กะจะพิมพ์สั้นๆ ไม่รู้จะยาวอีกหรือเปล่า แก้ไม่หายซะทีนิสัยเวิ่นๆ เนี่ย

พี่เลย์ (@layijiexa) คนเดียวกะที่ทำฟอนต์ตระกูลเลย์อิจิอันโด่งดัง
คนเดียวกะที่ทำเอ็มวีเอย พรีเซนต์แต่งงานเมพๆ เอย และการ์ตูนลายเส้นอย่างโปรที่ตัดจบซะทุกเรื่องเอย
คราวนี้แกนึกสนุกอยากทำเว็บแบบ 9GAG ให้คนไทยเก็ตกันบ้าง อย่างที่เว็บเฟลเป็นอยู่ตอนนี้เลยครับ

เมื่อไอเดียมี พลังแฝงพลุ่งพล่าน แต่แกดันทำเว็บไม่เป็น (อ้าว) เหล่ามิตรสหายเลยโดดลงมาช่วยกันยกใหญ่
จุดเริ่มต้นจึงเริ่มขึ้นในบอร์ดฟอนต์อีกแล้ว! จะว่าไปบอร์ดนี้สร้างเว็บดีๆ ในชาติบ้านเมืองเรามาเยอะละนะ 555
มีไอซ์เป็นกองหนุนดูแลเรื่องเซิฟเวอร์ให้ (ที่จริงไอซ์ไปจดโดเมนเนมตามแรงยุยงมาก่อนหน้านี้สักพักละ)
มีคุณบิ๊กกระต่ายดำคอยดูแลเรื่องโค้ดเอย เทคนิคเอยให้
แล้วก็ไปซื้อตีมเวิร์ดเพรสที่เขาทำมาโคลนเว็บเก้าแก๊กของฝรั่งเป๊ะๆ มาใช้อย่างหน้าด้านๆ (อันนี้ผมยุเอง)

ซึ่งไอ้ตีมเวิร์ดเพรสบ้านี่นรกมาก ราคาแค่ $37 แต่มันทำได้ทุกอย่างเหมือนเด๊ะจนน่ากลัว
แต่การอัปโหลดภาพไว้บนเซิฟเวอร์ตัวเองนี่ก็โหดอยู่ เพราะถ้าไม่ได้เป็นคลาวด์จริงๆ ก็กระอักนะครับ
ดีที่มีนายทุนยักษ์ใหญ่มาหนุนหลัง เลยสบายไป ขอบคุณวัฒนธรรมการจริงจังกับเรื่องไร้สาระครับ
(มีเพื่อนๆ ในเว็บอีกหลายคนที่เป็นกองหนุน ขออภัยที่ไม่ได้เอ่ยนาม แต่ร่วมกันแจมกันหนุกหนานจริงๆ ครับ)

ในที่สุด เมื่อเคมีทั้งหมดก็ผสมกันลงตัวจนเกิดมาเป็นเว็บ 9GAG.in.th จนได้..
(แก้ไข: เพื่อป้องกันปัญหาในภายภาคหน้า ตอนนี้ทีมงานเปลี่ยนเป็น naikak.com แทนละครับ)

กระบวนการทั้งหมดที่ว่ามานั้นรวดเร็วมาก เร็วพอๆ กะการก่อตั้งเว็บเฟล ที่ก็เกิดมาจากบอร์ดฟอนต์เหมือนกัน
แต่อันนี้มีกองหนุนเต็มกำลังทั้งด้านเทคนิคและด้านเนื้อหา แถมทรัพยากรระบบก็แน่นปึ้กอีก ทุกอย่างจึงเริ่มได้เร็ว
จะติดอยู่ก็แค่แบรนด์ 9GAG นั้นไม่ใช่ชื่อสาธารณะ (ต่างจาก FAIL ที่ไม่ได้มีใครเป็นเจ้าของ ฝรั่งแม่งมีเป็นร้อย)
ด้วยความกังวล พี่เลย์ก็มาแย็บๆ ถามว่าจะเปลี่ยนเป็นชื่ออะไร แนวๆ meme หรือ cafe หรืออะไรแบบนี้ดีไหม
เพราะเวลาชื่อ 9GAG เนี่ยมันชัดเจนเลยว่าโคลนเขามาทั้งดุ้น
และแล้วพอโหวตกันไปโหวตกันมา ปรากฏว่าก็ได้ชื่อ “นายก๊าก.ไทย” มาใช้เป็นชื่อเรียกในที่สุดครับ
ส่วนชื่อโดเมนเนมตอนนี้ก็ใช้แบบนี้ไปก่อน เพราะจดมาแล้ว ไอซ์ออกตังค์เองด้วย ป๋ามาก
แต่ต่อไปอาจจะเปลี่ยนหรือไม่เปลี่ยนก็แล้วแต่ว่าฝรั่งมันจะฟ้องเอาเมื่อไหร่เท่านั้นเอง ..โคตรกองโจรเลยอ้ะ

