234 | เปิดตัว E-Magazine: ฟ้อนสุดฯ

เคยคิดอยากทำอะไรสนุกๆ บ้าๆ บอๆ แต่ลงทุนน่าดูสักอย่างไหมครับ
เดาว่าคุณคงเคยแน่ๆ เพราะมันเป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้วที่วัยรุ่นอย่างเราจะมีฝัน

..แล้วได้ลงมือสานฝันอันนั้นจนสำเร็จไหมครับ

วันหนึ่ง น้องเดือนได้มาคุยกับผม ว่าอยากทำอีแม็กกาซีนสักเล่ม
คืองี้ครับ.. ทุกวันนี้สาวกฟ๐นต์ (แปลว่า สมาชิกบอร์ดฟ๐นต์) มีเยอะมาก
ที่บอกว่าเยอะมากในที่นี้อาจจะไม่ใช่เยอะเป็นหมื่นๆ คน แบบที่ดูยอดสมาชิกแล้วร้องโอ้โห
แต่มันคือเยอะแบบที่ทุกคนรู้จักกัน พูดคุยทักทาย เคารพกัน เล่นหัวกัน จีบกัน
เหมือนกับเป็นสังคมหนึ่งที่อยู่นอกจอสี่เหลี่ยม

ลักษณะพิเศษอย่างหนึ่งที่สังเกตได้เลยของบอร์ดฟ๐นต์
มันคือสังคมจริงๆ นั่นแหละครับ แต่ละคนพอเข้ามาก็ต้องแนะนำตัวเองก่อน
พอรู้จักหน้าตากันแล้วก็ตามด้วยการพูดคุยกันเหมือนๆ กับเว็บบอร์ดทั่วไป
อาจจะต่างกันนิดหน่อยที่ความหลากหลายของคนในบอร์ด
คือวงการฟอนต์เนี่ย มันไม่มีอย่างเป็นการเป็นงานในวงกว้างไงครับ
ดังนั้นคนที่สนใจไอ้ตัวฟอนต์เนี่ย อาจจะสนใจที่จะดาวน์โหลดไปใช้ หรือสนใจการออกแบบ
ซึ่งแค่นับกลุ่มผู้ใหช้กับผู้ออกแบบ และเพื่อนฝูงของคนสองกลุ่มนี้
มันก็สร้างความหลากหลายทางชีว��าพของประชากรชาวฟ๐นต์ได้มากพอดู
มีหมดแหละทั้ง ทหาร หมอ นักวิทยาศาสตร์ นักเรียนประถม มัธยม มหาลัย ครูอาจารย์
นักออกแบบ พนักงานบริษัท คนเขียนการ์ตูน นักการเมือง! ..ไม่เว้นแม้แต่คนตกงาน

ไอ้ความหลากหลายนี้เอง พอเกิดขึ้นกับสังคมหนึ่งที่อยู่ด้วยกันฉันมิตรปั๊บ
มันก็เลยเกิดความหลากหลายในประโยคสนทนาที่เกิดขึ้นครับ
มีตั้งแต่คุยกันเรื่องออกแบบ (อันนี้ชัวร์) เรื่องคอม เรื่องหนัง เรื่องกินเที่ยวเยี่ยวขี้ปี้นอน
(เรื่องขี้นี่มาหนักหน่วงเอาช่วงเดือนที่แล้ว ไม่รู้เป็นอะไรกันถึงสนใจจะวิจัยขี้กันนัก)

น้องเดือนมองเห็นตรงนี้ไงครับ
ก็เลยแปลงร่างเป็น บ.ก. และเริ่มต้นโครงการนิตยสารฟ๐นต์ขึ้นมา
ปกตินิตยสารอิเล็กทรอนิกส์ในบ้านเราที่เห็นมักจะมีเรื่องมีราวเป็นแนวๆ ของมันใช่ไหมครับ
ชาวไอทีก็มีหนังสือไอที ชาวกล้องก็มีหนังสือกล้อง คนรักการ์ตูนก็มีหนังสือการ์ตูน ฯลฯ

