174 | อีเหมียวคลอดแล้ว!

ผมไม่ได้เขียนซะหลายวัน ด้วยเหตุผลเดิมครับคือติดงาน
นอกจากงวานแล้วก็ยังมีธุระอีกที่เหมารวมได้ว่าเป็นข้ออ้างอะไรสักอย่างที่จะทำให้ไม่ได้เขียน
แต่ก็ช่างมันเหอะ .. ไหนๆ มาแล้วก็เลยขอทำลายความนิ่งด้วยการโพสต์รูปให้ดูกันสักหน่อยแน

แมวที่บ้านผมชื่อเหมียวครับ นี่ผ่านการประกวดชื่อมาอย่างยากลำบากแล้วนะ
ไม่ได้เป็นชื่อที่คิดสร้างสรรค์กลั่นสมองทุกหยดกันง่ายๆ เลยนะ กว่าจะได้ชื่อเหมียวเนี่ย
มันเปิดตัวครั้งแรกในยูทูบ (ซึ่งโดนบล็อกไปแล้ว) ในบล็อกผมครั้งก่อนนู้นนนน
ซึ่งในขณะนั้นมันเป็นแค่แมวจรจัดที่เผอิญนิสัยดี เลยให้ข้าวให้น้ำมันกิน
..รู้ตัวอีกทีมันก็เป็นอีเหมียวของบ้านเราไปแล้ว (ส่วนไอ้กาก้านั่นเป็นของบ้านข้างๆ)

ก่อนหน้านั้นตอนนั่งรถออกจากบ้าน เห็นไอ้แมวแก่กำลังทับอยู่อย่างเมามัน
ไอ้เราก็ชี้กันดูว่าเฮ้ย ดูสิอีเหมียวโดนปล้ำหรือสมยอม — เดี๋ยวก็ท้องอีกหรอก (มันเคยท้องแล้วทีนึง)
ใครจะไปรู้ว่าหลังจากนั้น นางแมวที่โดนทับตัวนั้น มันจะมาเป็นดาราประจำบ้านเรา

ก่อนหน้านี้ไม่มั่นใจครับว่าที่เห็นมันอ้วนเนี่ย มันท้องหรือเปล่า
โบว์ก็ได้แต่โพสต์ถามในบอร์ดฟ๐นต์พร้อมแปะรูปด้วยเอ้า
คำตอบอย่างเป็นเอกฉันท์คือมันท้องแน่ๆ

๖๔ วันคืออายุครร��์ของแมวตั้งแต่โดนเอาจนถึงคลอด
ผมเห็นอาการท้องของมันก็กะว่าเดี๋ยวไม่นานก็จะได้ลูกเหมียวเล็กๆ มาสร้างขี้ให้โลกละนะ
ก็เลยเอาลังของเครื่องไมโครเวฟมาตั้งหน้าบ้านตรงที่นอนประจำของมัน ให้มันมาคลอดที่นี่
(ถึงจะทำหน้านิ่งๆ ก็เหอะ แต่ผมรักสัตว์แบบโคตรๆ โดยเฉพาะหมากับแมว และน้องแคท)
ก่อนหน้านี้ก็ไปซื้อที่กันยุงแบบไฟฟ้ามาติดไว้หน้าบ้านเพื่อกันยุงกัดเด็กๆ ที่กำลังจะเกิดมานี่
(ดูมะหมาเลยได้รู้ว่ามันมีอุปกรณ์กันยุงสำหรับสัตว์เลี้ยงด้วยแฮะ ใครอยากเห็นไปดูเอาเอง)

แล้วผมก็กลับบ้านที่เพชรบุรี ไปทำบุญ ๑๐๐ วันคุณ (ยาย) ของผม แล้วแวะงานบวชรุ่นน้อง
พอเช้า ๒๘ เมษายน ก็มี SMS มาจากสนุ้กเกอร์บอกว่าอีเหมียวคลอดแล้ว! มีน้อง ๔ ตัว
ก็เลยกลับมาถึงบ้านเพื่อส่องไฟฉายดูแบบเกรงใจๆ กลัวเด็กๆ ตื่น .. ไหน ขอดูหน่อยซิ

ปรากฏว่ามันมีอยู่ ๒ ตัวครับ!

สงสัยว่าไอ้บอล – น้องที่มาช่วยทำงานที่บ้าน – มันดูผิดหรือเปล่า ก็เลยตั้งชื่อไปเรียบร้อย
(โบว์อาสาตั้งชื่อเอง ชื่อปังกับเจมส์ .. ลองทายเล่นๆ ก็ได้ครับว่าสีไหนปังสีไหนเจมส์)

ทีนี้ด้วยความเห่อ ก็หมั่นออกมาดู แล้วก็ลูบหัวอีเหมียวมันซะหน่อยเพื่อเป็นกำลังใจในการเลี้ยงบุตรหลาน
แต่พอดึกๆ เข้า ลองเดินออกมาดูอีกรอบ.. เฮ้ย ทำไมมันเหลือตัวเดียววะ!!!

