124 | แด่เธอ.. มิโนริที่รัก (๑)
สาบานได้ว่าเรื่องนี้ค้างสต็อกไว้ว่าจะเขียนมาปีนึงเต็มๆ ละ
พอดีช่วงนี้ผมอยู่ในาวะตัวลอย ไม่เอาอะไรแล้ว ไม่ทำอะไรแล้ว
อีกเดือนเดียวกูก็จะพ้นสาพที่เป็นอยู่นี่แล้ว.. กูจะปลดแล้ว..
กอปรกับพี่โอ้เอ้แห่งฟ๐นต์.คอม ได้ทักมาในไหนสักแห่ง
ก็เลยมานึกได้ว่า ผมเคยคิดจะเขียนถึง “เธอ” นี่นา
เกือบสองปีที่แล้ว
ตอนผมยังเป็นทหารใหม่หัวเกรียนอยู่ในกองร้อย ก็ได้พบกับเธอโดยบังเอิญ..
เธอกับผม.. เราเคยหลอมรวมเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันมาก่อน
แม้เราจะอยู่ด้วยกันไม่นานนัก แต่ช่วงเวลานั้น ผมประทับใจมาก..
ขอแนะนำตัว .. เธอชื่อ มิโนริ อาโออิ ครับ
“หมวดหนึ่ง หมู่หนึ่ง รวม!!”
เสียงตะโกนแข็งกร้าวดังขึ้นฝ่าความสงัดยามราตรีเมื่อตอนสามทุ่มของคืนอันแสนอบอ้าว
พวกเรา ๒๓ คน ที่เป็นสมาชิกของ “หมวดหนึ่ง หมู่หนึ่ง” ที่ต้นเสียงเอ่ยถึง
ลุกขึ้นพรึ่บจากเตียงเหมือนมีสปริงติดอยู่ที่หลัง วิ่งตึงตังลงมาจากโรงนอนตามเสียงนกหวีด
ว่ากันว่า เวลาจ่าหรือครูฝึกเรียกรวมเมื่อไหร่ ต้องไปรวมในทันที ไม่มีข้ออ้าง
แม้มึงจะขี้อยู่ แต่มึงต้องขมิบตูด เด็ดขี้ออกแล้ววิ่งไปรวมให้ได้ ไม่งั้น ..มึงซวย
เป็นกติกาง่ายๆ ที่พวกเราไม่ชินกันนักในระยะแรก แต่อยู่มานานๆ ก็ปรับตัวได้และคุ้นเคยกับมัน
แต่.. มันก็ใช่ว่าจะบ่อยนักที่อยู่ดีๆ จ่าเวรก็มาเรียกรวมพวกเราในตอนนอนแบบนี้
“จัดแถว หน้ากระดานเรียงหนึ่งปิดระยะ ห๊า..วะเย่า!” (คำหลังย่อมาจาก หาข้าพเจ้า)
“เฮ่..!” ผมยังนึกอยู่เลยว่าถ้าไปรบจริงแล้วมาเฮ่ยังงี้ ศัตรูคงยิงสวนมาตามเสียงได้แม่นชะงัด
“พัก”
คำสั่งให้พัก ไม่ใช่หมายถึงมึงไปพักได้ แต่หมายถึงไม่ต้องหนีบตูดแล้ว ปล่อยมันออกมาซะ
เรามองหน้ากัน .. ผมเป็นหัวหน้าหมู่ แถมตัวสูงที่สุดในหมู่ หันไปมองเพื่อนร่วมหมู่แบบงงๆ
“กูให้เวลาพวกมึงสามนาที ไปเปลี่ยนชุดเป็นชุดลำลอง ขาสั้น เสื้อยืดคอกลม ..ทราบ”
“ทราบ!!”