ส่วนมุกข้างในก็สารภาพกันตรงๆ ว่าได้แก่นไอเดียมาจากเก้าแก๊กต้นฉบับนี่แหละ
คือมีทั้งพวกการ์ตูน Rage Comic เอย อะไร “เจ๋งๆ” (อันนี้ซ้อนทับกะเฟลหน่อยนึง) เอย ฯลฯ
แต่เอามาปรับหน่อยนึงด้วยจุดยืนของพี่แกเอง คือพยายามจะให้มุกที่นี่ “เป็นออริจินัล”
คือไม่ได้ขโมยคนอื่นมาโปะแล้วใส่ลายน้ำแบบเก้าแก๊ก ซึ่งอันนี้ผมว่าเป็นปัญหานะ ไม่ชอบเป็นการส่วนตัวด้วย
แต่พอนายก๊ากไทยมีความเป็นเป็นต้นฉบับ ใครคิดมุกเองก็ส่งมา ถ้าฮาก็ได้โหวตขึ้นหน้าแรกอะไรงี้ เวิร์ก!
และที่สำคัญคือเรื่องสิทธิ์ในการเผยแพร่ผลงาน คงเป็น “ใครจะเอาไปเผยแพร่ก็ให้เครดิตกันด้วย” จบ
ไอ้ครั้นจะใช้ Creative Commons ก็คงประหลาด เพราะบางภาพก็ตัดแปะมาจากหนังซะดื้อๆ งี้

ไม่รู้ว่าแนวคิดนี้จะมีคนเข้าใจไหม แต่เชื่อว่าพออยู่ตัว คำถามนี้ก็จะหมดไปเช่นเดียวกะเว็บเฟล
ของเฟลนี่แรกๆ มีคนเอาไปเปรียบเทียบกะ Failblog.org ด้วยซ้ำ ว่าทำไมไม่ยังงั้นยังงี้ร้อยแปดพันเก้า
แต่พอนานๆ ไปติดลมบนและมีกลิ่น มีที่ทางของตัวเองปั๊บ ก็เริ่มเข้าใจว่ามันไม่ใช่! และก็หนุกหนานอย่างปัจจุบัน

จนในที่สุดก็กำลังจะมีรวมเล่มกะเขาแว้วววววว~

ไหนๆ ก็ไหนๆ ขอโฆษณาย่อหน้านึงนะ
คืองี้ครับ สำนักพิมพ์แซลมอนเขาเอาไปทำให้ ได้ข่าวว่าจัดหน้าโหดจนฝ่ายกราฟิกลาออกไปคนนึง
ขนาดทำต้นฉบับส่งไปยังอภิมหายากเลย ไว้แล้วจะเล่าให้อ่านทีหลังนะจ๊ะ
แถมคุณบอกอเองก็ยอมรับว่าแม่งเป็นหนังสือที่ทำยากที่สุดตั้งกะเปิดสำนักพิมพ์มา
จนเสร็จออกมาเป็นเล่มๆ และปล่อยภาพหลุดออกมาอย่างที่เห็นข้างบน
ตื่นเต้นมากครับ นี่ยังไม่เห็นของจริงเลย แต่ก็พิมพ์ไปเหงื่อออกง่ามนิ้วไปตลอดเวลา

