083 | เสือที่ทำผมร้องไห้
เรื่องมันมีอยู่ว่า
- ผมตกลงกับตัวเองอย่างนึงก็คือจะไม่เขียนวิจารณ์หนัง (หนังที่ดี คือหนังที่ชอบ ..จบ)
- เพราะว่าใครๆ เขาก็วิจารณ์กันแล้ว ดีมั่งเลวมั่ง.. (พาลจะอ่านแล้วรำคาญสมองเปล่าๆ)
- ปลายเดือนนี้ผมงานยุ่งมาก (ถึงจะยุ่งขนาดไหน แต่ก็ต้องเจียดเวลานิดนึงให้แฟนน่า)
- โดยเฉลี่ยแล้ว ผมดูหนังกับแฟนที่่ฟิวเจอร์ อาทิตย์ละ ๑ เรื่องครับ (ถือว่าบ่อยไปไหม)
- นั่นเป็นอุบายที่จะได้หาเรื่องอยู่ใกล้ๆ กันเวลาตัวไกล (ฮิ้ววววววววว)
- ช่วงที่ผ่านมา ไม่มีหนังอะไรดูเลย (พอดีไม่คิดจะดูพยัคฆ์ร้ายส่ายหน้าอย่างเด็ดขาด)
- ผมเป็นคนที่ชอบงานแนวๆ สันติ แต้พานิชเอามากๆ (ถ้าไม่รู้จักให้อ่านบรรทัดต่อไป))
- สันติ เป็นน้องชาย และเป็นเบื้องหลังของ อุดม แต้พานิช(ที่ใครๆ รู้จักกันดีทั่วประเทศ)
- งานของเขาจะออกแนว “ไทยแท้ร่วมสมัย” (ไม่ใช่แบบกนก แบบโขน ที่ดูแล้วไม่ใช่เรา)
- แสดงถึงชีวิตชาวบ้านร้านตลาดอย่างถูกเส้น (คำว่า “ร้านตลาด” ดูจะเหมาะเอามากๆ เลย)
- นิตยสารสุดหวงที่ผมมีเล่มนึงก็คือ “เย็นตาโฟ” (โคตรชอบอาร์ตเวิร์คแนวจีนสำเพ็งเลย)
- ซึ่งนิตยสาเล่มนั้นพะยี่ห้อว่าเป็นฝีมือของคุณแต้คนนี้แหละ (คลอดมาได้ชามเดียวแล้วก็หายจ้อย)
- ไม่รู้ว่ามันถูกเส้นหรือไร แต่ผมตั้งใจจะไปดูหนังเรื่องนี้ให้ได้ (ตั้งแต่รู้ว่ามันเป็นหนังยังไงแล้ว)
- ตัดฉากมาที่ฟิวเจอร์ .. ผมเลิกงานแล้วก็นั่ง ๓๔ มาลงที่นี่ (ตามที่นัดกะแฟนซึ่งมารออยู่ก่อนแล้ว)
- หลังจากซื้อโทรศัพท์โนเกียรุ่น 3000 กว่าบาท (แทนเครื่องเก่าที่พังเละ)
- ผมก็จูงแฟนไปตีตั๋ว “เสือร้องไห้” ที่ทั้งวันมีรอบฉายเพียง ๔ รอบ (เลยฆ่าเวลาด้วยการซื้อมือถือ)
- พนันกับแฟนว่า เชื่อสิว่าในโรงจะมีคนดูไม่เกินห้าคน (นับรวมผมกะแฟนแล้ว)
- ผมแพ้ (ทั้งโรงมี ๙ คนแน่ะ แต่มีอีบ้า ๒ ตัวที่ไม่นับเป็นคนเพราะแม่งคุยกันในโรง ไม่เกรงใจกัน)
- อีบ้าสองคนที่นั่งหลังผมบ่นอุบ และถามกันอยู่ตลอดเวลา ว่านี่มันนั่งคุยกันเหรอ (คงกะจะมาขำ)
- มันไม่ใช่หนังที่สนุกสำหรับทุกคนแน่ๆ (หากคาดหวังความสำเร็จรูปของเรื่องที่ประดิษฐ์มาอย่างดี)
- แต่ความประทับใจที่ผมสัมผัสได้จากมหา’ลัยเหมืองแร่ ยังไม่ได้ครึ่งของเรื่องนี้เลย (ไม่ได้โม้)
- แค่จะบอกสั้นๆ ว่า เกิดมาผมไม่เคยเสียน้ำตาให้หนังเรื่องใดๆ เลย (นี่เรื่องแรก!! มึงทำกูได้!!)
- ผมบอกแล้วว่าจะไม่วิจารณ์หนัง ดังนั้นจึงจบแค่ตื้นๆ แค่นี้ (รู้ว่ายังไงคุณหลายคนคงไม่คิดจะดู)
- ขอบคุณครับ สันติ แต้พานิช (ผมรักคุณว่ะ .. คุณจี้โดนเส้นผมจริงๆ)
- อยากรู้อะไรที่เป็นสาระก็ไปดูในเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของหนังเรื่องนี้เอาเอง (คลิก)
ป.ล. หนังเรื่องนี้ เหมาะที่สุดสำหรับคนที่รักแม่ครับ
iannnnn
November 1st, 2005 at 11:08
November 1st, 2005 at 11:31
ผมก็ดูครับ เพื่อนสนิทน่ะ ไม่พลาดหรอก
ดูจบกลับมาลุ้นใหญ่เลยว่ารายได้จะดีไหม ปรากฏว่าสัปดาห์นั้นได้ถึง 28 ล้านแล้ว
และตอนนี้ก็ทะลุ 70 ล้านไปเรียบร้อยยย
January 26th, 2006 at 14:33
แอบมาเพิ่มเพลงเงียบๆ ครับ
พอดีได้ไปอ่านจาก popcornmag มา
คิดถึงพี่ไหม
คิดถึงพี่หน่อยนะกลอยใจพี่ ห่างกันอย่างนี้ น้องคิดถึงพี่บ้างไหม
อย่าลืม อย่าลืม อย่าลืมสัจจา สัญญาที่ให้ ว่าตัวห่างไกลหัวใจชิดกัน
คิดถึงพี่ก่อนน้องนอนก็ได้ เมื่อยามหลับไหลน้องเจ้าจะได้นอนฝัน
ข้างขึ้นเมื่อใดแก้วใจโปรดมอง แสงของดวงจันทร์ เราสบตากันในแสงเรื่อเรือง
คืนไหนข้างแรมฟ้าแซมดารา น้องจงมองหาดาวประจำเมือง
ทุกคืนเราจ้องดูเดือนดาว ทุกคราวเราฝันเห็นกันเนืองเนือง ถึงสุดมุมเมืองไม่ไกล
คิดถึงพี่หน่อยนะกลอยใจเจ้า พี่ตรมพี่เหงา เพราะคิดถึงเจ้าเชื่อไหม
ฝากใจกับจันทร์ ฝากฝันกับดาว ทุกคราวก็ได้ เราต่างสุขใจเมื่อคิดถึงกัน
คาราโอเกะ - http://www.sa.ku.ac.th/sakuoke/6118mid.html