ยังไม่เบื่อคำว่าโลกร้อนกันใช่ไหมครับ
ถ้าเบื่อกระแสที่บรรดาสารพัดห้างร้านเอามาโหมกระหน่ำ ก็ช่างกระแสมันสิ
เอาเข้าจริงๆ เรามองหาคนที่ใช้ถุงผ้าไปเดินโลตัสได้กี่คนเชียว
มีแต่ห้างนี่แหละที่ดันเอาถุงผ้ามาขายแล้วสกรีนข้อความจ๊าบๆ ไว้ดูดเงิน
แล้วก็กลายเป็นการผลิตแพ็กเกจเพิ่มขึ้นมาอีกอย่างให้กับโลกซะงั้นเอง

ให้รู้ไว้เลยว่าที่โลกเราร้อนๆ (ทั้งตามและไม่ตามกระแส)
ก็เพราะไอ้แพ็กเกจที่ซื้อมา แล้วก็แกะทิ้งนี่แหละ ทั้งนั้น ทั้งนั้น ทั้งนั้น

ถึงกระแสในวันนี้จะเริ่มซา
แต่โลกเราร้อนจริงๆ และยังไม่ซาไปตามกระแสซะหน่อย

ในเดือนหน้า ในห้างสรรพสินค้าก็จะเล่นแคมเปญวันคริสต์มาส
โดยที่ไม่ได้รู้เลยว่าตาเผือน-ยายชุ่ม ที่นุ่งซิ่นมาเดินห้างเนี่ย
แกร้อนจะตายห่า ก็เลยหนีอากาศข้างนอกมาเดินตากแอร์ในห้าง
แล้วก็เจอแต่ต้นคริส์มาสบ้าง ซานต้าครอส กวางเรนเดียร์บ้าง

“ปูโธ่! ยายจ๋า! ประเทศไทยเนี่ยนะจะมีหิโมะ” ตาเผือนว่า
“หิมะย่ะ” ยายชุ่มตอบ…

ในเดือนถัดไปก็จะเล่นเรื่องฉลองปีใหม่
เดือนถัดไปก็ตรุษจีน วาเลนไทน์ มาฆบูชา สางกรานต์ เปิดเทอม ฯลฯ
วนไปเวียนมาตามสูตรสำเร็จแบบนี้ทุกปี ทุกปี เช่นเดิม

น่ากลัวโคตรๆ เลยครับไอ้คำว่า “เช่นเดิม” เนี่ย
เซเว่นเกือบทุกสาขาก็เปิดแอร์เย็นเจี๊ยบโส��ิตน��าเช่นเดิม
เคยถามพนักงานทีนึง (ถามไปกอดอกกอดเอวไป ตัวสั่นงันงกขณะรอไส้กรอก)
ก็ได้รับคำตอบว่า ผู้จัดการสาขาสั่งมา เพราะช่องแช่อาหารมันต้องการความเย็นจัด
เอ้า ถ้าอยากให้มันเย็นจัดก็หาประตูตู้ที่เป็นกระจกใสๆ มาปิดสิครับ
จะให้ตู้ขนมจีบซาละเปามันเหนื่อยใจทำไม ไหนจะค่าไฟตอนสิ้นเดือนอีก
หรือสูตรสำเร็จทำให้พบว่าการปิดประตูทำให้ยอดขายลดฮวบฮาบ?
หรือสูตรสำเร็จทำให้พบว่าการเปิดไฟสว่างโร่ไปสามซอยแปดซอยจะช่วยลดอาชญากรรม?

โอ้ย โอ้ย เขียนเพ้อไปไหนวะเนี่ยกู ปั่นงานต่อดีกว่า
จบเหอะครับ

ป.ล.
ช่วงนี้ชอบกินมะพร้าวมากๆ เลย
มะพร้าวต้ม(แล้วอ้างว่าเผา) ตรงสี่แยกวังหินเขาขายลูกละสิบบาท
ซื้อทีละสองลูกมา เอาสันมีดเคาะกะลาโป๊กๆ ก็เปิดกะโหลกเป็นฝา
เอามากัดเนื้ออ่อนๆ เล่น เพลินปาก มันเขี้ยวดี เสร็จแล้วก็หันไปซดน้ำมะพร้าวอั้กๆ ต่้อ
การชอบกินอะไรถูกๆ นี่มันดีกะชีวิตจริงๆ นะครับ

ป.อ.
พอพูดถึงการชอบกินอะไรถูกๆ ก็นึกได้ว่าผมชอบกินกล้วยน้ำว้ากับมะพร้าวแฮะ
(ประโยคเมื่อกี้ให้อ่านช้าๆ นะครับ คือชอบกินทีละอย่าง ไม่ได้เคี้ยวพร้อมกัน ไอ้บ้า)
แถมอาหารการกินที่ชอบสุดๆ ก็ดันเป็นบะหมี่น้ำซะอีก ลองกินไอ้แพงๆ มาแต่ก็ไม่ติดปากเท่า
นับเป็นบุญบารมีจริงๆ ที่ไม่ต้องเปลืองมาก (แต่แฟนดันชอบอาหารญี่ปุ่น … จบข่าว!)

ป.ฮ.
เมื่อวานมีอีเมลมาจากคุณต้น จากฟุ๊คดุ๊ค (ชอบชื่อเว็บจริงๆ เลย พับเฉาะสิ)
บอกว่าไอ้ที่เขามาสัม��าษณ์ผมแบบมึนๆ เมื่ออาทิตย์ที่แล้วในเรื่องของฟอนต์
เอาไปปนๆ กับเนื้อหา(ที่มันดีๆ อยู่แล้ว ให้มันเลอะซะงั้น)ในรายการมหาเนิร์ด
ดังนั้นก็ขอเชิญพี่น้องค้าบคลิกเข้าไปดูและฮากันเข้าไป
นานๆ ผมจะได้ผ่อนคลายเวลามีคนเอากล้องมาจ่อแบบนี้ทีนึง
(เพราะที่ผ่านมาเจอแต่ เอ้าคุณแอน เชิดหน้านิดนึง อย่าก้มครับ
เสียงดังอีกสี่เดซิเบล ปากห้อยไปแล้ว ฯลฯ ให้เสียเซ้ว จนพลูดลิ้นพลันกลัน)
ขอบคุณรายการนี้ให้โอกาสชูวิทย์ครับ (นี่ถ้าผมต่อยพิธีกรจะอินเทรนด์มาก)
และขออ��ัยผู้ชม ถ้าเกิดเห็นว่าผมโผล่ไปที่ไหนแต่ละทีก็พูดซ้ำๆ กันอยู่เรื่อย
ก็เขาจะเอาสาระนี่ครับ ถ้าเกิดถามผมเรื่องพฤติกรรมการขี้ตีสองก็ว่าไป จะได้ไม่ซ้ำ

ป.ฮ.ฮ.ฮ.
เฮ้ย ทำไมเขียนเลอะเทอะจริงวะ!