เออ
เคยมีคนทวีตว่าอีพวกทำเว็บซึ่งคุยนักหนาว่ามันคือสื่อใหม่ จะตื่นเต้นทำไมตอนที่ได้ออกหนังสือ ซึ่งเป็น “สื่อเก่า”
ผมคงตอบคำถามเขาไม่ได้ตรงๆ นัก เพราะไม่เคยคุยว่ามันเป็นสื่อใหม่ คือแม่งเป็นปัจจุบันตะหาก
พอๆ กับหนังสือที่ก็เป็นปัจจุบันเหมือนกัน ผมยังอุทิศผนังบ้านหนึ่งซีกเป็นห้องสมุด(การ์ตูน)เลยด้วยซ้ำ
ดังนั้นด้วยความที่คลุกคลีกับหนังสือที่เป็นกระดาษ ก็เลยยังมีความรู้สึกผูกพันกับมัน
มากกว่าสื่อที่ต้องเติมไฟฟ้าลงไปถึงจะดูได้อยู่ดี

.

กลับมาที่หัวข้อเรื่องนายก๊าก

บัดนี้เว็บนายก๊ากก็เริ่มติดลมในวงแคบๆ ละครับ ระบบเริ่มอยู่ตัว ปริมาณทราฟฟิกมหาศาลจนน่าตกใจ
กลุ่มคนที่เข้ามาเล่นก็เป็นเด็กมัธยมซะส่วนมาก มุกแม่งอย่างเกรียน แต่ก็นี่แหละ ให้เว็บมันทดลองตัวเองไปอีกหน่อย
ตอนนี้บางมุกก็ยังไม่ลงตัวบ้าง ไม่หลากหลายหรือไม่เห็นแล้วฮาเยี่ยวแตกบ้าง ก็ค่อยลุ้นให้มันขัดเกลาตัวเองต่อไป
เดี๋ยวพอเริ่มตกตะกอน และติดลมบนเข้าแล้ว ผมเชื่อว่ามันจะดังได้ไม่ยาก เผลอๆ ก็น่าจะดังมากๆ
เพราะมันถูกจริตเกรียนไทยซะขนาดนี้! อย่าเพิ่งโดนฟ้องซะก่อนนะ!

มีไอเดีย หรือข้อติชม วิพากษ์วิจารณ์ด่าทออะไรก็ช่วยๆ กันคอมเมนต์ได้นะครับ
เพราะยังไงคนที่ทำเขาก็อยากให้มันออกมาดีๆ เหมือนกับที่ทุกคนก็อยากเห็นอะไรดีๆ นั่นแหละ
เช่นที่เสนอไปคืออยากได้ Rage Comic ที่มีตัวแสดงเป็นนักการเมืองไทย อันนี้น่าจะฮาและเป็นอมตะ
หรือไม่ถ้าโดนนักการเมืองที๋โดนล้อแม่งโมโหตามไปเก็บคนทำเว็บ มุกเหล่านั้นก็จะเป็นอมตะทางกายภาพจริงๆ ซะที

ป.ล.
พิมพ์ยาวจนได้ ฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ..

(ภาพโปสเตอร์งานโดยพี่เลย์ @layiji มีการเนียนใส่ตัวเองเป็นสปอนเซอร์ด้วย)

บรรยากาศงาน “ฟอนต์แคมป์ ตอนเส้นทางเศรษฐี” ครับ
เป็นสัมมนาโคตรรรรรจะลำลองของชาวฟอนต์ จัดที่บ้านผมเอง 555
ชวนคนมาไม่เกิน 20 คน จับฉลากกันพูด สั้นบ้างยาวบ้างก็ว่ากันไป
ตั้งแต่บ่ายสามยันเที่ยงคืนแล้วเนี่ย พอดีกะเวลาผิดไปหน่อยแต่ก็ยังเข้มข้นอยู่ :D
คราวนี้ว่ากันด้วยเรื่องงาน เงิน ความหวัง อนาคต แลกเปลี่ยนกันเรื่องชีวิตและการงานของตัวเอง
รวมถึงเรื่องเทคนิคการบริหารจัดการชีวิต หรือเล่าความฝันของตัวเองก็ได้ แล้วมาตีแตกกัน
สัมมนานี้ชวนกันเป็นการภายใน แต่เนื้อหาเจ๋ง น่าประทับใจดีมากๆ
เลยอยากเอามาเล่าเผื่อใครจะจัดบ้าง ก็จัดเลยครับ ไม่ได้ยากอะไรเลย

.

