338 | สุขะ��าระ

• ออกวิ่ง(แบบที่ตั้งใจไว้) เป็นวันแรก เพราะเช้าวานทำบุญปีใหม่ (เบี้ยวตั้งแต่วันแรกของปฏิญญาเลย!)
• ก็พบว่าเหนื่อยมาก�� �� นี่กูป้อแป้ขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่วะ
• แต่ก็ทำให้ได้พบกับบรรยากาศตอนเช้าของหมู่บ้านที่อาศัยมาครึ่งปีแล้วเป็นครั้งแรก
• คือพอวิ่งออกจากโครงการ (ในหมู่บ้านมันมีหลายโครงการ แบ่งแยกชนชั้นชัดเจน) ปั๊บ
  ก็เลี้ยวหันไปทางไซต์โครงการใหม่ที่กำลังก่อสร้างอยู่ มันจะเป็นบึงขุด..
  หรือจะเรียกหรูๆ ว่าทะเลสาบก็ได้ (หมู่บ้านคงอยากให้เรียก จะได้ดูมีคลาส)
• แล้วก็เลยได้รู้ว่าเวลาหกโมงกว่าๆ เนี่ย บึงตรงนั้นมันสวยฉิบหายเลยครับ
• พระอาทิตย์ไข่แดงอยู่เบื้องหน้า ลอยพ้นขอบน้ำขึ้นมาทักทาย – ว่าไงไอ้อ้วน – เออ กูอ้วน
• ส่วนด้านหลังก็เป็นพระจันทร์ที่กำลังผลัดเวร พระจันทร์ก็อ้วนเหมือนกันละวะ นี่เพิ่งข้างแรมอ่อนๆ
• ผมวิ่งไปเลียบริมบึง เอ๊ย ทะเลสาบนั่น แล้ววกกลับมาทางตรงกันข้าม วิ่งไปทางฝั่งหน้าหมู่บ้าน
• ไม่ได้มี GPS แบบกระทู้ดราม่าในตำนานอันนึงของพันทิปหรอก แต่ก็รู้ว่าไอ้ที่วิ่งน่ะไม่ไกลเลย
• แต่ผมใช้เวลาไปเกือบชั่วโมงกว่าจะกลับมาถึงบ้านในส��าพเหงื่อแตกทั่วร่าง
• น้องเมีย (แต่เป็นผู้ชาย ชื่อไอ้เบียร์) นอนอ่านการ์ตูนอยู่ มันตื่นเช้า คงเพราะไม่ชินเวลาที่นี่
• มันบอกว่าตั้งปลุกไว้เจ็ดโมงกว่า ก็ตื่นขึ้นมาแล้วโทรไปถามแฟนว่ามาถึงรึยัง (นัดเอาไว้)
• ที่ไหนได้ ตอนนั้นเพิ่งตีสามครึ่ง มันลืมปรับนาฬิกา ก็โดนด่าสิครับ
• สามปีก่อนน่ะ มึงอยู่ไทยมาตลอดชีวิตนะเว้ย จำไม่ได้รึไงว่าเจ็ดโมงกว่าบ้านเรามันสว่างโร่
• กลับมาเรื่องของตัวเองอีกครั้ง
• ในทีวีช่องสามที่เปิดไว้ แทนที่จะเป็นสรยุทธ์อย่างที่หวัง ก็เป็นพิธีกรท่านอื่นซะนี่
• ลืมไปว่านี่มันเสาร์อาทิตย์นี่นะ ไม่ได้ตื่นเวลานี้มานาน
• พอนั่งพักได้สักครู่ ผมออกไปที่ระเบียงบ้าน (ชอบเรียกว่าเฉลียงมากกว่า แต่คนไม่ชินเท่าระเบียง)
  เพื่อเช็ดถูทำความสะอาดเตรียมรับมือแขกที่จะมาบ้านตอนเย็น
• ก็เจอนกเขาผัวเมียมาทำรังอยู่ตรงใต้หลังคาฝั่งนอกบ้าน
• น่ารักดี ยืนดูอยู่พักนึงแล้วก็ถูต่อ
• เสร็จแล้วมานั่งหน้าคอม ทำอะไรก๊อกแก๊กๆ (ซึ่งเป็นข้ออ้างของการโหลดบิต)
• แล้วก็ขึ้นไปนอน
• ตื่นมาอีกทีเที่ยงแล้ว ชวนโบว์ออกไปนอกบ้าน เอาตังค์ไปจ่ายผู้รับเหมาที่มาทาสีบ้านให้
• จริงๆ แล้วจะไปขอไม้กระดานสักแผ่น กะจะเอามาเป็นที่วางกระถางผักสวนครัวหลังบ้าน
