มีคำว่า “อะเกน” แลบนิดนึงตรงภาพ แปลว่า นี่คือการกลับมาของแคมเปญส่วนตัว
“ปฏิญญากุมภาพันธ์” อันโด่งดัง ถูกพูดถึงในวงกว้าง และมีผู้รู้จักทั่วโลกถึง ๑๔ คน!
ครับ ไม่ได้มีอะไรซับซ้อนอะไรทั้งสิ้น นี่เป็นแคมเปญเดียวกันกับเมื่อสามปีก่อน
(เสียดายมากที่เผลอลบภาพในบล็อกตัวเองหายเกลี้ยงทั้งปี ๒๕๕๐ เลย 
)
ที่ตอนนั้นผมตั้งกติกาส่วนตัวขึ้นมาให้กับตัวเอง ยามที่รู้สึกว่าเฮ้ย นี่เราเริ่มหย่อนสมรรถภาพแล้วนะ
ถ้าขืนใช้ชีวิตอยู่แบบนี้ต่อไปก็ คงมีปัญหาแน่เลยว่ะ เพราะหลังจากเปลี่ยนชีวิตตัวเอง
กลายเป็นมนุษย์เงินเดือนไปได้หกเดือน รู้สึกว่าอะไรหลายๆ อย่างจะฝ่อ และห่อเหี่ยว
(ไอ้ที่ทำตัวเอียงๆ ทั้งหมดนั่นหมายถึงสุขภาพกล้ามเนื้อนะครับ ไม่ใช่ไอ้นั่น .. เออ ไอ้นั่นน่ะ 
)
ซึ่งดูไปดูมาก็เริ่มสอดคล้องกับกติกูที่ตัวเองตั้งเองชงเองเล่นเองเมื่อครั้งกระนั้น
ก็เลยคิดกฎขึ้นมาหลายๆ ข้อ เพื่อท้าชกกับตัวเองเป็นเวลา ๒๘ วัน
โดยกติกาที่ตั้งขึ้นเหล่านี้ไม่จำเป็นต้องยาก หรือเท่ หรือดูท้าทายสำหรับคนอื่น
ซึ่งนั่นก็ไม่สลักสำคัญอะไร เพราะแต่ละคนมันมีความเหลาะแหละหละหลวมต่างกันอยู่แล้ว ใช่มะ
ซึ่งกติกาที่ว่านั้นก็มีดังนี้: (พร้อมเหตุผลประกอบด้วยว่าทำไมต้องบังคับตัวเองอย่างนั้น)
- ข้าฯ จะตื่นหกโมงเช้าทุกวัน
เพราะก่อนหน้านี้นอนตีสามตีสี่ตีห้าตลอด ไปตื่นเอาเก้าโมงสิบโมง ซึ่งไม่เวิร์กแน่ๆ
ผมมีปัญหากับการแบ่งเวลาครับ เวลาว่างที่มีเลยเป็นแบบไม่ต่อเนื่อง
ซึ่งทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันได้ยากมาก แล้วก็เป็นข้ออ้างที่น่าเบื่อเสมอๆ ว่า “ช่วงนี้ยุ่ง ไม่มีเวลา”
พยายามจะเป็นพวกนอนหัวค่ำตื่นแต่เช้านานแล้วแต่ก็ทำไม่ได้ คราวนี้จะทดลองดูเดือนนึง
ถ้าทำได้ก็จะทำไปตลอด ..ทีนี้แหละ จะได้ตื่นเช้ามาทำงานไปดูสรยุทธ์ไปซะที - ข้าฯ จะวิ่งออกกำลังกายรอบหมู่บ้านทุกวันที่ว่าง
ฮั่นแน่ะ มีคำว่า “ทุกวันที่ว่าง” ด้วย เพื่อเป็นการพลิกลิ้นเลี่ยงบาลีไงครับ
จริงๆ แล้วมาซื้อบ้านอยู่เป็นเรื่องเป็นราวมันต้องมีเวลาวิ่งออกกำลังกายสิ แต่นี่ไม่ได้วิ่งเลย
จะไปโทษตารางเวลาทำงานที่เลิกกลับมาบ้านก็ดึกแล้วก็ไม่ได้ มันต้องเริ่มจากตัวเอง
ไหนๆ ตื่นเช้าแล้วก็ออกวิ่งสักวันละครึ่งชั่วโมง ดูซิว่าจะทำได้ไหม - ข้าฯ จะขับรถเองทุกวันทั้งเช้าเย็น