ส่วนด้านล่างนี่เป็นพรีเซนเทชันผมเองครับ เอาตีนปาดครึ่งชั่วโมง
(กด Play และกด Full Screen ได้นะ แต่ไม่มีบรรยายประกอบ)

หมายเหตุ:
เผื่อใครไม่รู้จัก-เว็บฟอนต์เราไม่มีใครมาคุยกันเรื่อง “ฟอนต์” เท่าไหร่ครับ
เพราะส่วนมากสมาชิกนั้นไม่ได้เกี่ยวข้องกับสายงานออกแบบด้วยซ้ำ
เนื่องจากตัวเว็บฟอนต์เองเนี่ยไม่ได้อยู่ในวงการอะไรเลย ดังนั้นสมาชิกจึงร้อยพ่อพันแม่มากๆ
อย่างในวันนี้ที่มาก็มีตั้งแต่แม่ค้า นิสิต วิศวกร นักลงทุน คนทำเว็บ คนทำเกม สถาปนิก
นักศึกษาอยู่ที่ออสเตรเลีย(อันนี้โฟนอิน) นักสังคมออนไลน์ นักโมชันกราฟิก โปรแกรมเมอร์
เภสัชกร พนักงานบริษัท เจ้าของโปรดักชันเฮาส์และภรรยา เฟลาธิการ และนักสื่อสารการตลาด
(เออ แม่งเยอะจริงๆ ด้วยว่ะ แต่ไม่มีใครเป็น “นักออกแบบตัวอักษร” เลยนะครับ)
สำหรับงานฟอนต์แคมปนี้เราตั้งขึ้นมาแซวสารพัด “แคมป์” ที่เป็นที่นิยมกันมาพักหนึ่ง
ที่จริงคือชวนกันมาเจอกันและกินๆๆๆ เท่านั้นเอง 555 (กฎคือเข้าฟรีแต่ให้เอาของกินมาด้วย)
แต่นานๆ ทีก็จะมีการแลกเปลี่ยนความรู้กันแบบนี้ด้วย
อย่างฟอนต์แคมป์ครั้งแรกก็เป็นเรื่อง CSS ซะงั้น

.

.

.

.

.

.

.

.

เยสสสสสสส!!!!!!

ป.ล.
ผมตั้งความหวังของชีวิตนี้ไว้ว่า
ชีวิตนี้กูขอเห็นฟอนต์ตัวเองไปโผล่บนถุงขนมหลอกเด็กทีเหอะว้า~
แล้วก็เห็นยำยำจัมโบ้รสทูอินวันโผล่มาเตะตาจนได้
ถึงจะไม่ใช่ขนม แต่มันก็หลอก(เด็กอย่าง)ผมไปซื้อจนได้
เยสสสสสสสสสสสสสสสสสส

ป.อ.
เว็บฟอนต์นั้นให้โหลดฟอนต์ฟรีมาได้จะปีแล้วครับ
มีเรื่องนึงที่เหล่านักสร้างสรรค์จะยินดีกัน ก็คือ
การได้เห็นตัวอักษรของตัวเองไปปรากฏในงานของคุณ
ไม่ว่าจะเล็กน้อยหรือยิ่งใหญ่ เอาไปโพสต์ได้ที่ฟอรั่มครับ
เชื่อไหมว่าเดี๋ยวไอ้พวกขี้อิจฉามันก็จะมาโพสต์แสดงความเอือมที่นี่
แต่เสียใจด้วยโว้ย บล็อกตูไม่มีอีโมรูปเอือม

