๑ กุม��าพันธ์ ๒๕๕๐ – ปฏิญญากุม��าพันธ์

เรื่องมันเริ่มขึ้นจากการที่ผมรู้สึกว่าพุงของตัวเองมันใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ
แต่ก็ไม่มีอาการอยากของเปรี้ยวหรือเหม็นกลิ่นกะปิแต่อย่างใด
นั่นทำให้ตัวเองมั่นใจว่าไม่ได้แพ้ท้อง .. แต่กำลังเข้าสู่ยุคอ้วนอย่างเต็ม��ูมิ!

นั่นเลยลองคลำไปถึงสาเหตุที่เป็นที่มา ก็ไม่ใช่อะไรเลย เกิดจากตัวกูทั้งนั้น
สามเดือนที่ผ่านมา ผมนอนดึกมากๆ เพราะชินกับการทำงานตอนกลางคืนและไปนอนแทนไก่อยู่ทุกวัน
แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาของผมหรือของใคร ก็แค่เอียงหน้าปัดนาฬิกาไปให้ช้ากว่าชาวบ้านเท่านั้นเอง
ผมยังคงนอนวันละ ๖-๘ ชั่วโมงทุกวัน (นั่นเป็นเหตุให้ผมออนไลน์คุยกับใครที่อยู่ยุโรปได้สบายๆ)

แต่! .. ตลอดระยะเวลาที่ผมตื่นอยู่นั่น มันมีของกินวางอยู่ข้างๆ ตลอดเวลาเลยว่ะ
ไอ้ครั้นจะปล่อยให้มันบูดเน่าเสียของก็ใช่ที่ ก็จัดการทำความสะอาดซะเลยก่อนที่จะตกไปถึงไอ้กาก้า

เพราะการที่เปลี่ยนวิถีชีวิตมาอยู่อย่างหมู กินอย่างหมา ทุกวันนี้นั่นเอง
เลยเป็นเหตุให้ของผมนวลเนียนสวยขึ้นเรื่อยๆ เหมือน��าพเขียนหญิงสาวเจ้าเนื้อในยุคเรเนสซองต์
ปกติผมก็ไม่ได้เป็นคนเล่นกีฬาอยู่แล้ว ดังนั้นการไม่มีกล้ามเนื้อก็ไม่ใช่เรื่องแปลก
แต่ไอ้การที่ไม่ใช่เรื่องแปลกนี่แหละมันทำให้กลายเป็นความเคยชิน
ไอ้ก้อนไขมันเล็กๆ น่ารักที่อยู่ด้วยกันมาตลอดก็เติบใหญ่ได้ดิบได้ดี
เกาะกุมเนื้อที่จากแค่หน้าท้องเล็กๆ ลุกลามเลยไปทั่วทั้งพุงโดยไม่รู้ตัว
แบบนี้ครับ

//ขอเซ็นเซอร์หัวนมนิดนึงครับ พอดี กบว.บอกว่ามันอุจาดว์ (อุบาทว์+อุจาด) ไป

เฮ้ย! นี่ไม่ใช่ความแนวแล้ว! นี่ตูกำลังจะเข้าสู่ยุคชายอ้วนทั้งที่อายุเพิ่งเบญจเพสเหรอวะ!!
เมื่อคิดเห็นได้เช่นนี้แล้วไซร้ ไอ้แอนนนนนจึงร่างปฏิญญากุม��าพันธ์ขึ้นมาสี่ข้อ ดังนี้

เดือนกุม��าพันธ์ที่จะถึงนี้ เป็นเดือนเกิดของข้าพเจ้าเอง
ซึ่งอายุอานามก็ย่างเข้าปีที่ ๑๖ แล้ว

จึงขอท้าทายตัวเอง ด้วยการรายงานบันทึกผลการควบคุมด้านวินัยไว้ทุกวันตลอดเดือน
ที่กระจู๋นี้แหละ โดยกฎมีอยู่ง่ายๆ ว่า

หนึ่ง
ข้าฯ จะวิ่งรอบหมู่บ้านทุกวัน ที่ไม่มีงานเร่งด่วนหรือติดสอนตอนเย็น
เป็นปริมาณ วันละห้าทบ (วิ่งจากปากซอยไปถึงสุดซอย นับเป็นหนึ่งทบ)

สอง
ข้าฯ จะงดเว้นการดื่มน้ำอัดลมทุกชนิด

สาม
ข้าฯ จะงดเว้นการกินขนมขบเคี้ยว อีแบบที่ใส่ในถุงๆ ขายตามโลตัสทุกชนิด

สี่
ข้าฯ จะเลิกเข้าเซเว่น (แน่น้อน.. มีโลตัสอยู่แล้วนี่)

ทั้งนี้ทั้งหมดไม่ได้ทำเพื่อลดความอ้วนนะครับ ขอให้โลกเข้าใจไว้
แต่เป็นแค่การกำหนดกติกาไว้เพื่อให้ตัวเองปฏิบัติตามในรอบหนึ่งเดือนเท่านั้นเอง
มันไม่ใช่การทำดี การแก้บน หรือการอะไรทั้งนั้น แค่เป็นการต่อสู้กับตัวเอง
อาจจะไม่ยากสำหรับคุณ (ที่ไม่ได้ติดขนมถุงงอมแงม หรือกินน้ำอัดลมแทนน้ำเปล่า)
แต่ถ้าจะลองเอาไอเดียนี้ไปใช้ประยุกต์เพื่อต่อสู้กับกิเลสของแต่ละคนได้ก็น่าสนุกใช่มะ

จะว่าไป นี่ก็เป็นการวิปัสสนาชนิดหนึ่งเลยนะเนี่ย
ก็ขอเชิญ “ตามติดชีวิตไอ้แอนนนนน” ได้ตลอดเดือนกุม��าพันธ์ ๒๕๕๐ ที่นี่ นับแต่บัดนี้ครับ!

ป.ล.
มีความเชื่อที่ว่า ผู้ชายที่พยายามลดน้ำหนักน่ะ เป็นเกย์!
อ้าวเหรอ นี่ตูเป็นเกย์เหรอวะ (แล้วใครวะมาตั้งกติกาส้นตีนนั่น)
อ๊ะ ไมใช่สิ ผมไม่ได้จะลดน้ำหนักนี่หว่า ผมแค่จะต่อสู้กับความเคยชินของตัวเองแค่นั้นเอง

ป.อ.
ผมเคยบ่นเรื่องน้ำหนักมาแล้วทีนึง แต่ตอนนั้นกะตอนนี้น่ะ ห่างกันลิบลับ
มานึกๆ ดู นี่เป็นความอุบาทว์ตัวเองอย่างหนึ่งเหมือนกันนะที่ถ่าย4าพพุงออกอากาศไปทั่วจักรวาลยังงี้

ป.ฮ.
ห้าโมงครึ่งแล้ว ไปวิ่งละนะครับ