284 | ธิดาราตรี
ทีแรกว่าจะโพสต์แต่ในบอร์ดอย่างเดียว
พอดึกๆ มานั่งเปิด Google Reader ดูบล็อกเพื่อนบล็อกฝูง
ปรากฏว่าทุกคนโพสต์าพพระจันทร์ยิ้ม-ปรากฏการณ์สุดน่ารักกันทั้งนั้นเลยครับ
โอเค จะได้ไม่เขินแล้วนะ ขอโพสต์กับเขาบ้าง จะได้ไม่ล้าหลัง 
พร้อมกันนี้ผมได้ทำการลอกข้อความมาจากเว็บฟอนต์ตามเคยจ้ะ
_________________________________________________________
ข้อความต่อไปนี้เอามาจากโจทย์หัดถ่ายรูปประจำเดือนธันวาคม ๒๕๕๑
เมื่อเย็นเห็นฟ้าสีชมพูแต่ไม่มีกล้องเลยใช้กล้องมือถือโบว์ถ่ายไม่ติด
มานึกดูหน้าของพระจันทร์และสองดาวคืนนี้เหมือนผู้หญิงน่ารักๆ คนนึง
ที่มองลงมาด้วยความห่วงใยอะไรสักอย่าง อาจคิดไปเอง แต่ก็คิดแบบนี้จริงๆ
กลับมาถึงบ้านก็ฟ้ามืดแล้ว วิ่งไปหยิบกล้องไปยืนถ่ายหน้าบ้าน
มีสายไฟระโยงระยางเต็มไปหมดเลย ดูเหมือนเส้นผมของผู้หญิง เลยหามุมสวยๆ ได้
แต่พอาพออกมาก็ไม่ค่อยเหมาะกับโจทย์นี้เท่าไหร่ เลยหามุมอื่นอีกหน่อย
จนไปปีนหลังคาบ้านด้านหลังได้มุมมานิดหน่อยครับ เลยเอามาอวดกัน
ชื่อาพ “อยู่ห่างห่าง อย่างห่วงห่วง”
ชื่อาพ “ธิดาราตรี ๑”
ชื่อาพ “ธิดาราตรี ๒”
_________________________________________________________
ข้อความต่อไปนี้เอามาจาก “ฟ้ายิ้ม”
คืนนี้อยู่ดีๆ ก็มีความสุขแฮะ..
ให้นึกว่าปกติพอค่ำปั๊บ ซอยบ้านผมจะกลายเป็นมิติลี้ลับทันที
เนื่องจากมันมืดและเปลี่ยว ดังนั้นคนที่เดินสวนกันก็จะไม่มองหน้ากัน
เพราะประวัติอาชญากรรมแถวๆ นี้มันเยอะ เป็นบรรยากาศที่ไม่ค่อยน่าอิรมย์เท่าไหร่
แต่วันนี้พอกลับมาถึงบ้าน(ไปโลตัสมา) ผมเอากล้องไปตั้งหน้าบ้าน ยืนเล็งนู่นยกนี่
(ให้นึกว่าตึกมันบังหมดเลย ไม่มีอะไรสวยงามเลยแถวนี้)
จนเดินเลยไปบ้านในซอยลึกๆ นู่นกว่าจะเห็นพระจันทร์โผล่ขึ้นมาตรงซอกเสาำไฟฟ้า 
แล้วก็ยืนเล็งๆ ถ่ายๆ อยู่ตรงนั้น ค่อนข้างหวั่นใจเหมือนกันเพราะมันเปลี่ยวมาก
สักพักมีคุณป้าคนนึงเปิดประตูบ้านมา ตูทักทายแล้วเรียกให้มาดูพระจันทร์ยิ้ม
ป้างง แล้วเดินออกมาก็กรี๊ดกร๊าด หยิบโทรศัพท์มาถ่ายด้วย
(แน่ล่ะ ถ่ายไม่ติดหรอกเพราะที่นี่มุมมันไม่มีเลย)
ป้าก็โทรหาเพื่อน ตะโกนเรียกลูกหลานให้ออกมาหน้าบ้าน (เลยรู้ว่าบ้านนั้นก็มีน้องตึง :04:)
สักพักพอที่ตรงนั้นมีกลุ่มคนพอประมาณ (ถ้าแถวนี้มีกฎอัยการศึกก็ถือว่าโดนยิงแล้วนะ)
เด็กแว้นขี่รถผ่านมา (ปกติจะน่ากลัวมากแต่วันนี้ไม่) ก็มาชะลอจอดดู แล้วทำท่ากรี๊ดกร๊าด
เพื่อนเด็กแว้นก็มาจอดดู เพื่อนของเพื่อนเด็กแว้นก็เดินออกมาดู และคุยกับเรา (=พวกเรา)
กลุ่มคนที่ไม่เคยคุยกันแม้จะอยู่ซอยเดียวกัน
กลับมีพระจันทร์ที่อมยิ้มพอดิบพอดีบนฟ้า
เรียกพวกเรามาทำความรู้จักกันได้
เป็นรอยยิ้มที่น่ารักและน่าชื่นใจท่ามกลางเหตุบ้านการเมืองที่วุ่นวายในขณะนี้
ขอบคุณครับพระจันทร์ ขอบคุณดาวพฤหัสและดาวศุกร์ด้วย ทำงานเป็นทีมกันเก่งมาก
_________________________________________________________
ข้อความต่อไปนี้ไม่ได้เอามาจากไหนแล้วนะ
วันนี้อากาศเย็นดีครับ เหมือนกับสองสามสี่วันที่ผ่านมาเลย
แมวที่บ้านทั้งสามตัวหลับตาพริ้ม นอนกันเงียบเชียว ไม่ต้องเปิดแอร์ ค่าไฟก็ถูก
หน้าหนาวในกรุงเทพฯ ถึงจะมีไม่นานนัก แต่ก็มีความหมายในเชิงบวกต่อจิตใจผู้คน
หวังว่ามันจะช่วยเยียวยาอะไรต่อมิอะไรได้อย่างน้อยก็สักพัก
ป.ล.
แต่ไม่ทันไร เมื่อเกือบเที่ยงคืนก็มีคนยิงระเบิดตูมเข้ามาที่สนามบินดอนเมืองละ 
ป.อ.
ทุกาพกดขยายดูใหญ่ๆ ได้นะครับ
ถ่ายมาก็อัปโหลดไปไว้บนเมฆเลย (ปกติก็ไม่เคยแต่งาพอยู่แล้ว ขี้เกียจ)
ป.ฮ.
ระยะนี้ข่าวลือข่าวลวงเยอะมากๆ เยอะจนน่าตกใจว่ามันเอากันขนาดนี้เลยเหรอวะ
ยังไงก็ฝากให้ใช้ความเข้มแข็งของจิตใจต่อสู้กับข่าวลือเหล่านั้นนะครับ
(เอ๊ะ รู้สึกจะเคยพูดอะไรแบบนี้ไปทีนึงแล้วสมัยเมื่อสักสามปีก่อนนะ)