ฝนตกตลอดวันที่จันทบุรี
ผมเพิ่งกลับมาจากงานศพก๋ง(ตา)ของโบว์ที่จันทบุรี
เป็นครั้งที่สามที่ได้ไปเยือนจันท์ (เคยอวดาพในบล็อกโบว์ กับบ่นนิดๆ ในบล็อกนี้)
และคราวนี้ก็เช่นกัน ผมลางานบริษัท ขับรถไปจันท์อีกครั้ง คราวนี้ฝนตกตลอดเวลา
เป็นครั้งแรกที่มีมือถือแบบที่ถ่ายาพได้ (จริงๆ) จนแทบไม่ได้หยิบกล้องใหญ่มาถ่าย
เพราะเอาเข้าจริง อีกล้องอันเล็กๆ ถ่ายเบลอๆ นี่สนุกกว่าเยอะ (ว้าย พยายามโลโม่)
เมื่อเป็นเช่นนั้นแล้ว จึงเอาาพมาฝากครับ ดูกันช้าๆ นะจ๊ะ
หนังสือพิมพ์ตอนเช้าพาดหัวชื่ออดีตนายก (ฉะมาร์ค ฉุนทรเว้ช)
ท้องฟ้าครึ้มๆ ตลอดเวลา
ถ้าฝนไม่ตกให้ถนนเปียกก็ยังจะเห็นเมฆคลุมอยู่เต็มฟ้า
าพชินตาที่หาดูไม่ได้แถวลาดพร้าว คือูเขากับก้อนเมฆกำลังนัวเนียกัน
สักพักฝนก็ตกลงมา แล้วก็หยุด แล้วก็ตก แล้วก็หยุด แล้วก็ตก วนลูป
ต้องเอารถมาจอดในชายคา
แต่ฝนก็ตกเหมาะแหมะทั้งวัน เปียกชุ่มฉ่ำสบายจัง
เจิมๆ
(จริงๆ แล้วถ่ายในร้านกาแฟ แต่เอามาเนียนตรงนี้ได้)
กลางคืนมืดหน่อย เปลี่ยวด้วย ขับไปอีกไม่นานก็จะทะลุชายแดนเขมรครับ
ในงานศพก็เหมือนทั่วไปเลยครับ ต่างกันแค่เป็นงานของคนรู้จักเท่านั้นเอง
แต่ความซับซ้อนของระบบความเชื่อของเครือญาติ (คนนู้นถือเรื่องนี้ คนนี้ถือเรื่องนั้น)
ซึ่งคนตายไม่มีสิทธิ์ปรามซะหน่อย ก็เป็นหนึ่งในเสน่ห์ของงานญาติๆ เหมือนเคย
บางทีก็เดินทางออกจากวัดไปไหนมาไหน คนขับคือไอ้เบียร์: น้องเมีย(เพศผู้)
ถึงตัวเมืองจันท์ ในตลาดเป็นถนนแคบๆ ท่าทางมีอายุเก่าแก่ยาวนาน ดูขลังดี
แต่รอบนอกของตลาดดันมีแต่ม่านรูด 
นี่อาบอบนวด คุณแม่ยายผมแนะนำ 
โรงหนังเก่า (พ่อกะแม่โบว์สมัยอยู่จันท์ก็จีบกันในโรงหนังนี่แหละ)
ไปตลาดน้ำพุ หาอะไรกิน
ร้านนี้อ่านออกเสียงดูงุ้งงิ้งน่ารัก
หมอนี่คือมาเฟีย น้องของโมนา เอามาต่อกันก็ได้ @monamafia ของโบว์
ก๋วยเตี๋ยวหมูเลียง อร่อยดีครับ แต่แมลงสาบเยอะไปหน่อย
(วิ่งอยู่ที่พื้นนะ ไม่ได้อยู่ในชาม เอ๊ะหรือมี?)
แวะซื้อผลไม้
ที่จันท์มีถนนสายจันท์-ตราด รถวิ่งกันช้าๆ ใจเย็นๆ (ดีครับ ชอบ)
แต่ที่แปลกตาคือมีรถกระบะจอดขาย ทุเรียน มังคุด เงาะเต็มคัน
นับได้เป็นร้อยๆ คันจริงๆ ไม่ได้เวอร์ เปลือกเงาะแดงเถือกยังกะดูซากุระบาน
ม่านเมฆต้อนรับตอนขับกลับ
(หยุดไฟแดงแล้วควักมือถือมาถ่าย.. ไม่ดีๆ อย่าทำตามนะครับหนูๆ)
พอพ้นจันท์ก็หมดฝนละ
ยิ่งถึงกรุงก็ยิ่งร้อนผ่าว เธอร้อนจริงๆ นะนังบางกอก
กลับมาปทุม (บ้านพ่อแม่โบว์) ไปให้อาหารลูกน้องสี่ตัวที่ไม่มีคนอยู่บ้านเลย
เลยแวะกินข้าวหมกเนื้อศรีสมาน เจ้านี้สุดยอดของโลกครับ แนะนำยิ่ง
และสุดท้ายปิดท้ายด้วยเซ็ตลูกกะติ๋งในวัด
เกาเห็บเกาหมัดกันอิ๋งๆ ตลอดเวลา
ไอ้ตัวนี้หน้าเหมือนหมา Firefox มากๆ
หางเป็นพวงสีขาวด้วยนะ แต่อยู่ไม่ค่อยนิ่งให้ถ่าย
ป.ล.
แฟนผมบ่นมาจะสิบปีแล้วว่าชอบถ่ายหมามากกว่าถ่ายแฟน
ซึ่งจริง! เพราะมันไม่บ่นว่า “มุมนี้อ้วน เอาใหม่ๆ”