เมื่อคืนขับรถกลับมาถึงบ้าน​ (ใช่ซี้ย์ เป็นมนุษย์เงินเดือนแล้วนี่)
โบว์ก็เข้าครัวไปทำแกงส้ม ส่วนผมพาแมวออกมาเดินเล่น
นี่เป็นกิจกรรมปกติที่เกิดขึ้นทุกๆ วัน แต่เมื่อคืนนี้ไม่ใช่อย่างนั้นครับ

ตอนนั่งรออีเหมียวเดินนวยนาดอยู่ตรงท้ายซอยนั้นเอง
ก็มีคนงานหญิง(ที่เลิกดึกหน่อย)ขี่จักรยานสวนมา แล้วบอกผมว่า
มีหมาแม่ลูกอ่อนอยู่ท้ายซอยนะ ระวังตัวแม่มันดุ..

ต่อมบ้าหมาแมวของผมกำเริบทันที ไม่ได้ใส่ใจสักนิดว่าแม่มันดุหรือเปล่า
ก็เลยพาเหมียวเดินเข้าไปตรงมุมมืดท้ายซอย และก็พบ “อียาน” (ชื่อที่คนงานเรียกกัน)
กำลังให้นมและเล่นอยู่กับลูกของมัน ผมเห็นแล้วแทบกรี๊ดลั่น.. มันน่ารักโคตรๆ

เลยวิ่งกลับมาบ้าน บอกโบว์.. เจ๊นี่ก็ทิ้งตะหลิววิ่งตามไปดูที่ท้ายซอยทันที
แล้วก็ร้องแอร๊ยๆ ด้วยกัน เพราะลูกๆ ทั้งสามตัวของอียานน่ารักมากๆ
โดยเฉพาะตัวที่ขนปุยๆ และลายจุดดำแบบเดียวกะวัวนม!
ถึงขนาดที่ว่าโบว์นอนพร่ำละเมอ อยากได้ไอ้แพนด้า (แน่ะ มีชื่อเรียบร้อย)

เรากลับมาคลุกข้าวให้มันกินรอบนึงก่อนนอน แล้วพอเช้าตื่นมา ก็เอาไปให้อีกมื้อ

มีคุณลุงคนงานกำลังทาสีบ้านอยู่ตรงนั้นพอดี เลยได้คุยกัน

นี่ไง น้องแพนด้า

นี่แม่มัน – อียานนั่นแล

ลุงบอกว่าครอบครัวนี้มีลูกอยู่ ๖-๗ ตัวครับ แต่มีคนเอาไปหมดแล้ว (ดีแล้วล่ะ)

ตัวนี้ออกแนวหมาหัวเน่า เพราะอีกตัวน่ารักกว่า.. ซวยเลย

จบจ้ะ