ป.ฮ.
ขอให้อร่อยทีเท้อะะะะะะะ

เว็บฟอนต์ล่มบ่อยมากจนผมเริ่มเหนื่อยแล้วครับ
ทีแรกก็ยิ้มๆ อยู่ แตเจอบ่อยเข้าก็เริ่มล้าแล้วล่ะ
โทรไปคุยกับเจ้าของห้องเช่า (คนละที่กับบล็อกนี้)
แม้จะโทรติดยากหน่อย เพราะเขาปิดมือถือ (เป็นผมผมก็ปิดนะ)
แต่น้ำเสียงเหนื่อยๆ ของเขาก็เล่าให้ฟังถึงอาการผิดปกติ
ที่เกิดจากการโดนประทุษร้ายจากผู้ไม่หวังดีภายนอก
หรือไม่ก็เกิดจากการรันสคริปต์อะไรสักอย่างที่ทำให้ระบบพินาศ
แต่ทั้งนี้ ข้อมูลทุกอย่างก็อยู่ครบ และกำลังพยายามเยียวยาอย่างหัวทิ่มครับ

เห็นสาวกเป็นเดือดเป็นร้อนกันเนื่องจากไม่มีที่ให้ปั่นกระจู๋ผมก็ขำ
เลยนึกสนุก ลองเปิดบล็อกวันนี้ให้เป็นกระจู๋เอาไว้ปั่นสักอันเล่นๆ

เผื่อบล็อกตูจะกลายเป็นกระจู๋ขึ้นหิ้งกันละวะคราวนี้
ป.ล.
บล็อกวันนี้อาจจะเพี้ยนๆ หน่อย (ก็บอกแล้วว่าอย่าไปจำกัดความคำว่าบล็อกกันนัก)
แถมมีศัพท์ประหลาดๆ ออกแนวหื่นกามอีกด้วย
จริงๆ แล้วเป็นภาษาเฉพาะที่คิดขึ้นมาใช้กันในเว็บครับ
ถ้าสงสัย แนะนำให้อ่านอภิธานศัพท์ : คลิกอ่านได้ที่ FAQs สำหรับแตกฟอง ครับ
(ถ้าเข้าไม่ได้แสดงว่ายังล่มอยู่ ก็มาโพสต์ตอบกันในนี้ได้ตามใจ(มึง))

ป.อ.
ที่นี่ยักษ์คุมโว้ย
ไม่มี หลล หรือ จพส ..
ปั่นจู๋กันได้ตามสบาย

ป.ฮ.
ขาจรก็มีส่วนร่วมได้ครับ .. ไม่ต้องกลัวขาประจำ
ไอ้พวกนี้ชอบกัด แต่กัดไม่เจ็บหรอก

ประกาศเตือน
บล็อกวันนี้มีเนื้อหาที่พาดพิงบุคคลอื่นพอสมควร
และมันเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับผลประโยชน์ (??) โดยตรงของผม
ดังนั้นใครไม่คิดจะอ่านก็ไม่ต้องมาบ่นว่าทำไมมันยาวจังวะ
ขอให้ปิดเว็บนี้ซะและไปเปิดเว็บกระปุกกระเปิกอะไรนั่นไป๊!!

เรื่องมันมีอยู่ว่า
ตอนนี้เกิดสงครามย่อยๆ ระหว่างเว็บสองแห่งขึ้นครับ
เผอิญว่าผมซึ่งเป็นประมุขของเว็บหนึ่งในนั้น.. ชื่อ F0NT.COM
ส่วนฝ่ายตรงข้ามนั้น ชื่อเว็บน่าศรัทธามากๆ เลย.. คือ SiamTip.com

เหตุการณ์ย่อๆ ก็คือ เว็บผม (ฟ๐นต์) นั้นเป็นเว็บที่แจกฟ๐นต์ฟรีจากสมาชิก
ที่นำผลงานการประดิษฐ์สร้างสรรค์ของตนมาเผยแพร่ไว้ในเว็บ
และในขณะเดียวกันก็มีการคิดค้น-พัฒนามาตรฐานของมัน
ให้เป็นประโยชน์ต่องานกราฟิกร่วมสมัยของไทย
(พอเหอะ โฆษณาเว็บตัวเองแล้วรู้สึกอายว่ะ)

จนมาวันนึงมีสมาชิกท่านนึงได้โพสต์ชื่อเว็บไว้เว็บนึง
ผมคลิกเข้าไปอ่าน มันเป็นเว็บที่มีประโยชน์เอามากๆ
แต่เสียดายที่เว็บดังกล่าวเอาฟ๐นต์จากเว็บไปแจก
โดยไม่ได้ให้เครดิตและทำลิงค์มาแต่อย่างใด
ในทางกลับกัน ดันประกาศไว้ชัดเลยว่าเว็บเขา Copy Right !!!