แต่นี่ไม่ใช่ยังงั้น มันมั่วมากกว่านั้นเยอะครับ
มั่วตั้งแต่ที่ตั้งโจทย์ขึ้นมาสั้นๆ แล้วให้ทุกคนไปเขียน แล้วจัดหน้ามาให้เสร็จสรรพ
แน่นอนครับ หมอแมวที่เป็นหมอก็ต้องจัดหน้าเอง แบบหมอๆ นี่แหละ!
เรื่องการออกแบบรูปเล่มบางหน้าก็มีคนอาสาเข้ามาทำ มีฝ่ายพิสูจน์อักษรอาสาสมัคร
มีฝ่ายประเมินผล ฝ่ายอะไรต่อมิอะไรให้มันเสร็จสมบูรณ์เป็นต้นฉบับมึนๆ หนึ่งปึก
เสร็จแล้วก็เอามาเย็บรวมกัน โดยผมอาสาเป็นโรงพิมพ์ คือเอามาทำเป็นรูปเล่มน่นแล

การดำเนินงานแบบทุกคนมานุงนังกันนี้ จะเรียกว่าเป็น E-Mag 2.0 ได้ไหมครับ

ในที่สุดก็ทำออกมาจนเป็นที่สำเร็จ
จนถึงตอนนี้ยังหาคำนิยามสั้นๆ เอาไว้โฆษณาอัตลักษณ์ของมันได้ยากนัก
รู้แต่ว่ามันมั่วมาก มันรั่วมาก มันมีสาระมาก และมันฮามาก!

ไม่รู้จะโฆษณายังไงครับ
เอาเป็นว่าใครเหงาๆ และเน็ตเร็วพอที่จะโหลดวัตถุขนาด ๒๐ เม็กมาคลี่อ่านได้
ก็อยากให้ลองอ่านดู เผื่อคุณจะได้แรงบันดาลใจเอาไปทำอะไรสนุกๆ ที่ฝันมานาน!

ป.ล.
ขออ��ัย ฉบับนี้มีแต่รูปแบบ .exe สำหรับผู้ใช้วินโดวส์เท่านั้นครับ
ยังหาตัวคอมไพล์สำหรับผู้อ่านชาวแมคไม่ได้ (ขนาดโปรแกรม Zinc ก็ยังไม่เวิร์ก)
ถ้าใครพอจะรู้จักโปรแกรมดีๆ ที่รวมไฟล์แฟลชกับไฟล์อื่นๆ เป็นร้อยๆ ไฟล์ได้
ช่วยแนะนำในคอมเมนต์หน่อยนะครับ เผื่อฟ้อนสุดฯ จะได้กระจายในวงกว้างกว่าเดิม
ขอบคุณครับ!

ป.อ.
รวมลิงก์ที่เกี่ยวข้อง
- กระจู๋ฟ้อนสุดฯ ฉบับที่ ๑ (ที่นี่เราเรียกกระทู้ว่ากระจู๋ครับ ทำใจให้ชินหน่อยนะ ..แฮ่)
- หน้าริเริ่มโครงการเล่ม ๑ เผื่อใครจะทำหนังสือไฟฟ้าแบบนี้บ้างก็ลองกดเข้ามาอ่านดู
- เวอร์ชันออนไลน์! และคลังเก็บนิตยสารฉบับที่ผ่านมา (ขอบคุณไอซ์สำหรับพื้นที่เซิฟเวอร์ครับ)
- ไอ้แอนนนนนสาธยายเรื่องการออกแบบโลโก้ของนิตยสาร (โม้มาก อย่าอ่านเลย)
- โครงการเล่ม ๒! เผื่อใครสนใจจะมาร่วมสนุกกัน ยินดีต้อนรับนะครับ

ป.ฮ.
ฉบับหน้าจะมีเรื่องขี้ด้วยแหละ ดูซิว่ามันจะออกมาเป็นสาระยังไง