127 | ครั้งแรกของผมกับสาวตึง
ประกาศไว้ก่อนเลยว่าบล็อกตอนนี้เกิดจากความเห่อเท่านั้นครับ
จริงๆ แล้วไำม่ต้องเอามาโพสต์ใส่บล็อกก็ได้ แค่แปะไว้ที่ฟ๐รั่มของฟ๐นต์ก็พอ
แต่ฟ๐รั่มดันเจ๊งฉิบ เลยทนไม่ไหว เอามาอวดในนี้ซะเลย
มันคืองานทาบรูปครั้งแรกของผมครับ 
เห็นน้องจานวี อาจารย์คนเดิมของผมนั่งทำไอ้ภาพแนวนี้มาอวดบ่อยๆ เข้า
ก็เลยอยากจะทำมั่ง โดยอาศัยเวลาว่างๆ จากการนั่งพิมพ์งานที่กองทัพฯ มานั่งลองทำดู
ทีนี้ไอ้ผมก็ดันไม่ถนัดเครืองมือ Pen Tool ในโฟโต้ช็อปหรืออีรัตน์เอาซะเลยนี่สิครับ
เลยหันมาจับโปรแกรมที่ตัวเองถนัดในการใช้วาด — หนีไม่พ้นแฟลชตามเคย
ก็เลยพบว่าชีวิตของลอร่าดีขึ้นเยอะค่ะ วาดเส้นขึ้นรูปและจัดวางตำแหน่งได้ง่ายมากๆ
จนงานชิ้นนี้เสร็จในเวลาแค่ ๔-๕ ชั่วโมง (ตอนอู้งาน ไม่นับตอนไปกินข้าวเที่ยง) เท่านั้นเอง
เอ้า .. อวดซะเลยครับ
ไม่รู้ว่าวิธีที่ถูกมันต้องทำยังไง เพราะคอมที่ทำงานผมไม่มีเน็ต
ก็เลยลองเข้าโฟโต้ช็อปแล้วสั่งให้มันแยกชั้นสีดู (ไม่รู้ด้วยว่าที่ถูกที่ควร มันต้องแยกกี่ชั้นดี)
เสร็จแล้วเอารูปที่ได้มาโยนใส่แฟลชครับ .. ซึ่งผมเข้าใจว่ามันใช้แทนอีรัตน์ได้ทุกประการ

มาถึงปั๊บก็เอาภาพต้นแบบไปซ่อนไว้เลเยอร์ล่าง ล็อคไว้แล้วเริ่มวาดเส้นในเลเยอร์สอง
ที่เห็นมีตา ปาก ผม และเสื้อผ้าบางส่วนนั่นเพราะพอดีเพิ่งนึกได้ว่าจะจับภาพเป็นสเต็ปๆ เอาตอนนี้เอง

ไม่รู้ว่าการใช้ Pen ในอะโดบี้ต่างๆ มันทำยังไง
แต่สำหรับโปรแกรมปีศาจอย่างแฟลชแล้ว ก็แค่วาด ดูดสี แล้วเทลงไป เสร็จแล้วลบเส้นออก ก็จบครับ

ลืมลบเส้นตรงคาง

ซอยผมให้ละเอียดขึ้นอีกหน่อย ยอมรับว่าไม่มีความรู้เลยว่าต้องทำไงให้มันดูเนียน
ตอนแรกก็กลัวว่าตรงที่ยากคือปาก จมูก แล้วก็ตา
แต่พอมาเจอหูนี่ ดันยากกว่าอีกว่ะ

ต่อไปก็วาดแขนและช่วงลำตัว .. นางแบบเราแขนใหญ่มากครับ
แต่ผมชอบผู้หญิงแบบนี้แหละ ไม่ค่อยชอบแบบแห้งแคระแกร็นเหมือนสมัยนิยม (แต่ชอบหมวย
)

เทสีลงไปแล้ว สังเกตได้ว่ามันมีสีแปลกๆ เข้ามาในผิวหนังเราะเยอะนะครับ
ถ้าใครเรียนเพ้นติ้งก็จะเข้าใจว่ามันต้องมีแสงจากสิ่งแวดล้อมชิ่งมาโดนผิวน้องเขา จนเกิดเป็นสีๆ

นี่ไงครับ สิ่งแวดล้อมเป็นโซฟาหนังสีแดงแปร๊ด

ลองเอาภาพที่จับมาเปิดในโฟโต้ช็อปแล้วใส่ filter: Surface Blur ก็พบความเนียนโดยบังเอิญครับ

นี่คือภาพต้นฉบับ 
ทีแรกว่าจะทำให้ครบทั้งตัว แต่สมาธิผมสั้นและแฟลชมันทำท่าจะไอเป็นเลือดอยู่บ่อยๆ
เลยเลิกครับ .. ปิดคอมแล้วเดินไปนั่งอ่านหนังสือพิมพ์ซะงั้น จนหมดไปอีกวัน
.
ป.ล.
คำว่า “ตึง” ในที่นี้คงไม่จำเป็นต้องอธิบายความหมายนะ
มันเป็นศัพท์เฉพาะที่พี่ที่บริษัทเก่าของผมก่อนจับทหารเขาใช้เรียกสาวที่… เอ้อ.. ที่ตึงๆ น่ะ 
ก็เลยใช้เป็นคำพูดติดปากมาตั้งแต่บัดนั้นยันบัดนี้
ป.อ.
เนื่องจากผมขี้เกียจลบ comment ที่ประกาศตนเป็นสแปม และประกาศตนเป็นขยะสังคม
ดังนั้นเลยแก้ระบบคอมเมนต์ให้เหลือแต่คนที่ล็อกอินเท่านั้นจึงจะโพสต์ได้
จึงเรียนมาเพื่อความเข้าใจตรงกันทุกท่านเทอญ
ป.ฮ.
เฮ้.. จานวี สนุกจังเลย!! 