��าพแฟลชแบ็กย้อนกลับมา – อีเหมียวคลอดแล้ว มี ๔ ตัว ….
อ้าว แสดงว่ามันคาบไปที่อื่นน่ะสิ – แล้วไหงมันก็มากกที่นี่ที่เดียวล่ะ
ตอนนั้นคิดยังงี้ครับ เพราะตรงที่อีเหมียวอยู่มันเป็นที่ที่คนเดินผ่านไปผ่านมาเยอะหน่อย เลยไม่ค่อยสงบ
ก็คิดว่ามันคงทยอยย้ายลูกไปที่อื่นที่น่าอยู่กว่านี้ แต่ที่ไหนก็ไม่รู้ ถามมันก็ไม่ยอมบอก

แต่สืบไปสืบมา ถามคนข้างบ้านหลายๆ รอบ ก็เลยรู้ว่า มีแมวสติไม่ดีแถวนี้แหละ ที่มาขโมยลูกมันไป!
ก็เลยตามไปจนพบแหล่งกบดานของ “ไอ้สามขา” พร้อมกับลูกเหมียวทั้งสามตัวที่หายไป!
ไอ้สามขาเป็นแมวอารมณ์จรจัด เป็นศัตรูของมนุษย์และลูกเสืออื่นทั่วโลก คงเพราะเคยโดนรถทับตอนเด็กๆ

ผมล้วงมือเข้าไปใต้ตูเย็นเก่าๆ ที่อยู่หน้าบ้านไม่กี่หลังถัดออกไป ไอ้สามขาขู่ฟ่อตลอดเวลา – มันหวงลูก?
แต่แมวหรือจะสู้มนุษย์ผู้เป็นส่วนเกินในระบบนิเวศน์ – ผมขู่มันกลับจนมันกระโดดออกมา ข่วนโดนมือเลือดอาบ
แต่ก็ทำให้เราได้เหมียวน้อยทั้งสามตัวในส��าพหิวโหยสุดขีดกลับไปหาแม่เหมียวตัวจริงอีกครั้ง
(ทีแรกโบว์ก็ไม่เชื่อครับว่ามันขโมยไป จนคนข้างบ้านบอกว่าเห็นชัดๆ เลยว่ามันมาคาบไปตอนฝนตก)

(แมวเด็กๆ ที่เพิ่งเกิดมานี่ ถ้าไม่มีกิจอะไร อย่าไปจับมันมาเล่นนะครับเพราะมันยังเด็กอยู่มาก)

น่าโมโหที่ตกเย็นวันนั้น (ก็คือวันที่ ๒๙ เมษา) ไอ้สามขามันก็มาขโมยลูกเหมียวไปอีก
โดยทยอยคาบตัวนึงก่อน ตอนที่ฝนตก แล้วก็มาเอาไปอีกตัวตอนหลายทุ่ม
ไม่ได้แล้วครับงานนี้ แต่คงไม่ไปเอาคืนเพราะดึกแล้ว บ้านนั้นเขาหลับกันแล้ว
ก็เลยจัดการย้ายบ้านของแมวแม่ลูกอ่อน (ตอนนี้เหลือลูกสองตัว เป็นคนละชุดกับเมื่อวาน) เข้ามาในบ้าน
อยู่ตรงมุมมืดที่โถงบันได ตรงนี้อากาศเย็นกำลังดีเพราะไม่โดนแดดทั้งวัน แถมสงบกว่าหน้าบ้านแน่ๆ

พอเช้า โบว์ก็เลยไปตามลูกเหมียวหิวโหยสองตัวนั้นคืนมาจากไอ้สามขา
(ทราบมาว่าพอมาถึงแม่มัน ไอ้ลูกเหมียวทั้งสองตัวนี่นั่งดูดนมนอนสต็อปถึง ๒๐ นาที)

จนถึงตอนนี้ถ้านับอายุของเหมียวน้อยทั้งสี่ก็ได้สามวันแล้วครับ
ตอนนี้ผมก็ไปด้อมๆ มองๆ มัน สลับกับโบว์คอยป้อนข้าวป้อนน้ำแล้วก็แอบถ่ายพฤติกรรมมันมาโพสต์เล่นในฟ๐นต์
(มีคลิปด้วยนะครับ คลิปแรกตอนเพิ่งกลับมาถึงบ้าน (มืด) กับคลิปสอง ตอนไปแอบดูมันให้นมท่าพิสดาร)
ส่วนที่เหลือก็คงทยอยโพสต์ในกระจู๋นั้นเรื่อยๆ แหละ ด้วยความเห่อเป็นการส่วนรวม

เฮ้ย พิมพ์ยาวจังวะ! งานส่งพรุ่งนี้นะเฮ้ย!
งั้นขอลาเลยละกันครับ เดี๋ยวค่อยคุยกันใหม่
ปิดท้ายแบบขำๆ ด้วยรูปลีลาการให้นมแบบพิสดารของนังเหมียว

(ไม่ขำเหรอ — เออ ก็ผมขำนี่หว่า ใครไม่มีลูกแมวเพิ่งคลอดก็อย่ามาแซว)