310 | ฉันเป็นนักออกแบบกราฟิกไทย

เรื่องของเรื่องคือผมมีโอกาสได้ทราบข่าวโครงการ “ฉันเป็นนักออกแบบกราฟิกไทย”
ที่มีกติกาง่ายๆ ว่าให้ถ่าย��าพตัวเองกำลังถือกระดาษ A3 ที่มีข้อความเดียวกันกับชื่อโครงการ
นอกนั้นจะเล่นอะไรก็ว่าไป (หลายผลงานก็หลุดโจทย์ หลายผลงานก็หลุดโลก ซึ่งมันฮาตรงนี้)

พอได้เห็นผลงานของนักออกแบบหลายๆ คนแล้วก็เกิดสนใจว่า เออว่ะ
ถึงจะไม่ได้อยู่ในวงกราออกแบบกราฟิกโดยตรงก็ตาม (จริงๆ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ากูทำอะไรอยู่วะ)
แต่การที่อยู่ดีๆ มีคนที่รวบรวมฐานข้อมูลของคนทำงานกราฟิก (หรือสายใกล้ๆ อย่างของผม)
ที่กระจัดกระจายกันไปคนละทิศคนละทาง ไม่เห็นจะเคยออกมาประกาศศักดาร่วมกันสักที

การได้มีส่วนร่วมโครงการที่ชื่อดูอวดตัวละประกาศกร้าวแบบนี้ ก็น่าสนใจเข้าทีอยู่มิใช่หรือ!
เมื่อเห็นดังนั้นแล้วจึงเอาข่าวไปป่าวให้เพื่อนๆ รู้ และผลตอบรับก็น่าคึกคักครับ
พอเห็นคนที่รู้จักกันเริ่มทยอยส่งผลงานไปเข้าร่วมโครงการบ้าง ก็เลยยิ่งสนุกเข้าไปใหญ่
เหมือนเป็นตัวโหมกระพือไฟในตัวเอง (ที่ติดบ้างดับบ้าง) ให้ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง

เอาวะ ลองทำผลงานส่งเข้าร่วมโครงการนี้บ้างดีกว่า!!

แล้วผมก็ส่งผลงานไปร่วมเป็นที่เรียบร้อย (คลิกดูหน้า Prachya Singhto ที่นี่จ้ะ – เม้นด้วยนะงัฟ)
จริงๆ ส่งไปหลายวันแล้ว แต่รอจนเขานำมาออกอากาศ ถึงได้เอามาเล่าเบื้องหลังการทำงานที่นี่
(การเล่าเบื้องหลังนี้ได้แรงบันดาลใจมาจากห้าโอจ้ะ)

อ้ะ เล่าเลยละกันนะ!

คืออาทิตย์ที่ผ่านมาได้ไปเที่ยวเมืองโบราณที่สมุทรปราการมาล่ะ
กะว่าจะหาถ่าย��าพเป็นฉากหลังที่มันไท้ยไทยจ๋า เอาให้ไทยจนน่าขนลุก
แบบที่เขาเรียกว่า “เว้รี่ไทย” คือทื่อ ซื่อตรงในความเป็นไทย แบบไม่มีชั้นเชิงใดๆ ทั้งสิ้น
ตอนแรกจะเอาแบบไทยมีชั้นเชิง แต่ก็มีคนทำไปแล้ว งั้นขอแบบมวยวัดละกัน!!
ทีแรกก็กะจะเอาฉากวัดวาอาราม ยิ่งเป็นวัดพระแก้วอะไรแบบนี้ได้ยิ่งดี
หรือไม่ก็เป็นเรือนไทย มีช้าง มีควาย มีลายกนกประกอบพร้อยให้หมด
แต่หาไปหามาก็มาถูกใจเอาจังๆ ที่ห้องดนตรีไทยครับ

เมื่อเห็นวงปี่พาทย์เขาว่างๆ อยู่ ไม่มีคนคุม ก็เป็นทีของเราละ
เลยกระโจนเข้าไปนั่งในวงระนาด ถือแผนที่ของเมืองโบราณ(ซึ่งขนาด A3 พอดี)
แล้วให้โบว์ถ่ายให้ แค่แชะเดียวก็ได้��าพที่สมบูรณ์แบบโดยไม่ต้องรีทัชใดๆ ทั้งสิ้น
(แฟนโพ้มๆ )

เสร็จแล้วก็กลับมาที่บ้านเพื่อเขียนป้ายแล้วเอาไปตัดต่อแทนที่แผนที่เมืองโบราณซะ
จริงๆ งานนี้กะจะทำแบบดิบๆ ลุ่นๆ ที่สุด แบบไม่ต้องใช้คอมเลยได้ยิ่งดี
(แต่จะเอาป้ายใหญ่ๆ ไปเที่ยวเมืองโบราณด้วยก็คงจะทรมานสังขารไปหน่อย )

แล้วก็เริ่มออกแบบตัวอักษรครับ
อยากได้สไตล์ของ “คณะช่าง” ที่เป็นเทพกราฟิกดีไซน์ของยุคแดงไบเล่นู่นแน่ะ
(ถ้านึกไม่ออกก็ลองหาฟอร์เวิดเมลโฆษณาโบราณ หรือหนังไทย ฟ้าทะลายโจร งี้ก็ได้)

แหม มีอุปกรณ์ประกอบฉากเป็นไทยจัดฉากมาก มะม่วงงี้ ขนมโอท็อปงี้ แคบหมูงี้
เหมือนจัดฉากมาเลยนะ แต่พอดีวันนั้นไอ้พวกนี้มันอยู่บนโต๊ะจริงๆ นะครับ

ใช้ดินสอร่างแล้วตามด้วยปากกาหมึกดำ เขียนไปก็สแกนเก็บไว้เพื่อกันพลาด

มีถ่าย��าพไว้ด้วยนะครับ
ดูเป็นการสร้าง��าพ จัดฉากกันสุดๆ ยังกะนักการเมืองเปิดป้ายงานพิธีแน่ะ

พอเสร็จแล้วก็เอาไปแปะแทนที่แผนที่เมืองโบราณครับ
แล้วก็หยอดสีนิดหน่อย (ลองเขียนมือดูสักครั้งสิครับ แล้วจะรู้ว่าขั้นตอนในคอมนี่มันจืดชืดชะมัด)
จนเสร็จสมบูรณ์ออกมาแต๋วจ๋าแบบนี้ครับ

จบ!!!

อาย!!!