300 | กูจะฆ่าพวกมึงให้ตายหมดโลก

๑.
ช่วงนี้ยุงเยอะมาก
ผมแสดงออกถึงการเกลียดยุง และประกาศกร้าวว่าจะฆ่าล้างโคตรสัตว์พันธุ์นี้
อย่างไม่เกรงกลัวบาปกรรมและไม่สนใจเรื่องศีลธรรมและสิทธิยุงยชนใดๆ ทั้งนั้น
ผมมีความสุขโคตรๆ เวลาเดินผ่านบ้านใครแล้วได้ยินเสียงเจ้าของบ้านกำลังหวดยุง
ด้วยไม้วิเศษที่ผลิตจากประเทศจีน ที่ส่วนมากหน้าตาเหมือนไม้เทนนิสไฟฟ้า
แต่บางอันหน้าตาเหมือนพัดกายสิทธิ์ในไซอิ๋ว (ตอนนี้ชักอยากได้แบบนี้ละ เท่ดี)
มีช่วงนึงเขาผลิตและติดป้ายติดตราว่ายี่ห้อ “แทมมี่” .. แหม โคตรชอบเลยเว้ย
ทุกครั้งที่กลิ่นยุงไหม้คาไม้ ผมจะยิ้มกรุ้มกริ่มด้วยความซาดิสม์สะใจมากๆ
แต่ครั้งไหนหวดโดนจังๆ แต่ไม่มีเสียงระเบิดให้ได้ยิน ครั้งนั้นจะเจ็บปวดหัวใจยิ่งนัก

๒.
เรื่องมันมีที่มาที่ไปครับ คือผมเป็นคนที่แพ้ยุงมากๆ
รู้ว่าใครๆ ก็เป็นกัน ธาตุหอมเลือดหวานหน่อยก็นั่งเกานั่งตบยุงทั้งวัน ..นี่คือแพ้ทางกาย
แต่นี่ผมแพ้ทางใจด้วยน่ะสิครับ เจอยุงทีไรมันอยากจะฆ่าให้ได้ ล้างเผ่าพันธุ์มันให้หมด
นี่อาจจะเป็นโรคจิตชนิดหนึ่งละมั้ง เลยทำให้ต้องมีไม้แทมมี่อยู่ข้างกายตลอดเวลา

๓.
ถ้าจำไม่ผิด เคยอ่านหนังสือ “เรื่องเล็ก” ของคุณโหน่ง วงศ์ทนงมั้งครับ เมื่อนานมาแล้ว
พี่แกเขียนเรื่องเกี่ยวกับการตียุงด้วยไม้ช็อตไฟฟ้านี่แหละ บอกว่าทีแรกก็ตีในบ้านอยู่ดีๆ
แล้วเกิดสนุก เลยเปิดประตูออกนอกบ้าน เที่ยวไล่จี้ไล่ช็อตตามสวนหน้าบ้านอย่างเมามัน
แล้วก็มาเกิดพุทธิปัญญาว่าเออ ทีแรกก็กะว่าจะเอาแค่ฆ่ายุงในบ้านที่เบียดเบียนเราก็พอ
แต่พอเวลาเรามีอำนาจขึ้นมา มันคุมตัวเองไม่อยู่ ก็เกิดการเลยเถิด.. โอ อุปมาได้ใจมาก

๔.
แต่ผมก็ยังไม่สนใจครับ อยากมีอำนาจมากกว่านี้ด้วยซ้ำ จะได้ฆ่าแม่งให้หมดโลกเลย
คือถ้ามีโดเรมอนจริงๆ เนี่ย หลังจากขอของวิเศษที่บำบัดกิเลสตัณหาของตัวเองเสร็จแล้ว
ผมจะขอใช้ตู้โทรศัพท์วิเศษ เปลี่ยนโลกนี้ให้ไม่มียุงไปซะเลย ระบบนิเวศจะพินาศก็ช่างมัน

๕.

ที่มาของความแค้นก็คือ เมื่อก่อนสมัยอยู่บ้านที่เพชรบุรีเนี่ย ยุงมันเยอะมากครับ
ฉีดยากันยุงก็แล้ว ติดมุ้งลวดก็แล้ว แต่เวลานอนทีไร มันต้องมาบินงุ้งงิ้งๆ ที่หูทุกที

ผมเป็นคนติดผ้าห่มครับ ติดมากๆ จะนอนยังไงก็ขอห่มผ้าไว้ก่อน


ซึ่งจริงๆ มันก็ช่วยกันยุงได้ แต่ดันไม่ได้ป้องกันให้มันกัดหัวนี่แหละ ที่ทรมานใจมาก

ผมก็เลยต้องทนร้อนทนอึดอัดด้วยการห่มคลุมหัวตัวเองแบบนี้ แต่มันก็ยังกัดหน้า!

