245 | เนื่องด้วยเรื่องเครดิต2-ใครได้ประโยชน์

ใครที่เข้า มาที่นี่ประจํา คงพอจะทราบว่า ที่บล็อกนี่ มีทำเองอยู่ ๑ คนคือ ไอ้แอนนนนน จะเป็นคนหาเนื้อเรื่องต่างๆ หรือเรื่องเล่า และ เป็นคนจัดการเรื่อง ไฟล์ต่างๆ ไม่ว่าเพลง ��าพ แล้วก็เป็นตกแต่งธีม ปกติ ผมอ่านบล็อก ของท่านอื่น แล้วไม่ค่อยได้ คอมเมนต์เท่าไร พอไปอ่านเจอเรื่องดีๆ มาก็เข้าไปอ่านแล้วเมนต์ ด้วย

และต่อไปที่จะได้อ่าน นี้ เป็นความคิดเห็น ของผม เกี่ยวกับเรื่องเครดิต ที่มีปัญหา อีรุงตุนัง อยู่บนโลกไซเบอร์นี้ และได้เจอกับคนใกล้ตัวพอดี

สาระสำคัญในเรื่องของการคัดลอกบทความไปเผยแพร่ในที่ต่างๆ ก็จะเป็นเรื่องของการแบ่งปันซะมากกว่า เป็นการถ่ายทอดให้ความรู้กับผู้อ่าน (หรือสมาชิกเว็บนั้นๆ) มิได้นำไปให้เกิดความเสียหายหรือไปใช้ในเรื่องของการค้า จึงมักให้เครดิตบ้าง ไม่ให้เครดิตบ้าง เป็นเรื่องปกติ

แรกเริ่มเดิมที..การให้เครดิตนั้น…เป็นการบอกที่มาที่ไปของไฟล์…หรือบทความนั้นๆ… ว่ามาจากไหน..หากมีปัญหาจะได้ตามกลับไปที่เจ้าของได้ถูก.. เพื่อจะได้แก้ไข หรือปรึกษาหารือได้…แต่ปัจจุบันเจตนาเดิมได้เปลี่ยนไป…กลายเป็น การขอบคุณเจ้าของไฟล์นั้นๆ อย่างเดียว…ฉะนั้นเมื่อไม่มีการให้เครดิต..เวลาเจ้าของไฟล์ไปเจอที่เว็บอื่น..ก็จะมองว่าไม่ขอบคุณเราเลย

บางครั้งการปิดทองที่องค์พระพุทธรูป ก็ไม่จําเป็นต้องปิดหน้าองค์เสมอไป ถ้าไม่มีใครไปปิดหลังองค์บ้าง แล้วพระพุทธรูปจะสวยได้อย่างไร (ถ้าไม่เช่นนั้นแสดงว่าคุณชอบที่จะปิดทองแต่หน้าองค์พระ) โดยความคิดส่วนตัว ใครที่นําบทความของเราไปใช่หรือนําไปเผยแพร่ แสดงว่าบทความของเรานั้น ดีจนผู้อื่นยอมรับ ถึงแม้ชื่อเราจะไม่ได้ขึ้นอยู่ที่เครดิต แต่ถ้าเราไปเจอ เราก็รู้อยู่แล้วว่านี้ของเรา แล้วคุณไม่รู้สึกดีหรือว่า บทความหรือความรู้ที่คุณได้ถ่ายทอดออกไปนั้น มีคนได้ช่วยกระจายเมล็ดพันธ์แห่งความรู้ของคุณออกไป ได้ให้คนอื่นๆ ได้ใช่ประโยชน์จากมัน เหมือน ที่ต้นไม้ต้นหนึ่งออกผลมา แล้วนกก็ได้นําผลนั้นไปกินแล้ว ถ่ายเมล็ดออกมา พอเมล็ดต้นไม้นั้นงอกงามเติบใหญ่ให้ร่มเงา ให้ผลผลิต แต่ก็ไม่เห็นมีใครอยากทราบว่า เมล็ดของต้นไม้ต้นนี้มาจากที่ใด

