ไอ้แอนนนนน.com

219 | เลือกตั้งใจ

แล้วผมก็ได้เลือกตั้งเป็นคนแรกๆ ในประเทศไทยจนได้ ..ฮ่าๆ
การเลือกตั้งล่วงหน้านี่เท่นะครับ เพราะถือว่าเจ้าหน้าที่จะกระตือรือร้นเป็นพิเศษ
เหมือนกับว่าเป็นการซ้อมรับมือกับของจริงที่จะมาถึงในอาทิตย์หน้านี้แล้ว
สองสามครั้งที่แล้วที่มีการเลือกตั้งใหญ่นั้น ผมไม่ได้ไปเลือกครับ ไม่ได้ลงล่วงหน้าด้วยแหละ
การไปเลือกครั้งนี้จึงตื่นเต้นหน่อย เพราะครั้งโน้นผมกาเลือกทักษิณเข้ามาบริหารประเทศในสมัยแรก
และยังนึกเข็ดหลาบเสียใจมาจนปัจจุบัน นั่นเพราะตอนนั้นยังเยาว์นัก เห่อบัตรเลือกตั้งไปหน่อย

เกือบสิบปีมานี้ ตัวเองเลยกลายเป็นสนใจเรื่องการเมือง (พูดตรงๆ คงเรียกว่าบ้าหนักเลยแหละ)
เป็นการเมืองที่ไม่ใช่แค่ข่าวของคนที่อยู่ในสภา หรือนักการเมืองที่เอาแต่ด่ากันเพื่อแย่งอำนาจนะ
แต่เป็นการเมืองในความหมายที่มันควรจะเป็นจริงๆ คือมันเกี่ยวพันกะเราตั้งแต่ตื่นเช้ายันล้มตัวนอน

พยายามพูดคุยแลกเปลี่ยนความรู้กับคนอื่น ให้เข้าใจว่าเราควรอยู่ยังไงในระบอบการปกครองนี้
(นึกถึงคำพูดทางทีวีของผู้สมัคร ส.ส.ภาคเหนือหน้าใหม่จากพรรคใหญ่คนนึงที่บอกว่า
ผมจะ “ปกครองบ้านเมือง” อย่าง #%$#@.. ซึ่ง..ไอ้บ้า! กูไม่ได้เลือกมึงมาปกครองเว้ย!)

เราติดบ่วงของระบบ “สาวก” ครับ หนักหนากว่าการติดหรือเชียร์ทีมฟุตบอลทีมโปรดนัก
คือไม่สาวกทักษิณก็เกลียดเป็นขี้ สำหรับผมซึ่งบอกไว้เลยอย่างหน้าไม่อาย ว่าเป็นประเภทหลัง
(แต่อย่ามาเหมาว่าผมชอบทหารล่ะ คงรู้นะว่าผมเกลียดระบบที่ตัวเองเคยประสบมาสองปีเต็มๆ ยังไง)
แต่แน่นอนว่าคนที่สนใจการเมืองทุกคนต่างมีเหตุผล จะถูกจะผิดมันก็คือเหตุผล
ติดอยู่แค่เป็นเหตุผลที่ได้ฟังเขาเป่าหูมาแล้วโง่เชื่อทันที หรือเอามาคิดต่อด้วยกาลามสูตรเท่านั้นเอง
ดังนั้นการดิ้นรนเพื่อเอาตัวรอดให้พ้นจากกับดักแห่งเหตุผลลวงๆ เหล่านี้
ก็คือรู้จักคิด เท่านั้นเองครับ

ไหนๆ ไปเลือกตั้งก่อนชาวบ้านเขา เลยขอแนบการ์ตูนไว้หน่อย จากประสบการณ์ตรงเมื่อวานนี้เอง
คราวนี้ไม่ตลกครับ เป็นฮาวทูธรรมดาๆ แต่เชื่อว่าเอาเข้าจริงมันอาจจะช่วยแก้เขินได้นะ

ถ้าสงสัยว่าไอ้ระบบสัดส่วนคืออะไรวะ แบ่งเขตคืออะไรนิ ก็ให้อ่านที่เว็บของ กกต นิ

แถมนิดนึงว่าถ้าหน่วยเลือกตั้งไหนลมแรง ก็ช่วยลุงๆ ป้าๆ เขาจับมุมกระดาษหน่อยครับ
ลมมันพัดปลิว กลัวป้าแกไม่มีสมาธิฉีกตามรอยปรุ (ก็เจอมากับตัวแล้ว )

จบแล้วครับ
ดูเหมือนง่ายนะ แต่พอไปกาจริงๆ แล้วตื่นเต้นชิบเป๋ง

ป.ล.
เห็นปริมาณของผู้ไปใช้สิทธิเลือกตั้งล่วงหน้าที่เรียกว่า “โคตรคึกคัก” แล้วกระหยิ่มใจครับ
เฮ้ย มันต้องยังงี้สิ ลองถึงขนาดแถวๆ ที่ว่าการเขตลาดพร้าวรถติดยาวเหยียดเพราะหน่วยเลือกตั้งได้นี่
ถือเป็นความเท่อย่างแรงนิ (จำนวนผู้ขอใช้สิทธิเลือกนอกเขตล่วงหน้าคราวนี้มีตั้งเกือบสองล้านแน่ะ)

ป.อ.
จริงๆ ผมว่าเราให้ความสำคัญกับการเลือกตั้งมากเกินไปหน่อย
จนลืมไปว่าที่จริงคำว่า “ประชาธิปไตย” ที่ใฝ่หาเรียกร้องกันปาวๆ นั้น
มันคือ “อธิปไตย” ของ “ประชา” ก็คือสิทธิเสรีภาพในการแสดงความคิดเห็นตะหาก
การที่เอะอะอะไรก็คิดแต่ว่าเรา “จะต้องเลือกตั้ง” ให้ได้ อู๊ย…จะเป็นจะตาย
มันก็เลยเป็นของหวานของนักการเมืองที่เรียกว่า “นักเลือกตั้ง” ไปฉิบ
ดังนั้นก็เลยมีการโกงกันจัง ร้อยเล่ห์พันเหลี่ยมกันจริง เพื่อที่จะได้มาซึ่งเก้าอี้ในสภา
ใครว่างๆ ไม่มีอะไรทำ ลองหยุดเกาไข่เล่นสักแป๊บ แล้วตรึกดูก็ได้ครับ
ว่าอะไรนะที่เรียก “การเมือง” และ “ประชาธิปไตย” — มันใช่คำเดียวกับที่หลุดจากปากคนในทีวีหรือเปล่า?

ป.ฮ.
แต่ไหนๆ ประเทศเราเลยเถิดมาจนบัดนี้แล้ว ก็จงไปเลือกตั้งกันเถอะครับ ..มันเท่ดีนิ