252 | มะเร็ง
ไม่คิดว่าจะดองบล็อกไว้นานขนาดนี้เลยครับ
ว่าจะขอโทษประชาชนก็ไม่รู้ว่าจะขอโทษใครอะไรยังไงทำไม
ก็มันบ้านกูเองนี่หว่า 
ครึ่งเดือนที่หายไป มีเรื่องเกิดขึ้นมากมายครับ
ขอสรุปสั้นๆ ละกัน เพราะมีเรื่องจะต้องทำอีกเยอะแยะ แต่ห่วงบล็อกเน่ามากกว่า
๑.
น้องผมตาย คราวนี้หมายถึงน้องชายจริงๆ นะครับ น้องแท้ๆ
โรคมะเร็งต่อมน้ำเหลืองที่เอ็มเป็น ไม่ได้ทำลายชีวิตของคนคนเดียวเท่านั้น
แต่มันทำลายสถาบันครอบครัวของเราไปเยอะเหมือนกัน
ผมทำเป็นไม่รู้ในหลายเรื่อง ในขณะเดียวกันผมก็พยายามรู้ในหลายเรื่อง
โลกของผู้ใหญ่นี่ไม่สนุกเลยครับ ผมสัญญากับตัวเองว่าโตแค่ไหนก็จะอายุ ๑๘ ตลอดไป
๒.
ขอบคุณสำหรับความรู้สึกเห็นใจครับ แม้ชั่ววาบเดียวในหัวใจก็รู้สึกขอบคุณแล้ว
งานศพของน้องที่ผ่านมาสารภาพว่าผมโล่งใจ แม่เหนื่อยมาพอแล้ว พี่เหนื่อยมาพอแล้ว
และเอ็มทรมานมาพอแล้ว กับฤทธิ์ของยาต้านมะเร็งตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา
การจากไปอย่างสงบของหนึ่งชีวิตในครั้งนี้ สอนให้อีกหลายชีวิตได้รู้จักชีวิตต่อไป
๓.
กลับมาจากเพชรบุรีครั้งนี้ ผมเปลี่ยนพฤติกรรมการใช้คอมพิวเตอร์ไปเลยครับ
เปิดคอมมา ทำงานก่อนเลย ก็ดันดองไว้เยอะตอนอาทิตย์สองอาทิตย์ก่อนนี่หว่า
ดังนั้นชาวฟร้อนที่รักครับ ขออภัยจริงๆ ที่ไม่ได้ไปร่วมสนุกด้วย
ตูขอเคลียร์ตัวเองพักใหญ่ แต่ไม่ใหญ่มาก เชื่อสิว่าเดี๋ยวก็รีบกลับไปปั่นอีก ไม่งั้นลงแดง
๔.
มีเกรียนบุกบอร์ดครับ เป็นเกรียนที่อ้างตัวเองว่าเป็นแฮกเกอร์ซะด้วย
ไม่ได้อยากให้ค่าความสำคัญกับมันมากเท่าไหร่ เลยไม่ขอพูดถึงมาก
แต่ใครได้ติดตามเรื่องนี้รับรองว่าโคตรมหาสนุกเลย
๕.
กลับมาจากเพชร ก็ได้ข่าวร้ายต่อเนื่องว่า อีเหมียวตายแล้วครับ
กลับมาถึงตอนดึกของวันก่อน ผมนอนได้หนึ่งตื่น (ขับรถเพลียมากเลยหลับเร็ว)
โบว์ก็เดินลงมาข้างล่าง แล้วปลุกด้วยเสียงร้อนรนว่า “เตงๆ อีเหมียวโดนรถชนตาย..”
น้าพรข้างบ้านเดินมาบอกว่า มีแมวโดนรถชน ครูดไปกับถนนเมื่อคืนก่อนตอนฝนตกหนัก
กว่าจะมีคนเจอว่ามันไปนอนตายจากฝนอยู่ไม่ไกลนัก ก็เช้า
คนที่เขาเห็นซากแมวสีเหลืองตัวอ้วนๆ ตัวนี้บอกว่า ตัวมันแข็งแล้ว
ก็เลยใส่ถุงพลาสติกแล้วเหวี่ยงทิ้งเข้าไปในป่าวัชพืชหน้าบ้าน น่าจะไกลเกินกลิ่น..