จากประสบการณ์อันน้อยนิดของการเล่นอินเตอร์เน็ตไม่ถึงยี่สิบปี ที่แรกผมก็ไม่ทราบถึงความสําคัญของการให้เครดิต แต่เท่าที่เห็นก็ พบว่ามีการลอกกันไปก็ลอกกันมา จากเวปโน้นมาเวปนี้ ลอกจากเวปฝรั่งมาแปลเป็นไทยบ้าง ลองจากไทยไปเป็นฝรั้งมัง หรือไม่ก็ ข. ลอก ก. ค.ก็มาลอก ข. ต่อ รูปการนี่ ก็น่าจะให้เครดิต ก. ใช่ไหม แต่คุณจะรู้ไหมล่ะว่า ก. อาจจะไปลอก จ. หรือ ฮ. มาก็ได้ (ไม่แต่เรื่องบทความหลอก มีแทบทุกอย่าง เพลงเอย หนังเอย ฯ แต่ที่พบเจอส่วนใหญ่จะนําไปใช่เพื่อการค้า จึงผิดแน่นอน)

แต่ประโยชน์ของงานนั้น มันไม่ได้ลดลงเลย มีแต่จะเพิ่มขึ้น เนื่องได้มีคนนําเอาความรู้ที่ได้ (ไม่ใช่แต่ความรู้นะครับแต่ อาจจะเป็นความสนุกของงานหรืออะไรต่างๆ ที่ผู้ทําได้สื่อออกมา) ไปใช้มากยิ่งขึ้น นอกเสียจากจาก คนที่ลอกไปได้เอาไปแก้เสียจนบิดเบือน จากจุดมุ่งหมายเดิมของ คนที่สร้างสรรค์งานนั้นๆขึ้นมา ข้อความที่พูดมาทั้งหมดนั้นไม่ร่วมถึงการนําเอาบทความ หรืออะไรต่างๆ ที่คุณสร้างสรรค์ขึ้นมา นําไปหาประโยชน์ ในทางการค้า เพราะพวกนี้ไม่ได้ทําเพื่อผู้อื่นแต่ทําเพื่อตนเอง

ปล. คุณไม่เคย เลยหรือ เวลาคุณไปเจอเรื่องดีๆที่มีคนอื่นเล่า,เขียน,บอก แล้วคุณเอาไปเล่าต่อ โดยที่คุณไม่ได้บอกที่มา ไม่เคยซักครั้งเลยหรือ

ความเห็นส่วนตัวนี้อาจจะขัดใจใครหลายคน ผมก็ต้องขอโทษด้วย เพราะผมได้ลองมองโลกอีกด้านนึง เท่านั้น

ปล.หมูน้อยขอเพิ่มเติมนิดนึงนะค่ะรู้สึกจะบาลปลาย ตาวเค้าไม่ได้มีเจตนาว่าการไม่ให้เครดิตเนี้ยเป็นเรื่องไม่สำคัญ แต่เราทั้ง2คิดว่ามันสำคัญน้อยกว่าประโยช์ของงาน อาจเพราะเราทั้งสองเพิ่งมาอยู่ในโลกของไซเบอร์ไม่นาน มารยาทต่างๆอาจจะไม่ถูก ฉะนั้นความคิดที่ว่าให้เคหรือไม่ให้ก็เป็นเรื่องปกติ พวกเราทั้งสองจึงไม่ได้คิดมากอะไร แต่พอมีคนมาทักเราทั้งสองจึงมึนเลยค่ะ พยายามจะอธิบายความคิดออกมา ว่า เราคิดว่าประโยช์ของงานสำคัญมากกว่าการให้เครดิตจริงๆแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าการให้เครดิตไม่สำคัญนะค่ะ หรือเรื่องที่เราคิดมันจะผิดจริง?… ( เป็นบทเรียนที่ดีในชีวิตมากค่ะกับเหตุการณ์ทั้งหมด )