สามนาทีต่อมา เรากลับมารวมแถวกันอีกครั้ง
จ่าเวรแจ้งารกิจด่วนที่ต้องสุ่มเรียกทหารใหม่ลงมาจากที่นอนกลางดึก (สามทุ่มของทหารคือดึกครับ)
ให้พวกเรา ๒๓ คนไปช่วยดับเพลิงที่ลุกไหม้หญ้าแห้งที่รอบรันเวย์ของกองบิน
ด้วยเกรงว่ามันจะลามไปใหญ่และอาจสร้างอันตรายให้กับการปศุสัตว์ หรือแม้กระทั่งทัศนวิสัยที่ไม่ดี
สักพัก มีรถมารับ พวกเรามีอุปกรณ์คือ พลั่ว ถังน้ำ ฝักบัว (เอ้อ..) และอื่นๆ ที่ฉวยมาจากห้องเก็บพัสดุ
ยังนึกาพไม่ออกว่าไอ้ไฟไหม้หญ้าแห้งนี่ มันจะรุนแรงขนาดต้องมาปลุกพวกเราซะกลางดึกเลยเหรอ
แต่คำสั่งคือคำสั่งครับ ทหารเราเกิดมาเป็นทาสเขาอยู่แล้ว สั่งให้ไปตาย ก็ต้องไปตาย
ท่ามกลางราตรีที่สงบและสงัดของกองบินบ้านนอกตอนนี้ จึงมีเพียงชีวิตที่ตื่นมาหัวเหม่งอยู่ไม่กี่คน
เรามาถึงจุดหมายกันในเวลาไม่ถึงห้านาที กระโดดลงจากรถกันแบบวางฟอร์ม
าพที่เห็นเบื้องหน้าไม่ใช่แค่ไฟไหม้หญ้าแบบน่ารักคิกขุจิ้มลิ้มอย่างที่คิดไว้ (แล้วก็หยิบฝักบัวรดน้ำมา)
แต่มันคือทะเลเพลิงร้อนระอุเผาหน้าจนร้อนผ่าว กินพื้นที่กว้างขวางราวๆ หนึ่งสนามฟุตบอลใหญ่ๆ
ข้างๆ มีรถดับเพลิงของกองบินจอดอยู่คันนึงกับจ่าที่อยู่เวรกะนี้พอดีเลยต้องขับรถมา
และแจ้งขอกำลังทหารมายังกองร้อยของเราเพื่อมาช่วยลากสายน้ำเข้าไปฉีดดับไฟ
พวกเรามองาพทุ่งหญ้าข้างหน้าที่กลายเป็นทุ่งทะเลเพลิงสูงท่วมหัว
ย้อมสีของท้องฟ้าราตรีอันมืดมิดให้กลายเป็นสีส้มอมแดง มีสะเก็ดไฟคุโชนเปรียะเปรียะลอยขึ้นไปเป็นดาว
ผมเชื่อว่าเรา ๒๓ ชีวิตที่มายืนอึ้งแดกอยู่นี่ ไม่มีใครเคยมีประสบการณ์ดับเพลิงมาก่อนแน่ๆ
จะว่าก็ว่า .. โลกของผู้ชายมันลำบากครับ แม้เวลามองตากันก็รู้ว่ามึงก็กลัว กูก็กลัว
แต่ทุกคนต้องหันด้านเก๋าเข้าหากัน ทำเป็นชำนาญการเสียเต็มที ปากกล้าขาสั่นดั่งอดีตนายกขี้ฉ้อ
พอพวกเรากระโดดลงมาจากรถยีเอ็มซีครบทุกคนแล้ว ก็เข้าแถวเรียงหน้ากระดานอีกครั้ง
เพื่อรับคำสั่งและแผนการควบคุมเพลิงจากจ่าที่ยืนแอ๊คอยู่บนหลังรถดับเพลิงคันนั้น
แล้วลุย..
ทุ่งหญ้าที่เห็น เหมือนจะเป็นต้นธูปฤๅษี หรือหญ้าห่าอะไรไม่รู้ ไม่เคยจะสนใจ
ที่แน่ๆ คือมันดันมาขึ้นเอาในน้ำแค่แข้งบ้าง บางทีก็ขึ้นเบียดกันตรงพื้นดินที่แข็ง แตกระแหงบ้าง
ไม่รู้มันต้องการจะครองโลกหรือไง เลยพากันขึ้นยึดทำเลรอบรันเวย์กลายเป็นทะเลหญ้าไปได้
แล้วพลังของไฟก็มาถึง ไม่รู้ว่าใครอาจมือบอนขับรถผ่านไอ้ทุ่งนี่ แล้วโยนบุหรี่ลงมาบนต้นแห้งๆ
จนพระเพลิงได้ใจ ร่วมมือกับพระพาย พัดเอาลมบกลมทะเลแรงๆ มาจุดประทุจนเป็นทุ่งไฟอย่างที่เห็น
พวกเราวิ่งลากสายฉีดน้ำลุยเข้าไปใกล้ตำแหน่งที่ไฟกำลังโหมกระหน่ำให้มากที่สุด
แล้วตะโกนส่งรับคำสั่งกันว่าให้เปิด หรือปิดน้ำ (คำว่าเปิดกับปิด เสียงมันต่างกันนิดเดียว)
ไล่ปราบบอสไปแต่ละกอ แต่ละกอ ลุยน้ำเข้าไป สายยาวไม่ถึงก็วิ่งหอบมาต่อกันอย่างทุลักทุเล