ภาพความทรมานต่างๆ ผ่านเข้าไปถึงหัวใจโบว์ และกลั่นเป็นน้ำตาอยู่นาน
ถามใครๆ ก็เล่าเหตุการณ์เมื่อคืนและรูปพรรณสัณฐานของมัน
ภาวนาให้เป็นแมวตัวอื่นนะ แต่แมวอ้วน สีเหลืองๆ ลายๆ ใส่ปลอกคอ และไม่หลบรถนี่
จะมีใครไปได้อีกล่ะนอกจากอีเหมียวของเรา แมวที่ฉลาดเหมือนหมาตัวนั้น.. โธ่
๖.
บ่ายวันเดียวกัน โบว์ยืนคุยกับเพื่อนบ้านอยู่ตรงตำแหน่งที่พบศพมัน และร้องไห้อยู่ดีๆ
อยู่ดีๆ ก็เงยหน้าขึ้นไปมองบนหลังคา แล้วส่งเสียงโหวกเหวกเรียกผมกับปิงให้ไปดู
อีเหมียวเดินอยู่บนหลังคาบ้านแถวนั้น และมองลงมาที่ฝูงมนุษย์… อ้าว !
มันยังไม่ตายครับ แมวที่ตายเป็นแมวต่างถิ่น (ลายเหมือนไมเคิลในการ์ตูน)
ตัวเดียวกับที่กัดเหมียววันก่อน จนเป็นแผลเหวะหวะที่ขาหลัง .. ไปดีนะศัตรูเอ๋ย
ช่วงนี้ไม่รู้เป็นอะไรทั้งเหมียวเล็กเหมียวใหญ่เหมียวจิ๋ว
ต่างพ่ายแพ้แมวนอกบ้านกันทั้งนั้น หมดค่ายาค่าหมอไปก็มิใช่น้อย
อุตส่าห์คาดหวังไว้เยอะนะเนี่ยว่าจะปั้นให้เป็นนักเลงคุมซอย ที่ไหนได้ แพ้ทุกยก!
๗.
แมวฟื้น แต่น้องผมไม่ฟื้นนะครับ เผาไปเรียบร้อยแล้ว เปลี่ยนเป็นก๊าซและผงไปละ
รู้สึกแปลกดีนะครับ ที่อยู่ดีๆ น้องตัวเองก็มีความสามารถในการบอกหวย
หรือทำนายลมฟ้าอากาศได้ ทั้งๆ ที่ตอนยังไม่ตายนี่จะลุกขึ้นนั่งยังลำบากเลย
ส่วนแม่ก็เข้มแข็งมากๆ .. ไม่รู้แฮะ ผมไม่เคยเขียนถึงครอบครัวในบล็อกเลย
แต่คราวนี้เขียนไปก็นึกถึงแม่ไป .. เจ๋งดี ภูมิใจครับ บรรยายออกมาเป็นคำพูดยากจัง
๘.
ตอนงานศพ ผมเห็นโลกของผู้ใหญ่สองเพศแตกต่างกันอย่างชัดเจน
เพศชายจับกลุ่มคุยเรื่องบ้านเมือง หมายถึงการเมืองตามสไตล์สภากาแฟนั่นแหละครับ
การฟังผู้ใหญ่ที่รู้จักมาตั้งแต่เด็กในมุมมองอื่นๆ มาพูดเรื่องการเมือง
มันให้อารมณ์ที่แปลกๆ ยุกยิกๆ จะอ้าปากเถียงก็ไม่ใช่ เลยปล่อยให้มันยุกยิกๆ ยังงี้ล่ะ
อ้อ.. ส่วนฝ่ายสมาคมแม่บ้านสตรี เขาจับกลุ่มคุยแต่เรื่องผัวๆ เมียๆ ครับ
คนนั้นผัวคนนี้ คนนี้เอาคนนั้นตอนนี้ เอาคนนี้ตอนนั้น ฉันเห็นมากับตา (กร๊าก!!!)
