147 | ไปสมุย ตุ๋ยทุกราย
อุตส่าห์หายไปพักนึงกลับมาก็เหมือนเดิมครับ ไม่ได้มีอะไรเจริญขึ้นเลยตู
เมื่อช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมาผมได้บัตรเชิญไปเกาะสมุย เพื่อทำงานให้กับลูกค้าที่นั่น
ก็เลยไปกันสามคนเลย แอน โบว์ ปิง กะไปถล่มเขาให้จนกันไปข้าง
วันนี้พายุช้างสารตายไปแล้ว เหลือแต่ฉี่ของมันที่ท่วมประเทศขนาดหนักอยู่ในตอนนี้
แต่อาทิตย์ก่อนมันยังตกทุกวันในกรุงเทพฯ จนสงสัยว่าไปถึงภาคใต้เราจะได้เห็นแดดกันไหมนี่
เมื่อมนุษย์เป็นเพียงเศษขี้ตีนของธรรมชาติ และอำนาจไม่ได้เป็นของประชาชน
ก็ต้อง “ทน” กันต่อไปครับ
เรานั่งรถทัวร์กันไปลงที่สุราษฎร์ ถึงตอนตีห้าเศษๆ (ปวดตูดใช้ได้) แล้วก็ขึ้นเรือเฟอร์รี่ข้ามไปยังเกาะสมุย
ข้อความที่เห็นเขียนบนโถฉี่ในห้องน้ำชายนี่ อันนึงบอกขอบคุณครับ อีกอันบอกค่ะ
ผมเลยเลือกอันที่ครับ เพราะท่าทางน่าฉี่กว่า
ไม่ได้เอาขาตั้งกล้องไปครับ แต่ไม่เป็นไร เพราะยังไงเรือก็สั่นอยู่แล้ว
ต้องเข้าใจว่าอารมณ์คนไม่เคยไปนี่มันจะเน้นถ่ายเฉพาะช่วงแรกๆ ครับ
ดังนั้นก่อนจะถึงเกาะผมก็นั่งส่องขี้เมฆเล่นๆ ให้เบื่อซะก่อน ไม่งั้นเดี๋ยวไม่ได้ถ่าย
(แต่ก็รู้สึกใจชื้นขึ้นมาหน่อยเมื่อเห็นว่าเรามาถึงประเทศที่ไม่มีมรสุมแล้วเว้ย)
เช้ามาฟ้าใส ไหว้พระองค์ใหญ่ .. เมื่อไหร่จะถึงซะที ตูจะได้นอน
อ้าว มาด้วยเหรอ …..
คนนี้แหละครับ ที่คิดชื่อบล็อกวันนี้โดยบังเอิญ (ทุกที่นั่งในเรือจะบอกว่าห้ามนอนนะจ๊ะ)
มาถึงสมุยแล้วครับ!
เดี๋ยวจะลืมไปว่ามาทำงาน ก็แวะออฟฟิศสถาปนิกเจ้าของงานซะหน่อย
ออฟฟิศแห่งนี้ตั้งอยู่ริมหาดเฉวง ซึ่งจะว่าไปก็นับว่าน่าอิจฉาที่สุดในโลกเพราะเป็นรีสอร์ทในตัวเลย
อาหารก็อร่อย
บรรยากาศก็ดี
เสียดายไม่ได้เอาอุปกรณ์มาด้วยไม่งั้นตูโดดน้ำขี้แตกเลย
อ๋อ ค่ำแล้ว ก็ออกไปที่ร้านอาหารที่เป็นเจ้าของงาน
สังเกตด้านขวาสามคนนั่น เป็นตัวดึงแขกเข้าร้านข้างๆ ครับ!! (บาร์เกย์ไงเพ่)
แต่เฮ้ย ร้านที่ผมจะไปนี่ไม่ใช่นะ
มองจากร้านลงมา นี่เป็นช่วงโลว์ซีซั่น เลยถ่ายรูปง่ายหน่อย ฝรั่งไม่ชุกชุมนัก
อาหารขึ้นชื่อของร้าน
อาหารขึ้นชื่อของทอปส์ (อ้าว เขาห้ามถ่ายรูปข้างในเหรอ)
เผลอแผล็บเดียวก็เข้าสู่เช้าของอีกวันนึงครับ เรามาแอบถ่ายฝรั่งเล่นน้ำกัน -*-
เข้าสู่บรรยากาศการทำงานอีกครั้ง
ส่วนผมก็ทำงานอย่างเคร่งเครียด
(ตอนนี้กำลังเก็บสะสมการ์ตูนผลงาน อ.โอซามุอย่างบ้าคลั่ง)
จะถ่ายมาทำไมเยอะแยะนักวะ มาสมุยทั้งที ไม่เห็นจะเห็นทะเลเลย
ทั้งหมด แปดร้อยล้านบาทค่ะ .. โอเค กลับบ้านได้
มาเที่ยวใต้ทั้งที ก็เลยไปกินส้มตำกันครับ
โอเค คุ้มละ
เสร็จแล้วกลับมานอนเอาแรง เดี๋ยวตอนกลางคืนออกไปอีกรอบ
โอว ดึกแล้ว ฟูลมูนด้วยคืนนี้!!!!!!!!!
