133 | Traffic-แยม
หลังจากสึกมาเมื่อเดือนก่อน ชีวิตผมก็อยู่หลังพวงมาลัยมาโดยตลอด
วิ่งรับส่งกิจการตัดเย็บเสื้อผ้าของแฟน (อุดหนุนโมนามาเฟียด้วยนะครับ *-*)
ส่วนมากจะขับเองเพราะเป่ายิ้งฉุบแพ้ แต่นานๆ ทีก็ได้นั่งข้างๆ ที่นั่งคนขับ
จากเด็กบ้านนอกคอกนาคนนึงที่เคยคิดว่าคำว่ากรุงเทพฯ มันไกลสุดลูกหูลูกตา
บัดนี้ผมวิ่งชอนไชมันเป็นหนอนทุกวัน เจาะไปเจาะมาในผลไม้เน่าๆ เนี่ย
มันอร่อยตรงไหนวะ
เฮ้ยเดี๋ยวๆ คราวนี้เป็นบล็อกแอuถ่ายนี่หว่า ก็ต้องแปะรูปดิ๊ บ่นอยู่ได้
เดี๋ยวนะ แป๊บนึง–
ชุดนี้ไม่มีอะไรครับ ถ่ายตอนเห่อเลนส์ไวด์ตัวใหม่
ที่ซื้อมาเพราะอ้างเหตุจำเป็นจริงๆ (ก่อนหน้านี้กะจะไม่เสียเงินให้ไอ้กล้องปัญญาอ่อนตัวนี้เด็ดขาด)
พอดีน้องแฟนขับรถให้ตอนกลางคืนแล้วฝนเพิ่งหยุดตก เห็นว่าน้ำมันไหลสวยดี
เหมือนเป็นภาพเปียกๆ เขียนด้วยสีน้ำตรากรุงเทพมหานคร - ผลไม้เน่าๆ ลูกนี้แหละ
ฝนตกแล้ว ขับรถ-เดินทางกันระวังๆ นะครับ
iannnnn