ไอ้แอนนนนน.com

214 | 9 Days in the Kingdom

วันนี้ไปงานนิทรรศการภาพถ่าย “9 Days in the Kingdom” มา
จัดถึง ๒๕ พ.ย.๕๐ ที่เซ็นทรัลเวิลด์ ชั้น ๘ โซน ZEN จ้ะ
คอนเซปต์ของงานก็คือให้ตากล้อง ๕๕ ชีวิตจาก ๑๘ ประเทศ มารวมตัวกันที่เมืองไทย
เพื่อปฏิบัติการเก็บภาพที่เป็น “ปัจจุบัน” ของราชอาณาจักรไทย
เพื่อเฉลิมฉลองในมหามงคลสมัยที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงเจริญพระชนมพรรษา ๘๐ พรรษา
นั่นหมายความว่าเป็นการตีความ “ราชอาณาจักรไทย” ในสายตาของเหล่าช่างภาพระดับโลก
อ่านดูแล้วรู้สึกถึงความยิ่งใหญ่ไหมครับ .. โอ้ว ผมว่ายิ่งใหญ่มากเลยนะ

นิทรรศการนี้เป็นแบบบังคับให้เดินไปเรื่อยๆ ตามทางวกวนที่เขาจัดไว้ให้
ใช้เวลาเดินนานพอสมควรครับ แต่ไม่เมื่อยเลยเพราะผู้จัดงานได้เตรียมอะไรเซอร์ไพรส์ไว้ตลอด
ใครที่กำลังหาอะไรเย็นๆ ใจไว้ดูในขณะที่บ้านเมืองกำลังมึนๆ อย่างนี้ ก็ลองไปเที่ยวกันครับ

และด้วยเหตุที่ผมกำลังหัดถ่ายรูปด้วยกล้องแพงๆ อยู่ ก็เลยเก็บภาพส่วนหนึ่งมาฝากครับ
เอ้า.. เริ่มกันเลยนะ

นี่เป็นป้ายหน้างาน (//เพิ่มเติม จากคอมเมนต์ข้างล่างทำให้ทราบว่านี่เป็นภาพพระกำลังตากจีวรครับ)

พอเดินเข้าไปสัมผัสความเย็นในงาน โถงแรกที่เห็นก็คือห้องที่จัดแสงไว้เป็นสีออกทองๆ
ภายในก็จะมีภาพถ่ายฝีพระหัตถ์ และภาพอื่นๆ ที่เป็นการเทิดพระเกียรติในหลวง
ผมอยู่ห้องนี้นานพอสมควร มีฝรั่งเดินเข้ามาปั๊บ อาการสำรวมก็เกิดขึ้นโดยอัตโนมัติเลยครับ

เอาล่ะ เดินเข้ามาสู่โซนแสดงภาพกัน

ภาพที่ได้นำมาแสดงในนิทรรศการนี้ ผ่านการคัดเลือกมาจากจำนวนกว่าแสน จนเหลือสุดยอด ๗๐๐ ใบ
สังเกตได้เลยว่าพอถึงระดับโปรแล้ว ภาพที่เจ๋งจะเป็นการภาพที่เน้นอารมณ์
คือไม่ได้โชว์เทคนิคฝีมือหวือหวาหรือจัดองค์ประกอบเนี้ยบๆ แบบใบปลิวของ ททท.
แต่กลับเน้นที่อารมณ์ของภาพ ซึ่งส่วนหนึ่งที่สังเกตได้เลยคืออารมณ์ขันในภาพ
เฮ้ย.. จริงๆ นะครับ หลายๆ ภาพเดินดูแล้วขำเลย ประเทศไทยเรานี่ก็ฮาเหมือนกัน

หลายภาพเป็นการโชว์ความหลากหลายทางวัฒนธรรมของบ้านเรา ดูไปก็อมยิ้มไป

นี่ก็ดูน่ารักดี .. ภาพลักษณะนี้มีเยอะครับ เอามาลงหมดเดี๋ยวจืด ต้องไปดูกันเอาเอง

หลายภาพดูแล้วสะอึกอึ๊กๆ .. ด้วยความสะเทือนใจใน “ปัจจุบัน” ที่เรากำลังเป็นอยู่

ถ้ากลัวจะเดินไกลหรือนานเกิน งานนี้ไม่ต้องห่วงครับ เพราะเขามีที่นั่งให้คนขี้เมื่อยเป็นระยะๆ

นี่ผมแอบเจอมาในงาน ถ้าให้ลากเข้าเรื่องก็คงเป็นความพยายามที่จะ “รักษามรดก” ของชาติไว้

หลายภาพช่างภาพต้องเสี่ยงตายตั้งเท่าไหร่กว่าจะได้งานสวยๆ มาฝากกัน
(สังเกตสายตาฝรั่งในภาพแล้วก็เสียวแทนบุพการีของตากล้องครับ)

โซนนี้ได้ยินเสียงนกร้อง เสียงน้ำไหลมาตั้งแต่เข้างาน พอเดินไปถึงก็มีที่นั่งให้หย่อนใจ
ให้ได้ฟัง ได้ดูภาพที่ฉายลงที่พื้น เออ มันเย็นดีแฮะ (ห้องนี้ชอบมาก)

ห้องสุดท้ายนี่ที่สุดแห่งความเจ๋งเลยครับ เรียกกันว่า “HALL OF FRAMES”

ความยิ่งใหญ่ของห้องนี้ก็คือ บนผนังจะเต็มไปด้วยภาพสวยๆ แบบดูกันให้เลือดกำเดากระฉูด
เหมือนอยู่ดีๆ ก็มีคนเอาอาหารชั้นดีมายัดใส่ปากให้แบบไม่ยั้ง .. สุดยอดครับ ..สุดยอดครับ

ขากลับ ตอนเดินออกจากห้าง ก็เจอกระจกร้าว แตกเป็นรูนิดเดียวแต่ร้าวไปทั้งแผ่นเลย สวยดี

จบแล้วครับ ที่เหลือก็ไปดูใน Picasa Web Albums โลดจ้ะ
(ทั้งหมดนี้ถ่ายโดยไม่ได้ปรับอะไรนอกจากปรับแสงใน Picasa ครับ - ก็เรียกว่าปรับนี่เนอะ)