284 | ธิดาราตรี

ทีแรกว่าจะโพสต์แต่ในบอร์ดอย่างเดียว
พอดึกๆ มานั่งเปิด Google Reader ดูบล็อกเพื่อนบล็อกฝูง
ปรากฏว่าทุกคนโพสต์��าพพระจันทร์ยิ้ม-ปรากฏการณ์สุดน่ารักกันทั้งนั้นเลยครับ
โอเค จะได้ไม่เขินแล้วนะ ขอโพสต์กับเขาบ้าง จะได้ไม่ล้าหลัง
พร้อมกันนี้ผมได้ทำการลอกข้อความมาจากเว็บฟอนต์ตามเคยจ้ะ

_________________________________________________________
ข้อความต่อไปนี้เอามาจากโจทย์หัดถ่ายรูปประจำเดือนธันวาคม ๒๕๕๑

เมื่อเย็นเห็นฟ้าสีชมพูแต่ไม่มีกล้องเลยใช้กล้องมือถือโบว์ถ่ายไม่ติด
มานึกดูหน้าของพระจันทร์และสองดาวคืนนี้เหมือนผู้หญิงน่ารักๆ คนนึง
ที่มองลงมาด้วยความห่วงใยอะไรสักอย่าง อาจคิดไปเอง แต่ก็คิดแบบนี้จริงๆ
กลับมาถึงบ้านก็ฟ้ามืดแล้ว วิ่งไปหยิบกล้องไปยืนถ่ายหน้าบ้าน
มีสายไฟระโยงระยางเต็มไปหมดเลย ดูเหมือนเส้นผมของผู้หญิง เลยหามุมสวยๆ ได้
แต่พอ��าพออกมาก็ไม่ค่อยเหมาะกับโจทย์นี้เท่าไหร่ เลยหามุมอื่นอีกหน่อย
จนไปปีนหลังคาบ้านด้านหลังได้มุมมานิดหน่อยครับ เลยเอามาอวดกัน

ชื่อ��าพ “อยู่ห่างห่าง อย่างห่วงห่วง”

ชื่อ��าพ “ธิดาราตรี ๑”

ชื่อ��าพ “ธิดาราตรี ๒”

_________________________________________________________
ข้อความต่อไปนี้เอามาจาก “ฟ้ายิ้ม”

คืนนี้อยู่ดีๆ ก็มีความสุขแฮะ..
ให้นึกว่าปกติพอค่ำปั๊บ ซอยบ้านผมจะกลายเป็นมิติลี้ลับทันที
เนื่องจากมันมืดและเปลี่ยว ดังนั้นคนที่เดินสวนกันก็จะไม่มองหน้ากัน
เพราะประวัติอาชญากรรมแถวๆ นี้มันเยอะ เป็นบรรยากาศที่ไม่ค่อยน่าอ��ิรมย์เท่าไหร่

แต่วันนี้พอกลับมาถึงบ้าน(ไปโลตัสมา) ผมเอากล้องไปตั้งหน้าบ้าน ยืนเล็งนู่นยกนี่
(ให้นึกว่าตึกมันบังหมดเลย ไม่มีอะไรสวยงามเลยแถวนี้)
จนเดินเลยไปบ้านในซอยลึกๆ นู่นกว่าจะเห็นพระจันทร์โผล่ขึ้นมาตรงซอกเสาำไฟฟ้า
แล้วก็ยืนเล็งๆ ถ่ายๆ อยู่ตรงนั้น ค่อนข้างหวั่นใจเหมือนกันเพราะมันเปลี่ยวมาก

สักพักมีคุณป้าคนนึงเปิดประตูบ้านมา ตูทักทายแล้วเรียกให้มาดูพระจันทร์ยิ้ม
ป้างง แล้วเดินออกมาก็กรี๊ดกร๊าด หยิบโทรศัพท์มาถ่ายด้วย
(แน่ล่ะ ถ่ายไม่ติดหรอกเพราะที่นี่มุมมันไม่มีเลย)
ป้าก็โทรหาเพื่อน ตะโกนเรียกลูกหลานให้ออกมาหน้าบ้าน (เลยรู้ว่าบ้านนั้นก็มีน้องตึง :04:)
สักพักพอที่ตรงนั้นมีกลุ่มคนพอประมาณ (ถ้าแถวนี้มีกฎอัยการศึกก็ถือว่าโดนยิงแล้วนะ)
เด็กแว้นขี่รถผ่านมา (ปกติจะน่ากลัวมากแต่วันนี้ไม่) ก็มาชะลอจอดดู แล้วทำท่ากรี๊ดกร๊าด
เพื่อนเด็กแว้นก็มาจอดดู เพื่อนของเพื่อนเด็กแว้นก็เดินออกมาดู และคุยกับเรา (=พวกเรา)

กลุ่มคนที่ไม่เคยคุยกันแม้จะอยู่ซอยเดียวกัน
กลับมีพระจันทร์ที่อมยิ้มพอดิบพอดีบนฟ้า
เรียกพวกเรามาทำความรู้จักกันได้

เป็นรอยยิ้มที่น่ารักและน่าชื่นใจท่ามกลางเหตุบ้านการเมืองที่วุ่นวายในขณะนี้
ขอบคุณครับพระจันทร์ ขอบคุณดาวพฤหัสและดาวศุกร์ด้วย ทำงานเป็นทีมกันเก่งมาก

_________________________________________________________

ข้อความต่อไปนี้ไม่ได้เอามาจากไหนแล้วนะ

วันนี้อากาศเย็นดีครับ เหมือนกับสองสามสี่วันที่ผ่านมาเลย
แมวที่บ้านทั้งสามตัวหลับตาพริ้ม นอนกันเงียบเชียว ไม่ต้องเปิดแอร์ ค่าไฟก็ถูก
หน้าหนาวในกรุงเทพฯ ถึงจะมีไม่นานนัก แต่ก็มีความหมายในเชิงบวกต่อจิตใจผู้คน
หวังว่ามันจะช่วยเยียวยาอะไรต่อมิอะไรได้อย่างน้อยก็สักพัก

ป.ล.
แต่ไม่ทันไร เมื่อเกือบเที่ยงคืนก็มีคนยิงระเบิดตูมเข้ามาที่สนามบินดอนเมืองละ

ป.อ.
ทุก��าพกดขยายดูใหญ่ๆ ได้นะครับ
ถ่ายมาก็อัปโหลดไปไว้บนเมฆเลย (ปกติก็ไม่เคยแต่ง��าพอยู่แล้ว ขี้เกียจ)

ป.ฮ.
ระยะนี้ข่าวลือข่าวลวงเยอะมากๆ เยอะจนน่าตกใจว่ามันเอากันขนาดนี้เลยเหรอวะ
ยังไงก็ฝากให้ใช้ความเข้มแข็งของจิตใจต่อสู้กับข่าวลือเหล่านั้นนะครับ
(เอ๊ะ รู้สึกจะเคยพูดอะไรแบบนี้ไปทีนึงแล้วสมัยเมื่อสักสามปีก่อนนะ)