..คุณลองไปดูเอาเองนะ ตามลิงก์นี้ครับ (อ่านให้จบนะมึง)
http://f0nt.com/forum/index.php/topic,500.0.html

ลองสังเกตดูท่าทีการวางตัวของผมดีๆ นะ
ผมค่อนข้างจะเป็นกลางเอามากๆ เพราะถือว่างานนี้ยังไม่รู้ข้อมูลแน่ชัด
ถ้าเขาขโมยงานเราไปแจกโดยผลบุญตกอยู่กับตัวเองจริง.. นั่นเขาผิด
และทีมงานของเว็บนั้นก็มาขอโทษครับ

ผมตอบกลับไปด้วยความยินดี ว่าไม่เป็นไร ถ้าไม่รู้ก็ไม่ผิดหรอกครับ
แต่ถ้ารู้ทั้งรู้แล้วยังทำนี่ ผิดชัวร์ๆ
(เหตุการณ์เริ่มจะคลี่คลาย)

แต่ต่อมาพอเจ๊ฟ้าฝนเป็นใจ (เจ้าของฟ๐นต์ตรา dontworry อันลือลั่น)
แกไปเห็นว่ามีฟ๐นต์ตัวเองถูกนำไปแจกที่อื่นโดยไม่ได้ขออนุญาต
แกก็มาโพสต์ไว้ที่นี่ครับ ลองอ่านดู Reply แรกเลย

http://f0nt.com/forum/index.php/topic,1290.0.html

จะเห็นว่าแกก็ไม่รู้เหมือนกันว่า ในฐานะเจ้าของผลงานจะดีใจหรือเสียใจดี

ในเมื่อเกิดเหตุการณ์ยังงี้ขึ้น
เราไปขโมยเพชรเขามาโชว์ไว้ที่ห้องรับแขกบ้านเราแรมปี
วันนึง เจ้าของเพชรเขามาเจอ เขาก็โวยวาย
บอกว่าอยากโชว์นักก็เอาสิ แต่ขอให้ทำแผนที่ร้านเขามาติดไว้คู่กันด้วย
..จนเราเสียหน้า
- เราจะเลือกอะไร ระหว่าง
- 1. ติดป้ายชื่อให้เจ้าของว่าเพชรเราเอามาจากที่ไหน ยี่ห้ออะไร แขกจะได้รู้
- 2. เผาเพชรนั้นทิ้ง (เพชรเป็นสารประกอบคาร์บอน.. เผาได้ เชื่อเดะ)

ข้อ 2 ยังไม่จบ
มัน ยังจะไปประกาศว่าเพชรนี้ขโมยมาจากสมัยพระเจ้าเหาที่ 16 แห่งกรุงพนมเปญส์ส์อีก)
ซึ่งงานนี้เขาเลือกข้อ 2 ครับ

ย้อนกลับไปก่อนหน้าที่จะเกิดฟ๐นต์ดอทคอม
ผมทำเว็บฟอนต์มาเว็บนึงชื่อ fonts.iannnnn.com (เคยเข้าไปไหมนี่)
ไว้แจกฟอนต์ของตัวเองที่กะจะทำมาแจกเดือนละตัว
และเวลาไปเจอฟอนต์ไทยเจ๋งๆ ก็จะส่งจดหมายไปขออนุญาตเจ้าของผลงาน
ในการนำผลงานมาเผยแพร่แจกจ่ายในวงกว้าง (และร้อยละร้อย ..เขายินดีครับ)
..การกระทำอย่างนี้ถือว่าให้เกียรติเจ้าของผลงานใช่ไหมครับ