ผมกลัวงู
ในใจขณะที่ทำเก่งตะโกนอุ้มสายเลอะโคลนนั่น ก็าวนาให้งูแถวนั้นโดนไฟย่างสุกหอมกรุ่นให้หมด
อีกใจนึงก็คิดว่าถ้ามีใครโดนงูกัดตายห่าไปสักคน วันพรุ่งนี้คงได้ฝึกกันเบาลงหน่อย
ในที่สุดพระเพลิงก็สงบลงด้วยการมาของมนุษย์หัวเกรียนผิวดำเป็นเหนี่ยงจำนวน ๒๐ กว่าชีวิต
ดึกมากๆ แล้ว พวกเราม้วนสายน้ำเก็บกลับเข้ารถดับเพลิงด้วยความเหนื่อยล้า และมอมแมม
กลับมาถึงกองร้อย ก็ไปอ้อนจ่าเวรให้ “หมู่เรา” ได้ตื่นสายกว่าหมู่อื่นที่แม่งนอนกันสบาย
จ่าเวรเห็นสาพก็ไฟเขียวให้เพิ่ม ๑ ชั่วโมง (แต่มึงต้องตื่นมาแดกข้าวกันตอนหกโมงครึ่งให้ทันนะ)
เราวิ่งขึ้นไปหยิบผ้าขาวม้า สบู่ ยาสระผมกันบนโรงนอนเพื่อจะลงมาอาบน้ำ
เสียงตึงตังปลุกให้เพื่อนทหารหมู่อื่นๆ ที่นอนเรียงกันหลายคนถลกมุ้งขึ้นมาถามข่าวคราว
อาบน้ำกันค่อนข้างนานครับเพราะหน้าตาของแต่ละคน เต็มไปด้วยเขม่าเหมือนตูดหม้อเผาไฟ
ดินโคลนที่กินเกาะเข้าไปในรองเท้าผ้าใบ สร้างความแหยะอี๋ให้กับพวกเรามาก
ดีนะที่ขอจ่าแกนอนเพิ่ม เพราะถ้าพรุ่งนี้ต้องตื่นมาวิ่งตอนตีห้า ก็คงต้องใส่นันยางเหนียวเหนอะยังงี้
ทรมานตีนกันตายห่าแหงๆ..
คืนนั้นผมเข้านอนราวๆ ห้าหรือหกทุ่มนี่แหละครับ
อาจจะดูเหมือนไม่ดึก แต่ทหารที่ฝึกมาทั้งวัน เหนื่อยล้ามาทั้งวันแล้วยังต้องทำโอทีกันยันดึกอีก
มันไม่ใช่เรื่องน่าสนุกเลย
ใครจะรู้ว่า เขียนมาซะยืดยาว นางเอกของผมยังไม่ปรากฏตัวเลย
เอาไว้ต่อตอนหน้าครับ
March 14th, 2006 at 17:17
แอบนอกใจเหรอ:03:
March 14th, 2006 at 17:22
ู^
^
:16::16::16:
March 14th, 2006 at 17:34
จะเอามิโนริๆๆๆๆๆๆ :04::04::04:
March 14th, 2006 at 18:08
กำลังหาเลยว่ามิโดริ คือไค?
อ่านตอนแรกนึกว่านิยายเกาหลี วิวสวย ฤดูใบไม้ร่วง
ใบไม้ร่วงจริง ร่วงแถมไม่เหลือเลย 555+
แล้วจะมาอ่านต่อ ค่ะ 555+:04::16:
March 14th, 2006 at 20:22
จินตนาการไปซะไกล สรุปท้าย Mโนริ Aโออิ ก็ยังไม่ปรากฎ
March 14th, 2006 at 22:13
แค่รูปประกอบก็จิ้นไปถึงญี่ปุ่นแล้วพี่ เหอเหอ
March 15th, 2006 at 0:49
แล้วจาแว้บมาอีก…..อย่างเคยจ้ะ
March 15th, 2006 at 2:50
อุตส่าห์อ่านจนจบ
เมื่อไหร่จะอวสานครับเฮีย
March 15th, 2006 at 6:50
รอดูตอนต่อไป~
ฝึกโหดมากเลยค่ะ
March 15th, 2006 at 10:38
เซงๆ เสีย’รมณ์ เลย:08:
March 15th, 2006 at 11:54
อ๊ะ … คนเดียวกัน:01:
March 15th, 2006 at 13:59
มิโนริคืองูที่โดนไฟคลอกตายไปแล้ว
น่าอร่อยนะ
March 15th, 2006 at 21:42
มิโนริยังไม่มาอีกเหรอ
มิโนริ อู้นี่นา
March 15th, 2006 at 23:54
พี่ไอ้แอนหลอกให้อ่านซะงั้นวุ้ย
เออ เหนื่อยๆ:14:
March 16th, 2006 at 10:40
เอาให้เป็นไตราคสู้กับเดอะลอร์ด เลยนะพี่แอนนนน:02:
March 16th, 2006 at 14:07
อ่า…….
