เมื่อสองสามวันก่อน ผมได้ไปเยี่ยมไข้เพื่อนคนนึงในเว็บฟ๐นต์ครับ
บักอุ้ยเข้าโรงพยาบาลเพื่อผ่าตัดไส้ติ่ง (ตามข่าว)
เนื่องจากเห็นว่าเท่ดี การได้มีคนรู้จักผ่าตัดไส้ติ่งเนี่ย ก็เลยกะจะไปถ่ายคลิปเล่นๆ

อยู่ดีๆ หมอแมว ก็กระซิบมา บอกว่าจะไปด้วยนะ!
เนื้อหาของคลิปที่ทีแรกจะตัดต่อเล่นๆ แซวกันเองเป็นมุกภายในก็เลยเปลี่ยนไปนิดหน่อย
กลายเป็นรายการ “คุยกับหมอแมว” ไปเลย แถมดันมีชื่อตอนซะด้วยนะ เป็นตอน “ผ่าตัดไส้ติ่ง”
เนื้อหาภายในก็คงเป็นเรื่องที่เราอยากรู้กัน หรือรู้บ้างไม่รู้บ้าง กระทั่งรู้มาผิดๆ เกี่ยวกับไส้ติ่งเนี่ย
อาทิ กินเม็ดฝรั่งแล้วเป็นไส้ติ่งเหรอ? หรือ ถ้าไส้ติ่งมันไร้ค่านัก เรามาผ่ามันทิ้งไปเลยดีไหม?
ซึ่งหมอแมวก็ได้ให้คำตอบไว้เป็นที่น่ารักและน่าเอามาลงบล็อกอีกที (ปกติพวกนี้จะโพสต์ขำขำในบอร์ด)

ลองดูเลยครับ

ขอบคุณตาวินัย (พ่อผมเอง แกตามอ่านบล็อกนี้เงียบๆ ด้วยแหละ) ที่ให้ยืมกล้องครับ
กล้องพ่อนี่เป็นของเล่นที่สนุก และทำให้เสียเวลาทำงานทำการมากเลยนะเนี่ย

ป.ล.
ตอนนี้หมอแมวเขียนบทความสุขภาพลงใน mthai
เคยคุยกันเรื่องนี้ก็พบว่าที่เขียนไปหลายสิบตอนนั่นคือเขียนฟรีนะครับ ไม่ได้ค่าแรงอะไร
แต่ก็สร้างเรตติ้งให้กับ mthai ได้เยอะพอสมควร
ดูท่าทางหมอแมวมีความสุขดี ที่คนอ่านกันเยอะ และเข้าใจวิชาชีพหมอมากขึ้น
ผมเลยยุให้หมอไปเปิดบล็อกสักแห่งที่ระบบดีๆ หน่อย อย่าง exteen
เพราะถ้าระบบเขาทำมาดี คุณค่าของบทความดีๆ ของหมอก็จะอยู่ไปอีกนานน้านนาน

ป.อ.
พูดเรื่อง exteen เลยนึกถึงบล็อกตอนที่แล้ว (245 | เนื่องด้วยเรื่องเครดิต2-ใครได้ประโยชน์)
เป็นไปดังคาด มีคนไม่เก็ตมุกผมเยอะแยะเลย
ถ้าอยากเข้าใจลองอ่าน คห ที่ ๑ จากบล็อกตอนก่อนหน้าครับ
(เล่นเอาคนเขียนต้องแอบส่งเมลไปเคลียร์กับหลาย คห เลย ดูสิ.. พับเผี่ย)

ป.ฮ.
สวัสดีครับชาว twitter มา follow iannnnn กันดีกั่ว