229 | อย่าแหย่หมาหลับ
เคยเป็นแบบเดียวกะผมไหมครับ เวลาที่กำลังฝันอร่อยๆ อยู่ดีๆ
ก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นมาปลุก ทำลายบรรยากาศเสียหมดสิ้น
เหมือนกำลังยืนฉี่อยู่แล้วมีสัตว์ประหลาดบุกโลกนั่นแหละครับ
กูจะเยี่ยวให้สุดก็ไม่ได้ ต้องสะเด็ดทิ้งแล้วรีบวิ่งก่อน (เปรียบเทียบแล้วเข้าใจขึ้นไหม)
คือทุกวันนี้เวลาตื่นมาตรฐานของผมก็คือบ่ายโมงครับ เลื่อนขึ้นมาจากแต่ก่อนที่ตื่นบ่ายสอง
ส่วนเวลานอนก็ตีห้าถึงหกโมงเช้ากว่าๆ เป็นปกติทุกวัน ดังนั้นวันไหนได้ไปยุโรปก็จะเฉยๆ
เพราะว่าชีวิตประจำวันเราก็ใช้นาฬิการ่วมกับคนที่นั่นอยู่แล้ว ..แฮ่
ทีนี้ปัญหามันก็เกิดขึ้นจากตรงนี้แหละครับ ตรงที่เวลาของเราไม่เท่ากัน
ผมเป็นคนที่ไม่ปิดโทรศัพท์นอน เพราะถือว่าเราเองที่นอนไม่เหมือนชาวบ้านเขา
ถ้าเป็นเพื่อนที่สนิทกันก็จะรู้ดีว่าถ้าจะโทรมาให้โทรมาตอนบ่าย จนถึงรุ่งสางเลยก็ไม่ว่า
แต่สำหรับลูกค้าผู้มีอุปการคุณ หรือถ้ามีใครโทรมาตอนเช้าก็จะต้องพยายามงัวเงียรับ
และสร้างความตระหนกให้กับคู่สนทนาอยู่เป็นประจำ
****
และล่าสุด เมื่อวานนี้เองครับ มีบริษัทอะไรสักอย่างที่รับทำมาร์เก็ตติ้งให้กับเว็บไซต์ในไทย
เขาเมลมาแนะนำบริษัทและบริการล่วงหน้าไปแล้วทีนึง ผมก็กดอ่านผ่านๆ แล้วลบไป
ไม่คิดว่าจะโทรมาตอนเช้า ที่เมื่อเทียบกับเวลาในลอนดอนก็กลางดึกพอดี … แล้วไงล่ะ..
(ย้อนไปอ่านการ์ตูนเรื่องข้างบนอีกที แล้วต่อด้วยประโยคสนทนาข้างล่าง)
เขา:
สวัสดีครับ เว็บมาสเตอร์ฟ๐นต์ใช่ไหมครับ
ผม:
“ครับ สวัสดีครับ”
(พยายามเก๊กเสียงเหมือนคนตื่น เผื่อเขาจะโทรมาขอลงโฆษณาอีก)
เขา:
“ผม แฟรงก์ ซินาตร้า โทรมาจากบริษัทสไปรูไลน่าเทอราปี้
เป็นบริษัทที่เชี่ยวชาญด้านมาเร์เก็ตติ้ง …@%#$% ” (ร่ายยาวตามสูตรนักขาย)
ผม:
(สติสัมปชัญยัญญะตอนนั้นคิดซับซ้อนไม่ได้ นึกได้แค่ว่า นี่มันที่เมลมาเมื่วานนี่หว่า เลยบอกไปว่า)
“อ๋อ ถ้าเป็นเว็บมาร์เก็ตติ้ง ผมไม่สนใจครับ!”
เขา:
(อึ้งไปพักนึง โอ้ว หักดิบกันแบบนี้เลยเหรอ)
“งั้นขอผมอธิบายถึงระบบการดำเนินการของการตลาดแบบ @@$#%$@#%” (พยายามจะร่ายอีก)
ผม:
“ผมคงไม่ทำแหละครับ ทุกวันนี้อยู่สุขสบายดีอยู่แล้ว” (กูจะนอน)
เขา:
“เอ้อ.. งั้นไม่เป็นไร.. เอ้อ … งั้นขอบคุณครับ”
แล้วก็นอนต่ออย่างมีความสุข
.
ป.ล.
ปกติจะมีไอ้พวกบัตรเครดิตส้นตีนโทรมาบ่อยๆ ครับ แต่ละครั้งทางฝ่ายนู้นก็จะพูดรัวๆ เร็วๆ
ไม่รู้มันจะเร็วไปถึงไหน สงสัยตอนเด็กเคยซ้อนท้ายเด็กแว้นมาก่อนแน่ๆ
แต่มันทำให้ผมซึ่งพยายามหาทางพูดแทรกเพื่อปฏิเสธ ก็ไม่ค่อยจะทันสักที (เป็นคนขี้เกรงใจ)
ต่อไปนี้จะได้สบายใจเวลามันโทรมาตอนหลับ เพราะต่อมเกรงใจของผมยังไม่ตื่น ..แฮ่
ป.อ.