แต่อย่าลืมว่าเราไม่ได้มาเที่ยวครับ มากันสามคนไม่มีใครกินเหล้าเป็นกันเลย
ไปนั่งคุยกะน้องๆ ที่มาเป็นสถาปนิกที่นี่กันตรงริมชายหาด
พอดีเป็นวันเกิดไอ้โอม ขอให้สอบ ก.ส.ผ่านนะโว้ย
เสร็จแล้วพี่ๆ กำลังกึ่มๆ ก็ออกเดินทางสู่ผับเป้าหมายของเราในคืนนี้
ที่นี่ฝรั่งเยอะมากครับ เมียฝรั่งก็เยอะตาม
นึกภาพออกไหมครับ ผู้หญิงที่หน้าตาเหมือนวิวัฒนาการไม่เต็มที่น่ะ และกรามใหญ่มาก
พวกเธอคงขอบคุณฝรั่งทุกคนที่ชอบหญิงสเป็กยังงี้
ซึ่งในขณะเดียวกัน พวกเราก็ขอบคุณเหมือนกัน ..จะได้ไม่ต้องแย่งกันไง
พี่เจ้าของผับบอกว่านี่เป็นคืนฟูลมูน ฝรั่งไปพะงันกันหมด คนเลยน้อย (นี่ขนาดน้อยนะ)
ผ่านเที่ยงคืน ตีสองก็ยังไม่ปิดครับ ไปปิดเอาตีสามนู่นแน่ะ
พอตีสามปั๊บ ไฟที่ร้านเปิด ทุกคนก็สลายตัว แยกย้ายกันไปผสมพันธุ์กันอย่างเป็นระเบียบ
ข้ามมาอีกวันก็ได้เวลากลับแล้วครับ ไม่ได้ถ่ายรูปทะเลเลยสักรูป (บอกแล้วไปทำงาน!)
แท็กซี่ที่สมุยคิดราคาเริ่มต้นด้วยหลักร้อยครับ โหดร้ายพอสมควร
ขึ้นเรือเตรียมกลับได้ละ สังเกตสีของท้องฟ้า ใสยังกะรีทัชแน่ะ
อ๋อ มาจากรายการกบนอกกะลาครับพี่ .. พี่อย่ามองผมยังงั้นสิครับ -*-
ลาก่อนสมุย เอาไว้คราวหน้ามาอีกทีจะถ่ายทะเลให้ได้
สวัสดี โหลดนานชัวร์เลยใช่ไหมครับหน้านี้
ป.ล.
เว็บฟ๐นต์ล่มบ้างไม่ล่มบ้างมานานแรมปี
บัดนี้พี่โอ้เอ้แห่ง FactHosting ได้ทำการย้ายบ้านให้เราเป็นที่เรียบร้อย
อีกไม่เกิน 48 ชั่วโมงก็คงใช้การได้เป็นปกติ ขออภัยในความไม่สะดวกตลอดมาครับ
iannnnn