208 | มหกรรมรวมหนอนแห่งชาติครั้งที่ ๑๒

เออ มันนับยังไงของมันวะ ..คราวก่อนยัง ๓๕ อยู่เลย (เฉลย)

คือผมไปงานนี้มาแล้วจ้ะ ได้หนังสือมาปึกนึง (ตอนนี้ไม่มีกล้องเลยสแกนปกเอา)
แปลกใจอยู่เหมือนกันว่าทำไมน้องๆ ในฟ๐นต์มันถึงซื้อกันทีละหลายๆ พันบาท
ไม่รู้มันรวยกันนัก หรือว่าจะเอามาเพิ่มค่าเฉลี่ยอัตราการอ่านหนังสือของไทยก็ไม่รู้

ไหนๆ หายหัวไปนาน (แฟนไม่สบายครับ เลยไปเฝ้าที่โรงบาลซะหลายวัน)
ก็เลยวาดการ์ตูนให้บล็อกวันนี้มันดูมีอะไรเยอะๆ หน่อย

งานคราวนี้โบว์ยังไม่ค่อยหายดี ก็เลยไม่ได้ไปด้วย
เลยไปกับไอ้เอ น้องในบอร์ด กับน้องตา ซึ่งเป็นแฟนไอ้เอ

ปีนี้ตั้งใจจะไปครอบครอง โลกจิต ของแทนไทให้ได้ครับ แต่ก็พลาดอย่างที่กะไว้แล้ว
ก็เลยเสพ บางกะโพ้ง ของวินทร์แทน ซึ่งก็เป็นสองเล่มที่ตั้งใจซื้อมาอยู่แล้ว*
การซื้อหนังสือวินทร์นี่เป็นแฟชั่นสุดฮิตของคนคอเดียวกันเลยนะครับ
(สมัยเด็กๆ ผมคิดว่าแนวมากเลยนะเนี่ย อ่านหนังสือวินทร์ด้วยเว้ยเฮ้ย)

*จริงๆ ก็กะจะยังไม่ซื้อนะครับ แต่เห็นคนเฝ้าบูทน่ารักมาก เลยเสียเงินจนได้
ส่วนอะบุ๊กที่คนแน่นเป็นต่อยหอย เบียดกันเป็นเรือเกลือนั้น
น้องคนขายน่ารักของคราวก่อนดันไม่มา เลยไม่ได้แอ้ม(ตังค์ในกระเป๋า)ผม

นอกนั้นบรรยากาศของงานก็เหมือนงานหนังสือทุกครั้งแหละครับ
คือคนแน่นเป็นหนอน และเป็นแหล่งรวมสาวแว่นจากทุกสารทิศในประเทศไทย
โดยบูทในงานที่แน่นที่สุดที่ผมไปแวะด้วยก็คือ a book เหมือนกับครั้งที่ผ่านๆ มา
แล้วแถมปีนี้มีบูทวินทร์มาตั้งใกล้ๆ กันด้วย เหมาะสิครับ ไม่ต้องเดินไปเดินมาให้ไกล
แต่บูทที่อยู่ติดๆ กันกลับเงียบเหงา แถมมีเรื่องน่าขนลุกมาเล่าให้อ่าน

สรุปว่าหมดค่าหนังสือไปเยอะอยู่เพราะคราวก่อนไม่ค่อยได้ซื้อ (ตอนนั้นมีที่อ่านยังไม่หมดอยู่เยอะ)
ส่วนมากหนังสือที่ซื้อจะเป็นการ์ตูนเก่าที่หามานานครับ แทนที่จะเป็นหนังสือใหม่แบบชาวบ้าน
ก็ดีครับ เพราะการ์ตูนมันหนัก เวลาถือเลยดูเยอะ แต่จ่ายไม่เยอะอย่างที่คิด ..แฮ่

ไว้คราวหน้าจะดูว่าไอ้ที่ซื้อมานี่อ่านหมดหรือยัง
ถ้ายังไม่หมดก็คงเดินตัวเปล่าไป ถ่ายสารคดีไปเหมือนเดิม
(จริงๆ คงขึ้นอยู่กับสุข��าพของกระเป๋าตังค์มากกว่ามั้ง)