ทุกวันนี้เกี่ยงกับโบว์อยู่ประจำกะอีเรื่องขับรถเนี่ย คือต่างคนก็ต่างขี้เกียจ
เคยตกลงกันว่าแอนขับนอกกรุง โบว์ขับในกรุง จนตอนนี้ต้องไปทำงานที่ออฟฟิศ
เลยเพิ่มเป็นแอนขับตอนเย็น(ชั่วโมงนึง)และโบว์ขับตอนเช้า(ยี่สิบนาที)
แต่ก็ยังรู้สึกว่าตัวเองน่าจะโชว์แมนได้กว่านี้ งั้นขอขับมันซะทั้งเช้าเย็นเลยละกัน - ข้าฯ จะเป็นปลาแมน
ข้อนี้อาจจะดูกระแดะหน่อย แต่ก็ไม่สน อยากลองทำดู มีไรไหม
คือตลอดชีวิตที่ผ่านมา ผมกินเนื้อกินหมูสารพัด อย่างอุกอาจมาตลอดทั้งปีทั้งชาติ
จนรู้สึกว่าเฮ้ย ถ้าลองกินแบบพวก..อะไรนะ.. ชีวจิตอะไรงี้ เขากินกันจะเป็นไรเชียว
ที่สำคัญคือข้อนี้ภรรยาตกลงปลงใจจะเล่นด้วย เลยตั้งกติกาขึ้นมาว่า
ข้าฯ จะกินปลาและสัตว์เล็กสัตว์น้อย(ที่มันตัวเล็กกว่าปลา)เท่านั้น
ไอ้ที่ตัวใหญ่กว่าปลา ขอตุนไปกินเดือนหน้า (เสร็จแน่มึง อีหมู)
** ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับสุขภาพทั้งสิ้น แค่อยากลองกินดูว่าจะทำได้ไหมเท่านั้นเอง ** - ข้าฯ จะงดกินน้ำอัดลม และน้ำหวานทุกชนิด
ยากโคตร ท้าทายโคตรเลยข้อนี้ สามปีก่อนงดแค่น้ำอัดลมก็จะตายห่าอยู่แล้ว
นี่แหละครับ การท้าทายตัวเองห้าข้อจึงถือกำเนิดขึ้นอีกครั้งหลังจากหายไป ๓ ปี
ทีแรกกะจะใช้ชื่อ “ปฏิญญามกราคม” แต่คิดดูอีกที.. ไหนๆ ก็ให้เกียรติออริจินัลไอเดียซะหน่อย
คอยติดตามสาปแช่งได้ตามสบายนะครับ 
(จะมีใครมาอ่านไหมเนี่ย บล็อกที่มีประวัติดองอย่างโชกโชนนี่)
ป.ล.
มีแถมมาอีกข้อนึงก็คือ ผมจะแบ่งเวลามาจะเขียนบล็อกทุกวัน
สั้นบ้างยาวบ้างก็ไม่รู้ แต่เขียนทุกวันแน่ๆ เพราะเห็นคนอื่นเขาเขียนกันได้ แล้วทำไมเราจะเขียนไม่ได้วะ
ป.อ.
เปลี่ยนหน้ากากบล็อกฉลองปีใหม่ครับ
ไม่ได้เปลี่ยนมานานมากๆ เลยไม่รู้ว่าเคยไปปรับไปตั้งอะไรตรงไหนไว้อีกไหม
ตอนนี้ยังไม่เสร็จดี แต่จะอาศัยช่วงวันหยุดนี่แหละทยอยปรับไปจนสมบูรณ์ดีจ้ะ
ป.ฮ.
กลับไปอ่านลิงก์ปฏิญญากุมภาพันธ์เมื่อสามปีก่อนก็พบว่าตอนนั้นที่เผลอไปลบไฟล์ใน FTP ผิด
ส่งผลให้ภาพประกอบบล็อกทั้งปี ๒๕๕๐ หายแซ้บหายสอยทั้งสิ้น
แถมการเข้ารหัสตัวอักษรของฐานข้อมูลก็ผิดพลาด (สมัยนั้นใช้ TIS-620)
ทำให้ ภ สำเภา เจ๊ง.. Backup ก็ไม่ได้ หรือ Export ก็เพี้ยน ถ้าแปลงเป็น UTF-8 ก็คงต้องนั่งไล่แก้ทั้งหมด
พอเริ่มจะรู้เรื่องก็มีบล็อกเก่าๆ ตุนไว้เยอะเกินไปแล้ว ใครมีข้อแนะนำดีๆ ก็รบกวนชี้แนะด้วยครับ
