากครับ
March 28th, 2005 at 15:55
มันเป็นความทรงจำที่ดีอย่างนึง เมื่อเรากลับมานั่งดู แล้วได้นึกถึงว่า หนังสือเล่มนั้นเราอ่านเมื่อไหร่ เล่มนี้เราเขียนไปตอนไหนนะ .. อารมณ์นั้นที่เราเขียน เป็นบ้าเป็นบออะไร ..
บางทีก็อ่านไปขำไป ว่าฉันเขียนอะไรลงไปบ้างล่ะเนี่ย ..
พี่แอนเก็บของได้นานมาก ๆ และเป็นระเบียบมากๆๆ .. นิ้งนะของบยังกองอยู่ตามพื้นห้องเต็มเลย
March 28th, 2005 at 23:29
ใช้ nostalgia เนี่ยแหละ ใช่เลย
ย้ายบ้านมาได้ 10 ปีแล้ว กลิ่นอายเก่าๆของบ้านตั้งแต่สมัยปู่ย่าตาทวด เลยไม่มีอยู่ในบ้านนี้
แต่ตอนที่ย้ายบ้าน((เมื่อ 10 ปีก่อน))ก้อจำได้ว่าตื่นเต้นมากเลยค่ะ
ตอนแพ็คของย้ายบ้านมันเหมือนกับการรื้อกรุสมบัติน่ะ
ได้เห็นการ์ดที่พ่อเขียนให้แม่สมัยจีบกันคบกันใหม่ๆ
ได้เห็นสมบัติพัสฐาน((เขียนงี้ป่าวหว่า??))อายุไม่ต่ำกว่า 30 ปีของพ่อแม่ป้าย่าที่มีแต่ฝุ่นเกาะเต็มไปหมด
และก้อได้เห็นของใช้ของเล่นเก่าๆของเราด้วย
รู้สึกดีจังเนอะ
อ่านเรื่องวันนี้ ก้อคล้ายๆกับรื้อกรุสมบัติ((ในความทรงจำ))ของตัวเองเหมือนกันนะ
ปล.ไปรษณียบัตรคลาสสิกมากๆเลยพี่
March 29th, 2005 at 14:32
โย่…….เปิดร้านเช่าการ์ตูนดิ
March 29th, 2005 at 20:56
พี่แอนชอบเก็บของ
เหมือนแอ๊นเลย
มีอะไรยัดใส่ตู้หมด
August 19th, 2005 at 15:21
ชอบ แบบหนังสือ
คลาสสิคจริงว่ะ
September 12th, 2005 at 2:20
แว๊บมาดูอีกรอบ เพิ่งเห็นว่า พี่แอนมี GTO เล่ม 1 ถึง 2 เล่มนี้หว่า
เหอๆ
…..
เอาเวลาทำประโยชน์อย่างอื่นดีกว่าใช่ไหมครับ ครับๆ ไปแล้วครับ ~
December 18th, 2005 at 2:05
โหวว…สมุดบันทึกเยอะมาก แม่เจ้า
January 7th, 2006 at 20:31
—สังคายนาครั้งหย่าย