๙.
ผมมีส่วนร่วมน้อยมากกับข่าวการเมืองในช่วงนี้
(ขอเน้นว่า มีคำว่าข่าว จึงไม่ใช่คำที่หมายถึงทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับสัตว์สังคมอย่างเรา)
หมายถึงนับจากตอนที่เริ่มชุมนุมกันวันที่น้องผมตายและพาศพกลับจากศิริราชน่ะ
ยอมรับว่า ทั้งที่ตัวเองเป็นคนติดตามการเมืองอย่างใกล้ชิด และพิสมัย
แต่รู้สึกว่ามันมีก้อนอะไรไม่รู้แข็งๆ มาปิดกั้นต่อมอยากมีส่วนร่วมในเหตุการณ์ครั้งนี้
ถึงกระนั้นต่อมอยากรู้อยากเห็นก็ยังทำงานอย่างต่อเนื่อง
หลังจากหายไปจากสังคมข่าวสารตั้งอาทิตย์นึง มันต้องขยันติดตามกว่าปกติ
และคิดก่อนจะแสดงความคิดเห็นให้มากกว่าปกติ แต่ก็นะ
มันเหมือนมีก้อนอะไรบางอย่างมาจุกอยู่ที่สมอง บอกว่า เฮ้ย
แม่งยกนี้ให้รู้สึกว่ามันไม่ใช่อย่างที่มึงจะสนุกกับการฟังและคุย
แลกเปลี่ยนน้ำลายอย่างเมามันอย่างที่เคยเป็นมา …
ตอนนี้ยังหาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้ครับ เลยเขียนบันทึกไว้หน่อย
ว่าวันนี้ยังติดก้อนอะไรไม่รู้อยู่
๑๐.
สงสัยไอ้ก้อนที่ว่า มันจะเป็นมะเร็ง!
02.06.2008 at 3:27
ขอแสดงความเสียใจด้วยครับ
ส่วนการเมืองไทยตอนนี้มันก็
02.06.2008 at 3:28
เสียใจกับเรื่องน้องเอ็มด้วยครับคุณแอน
02.06.2008 at 3:31
ขอบคุณครับ
ลืมเขียนบอกไปว่าน้องอายุ ๒๕ แหละ
เมื่อสักเดือนก่อนนี้เอง คนข้างบ้านอายุ ๒๕ ก็เพิ่งตายเหมือนกัน แต่เพราะอุบัติเหตุนะ
ไม่รู้ว่าถนนกับมะเร็งนี่อะไรจะเป็นสาเหตุการตายได้มากกว่ากัน
ใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ให้คุ้มๆ นะครับ
พรุ่งนี้จะเจออะไรยังไงเราก็ยังไม่รู้
02.06.2008 at 3:47
เข้มแข็งๆนะ คนที่อยู่ก็ต้องสู้กันต่อไป
02.06.2008 at 4:12
ว่าจะถามอยู่เหมิอนกันค่ะว่าน้องชายอายุเท่าไร แต่เกรงว่าจะเป็นการละลาบละล้วง
ขอแสดงความเสียใจด้วยนะคะ
แต่ก็ยังดีที่เหมียวไม่ได้ตายไปด้วย
ช่วงนี้ไม่ค่อยได้ตามข่าวการเมืองเช่นกัน
02.06.2008 at 6:43
เสียใจด้วยนะคะเรื่องน้องชาย ตอนนี้แม่เราก็เป็นต่อมที่คอ หมอบอกยังไม่แน่ใจว่าเป็นมะเร็งต่อมน้ำเหลืองรึเปล่า กลัวเหมือนกัน (แอบขำเรื่องน้องเหมียวค่ะ)
02.06.2008 at 7:48
เสียใจด้วยนะครับ..