แบบนี้แหล่ะ ที่รอคอย
ไม่ได้เขียนแนวนี้นานแล้วเนอะ ^_^
March 16th, 2006 at 14:39
ไรเนี่ย
March 16th, 2006 at 15:13
มิโนริ+รูป มันช่างได้อารมณ์อะไรเยี่ยงนี้
แล้วมิโนริหายไปไหน:04:
March 17th, 2006 at 9:08
เวง…
แล้วมิโนริอ่า…
บล็อคนี้นี่มันยังไงวะเนี่ย…
March 17th, 2006 at 10:34
นอกจากตะขาบ ก็งูซินะ ฮุ ฮุๆๆๆ
March 17th, 2006 at 15:37
55+
เพื่อนผมเรียกน้องอ้อย ผมล่ะงง
March 17th, 2006 at 18:29
ตอนเรียน รด. ก็รู้สึกหงุดหงิด(เกือบจะฉุนขาด!)ตอนที่ครูฝึกแกล้งต่างๆ นาๆ
มาคิดๆ ดู บางอย่างเขาก็แค่แกล้งพูดยั่วยุเพื่อทดสอบอารมณ์เราเฉยๆ มัง
แต่ก็นั่นแแหละ ไม่เคยโดนทหารเอง ก็คงไม่รู้ว่าไอ้ที่โดนๆๆๆ 2-3 เดือนแรกนั่นเป็นยังไง
ปล. ถึงยังไงก็เกลียดตำรวจ มากกว่าทหารแฮะ
ปอ. รูปประกอบ เร้าอารมณ์ได้ใจมากเค่อะ :20::04:
March 17th, 2006 at 19:39
ตอนหน้า อย่าพลาดชมเชียว
March 18th, 2006 at 0:02
สำนวนแจ๋วแหวว มาก น่าจะรวมเล่มขาย แข่งกับตาปราบดา หย่อน:16:
March 18th, 2006 at 0:02
ขอเอารูปไปใช้เปนดิสเพลย์ในเอมด้วยนะคะ
ขอขอบพระคุณรุนช่อง
((ถ้าไม่ได้ เข้ามาถีบเปนการตักเตือนได้:03:))
March 18th, 2006 at 0:06
อ่านกำลังได้ที่เลยครับ เด๊ยวติดตามตอนต่อไป (กลัวว่าจะไม่มีเวลาเขียนซะมากกว่า):12:
March 18th, 2006 at 4:36
ช่วยกันติดหน่อยเร้ว http://www.thaksingetout.org/
March 18th, 2006 at 11:56
เข้าเว็บฟ๐นต์ไม่ได้
March 18th, 2006 at 13:34
ใครเหรอคะมิโดริเนี่ย:04: ชิมิ
เป็นผู้หญิงที่น่าสงสารเนาะ โดนดองไว้เป็นปีแล้ว
ยังจะมาโดนหน้าเหลี่ยมตัดหน้า
แล้วก็คุมกำเนิดไว้ตั้งหลายอาทิตย์
พอได้ฤกษ์จะมาออกก็โดนพี่แอนอั้นไว้อีก
ปล.มาเล่นเน็ทที่ร้าน
ฟอนต์ดันเข้าไม่ได้ซะงั้น:05:
March 18th, 2006 at 16:39
ไว้อาลัยให้กับเว็บฟอนต์ 1 นาที
พยายามเข้ามาตั้งแต่เช้าแล้ว
จนเมื่อกี้เข้าไปดู ถึงกระจ่าง
March 18th, 2006 at 16:49
เว็บฟ๐นต์เป็นไร
(โซระ อาโออิ ก็….. :04:)
March 19th, 2006 at 2:26
พี่ไอ้แอนนนนน พอดีเขียนเรื่องเวปนี้นิ้ดหน่อยอ่า ..
ขออนุญาติอ้างอิงนะค๊า หุหุหุ
ไปอ่านได้น๊า
http://2teen.exteen.com
ขอบคุงคั๊บ…..