แต่หลายครั้งที่ลูกค้า หรือว่าที่ลูกค้า ชอบโทรมาตอนเช้าแล้วจับเสียงผมได้ว่ากำลังงัวเงีย
ผมก็จะบอกไปว่าเดี๋ยวบ่ายๆ โทรกลับนะครับ หรือไม่ก็ขอเบอร์เอาไว้แล้วให้โบว์โทรไปคุยแทน
ถึงกระนั้นก็มีคุยกันไม่รู้เรื่องถึงขั้นงอนกันเลยก็มี เมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมานี่เอง 
พอดีสติไม่เต็มของผมดันนึกว่าพวกโทรศัพท์สแปมโทรมาเลยปฏิเสธไป ที่ไหนได้ ..ลูกค้านี่หว่า
ป.ฮ.
กูเกิ้ลมันเล่นผมแล้ว กะว่าจะแปะแบนเนอร์หมาย่างไว้เท่ๆ ด้านขวาซะหน่อย
(เผื่อมีใครมากดแล้วติดตั้งโปรแกรมซะ ผมก็จะได้สามบาทแน่ะ ..โคตรรวยเลยนะเนี่ย)
อยู่ดีๆ บ่ายวันนี้น้องในฟ๐นต์มาโพสต์บอกว่าเว็บพี่แอนมีโฆษณาหางาน เลยกดตามเข้ามาดู
แทบคลั่ง..
iannnnn
February 5th, 2008 at 18:50
ยังถือว่าใจเย็นนะนี่
February 5th, 2008 at 20:44
ฝันว่ากินคนเดียวซะด้วยนะ
February 5th, 2008 at 21:33
ฝันตอนที่ตื่นเต้นแล้วจะตื่นทุกที เพราะตื่นเต้นเกินไป
February 6th, 2008 at 4:38
โอ เป็นเหมือนกันแล้ว ใช้ชีวิตแบบนี้เหมือนกัน
แล้วช่วงนึงพวกบริษัทเก็งกำไรราคาน้ำมัน (!?) มันก้ชอบโทรมา
วันนึงหงุดหงิดเลยบอกไปว่า ผมเล่นแต่หวยใต้ดิน แล้ววาง
February 6th, 2008 at 7:50
วันเสาร์อาทิตย์เป็นที่รู้กันห้ามโทรมาก่อน 10 โมง ใครโทรมานัดอะไรก่อนหน้านั้น ถ้ารับปากไป ไม่ขอรับผิดชอบ เพราะชอบรับปากใครง่ายๆ ช่วงสติยังไม่สมบูรณ์
แต่พอสติสมบูรณ์จะจำไม่ได้ ไอ้ที่เผลอรับปากไป
February 6th, 2008 at 9:33
คุณแอนน่าจะดีใจน้า ที่นาฬิกาปลุกช่วยให้คุณแอนตื่นก่อนที่น้ำลายจะไหลเยิ้มผ้าปูที่นอน
February 6th, 2008 at 15:28
ออกแนวเดียวกัน
ประมาณว่าอย่าโทรมาตอนเช้าาา
February 6th, 2008 at 20:15
ต้องมีอะไรสักอย่าง..
ถ้าวันไหนนอนดึก(หรือสว่าง) เช้าวันนั้นจะต้องรับโทรศัพท์ไม่ต่ำกว่าสามสายเป็นอย่างน้อย T^T
February 7th, 2008 at 17:28
อย่านอนตื่นบ่าย
อย่าอายทำิกิน
อย่าหมิ่นเงินน้อย
อย่าคอยวาสนา
February 8th, 2008 at 19:04
อรก็เคย
เค้าโทรมาเพราะสนใจประวัติอร จะเรียกไปทำงาน
ดั๊นโทรมาตอนอรยังไม่ตื่น อรก็รับ ตอบไรไปมั่งไม่รู้
จำได้แต่ว่า ตอบเค้าไปว่า “อ๋อ ตอนนี้หลับอยู่ค่ะ ยังไม่ตื่น”
เค้าไม่โทรมาหาอีกเลย
February 9th, 2008 at 0:11
ไม่เคยตื่นบ่าย
เคยแต่ตื่นสายแล้วแอ๊บว่าตื่น 55
February 13th, 2008 at 3:04
ถือว่ายังใจเย็นนะคะ
ปกติถ้ามีโทรขายของ จะถามเค้าก่อนว่ามาจากไหน
ถึงคำพูดสวยหรูยังไง ก็จะบอกว่า “ไม่เอา ทำหมดแล้ว”
แล้วก็นึกชื่นชมในใจว่า “ทำไมกุเป็นลูกค้าชั้นดี มันถึงโทรมาหากุวันสุดท้ายวะ???”
February 25th, 2008 at 2:10
ขอแนะนำวิธีให้น้องแอนนะคะ วิธีนี้ใช้ได้ผลจริงๆ สุภาพมากด้วย
เวลามีคนโทรมาแล้วถามว่าใช่โทรศัทพ์ของคุณ…มั้ย
ให้ตอบว่าใช่ พอเขาเริ่มบรรยายสรรพคุณ ให้เราบอกขัดจังหวะไปเลย
“ขอโทษนะครับ ผมเป็นน้องชายพี่…เขา เขาพึ่งเสียเมื่อวาน นี่กำลังจะไปงานศพ”
รับรองรายไหนรายนั้น ไปไม่เป็น พี่ใช้ได้ผลมาเยอะแล้ว จบโดยง่าย
แต่คนโทรอาจจะสยองเล็กน้อยที่โทรมาขายของให้คนตาย