๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๐ - พี่หาวแต่ผมไม่หาว
เรียนพ่อแม่พี่น้อง นักเรียน นักศึกษา และมนุษย์เงินเดือนทุกท่าน
เจ็ดโมงครับเจ็ดโมง.. ผมตื่นเช้ามาตอนเจ็ดโมงครับวันนี้
เพิ่งข่มตาหลับไปเมื่อตอนตีสี่ตีห้า ทั้งๆ ที่ยังมีแขกในงานมินิมีตติ้งบ้านไอ้แอนนนนนนั่งเล่นเกมอยู่
(ใครเพิ่งมาอ่านก็ย้อนให้อ่านกันอีกที - พอดีชาวฟ๐นต์เขามาสังสรรค์กันที่บ้านผมครับ ..แหะๆ)
ด้วยภารกิจที่ได้จารึกลงปฏิทินส่วนตัวไว้ว่าวันนี้จะต้องไปงาน DDT2007 ตั้งแต่เช้ายันเย็น
งานที่ว่านั่นเป็นการอบรมตกแต่งภาพสำหรับช่างภาพมืออาชีพ จัดโดยเอปสันและพี่หาว
ปีก่อนผมก็ไปงานนี้มาครับ ครานั้นจัดในห้องประชุมเล็กๆ ที่สีลม อาร์ต แกลเลอเรีย
ด้วยที่นั่งขนาดพอๆ กับห้องเลกเชอร์ขนาดใหญ่ ทำให้บรรยากาศในปีก่อนอบอุ่น แต่แอร์หนาว
พอมาปีนี้เอปสันคงเห็นว่าพี่หาวแกพูดเอาใจสปอนเซอร์บ่อยถูกใจ 
ก็เลยจัดอีกครั้งที่ห้องประชุมมหิศร อาคารไทยพาณิชย์ปาร์ก รัชโยธิน คราวนี้ล่อซะ ๓๐๐ ที่นั่ง
โอ้ย เลยกลายเป็นงานใหญ่ในห้องประชุมยักษ์ มีโปรเจคเตอร์ขนาดบักเอ้กอยู่บนผนังเวที
ดูแล้วเหมือนงานคอมเวิลด์ของแอปเปิ้ล แต่เปลี่ยนจากสตีฟ จ็อบส์ เป็นคุณต่อวงศ์ ชาลวาลา
(อุ๊ยตาย แอบปลื้มเหมือนกันที่ลิงก์ในหน้าแรกของเว็บสองหาวมียิงมาไอ้แอนนนนนด้วยวุ้ย!)
พี่หาวเป็นชายหนุ่มอารมณ์ดี (คำนี้ฟังดูธรรมดาไปแฮะ) .. เอางี้ๆ พี่หาวแกเป็นมาริโอ้!
ก็คือพี่แกตัวสั้นๆ อ้วนๆ ผมหยิกๆ เดินอยู่บนเวทีที่มองจากตำแหน่งที่นั่งทีไร
ก็เหมือนกับเรานั่งดูมาริโอ้เดินในระนาบสองมิติ กระโดดเหยียบคุริโบ้และมุดท่อเป็นระยะๆ
ตลอดเวลาที่มาริโอ้หาวบรรยาย ผมก็นั่งหาวไปด้วย (โต้ดก๊าบ.. เมื่อคืนหนักไปหน๊อย~)
เพราะเวลาบรรยาย เสียงพี่แกจะเนิบๆ แบบโมโนโทนๆ แต่พอตบมุกทีก็ฮากันเยี่ยวเล็ด
นับเป็นวิทยากรที่ลีลาการพูด ลีลาการเขียน และลีลาการคิดน่าสนใจมากๆ ครับ
เพราะพอฟังพี่หาวบรรยายหรือเขียนบทความเกี่ยวกับการถ่ายภาพหรือตกแต่งภาพทีไร
เราจะรู้สึกได้เลยว่าเฮ้ย มันใช่ว่ะ นี่แหละ “มืออาชีพ” .. เพราะนอกจาก “คิดต่าง” แล้ว