March 19th, 2006 at 3:26
แตกฟองล่มอีกแล้วว
ว่าจะอัพ ฟด แต่จำชื่ออันใหม่ไม่ได้อ่ะ
จะเข้าไปดูแตกฟองล่มอีก
March 19th, 2006 at 6:36
feed ของที่นี่มันเพี้ยนๆ หรือเปล่าครับ ? เก็บ feed เข้า bookmark แล้วมันโชว์แต่ของเก่าๆ ทั้งนั้นเลย
March 19th, 2006 at 15:00
ขอบคุงพี่ไอ้แอนนนนนจ้า หุหุหุ
http://2teen.exteen.com
:20::20::20:
March 19th, 2006 at 16:13
งั่บๆๆๆๆ จะติดตามตอนต่อปาย:15:
March 19th, 2006 at 22:24
เมื่อหร่ายจาเขียนตอนใหม่อะนี่ ใกล้ เลือกตั้งแล้วนา หุหุหุ
รออยู่อั๊บ… 
March 20th, 2006 at 1:30
อออ้อ้ คุณแอนยังอยู่ดี
อ้อ้อ ..ยังไม่ต้องเอาข้าวผัดปูไปฝาก
ออ้อ้อ้ โล่งอก
March 20th, 2006 at 1:31
http://chalam.exteen.com
March 20th, 2006 at 2:24
ฮ่า ๆ ๆ ๆ มิโนริ นี่ดังยุคถัดมา ยุคบุกเบิกมั่นต้องพวก Madoka Ozawa, Maiko Yuki และ Hsu Chi หรือ Vivian Hsu ก็ดังไม่เบาเลยนะจะบอกให้
March 20th, 2006 at 10:22
รอนางเอกมาอยู่นะพี่่……….
มาช้ายังดีกว่าไม่มา
Dragostea Din Taksin ฮิตมากเลยนะพี่ (ตอนนี้กำลังแอบกินข้าวผัดปูอยู่ละซี่ :03:)
March 20th, 2006 at 11:11
พี่แอนไม่อัพซักกะที รออ่านอยู่
ปล. ที่ค่ายทหารเค้าพูดกูมึงกันเหรอ
เห็นหนุ่มๆที่เตรียมทหารเค้าพูด “ครับ” กับ “คุณ” “ผม” กัน(กับชายด้วยกันนี่แหละ)
March 20th, 2006 at 14:34
เอามาต่อเร็วๆดิพีแอน อยากเห็นฉากเอ๊กซ์:02:
March 20th, 2006 at 17:01
:04::04::04: ขวัญใจผมเหมือนกันนะนี่ มิโนริ อาโออิ :10::10::10: รออ่านต่อ
ปล. อ่านแล้วเห็นาพตามเลย เพราะหลังบ้านผมมันมี ดงธูปฤาษีอยู่ แล้วช่วงหน้าร้อนแบบนี้มันมักจะมีผู้ประสงค์ดีมาจุดไฟเผาเล่นประจำ แล้วพอไฟลุกโชนดับไม่ไหวก็ลามมาเกือบไหม้บ้านผมทุกที กว่ารถดับเพลิงจะมาก็วิ่งหาบน้ำไปสาดกันเหนื่อยชะมัด:07::07::07:
March 20th, 2006 at 20:42
งัมๆ
March 20th, 2006 at 20:53
เมื่อไหร่จะตอนสองซะทีวะครับ
March 20th, 2006 at 22:33
ปรากฏตัวเร็วเด้อ…………
)
(เป็นทหารก็โหดหฤทัย ได้ใจ จริง ๆ เลย 555+
March 21st, 2006 at 4:40
:04:รอนางเอก:01:
March 21st, 2006 at 15:51
อ่ะ พี่แอนถามไรหน่อยจิ
เวบ บลอกเก้อ อ่ะ มันใช้ไงเหรอ ผมอัพได้หน้าเดียวเอง:01:นะนะ
March 21st, 2006 at 16:27
เอ่อ พี่แอน ฟ้อนต์ในเวบฟ้อนต์อ่ะมันมีรวบรวมที่ไหนหรือยังอ่ะ ผมกะจะรวมให้ได้ซะ100ตัวแล้วทำตัว install (เคยเอามาเก็บไว้ในเครื่องแล้วทำแล้ว .. แต่แต่ไม่กี่ 10 ตัว)อยากขอถามหาวิธีให้ได้มาซึ่งฟ้อนต์โดยไม่ต้องโหลดที่ละ1 ตัว แต่ถ้าจะเป็น ข้าน้อย ยอมทำ จนกว่าจะตายกันไปข้าง แล้วถ้าได้แล้วหรือไงเด๋วเอามาให้พี่แอนดูก่อนเลย:12::12: