Monthly archive for July 2009

318 | ร้อนในสายพันธุ์ใหม่ ๒๐๐๙

ร้อนใน-2009

เรื่องของเรื่องคือ ผมกำลังเป็นโรคที่ว่าอยู่ครับ
แล้วก็พบว่ามันได้สร้างความทรมานต่างจากร้อนในสายพันธุ์เดิมๆ ที่เคยเป็นมา
จึงจะขอเล่าให้ท่านผู้อ่านได้รู้จักกับมันกันเถิดเอย

ชื่อโรค ร้อนใน ๒๐๐๙ (ปลายปีนี้อาจจะออก Service Pack 1)
ระดับความรุนแรง โอ๊ย โอ๊ย
สาเหตุ กัดปากตัวเอง ตรงตำแหน่งเขี้ยวบนขวาเวลาหุบปากพอดีเป๊ะ!
และหลังจากนั้นไม่นานก็เริ่มรู้สึกได้ว่า งานเข้ากูแล้วไหมล่ะ.. เพราะมันเริ่มเจ็บขึ้นเรื่อยๆ ครับ
ปกติแล้วร้อนในจะเกิดจากแผลในปากบ้าง หาสาเหตุไม่ได้บ้าง (สาเหตุน่ะมีแต่เราหาไม่เจอเอง)
แต่อันนี้เต็มๆ ครับ อยู่ตรงตำแหน่งของปากด้านในที่สัมผัสกับปลายเขี้ยวพอดี๊พอดี :14:
ดังนั้นนี่จึงเป็นอุปสรรคที่ทำให้การดำรงชีพของผมในระยะนี้เป็นไปด้วยความปั่นป่วนและเจ็บปวด
ด้วยเหตุว่าหลุมพิษนี้มันจรดอยู่ตรงปลายเขี้ยว ดังนั้นไม่ว่าจะทำอะไรก็สะเทือนแผลไปหมดครับ

อาการและผลข้างเคียง

  • กินร้อนๆ ไม่ได้ .. อันนี้ขัดนโยบายป้องกันหวัด(กินร้อน-ช้อนกลาง-ล้างมือ) ของทางการเขา แต่ขอโทษเถอะ ชั่วโมงนี้แล้ว แค่กินน้ำไม่ร้อนยังลำบากเลยครับ
  • กินยำไม่ได้ .. ขนาดกินร้อนยังไม่ได้ นี่มาเจอทั้งเปรี้ยวทั้งเผ็ด จบเห่ไปเลยดีกว่าครับ (เมื่อคืนนี้กินยำมาม่าแล้วพริกมันหลุดไปโดนแผล ..ถึงกับไข้ขึ้นจริงๆ นะ :05: )
  • กินข้าวไม่ได้ .. ทั้งข้าว ทั้งน้ำ ทั้งกับครับ ของกินเต็มตู้เย็น บวกรรยาบ้าพลัง ที่กำลังเห่อหัดทำอาหารกินเองอย่างบ้าคลั่ง (จริงๆ!!) มาเจอผมทำหน้าดึ๋มดึ๋ยขณะกลืนข้าวทุกคราวคำไป เหงื่อไหลโทรมกายไป เพราะต้องคอยเลี่ยงไม่ให้เมล็ดข้าวมันไปตกร่องสีขาวที่เป็นสวิตช์เหงื่อนั่น .. อ่านดูแล้วออกจะตลกนะครับ แต่ของจริงไม่ตลกเลย มันไม่ฮาเลยนะ :05:
  • กินทุเรียนไม่ได้ .. ความซวยมันเริ่มตั้งแต่วันที่เริ่มกัดปากตัวเองครับ ผมซื้อหมอนทองมาจากตลาดโชคชัยสี่ กำลังเริ่มใกล้จะสุกพอดีกินละ แต่พอมาเจออีปั๊บโปะนรกเนี่ย เลยต้องบริจาคให้น้องนุ่งกินหมดเลย (กฎของทุเรียนคือถ้าใครไม่กินหรือไม่ได้กิน ทุเรียนมักจะเหม็น วิธีแก้เหม็นคือกินมันเข้าไปซะ!)
  • งับช้อนเวลากินไอติมก็ยังไม่ได้ .. ใครที่ผ่านมาเห็นคงรู้สึกทุเรศมากๆ เลยแหละ เพราะเวลางับช้อนเนี่ยผมต้องเผยอปากบนไว้ตลอด แล้วใช้ฟันเม้มแทนริมฝีปากบน ซึ่งเศษไคลไอติมที่รอดผ่านเงี่ยงฟันไปปรากฏตัวอยู่บนช้อนเนี่ย ไม่เอื้อต่อการให้คนอื่นมากินต่อด้วยประการทั้งปวง
  • พูดคำว่า อ้ามมมมม ไม่ได้ .. (เพราะผมต้องเผยอปากไว้แบบนั้นกันเขี้ยวทิ่มหลุม) จริงๆ ก็ลองแล้วครับ มันจะเสียงเป็น อ้างงงงงงง :08: หรือไม่ก็จะเหมือนคนอมเหล็กดัดท่วมปากพยายามหุบปาก แล้วน้ำตาคลอไปด้วยแหละครับ อ้อ.. นี่รวมถึงการเม้มปากไม่ได้ด้วยนะ
  • ผิวปากไม่ได้ .. ทรมานมากครับสำหรับมนุษย์บ้าผิวปากอย่างผม ช่วงที่เป็นร้อนในบ้านี่ผมไม่สามารถผิวปากเรียกอีเหมียวได้เลย ต้องเรียกด้วยเสียง “เมี้ยวๆๆๆ” แทน (แล้วมันก็ไม่ค่อยมา)
  • แปรงฟันเกือบไม่ได้ เพราะบ้วนปากไม่ได้!! .. เวลาตื่นมาตอนเช้า เดินเข้าห้องน้ำเห็นสาราพ (สารรูป!!) ตัวเองในกระจก ฮ่วย!! มาฆ่ากันเลยดีไหม ไอ้เหี้ยนั่นใคร ปากแม่งเจ่อบวม (ดังาพประกอบ) ตลอดเวลา แล้วพอเริ่มแปรงฟันปั๊บ ขนแปรงอันอ่อนนุ่มของเทคโนโลยีทันตกรรมประเทศไทนก็เอาผมไม่อยู่ครับ มันต้องมีน้ำยาสีฟันฟองนุ่มๆ ไหลย้อนไปโดนมั่งแหละ โคตรทรมานเลย!!!!!! แม่แจ้ว!!!!!! :05: อ้อ แล้วที่บอกว่าบ้วนปากไม่ได้นี่ พอดีปกติตื่นมาจะแปรงฟันแล้วก็บ้วนปากด้วย “คอลเกต พลักซ์” ครับ ซึ่งตอนนี้มันไม่พลักซ์แล้ว แม่ง “ฟักซ์ซ์ซ์” ชัดๆ :03: (คงไม่ต้องบรรยายความเผ็ดนรกให้ช้ำใจ)
  • โรคกระเพาะกำลังจะถามหา .. ผมตื่นมาในวันที่สามหรือสี่นี่แหละของอาการร้อนในนรก พร้อมกับอาการแน่นหน้าอกครับ แน่นไปทั้งวัน ไปว่ายน้ำกลับมาก็ยังแน่น ยิ่งกินยำมาม่า (ที่ปลายเส้นมาม่าติ๊ดเดียวตวัดไปโดนแผลแค่นี้ก็ซึ้งแล้ว) ก็ยิ่งแน่น ลองถามหมอกูเกิ้ลก็พอจะเดาตุตะได้ว่า เวลาไม่ได้กินอะไรนานๆ หรือไม่ได้กินเป็นเวลา แล้วมาเริ่มด้วยยำเลยเนี่ย มีโอกาสที่แก๊สในกระเพาะจะประท้วงครับ มันจะดันจนเต็มกระเพาะ สร้างความอึดอัดเป็นอย่างมาก ..นี่เพิ่งออกไปซื้อแอร์เอ็กซ์มากินเมื่อหัวค่ำ แต่ก็ยังแน่นๆ จุกๆ อยู่ แล้วกูจะตายไหมเนี่ย

วิธีการรักษา
ผมใช้ยาป้ายปากหลอดสีชมพูๆ ขนาดเท่าๆ กะซีม่าครีมนั่นแหละครับ (หวังว่าคงไม่ได้หยิบผิดนะ)
เป็นรสราสเบอรี่หอมหวาน~ ป้ายลงที่หลุมแผลก่อนนอนและเมื่อปากว่างไม่มีอะไรทำ
ด้วยหวังว่ามันจะมาช่วยปิดแผลให้สมานได้เมื่อตื่นมาอีกวัน (คนเราชอบโยนาระให้เทวดา)
แต่เปล่าเลยครับ พอทาไปได้สักพัก หุบปาก อีเขี้ยวบ้ามหาเสน่ห์ของผมมันก็จะไปดันเนื้อครีม
ให้เล็ดทะลักออกมาตรงมุมปาก เวลาหลับตาพริ้มก็น่าจะดูเหมือนคนปัญญาอ่อนน้ำลายยืดสีขาวขุ่น
เป็นที่น่าอนาถใจยิ่งนัก (วันนี้พูดคำว่า “อนาถใจ” มาหลายครั้งแล้วนะเนี่ย)

ทั้งหมดนี้เป็นเหตุการณ์จริงซึ่งกำลังสร้างความทรมานกับผมอย่างสยุดสยุดไปเลยครับ
(จริงทุกอย่างแหละยกเว้นชื่อโรค) คือจะเดินก็ลำบาก จะยืนก็ลำบาก จะกินจะนอนก็ลำบาก
เหมือนมันสอนให้มนุษย์ขี้เหม็นรู้ว่าชีวิตคนน่ะ ไม่มีใครสมบูรณ์แบบหรอก
ถึงมึงจะหายร้อนในแล้ว แต่มึงก็ยังเหลือฟันคุดที่จะต้องผ่า..

อีกหนึ่งซี่!!

:05:

ป.ล.
แนะนำกระทู้พันทิปช่วงนี้ครับ หลัง “กระแส” ไข้หวัด ๒๐๐๙ เริ่มซา
แต่หมอแมวบอกว่า ผมยังไม่เบื่อ

ป.อ.
ใช้เวลาเขียนบล็อกนี้เป็นวันๆ เลยครับ
นั่งๆ อยู่ เดี๋ยวก็แน่นท้อง เดี๋ยวก็เจ็บปาก
เลยเอาวะ ใช้พลังเฮือกสุดท้ายก่อนตายเขียนให้เสร็จๆ ไป

ป.ฮ.
นอกจากมีโรคแล้ว ช่วงนี้ผมยังไม่มีลาด้วยนะครับ
เลยไม่รู้จะเอาอะไรไปประเสริฐดี เยี่ยมจริง!!


Pages: Prev 1 2 3 4 5 Next