พี่แกยังไม่อวดตัว ไม่โชว์พลังสังหาร ไม่ต้องพยายามยัดเยียดเทคนิค ศัพท์แสงประหลาดให้ดูกูรู้กูรู
แต่กลเม็ดเคล็ดลับแต่ละหมัดที่ปล่อยออกมานั้นใช้ได้จริง เพราะมันกลั่นมาจากประสบการณ์ไง
ไม่ใช่ไปอ่านตำราเขามาแค่จึ๊กสองจึ๊กแล้วริรู้ บรรยายอวดตัวเหมือนเกรียนตามเว็บบอร์ดทั่วไป
การฟังบรรยายครั้งนี้กินเวลาทั้งวันตั้งแต่เช้ายันเย็น แต่ผมสัปหงกไปแค่ช่วงเช้าหน่อยนึงครับ
หลังจากนั้นพอเริ่มช่วงบ่ายก็เจอแต่มรสุมเทคนิคการตกแต่งภาพอย่างหนักหน่วง
ผมพกแมคบุ๊กไปเครื่องนึงเพราะขี้เกียจเอากระดาษจดไป (ถุย) ก็นั่งพิมพ์ไป ทดลองทำตามไป
ปรากฏว่าไม่ทันครับพี่หาว!! ผมจดเรื่องการย้ายสีผิว (Skin Move) ไม่ทันครับ!!
ใครที่ไปงานนั้นมาเหมือนกันแล้วฟังทัน ช่วยบอกผมเอาบุญทีครับ ว่าทำยังง้าย~!!
แต่นั่นก็เป็นเพียงหนึ่งในหลายสิบเทคนิคที่ได้มาในวันนี้
ขอบคุณเอปสัน ขอบคุณนิกร (Nikon) ขอบคุณโนเกีย และขอบคุณแอปเปิ้ลครับ
ที่ช่วยกันส่งเสียพี่หาวให้อ้วนปุ๊กลุกน่ารักน่าจิ้ม และได้มาแบ่งปันความรู้ให้น้องๆ ในวันนี้
แม้วันนี้จะได้สบตากันแค่ ๐.๓ วินาทีแล้วไหว้ แต่ก็ขอขอบคุณครับพี่หาว ขอบคุณครับ!!
อ้อ อย่าลืมกินเห็ดเยอะๆ นะครับ จะได้ตัวโตๆ 
ป.ล.
กลับมาจากบรรยายถึงบ้านก็เลยห้าโมงครึ่งไปนิดนึงแล้ว ก็ออกวิ่งตามธรรมเนียม
เพิ่งนึกได้ว่าวันนี้วันหยุด เลยมีลูกๆ หลานๆ ของบ้านในซอยมาตีแบตกันสนุกสนาน
ผมวิ่งได้สามวันแล้ว หมาในซอยเริ่มชินและขี้เกียจเห่าแล้วครับ
กะว่าวิ่งได้สักเดือนจะไปปีนบ้านตรงท้ายซอยขโมยของซะหน่อย เพราะรู้จักกับหมาแล้วนี่
ป.อ.
ระยะนี้เน็ตทรูเอ๋อบ่อยมากครับ ระบบ DNS มันจะมั่วๆ อยู่หลายครั้ง
ทำให้บางทีกดเข้าเว็บนี้แล้วไปโผล่ในหน้าเว็บเก่า
ก็คือหน้าว่างๆ ที่มีแค่ข้อความเตือนให้เคลียร์ Cache นั่นแหละ
ถ้าใครเจอหน้านั้นแทนหน้าบล็อกที่อัปเดตล่าสุดก็ให้ลุกออกไปเดินเล่นสักพัก
แล้วค่อยกลับมานั่งหน้าคอมใหม่ก็หายครับ (ช่วงนี้เป็นอาการนี้หลายเว็บมากๆ)
ป.ฮ.
เดี๋ยวไว้อารมณ์ดีๆ ผมจะไปเขียนเล่าเทคนิคที่ได้รับมาในการบรรยายวันนี้ในบอร์ดฟ๐นต์ครับ
จะได้ช่วยกระจายความรู้กัน.. เพื่อวันนึงเด็กไทยตามรอยต่อชายแดนพม่าจะได้รีทัชรูปเป็นไง
iannnnn