02.06.2008 at 9:26
เสียใจด้วยนะครับแอน น้องชายทั้งคนคงกระทบความรู้สึกมากอยู่…
คนเราก็ต้องพบกับความจริงหลายด้าน ยังไงก็ต้องเข้มแข็งนะครับ…
ยังมีคนในครอบครัวที่ต้องการกำลังใจอยู่… รวมทั้งตัวเราเองด้วย…
สู้ๆ ครับ…
02.06.2008 at 10:13
เสียใจด้วยครับ
02.06.2008 at 11:17
เสียใจด้วยนะครับ ขอให้แรง และพลังกลับมาอย่างรวดเร็วครับ
02.06.2008 at 11:23
เสียใจด้วยนะคะ..
เมื่อวันก่อน เพื่อนของน้องชายเกศก็เพิ่งเสียด้วยโรคมะเร็งไขสันหลัง
อายุเพิ่งจะ 15 เอง น่าสงสารมาก
แล้วเมื่อปีก่อน แมวเกศก็ตาย เพราะโดนรถชนเหมือนกัน
แต่กรณีแมวเกศเนี่ย.. มันไม่ฟื้น..
แถมยังคลานมานอนตายหน้าบ้านอีก
อ่านบล๊อกพี่แอนวันนี้เลยน้ำตาซึมๆ แงๆ
——-
ปล. ไปมิวเซียมสยามมาแล้วด้วย ชอบมากเลย ไว้ไปอีก เย้เย้
02.06.2008 at 11:29
โห.. กลับมาคราวนี้ มาพร้อมความเศร้าเลยนะครับ
เรายังอยู่ ก็ต้องรับกรรมกันต่อไปครับ
ใช้ชีวิตอย่างเข้มแข็งครับ
02.06.2008 at 11:56
ตามอ่านมาเรื่อย ๆ ครับ ไม่ได้แสดงความคิดเห็นเลย
แสดงความเสียใจด้วยนะครับ
02.06.2008 at 12:06
ขอแสดงความเสียใจด้วยครับ
คนที่ถึงเวลาก็ได้จากไปแล้ว คนที่เหลืออยู่ก็ใช้ชีวิตอย่างมีสติกันต่อไปนะครับ RIP ครับ
02.06.2008 at 13:37
แนนกลัวความตายว่ะพี่แอน
รู้สึกมันใกล้เข้ามาทุกที
เมื่อวานก็เพิ่งไปงานศพคุณแม่ของพี่ที่ออฟฟิศ
“มะเร็ง” เหมือนกัน แต่ต่างอวัยวะ
ส่วนมะเร็งที่พี่แอนสงสัยในข้อ ๑๐. นั้น
ขอให้เอามันออกมาชำแหละได้เร็วๆ
อย่าให้เรื้อรังลุกลามเลย!
(ป.ล. แนนไม่สนใจการเมือง เสียชาติเกิดชะมัด เรียนสังคมศาสตร์การพัฒนาแท้ๆ -*-)
02.06.2008 at 15:27
เป็นกำลังใจให้นะฮะ
เราก็มีน้องชาย อายุ เพิ่ง 18
ยังไม่ตาย
แข็งแรงดี ถึงจะซดเหล้ามากไปหน่อย
แต่เราเข้าใจพี่แอน เพราะมีน้องเหมือนกันมั้ง
อ่านไปน้ำตาไหล
02.06.2008 at 17:23
เสียใจด้วยนะครับ
02.06.2008 at 18:54
เสียใจด้วยนะพี่แอน เป็นกำลังใจให้ค่ะ
ตอนนี้แม่ก็ไม่ค่อยสบายเหมือนกัน ต้องดูแลดีๆ หน่อย
02.06.2008 at 23:12
ขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้งครับครับ….
