ต้องขออภัยจริงๆ ครับที่เขียนบล็อกเล่าเหตุการณ์ที่ไปรับรางวัลแสตนดี้จาก GTH ซะช้ามาก
ช้าจนตลาดวายไปแล้ว นั่นเพราะเพิ่งมาว่างเอาคืนนี้เองครับ
(ในวงการอินเทอร์เน็ตนี่ อะไรที่ช้าไปเกิน ๒๔ ชั่วโมงก็ถือว่าล้าหลังไปแล้ว ได้ไงเนี่ย )

เรื่องของเรื่องคือเมื่อเย็นวันศุกร์ที่ผ่านมา ผมไป GTH มาครับ
คือก่อนหน้านี้วันนึงมี Direct Message ทาจาก @gthchannel เป็นนัยๆ ว่า
ผมเป็นคนหนึ่งที่ได้รับรางวัลจากการส่งภาพชูป้ายไปร่วมสนุก (อ่านหนีตามน้องเต้ยตอนแรกดูสิ)
ด้วยความดีใจลิงโลด ก็เลยเปิดห้องประชุมเข้าไปประกาศกร้าวในนั้นว่าพรุ่งนี้จะขอกลับบ้านก่อนนะ
(โอ๊ะ อันนี้ยังไม่ได้เล่า สาเหตุที่ผมไม่ว่างช่วงนี้เพราะกลายเป็นมนุษย์เงินเดือนแล้วครับ)

การเดินทางจากลาดพร้าวไปอโศกไม่ยากครับ รถไฟฟ้าต่อเดียวถึงเลย โดยมีบักปิงไปเป็นเพื่อน
พอลงรถไฟฟ้า (เอ๊ะหรือเขาเรียกว่า “ขึ้น” ก็ไม่รู้ เพราะเดินทางโดยรถไฟใต้ดิน) ก็นั่งมอไซค์ต่อ
วกไปวนมาหลายรอบมากครับกว่าจะถึง อันนี้ใครทำงานอยู่แถวอโศก-สุขุมวิทจะเข้าใจยิ่ง

พอไปถึงก็มีบรรดาเพื่อนร่วมอุดมการณ์ที่มารับรางวัลเหมือนกัน เดินดูสถานที่รอบๆ (ฝนเพิ่งหยุด)
และไม่นานนัก.. น้องเต้ยก็มา!

ครับ .. ตัวจริงน่ารักมากๆ ครับ .. จริงๆ นะครับ

ข้อดีของการพิมพ์เป็นตัวหนังสือคือมันไม่เห็นหน้าคนพิมพ์
(คือถ้าเห็นหน้า จะรู้ว่าตอนนี้สีหน้าผมเหมือนตาแก่ลามกสุดๆ .. อู๊ย.. )

แล้วก็ถ่ายภาพเป็นหลักฐานกันไปครับ

บรรยากาศคึกคักคั่กๆ สลับกับความยินดีแบบเกร็งๆ .. บรรยายไม่ถูก
สังเกตหลายคนอยากจะกรี๊ดลั่นทุ่ง แต่ก็ทำฟอร์มนิ่งกัน (การเป็นชาวกรุงนี่ลำบากเนอะ)

อยากจะบอกว่าเคยเห็นแต่ภาพบรรยากาศของ GTH แค่ในหนังสือครับ
พอมาเห็นสถานที่จริง เฮ้ย สวยดีเว้ย มีพื้นที่ไว้หายใจเยอะมากจนไม่น่าเชื่อว่าอยู่ใจกลางสุขุมวิท

ที่สำคัญคือมีน้องเต้ยนี่แหละ.. (ไม่กล้ากิ๊วก๊าวมาก ขณะพิมพ์นี่ภรรยาอยู่ข้างๆ)

หนังสือเล่มที่ให้น้องเต้ยเซ็นนี่ ซื้อมาจากงานอะบุ๊กแฟร์เมื่อวันก่อนนี่เองจ้ะ

เสร็จแล้วก็ให้เซ็นที่สแตนดี้อีกครั้ง (กล้ามเนื้อง่ามนิ้วของดาราแต่ละท่านคงแข็งแรงมาก)

และเมื่อเสร็จสิ้นพิธีการแบบงุงิๆ แล้ว ก็รับของขวัญกลับบ้านครับ

เยี้ยกคู้ว!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

.

ป.ล.
ขอบคุณ GTH ขอบคุณ @gthchannel ขอบคุณพี่ต้น ขอบคุณน้องเต้ย
และขอบคุณทุกคนเลยครับ แอนนี่สัญญาว่าจะรักษาน้องเต้ยและน้องต่ายไว้เป็นอย่างดีจ้ะ
ส่วนตาเรย์ตอนนี้แยกส่วนไว้ให้นังตั๊ก ที่มันมาจองตั้งแต่ก่อนประกาศผลอีกแน่ะ

ป.อ.
ถึงตอนนี้จะรีบเขียนเพราะเน็ตมันเน่า ต้องรีบพิมพ์ ขออภัยครับ
เน็ต TOT แม่งห่วยแตกอย่างเป็นทางการมากๆ (ผมล่ะทวีตชื่นชมทุกว้านทุกวัน)

ป.ฮ.
อ้อ ลืมบอกไปว่าขากลับนี่โหดมากครับ เพราะเวลาพลบค่ำเนี่ยรถไฟฟ้าจะแน่นมาก
ดังนั้นพอผมเดินลงไป (พร้อมกะอีกกลุ่มที่ได้รับรางวัลเช่นกัน เห็นว่ามาจาก opendream)
เจ้าหน้าที่เลยไม่ให้ขึ้นรถครับ เพราะ “อาจจะไปรบกวนผู้โดยสารท่านอื่น”
แต่พอออกจากสถานีมายืนรอริมถนนก็พบว่า รถแม่งติดฉิบหายเลยครับ!
จังหวะนี้เราๆ ก็ตัดสินใจกันนานพอสมควร ทางผมเลยขอแยกสแตนดี้เป็น ๒ ส่วน
แล้วให้บักปิงถือน้องเต้ยกะน้องต่าย ส่วนผมถือตาเรย์ ยืนกอดกันไปตลอด
จนถึงสถานีลาดพร้าว ช่างเหมือนน้องโฟกัสในเรื่องปิดเทอมใหญ่ฯ เสียนี่กระไร
แต่ตูไม่เอาตาเรย์ได้ม้ายยยยย