ทางออกสุดท้ายก็คือ กระชับผ้าห่มให้ปิดบังร่างกายเกือบทั้งหมด โผล่แค่จมูกไว้หายใจ
ส่วนปากโผล่ไว้ เพราะถ้าห่มปิดปากไปด้วยมันจะหายใจลำบาก (เพราะรูจมูกมันคว่ำไง)

แต่ไม่รู้ที่บ้านไม่มีเลือดหมาเลือดไก่เลือดวัวให้ดูดรึไง มึงเลยอาฆาตกูมากเนี่ย
อุตส่าห์เหลือไว้แค่ปาก มันก็ยังจะดูดเลือดจากริมฝีปากได้สำเร็จ (แถมไม่รู้ตัวด้วยนะ)

ตื่นมาตอนเช้าเลยปากบวมเป่งเพราะพิษน้ำลายยุง กว่าจะหายบวมก็เที่ยงๆ นู่นแหละ
คิดดูละกันครับว่าเด็กผู้ชายวัยรุ่นที่กำลังอยากหล่อ แล้วปากห้อยเป็นเนวินแบบนี้
ความแค้นของมันเลยยังชำระหนี้ไม่หมดไม่สิ้นเสียทีมาจนทุกวันนี้

ยิ่งเขียนยิ่งคัน ป่านนี้ชาร์จไฟเต็มแล้วมั้ง
รอก่อนนะ.. กูจะฆ่าพวกมึงให้ตายหมดโลก!

.

ป.ล.
เนื่องในโอกาสเขียนครบสามร้อยตอน (ไม่รวมปฏิญญากุม��าพันธ์ – เออแล้วทำไมไม่รวมวะ)
เลยขอประกาศความเปลี่ยนแปลงนิดหน่อยในเชิงเทคนิคนะครับ
คือตะกี้ผมปรับเปลี่ยนเนื้อหาบางอย่างในหน้าแอนอร่อย
ลองกดเข้าไปดูได้ครับ เห็นว่ามีคนติดตามอ่านอยู่เหมือนกันใช่ม้า~
ขอบคุณที่สนใจนะครับ เหมือนตัวเองอ่านหนังสืออะไรสักอย่างแล้วเอามาแชร์กัน
ปรากฏว่าคนที่คุยด้วยก็ชอบอ่านแนวเดียวกันเว้ย! แบบนี้สิคุยสนุก ลูกกระเดือกร่าเริง
สำหรับในหน้าแอนอร่อย ตอนนี้เอาไอ้ที่รกๆ ออกไปซะ (ตะทีแรกกะไว้โชว์สวยๆ)
เลยเปลี่ยนเป็นความเคลื่อนไหวของลิงก์เด็ด ๑๕ อันดับล่าสุดที่เพิ่งโพสต์ไป
เผื่อใครสนใจจะได้มาดูดฟีดไปอ่านเล่นกันได้บ้าง ก็จะยินดีครับ

ป.อ.
พูดถึงการอ่านผ่านฟีด (ใครไม่รู้จัก ลองมารู้จักกันได้ที่นี่ครับ สะดวกมากๆ เลยนะ)
ผมอยากลองบันทึกเล่นๆ ว่ามีคนอ่านแอนอร่อยสักกี่มากน้อย
ก็เลยไปสมัครไว้ที่ Feedburner แล้วก็พบว่าอ้าว มันโดนย้ายเสียแล้ว
เพราะพ่อกูเกิ้ลเขาสั่งให้ควบบัญชี ก็เลยต้องเปลี่ยนและประกาศกันให้วุ่นสักหน่อย
ดังนั้น สำหรับคนที่อ่านบล็อกและเว็บไซต์เพื่อนบ้านในสังกัด ผ่านตัวอ่านยี่ห้อต่างๆ
โปรดย้ายสำมะโนครัวของท่านไปที่ลิงก์ต่อไปนี้แทนอันเดิมนะครับ ขอบคุณจ้ะ
iannnnn.คอม: http://feeds2.feedburner.com/iannnnn
ฟอนต์.คอม: http://feeds2.feedburner.com/f0nt
bow.iannnnn: http://feeds2.feedburner.com/bow-iannnnn
แอนอร่อย (มาใหม่): http://feeds2.feedburner.com/annaroi
จริงๆ ใช้อันเดิมก็อาจจะได้ไปพักนึงแหละครับ
แต่ไม่แน่วันข้างหน้ามันยกเลิกขึ้นมาเดี๋ยวจะลืมกัน (ใครจะสนใจอ่านมึง!)

ป.ฮ.
ทีแรกกะว่าจะเปลี่ยนหน้ากากบล็อกด้วยซ้ำ ลองเอาแบบของเขามาแก้ไขไปได้พักใหญ่
แล้วก็มานึกว่าตอนนี้กูทำส้มตำอะไรอยู่วะเนี่ย งานการก็มีดันมานั่งแก้บล็อกเล่น
ดังนั้นโครงการนี้ขอเลื่อนไปก่อนนะครับ ขอหมูสลัดดินพอกหางออกหน่อยเหอะ