พอได้ติดตามข่าวคราวเบื้องหลังการทำงาน แล้วมันเสร็จออกมาเป็นตัวๆ
ก็รู้สึกว่าสมกับที่รอคอยเลยครับ สำหรับมิวสิกวิดีโอเพลง เงินล้าน ของคณะโมเดิร์นด็อก (มีฮิ๕ ด้วย)

ไม่รู้สินะ ผมว่ามันต้องกับรสนิยมด้านการออกแบบของตัวเองดี
อะไรที่เว้รี่ไทยแบบเนี้ยะ ไม่รู้ชาวบ้านชาวช่อง (โดยเฉพาะคุณลูกค้า) จะเข้าใจไหม
MV นี้ผมชอบมากกว่านิยายของ ผกก บ้าพลังคนนั้นอีก

จริงๆ แล้วระยะหลังๆ ผมไม่ค่อยซื้อซีดีเพลงฟังครับ
โหลดเถื่อนก็แทบไม่ค่อยจะได้โหลดเหมือนเมื่อก่อนแล้ว
ไม่ใช่ว่าพอมาทำงานเกี่ยวกับค่ายเพลงแล้วจะมีจิตสำนึกอะไรดีขึ้นนักหรอก
แต่รู้สึกว่าเดี๋ยวนี้การมาครอบครองเพลงเป็นไฟล์ๆ เพื่อฟังเนี่ย
มันไม่ค่อยได้ความละเมียดเหมือนเก่าแล้ว (นี่ข้ามช็อตสมัยซื้อเทปสะสมไปเลยนะครับ)
พออะไรมันลวกๆ ทำแบบพอกึ่งดิบกึ่งสุกเอามาขายกันเยอะๆ เข้า ผู้บริโภคอย่างเราก็เซ็ง
เซ็งแล้วก็ยิ่งเป็นความชอบธรรม(ด้วยเหรอวะ)ที่จะไปละเมิดเขา แล้วก็วนลูปแบบนี้
คนที่ที่หลุดลูปไปก็คือค่ายที่ดำเนินธุรกิจแบบอุตสาหกรรมขนาดใหญ่หน่อย
เปลี่ยนเป็นการปล่อยให้โหลดเป็นเสียงในโทรศัพท์บ้าง โหลดเป็นไฟล์ๆ บ้าง
แล้วก็ตระเวนเล่นคอนเสิร์ตอะไรก็ว่าไป ปรับตัวเข้ากับพฤติกรรมแท้ๆ ของคนฟังในฐานะลูกค้า
ซึ่งนี่คือในมุมของธุรกิจดนตรี ที่เป็นคนละมุมกับศิลปะนะครับ
ก็เลยยิ่งแล้วใหญ่สำหรับคนทำเพลงตัวเล็กๆ ที่ไม่ได้อยู่ในระบบอุตสาหกรรมนั้น
คือพอไร้ค่ายปั๊บก็ตายเลย หรือของดีจริงแต่ไม่ขาย โดนตัดตอนก็ตายเลย

แหม มันน่ามันน่ามีศิลปินออกมาประท้วง แล้วเสนอการเพลงใหม่นะ
เอาแบบโหลด ๓๐ ซื้อแผ่น ๗๐ ก็ได้ จะได้อยู่รอดกัน (พอ พอ)

นอกจากโมเดิร์นด็อกที่ซื้อมาจากท่าพระจันทร์เมื่อวันก่อน ที่แกะออกมาก็แทบผงะ
(ก็พี่แกไม่ให้อะไรกับซีดีมาเลย โธ่.. แถมอาร์ตเวิร์กอะไรฮาๆ สักนิดก็ไม่มี)
ในปีนี้ผมก็ยังชอบเพลงของคุณไทร (อำนาจ ศิระวงษ์ธรรม) ด้วย
แต่เจ้านี้ยังไม่ได้ซื้อ ยืมไอ้ฟูฟังเอา แต่ถ้าเจอก็จะซื้อ เพราะโคตรอภิมหาชอบปกของพี่แกเลย
ปกแกเว้รี่ไทย ดิบกว่าโมเดิร์นด็อกอีก ดิบขนาดที่มีเมรุเผาศพอยู่บนปกด้วยเอ้า!
(เรื่องเพลงไม่ต้องพูดถึง ..โคตรชอบอยู่แล้ว!)

วันที่ไปถ่ายภาพคู่กะคุณว่าที่เจ้าสาวที่เพชรบุรี ก็บอกตากล้องว่าเฮ้ย บักอู๋ เอาแบบนี้แหละ
พอส่งปกซีดีคุณไทรไปให้ดูหลังเบาะนั่งคนขับ ก็ได้ยินเสียงครางต่ำๆ กลับมาว่า
“อูย.. เอาแบบนี้เลยเหรอพี่….”

ป.ล.
เมื่อหัวค่ำ ดูรายการอโรคาปาร์ตี้ มีหมอจาก ร.พ.พญาไท (นพ.ธไนนิธย์ โชตนภูติ)
มาสาธิตวิธีแก้อาการปวดหลังจากการนั่งหน้าคอมนานๆ ครับ
คือเอามือไพล่หลัง (ประสานกันข้างหลังตรงตูดนั่นแหละ) แล้วยกขึ้นมาสูงๆ โดยไม่ก้มตัว
เสร็จแล้วย้ายมาประสานกันข้างหน้า จับไว้อย่าหลุดนะ แล้วบิดซ้ายสุดๆ ขวาสุดๆ
เสร็จแล้วปล่อยมือ กางแขนแล้ววาดเป็นวงกลมไปข้างหน้าทั้งสองข้างพร้อมกัน
ทำท่าเหมือนจะตกเหว (ถ้านึกไม่ออกก็คือทำท่าแบบเปรตอาจารย์กู้น่ะครับ)
ไปข้างหน้าช้าๆ สองสามสี่รอบ แล้วก็ข้างหลังช้าๆ จะได้ยินเสียงไหล่ลั่นเปรี๊ยะๆ เลย

//เพิ่มภาพประกอบตามคำเรียกร้องจ้ะ (มีปัญญาวาดได้แค่นี้แหละ)