ป.ล.
เขียนตอนอู้งานครับ

น้าดาวเป็นน้าของโบว์ แต่งงานกับน้าเนตร มีลูกสาวหลายคน
อยู่ในชุมชนมุสลิมตรงเขตรอยต่อระหว่างชะอำกับหัวหิน
บ้านช่องแถวนั้นก็สงบๆ เล็กๆ ..ตามสไตล์ชาวมุสลิมที่เราคุ้นกันดี

เท่านั้นยังไม่พอ
น้าเนตรยังเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงของชุมชน
ในการเพาะเลี้ยงสาวๆ พันธุ์นม ลายแผนที่โลกดังต่อไปนี้อีกด้วย

ดังนั้นการไปเที่ยวบ้านน้าดาวครั้งนี้ทำให้ผมมีโอกาสเก็บรูปเยอะเลย
แถมยังได้ชิมฝีมือปรุงอาหารจาก “มะ” อันถือเป็นสุดยอดกุ๊กหัวป่า
เรียกได้ว่าตอนกลับออกมานี่มือทั้งสองข้างเต็มไปด้วยของกินสารพัด
และที่ขาดไม่ได้ก็คือผลิตภัณฑ์นมที่รีด ต้ม และบรรจุขวดให้ดูกันสดๆ

ใครไม่เคยกินนมสดๆ อุ่นๆ หอมๆ แบบเพิ่งบีบจากเต้ามาต้มเลยเนี่ย
ขอให้ไปหาวิธีลองให้ได้เลยครับ
เพราะกลิ่นนมบริสุทธิ์ที่มีไอกรุ่นๆ ออกมาเนี่ย มันหอมยังกะอะไรดี

ป.ล.
ลืมถ่ายโบว์เลยแฮะ มัวแต่จ้องนางแบบทรงโตอยู่

วันนี้ก็วันเสาร์พอดี เดี๋ยวเย็นๆ ก็จะออกไปตลาดนั้นอีกครั้ง
ใครอยากคุยกันก็มาหาได้ที่แถวๆ ร้าน มอ & มอร์ ครับ

นี่ไง โมนามาเฟียของจริง
(เป็นเสื้อที่แผงของน้าติ๋วข้างๆ ..ขายมานานแล้วแต่ไม่มีใครหลงซื้อ แต่ผมชอบ)


จนค่ำ

เครื่องสำอางของโบว์ก็ขายได้เรื่อยๆ
(คนที่นี่ไม่ค่อยซื้อกัน แต่ก็ยังดีกว่าอยู่บ้านเปล่าๆ)

ชอบภาพนี้มาก — แผงฝั่งตรงข้ามเขาขายชุดชั้นใน
เมื่อสองฝั่งมาประจันหน้ากันมันช่วยบอกว่า
ในโลกของการตลาดน่ะ กลุ่มที่มีกำลังซื้อสุดๆ ก็คือผู้หญิงนี่เอง

เสื้อที่หุ่นโชว์ (ใช้ Fireworks ปรับ Level แสงให้มันดูหลอนๆ) :14:

นี่ก็แผงร้านข้างๆ เหมือนกัน ..ช่องนี้เอาไว้แอบดูลูกค้ามาเลือกผ้า

จะว่าไป ราคาที่บอกว่าลดแล้ว มันก็เป็นราคาปกตินี่แหละ
ไม่รู้ใครเป็นคนคิดว่าต้องติดป้ายนี่วะ
เพราะทุกร้านก็บอกว่าลดกันหมด แล้วใครล่ะจะขายราคาปกติละนี่

เมื่อวันหยุดมาฆบูชาที่ผ่านมา
ก็เลยนั่งวีออสคันใหม่เอี่ยมป้ายแดงไปกะโบว์
รู้ก็รู้ว่ามือใหม่ เลยพยายามเลาะลัดไปเรื่อยๆ ทั่วรังสิตใกล้ๆ
แล้วก็ขับเข้าไปในมหาวิทยาลัย (ซึ่งมันขับง่ายกว่าข้างนอกไง)
แล้วก็ติดป้ายโปรโมทร้านโมนามาเฟียไปด้วย *-*
(ร้านนี้กำลังจะเปิดครับ ให้ผมทำเว็บอีกหน่อย)

เข้าเรื่องเหอะ
ลองเอาไอคอนรูปลูกกะตามาแปะในหน้าของแบบ ดูเคืองๆ ดี
เลยตั้งชื่อว่าเคืองซะเลย


ม.รังสิต : ถ่ายรูปคู่ซะหน่อย (เห็นมะ เคืองจริงๆ)

ม.กรุงเทพ : หมีเคือง

ม.ธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต : โบว์ก็เคือง

ม.รังสิตอีกที : ต่างคนต่างเคือง

ม.กรุงเทพ : แต่ไอ้นี่ไม่มีโอกาสเคือง

(รูปนี้วิ่งไปถ่ายหลังร้านโดยฉุกละหุกมาก เพื่อโพสต์ใส่ 2how.com ที่เขาล่อมา)

โบว์เพิ่งถอยรถใหม่มาเมื่อวานนี้เอง
ตอนแรกตกลงกันว่าจะถอย Jazz
แต่เกียร์ถอยหลังคงฝืดเลยถอยไม่ออก
กอปรกับข่าวเจ๊โหดทุบ CRV อีกด้วย
Jazz สีแดงเลยต้องเปลี่ยนเป็น Vios แทน

ที่ใช้รถนี่เพราะว่าจำเป็นจริงๆ ด้วยอาชีพการงานของโบว์
ที่เพิ่งลาออกจาก AE ของอมรินทร์ มาขายอะไรเล่นๆ – ซึ่งรายได้สูงกว่ากัน 10 เท่า (ไม่ใช่ยาบ้าโว้ย)
และจำเป็นต้องขนข้าวขนของหนักๆ เยอะๆ
ดังนั้นการมีรถสักคันจึงจำเป็น

ส่วนผมน่ะเหรอ
ผมเป็นทหารครับ ทหารเกณฑ์ต๊อกต๋อยๆ
ขืนขับรถไปกองทัพ คงได้โดน ส.ห.ยิงเข้าสักวัน -_-’