• แต่เฮียแกไม่อยู่ เลยฝากตังค์ให้ลูกชาย แล้วแวะกินก๋วยเตี๋ยวก่อนกลับบ้าน
• ก๋วยเตี๋ยวต้มยำไข่ร้อยล้านตรงซอยหมู่บ้านอมรพันธุ์ซอยเสนา อร่อยโคตรๆ
• แต่ไม่ใช่วันนี้ เพราะวันนี้ผมกินสูตรหมูเด้งไม่ได้ เลยกินแต่ปลา ซึ่งเป็นปลาที่แข็งกว่าหมู!
• แวะร้านเจ๊แว่น ซื้อหนังสือ “ตัวกู ของกู” ของสันติ แต้พานิช (อั้นมาซื้อร้านนี้เพราะลด ๑๐%)
• หนังสือเล่มนี้ถอดมาจากหนังที่ผมไม่ได้ดู ส่วนที่ไปดูมาแล้วร้องไห้เมื่อหลายปีก่อนนั้นไม่ได้ซื้อ
• เอามาอ่านตอนขี้
• กลับมาถึงบ้าน พาอียานและลูก (ที่ตอนนี้เหลือตัวเดียว นอกนั้นมีคนเอาไปเลี้ยงแล้ว) ไปเดินเล่น
• จุดประสงค์ที่แท้จริงคือไปเดินหาเศษไม้ที่ช่างก่อสร้างทิ้งไว้ จะเอามารองกระถางหลังบ้าน
• แล้วก็เจอครับ ไม้แผ่นส��าพไม่น่าจะมีใครต้องการ เลยแบกกลับบ้าน
• ตอนเย็นมีพี่น้องชาวฟอนต์สิบกว่าชีวิตมาถล่มบ้าน จัดงานวันที่ ๒ มกราคมกัน
• ด้วยแนวคิดที่ว่าเราให้ความสำคัญกับวันปีใหม่กันมากๆ
• มากๆ
• จนวันอื่นๆ น้อยใจกัน โดยเฉพาะวันถัดมา ก็คือ ๒ มกราคม ไม่เห็นมีใครพูดถึงมันเลย
• ก็เลยเอาข้ออ้างนี้แหละมาจัดงานกัน ซึ่งก็เหมือนทุกครั้ง คือนั่งกินข้าวปลากันตรงเฉลียงบ้าน
• พอถึงเวลาก็จับสลาก (อีกแล้ว จับสลากอีกแล้ว กรี๊ด!!)
  ซึ่งคราวนี้ล้างอาถรรพณ์ความซวยในการชิงโชคของผมได้ชะงัด เพราะจับได้หมวกช็อปเปอร์
• อ้อ ขอยืมสว่านไฟฟ้าจากพี่ๆ มาเจาะรูที่กำแพงหลังบ้าน ติดไอ้ที่วางกระถางผักนั่นด้วยล่ะ (เอียง!)
• นอกนั้นก็เฮฮากันประสาปาร์ตี้ที่ไม่มีเหล้า แต่ผมไม่กินหมู เลยเสียดาย อยากกินลาบหมูกรอบ!
• เฮ้ย จะบอกให้รู้ไว้ว่ามันยังมีสังคมของคนที่ไม่กินเหล้าแบบนี้อยู่เยอะในประเทศไทยนะ
• แต่คนกินเหล้าเสียงดังกว่าเท่านั้นเอง ดังนั้นพวกเรา(ซึ่งเกรงใจกัน)เลยหยวนๆ มาตลอด
• เหมือนกับที่เราเหยียดเด็กเนิร์ด เด็กเรียน ไม่ว่าจะรู้ตัวหรือไม่รู้ตัวก็เหอะ
• ซึ่งผมเป็นเด็กเนิร์ดคนนึงที่พยายามจะส่งเสียงแข่งว่า เรามีตัวตนนะ
• และเราเชื่อว่าที่เราเนิร์ดเนี่ย มันถูกแล้วนะ ดังนั้นไม่ต้องมาแบดบอยเพื่อโชว์เท่นักก็ได้
• ชีวิตมันสนุกตรงความหลากหลายนี่แหละ แค่ยอมรับกันเท่านั้นก็พอจ้ะ

ฉิบหายแล้วครับ ตีสามแล้ว
สงสัยเช้ามาผมคงต้องออกไปวิ่งแล้วกลับมานอนกลางวันอีกแน่ๆ
ซึ่งที่จริงมันผิดวัตถุประสงค์ของการตื่นเช้า (ที่แฝงวงเล็บไว้ว่า มึงต้องรีบนอนด้วย)

ผมรู้สึกผิดแล้วครับ ขอลาไปนอนก่อน
พรุ่งนี้เอาใหม่ ค่อยๆ ปรับตัวเด้อ