ส่วนใครจะกลัวความตายนั้น ผมเองไม่เคยกลัวตัวเองตายเลย…
แต่กลัวคนที่เรารักตายที่สุด…
แต่สุดท้ายก็ไม่มีใครหนีพ้น… (ยกเว้น พี่เบิร์ด ที่สงสัยป้าแกจะไม่แก่ไม่ตาย…
03.06.2008 at 5:39
ขอแสดงความเสียใจด้วยครับ
คือที่ผ่านมาเห็นยังเขียน Twitter กับใน F0nt ฮาๆ เลยไม่แน่ใจว่ามุขหรือเปล่า คือ นึกว่าถ้าเป็นตัวเองคงทำเป็นตลกแบบนั้นไม่ได้ ผมคงซึมไปเลยเป็นเดือน
03.06.2008 at 6:54
แสดงความเสียใจ ด้วยนะ ครับ
เกิด แก่ เจ็บ ดับ … ทุกคนต้องเจอ ทั้งนั้น นี่นะ แค่ก่อน - หลัง
03.06.2008 at 13:00
ขอแสดงความเสียใจด้วยนะคะ
ส่วนพวกเรานี่ชีวิตไม่สิ้นก็ต้องดิ้น(รน)กันต่อไป
สู้ๆค่ะ
03.06.2008 at 15:52
เสียใจด้วยนะครับ เราทุกคนต้องเจอและผ่านพ้นมันไปได้ทุกคนนะครับ
03.06.2008 at 20:41
เสียใจด้วยครับพี่
ผมก็เสียน้องไปแล้วเหมือนกัน
ความรู้สึกมันบอกไม่ได้จริงๆ
–> พี่เหลิมบอกว่า “ชุมนุมต่อได้”
04.06.2008 at 0:04
ขอแสดงความเสียใจเรื่องน้องชายด้วยนะคะ
———————————————————–
แล้วก็ดีใจด้วยที่เหมียวมันยังอยู่
พี่แอน.. แนะนำว่าเลี้ยงแมวแบบปิดเหอะค่ะ เลี้ยงในบ้านอย่างเดียวอะ
แมวหนูตายเพราะเลี้ยงปล่อยมาหลายตัวแล้วอะ
04.06.2008 at 13:47
ผมชื่อเหมือนน้องพี่เลยครับ พี่แอน เป็นคนเพชรบุรีเหรอครับ
ชอบพี่แอนมากๆ พูดง่ายๆ สบายๆ รอพี่แอนไปเที่ยวแล้ว ถ่ายวีดีโอมาอีกนะครับ ชอบมาก
04.06.2008 at 15:43
ขอแสดงความเสียใจด้วยค่ะ
ขอให้น้องชายคุณแอนไปสู่ภพที่ดีนะคะ
05.06.2008 at 8:29
เสียใจเรื่องน้องด้วยนะครับ
05.06.2008 at 18:15
เหมียวไม่ตาย เย่ๆ
05.06.2008 at 21:32
น้องที่ทำงานก็ตายไปคนนึงเหมือนกัน
เมื่อสองอาทิตย์ก่อนเช่นกัน
ไม่ได้ตายด้วยโรคภัย
แต่ตายด้วยความประมาทของเพื่อนร่วมถนน
เศร้า เซ็ง
06.06.2008 at 13:13
เสียใจเรื่องน้องเอ็ม และน้องเหมี๊ยวด้วยนะครับ
อนิจจัง-ทุกขัง-อนัตตา
06.06.2008 at 20:41
ขอแสดงความเสียใจด้วยนะคับ พี่แอน
06.06.2008 at 21:35
เสียใจด้วยค่ะ
อ่านแล้ว .. คิดถึงบ้าน
07.06.2008 at 11:07
ขอแสดงความเสียใจด้วยค่ะ
แฟนบัวก็ตายเพราะมะเร็งเหมือนกันค่ะพี่แอน….ดังนั้นบัวว่า มะเร็งน่าจะลากคนรู้จักเราไปแบบทรมาน ได้มากกว่าถนนนะคะ
แต่ว่าดีกว่าเหนื่อยนะ…ตอนแฟนบัวแย่…เห็นเหนื่อย แล้วก็เหนื่อยแทน
ป.ล….แฟนตายตอน 19 ค่ะ
บางทีชีวิตมันก็มีจังหวะเศร้าๆเหมือนกันนะคะพี่ ^^
07.06.2008 at 19:52
เรื่องแมวนี่เล่าเยี่ยมเลยครับ อย่างกับหนังเศร้านับถือ เล่นเอาน้ำตาไหล(ล้เล่นครับ ตอนจบมีหักมุมด้วย)
เสียใจกับน้องพี่แอนด้วยนะครับ
07.06.2008 at 21:11
ติดตามมานานแร้ว แต่ไม่เคยเม้น
เสียใจด้วยจิงๆนะค่ะ
07.06.2008 at 22:13
เรื่องมากมายจริงๆครับ
ดีนะที่เหมียวยังอยู่ดีมีความสุข
แต่ก็นะ….
ขอแสดงความเสียใจด้วยจริงๆครับเรื่องน้องชาย
ปล. ปีนี้ผมก็จะอายุ 25 ล่ะ
พอพี่แอนพูดขึ้นมา ชักจะเสียวสันหลัง ๕๕๕
07.06.2008 at 23:19
ขอแสดงความเสียใจเรื่องน้องชาย ถึงแม้จะไปสบายแล้วก็ตามที คนที่อยู่ข้างหลังก็เศร้าเสมอ… เข้มแข็งๆ นะ
08.06.2008 at 12:25
เสียใจเรื่องน้องชายด้วยนะครับ
08.06.2008 at 19:13
ชอให้เข้มแข็งนะครับ เป็นกำลังใจให้เสมอครับ
08.06.2008 at 21:24
ผมเสียใจเรื่องน้องชายพี่ด้วยจริงๆครับ และขอยกย่องพี่ด้วยว่าใจเด็ดมาก
พี่ทำผมน้ำตาซึมเลย วันนี้มีปัีญหานิดหน่อยกับครอบครัวด้วย
เราต่างก็ต้องสู้ต่อไปเนอะครับ
09.06.2008 at 12:16
ขอแสดงความเสียใจด้วยนะครับ เป็นอีกคนที่ปกติจะตามอ่านแต่ไม่แสดงความคิดเห็น
09.06.2008 at 18:07
อนิจจัง
09.06.2008 at 22:49
นายเเละเเม่นายเจ๋งมาก
ส่วนน้องนาย ก็คือน้องนาย ..เสมอ
10.06.2008 at 4:17
เสียใจเรื่องน้องด้วยว่ะแอน เคยเจอเหตุการณ์คล้ายๆแบบนี้เมื่อ 3 ปีก่อนเหมือนกัน
เอาใจช่วยก็แล้วกัน
ถ้ามีใครสักคนที่จากเราไปแบบไม่มีวันกลับ มันเศร้าหมองโคตรๆ ชีวิตจะรู้สึกแย่ๆไปเป็นเดือน
ไม่รู้จะช่วยยังไง เพราะเชื่อว่าเอ็งก็เข้มแข็งอยู่แล้ว
14.06.2008 at 19:36
ขอแสดงความเสียใจกับความสูญเสียครั้งนี้ด้วยครับ
14.06.2008 at 22:30
ไอ้เหมี่ยวยักษ์ทำตูตกใจสองทีซ้อนแล้ว
15.06.2008 at 17:29
เสียใจด้วยนะพี่
23.06.2008 at 16:49
สู้ๆครับพี่
25.06.2008 at 15:29
เสียใจด้วยครับ น้องเขาหมดทุกข์แล้ว
26.06.2008 at 12:49
เสียใจด้วยนะคับ . . .
14.07.2008 at 9:19
เสียใจด้วยนะคะ
ก็ตามอ่านเว็ปพี่มานานแล้ว
แต่ไม่เคยเข้ามาเม้นท์สักที
แต่คราวนี้อยากจะบอกพี่ว่าสู้เค้านะคะ
พ่อหนูเองก็เสียเพราะมะเร็งเหมือนกัน
ไม่นานนี้เอง
เข้าใจความรู้สึกเลยคะ
พูดไม่ออกอะ
แต่พ่อก็สู้มากๆเลย
ตอนนี้พี่ก็ดูแลตัวเองดีๆนะคะ
เพราะว่าเรายังต้องดูแลครอบครัวเราอีกเนอะ
สู้เค้านะคะ