ต่อมามีผลงานของพันธมิตรมากขึ้นเรื่อยๆ แล้ว
ก็กลัวว่าถ้ายังใช้ยี่ห้อเว็บที่มีชื่อของตัวเองนานๆ ไปมันจะดูแปลกๆ นะ
ก็เลยแคะกระปุก เปิดเว็บขึ้นมาใหม่อันนึงเลยเพื่อเผยแพร่ผลงาน
และผันตัวเองจาก “เจ้าของเว็บ” เป็นแค่ “ยักษ์”
ที่มีหน้าที่ดูแลความเรียบร้อย และปกครองเว็บแบบเผด็จการ (555)

ทีนี้ก็เริ่มสนุกแล้ว เว็บฟ๐นต์เติบโตอย่างก้าวกระโดด
จนตอนนี้จำนวนคนเข้าชมสูสีกับ Rookienet.com
ซึ่งเป็นเว็บที่ใหญ่ที่สุดในวงการกราฟิกดีไซน์เลยก็ว่าได้

ต่อมา เมื่อสองสามเดือนก่อน
มีคนนำผลงานฟ๐นต์จากเว็บนี้ไปเผยแพร่ในเว็บ P2P แห่งนึง
(หมายเหตุ – P2P ก็คือเว็บที่เปิดให้สมาชิกแชร์ไฟล์ .torrent กันเองนั่นแล)

ผมตามเข้าไปดูและชี้แจงว่ากรุณางดเผยแพร่ผลงานนั้นเสีย
(เพราะเหตุผลดังที่สาวกฟ๐นต์ได้บอกไว้ในจู๋ก่อนๆ )
ปรากฏว่ามีเสียงตอกกลับมาแรงมากจนผมหน้าหงายเลย
เพียงแค่เสียงที่ตอกกลับมามันเป็นเสียงของคนที่เสียผลประโยชน์
เช่นพวกสมาชิกมักง่ายๆ ที่ขี้เกียจมานั่งโหลดเอาจากเว็บนี้

เชื่อได้เลยว่าไอ้พวกนี้ไม่เคยซื้อเพลงแผ่นจริงฟังหรอกครับ
แม่งฟังแต่ MP3 แล้วก็ไปด่าศิลปินว่ามึงแหละลอกเพลงฝรั่ง
(เฮ้ยไอ้ห่า กูค่าย Smallroom นะเว้ย ไม่ใช่แกรมมี่อาร์เอสดีทูบี)

แต่ในที่สุดเมื่อ Admin (จริงๆ) ของเว็บ P2P แห่งนั้นเขามาอ่าน
ก็ขอโทษขอโพยผมใหญ่เลย เพราะเขาทราบดีว่ามันผิดมารยาทอย่างร้ายกาจ
แล้วก็ยินดีทำตามคำขอของเรา นั่นคือยอมลบไฟล์ที่สมาชิกเอามาปล่อยแชร์ไว้
และตั้งกติกาขึ้นมาใหม่เพิ่มอีกข้อนึงให้สมาชิกพึงปฏิบัติเลยว่า
“ต่อไปนี้ห้ามนำผลงานของคนไทย ที่เกิดจากมันสมองของคนไทยมาเผยแพร่อีก”
แล้ว Admin ท่านนี้ก็จัดการลบหนังไทย เพลงไทย โปรแกรมไทยทิ้งไป
ผมอยากจะบอกว่าผมประทับใจมากๆ ครับ พี่เอ็ดดี้
ถือเป็นมารยาทที่งดงามมากๆ .. ขอกราบขอบคุณงามๆ สำหรับน้ำใจอันนี้
(ตอนนี้สมาชิกเว็บนั้นก็มีล็อกอินชื่อ iannnnn คอยหมั่นเข้าไปดูบ่อยๆ)

นั่นถือเป็นคดีตัวอย่าง

ตัดฉากกลับมายุคปัจจุบัน เจ๊ฟ้าแกคงติดต่อไปยังทีมงานของเว็บสยามทิป
เพื่อขอให้ลงเครดิตของฟ๐นต์เจ๊แกหน่อย (แปลเป็นภาษาแอนว่า ให้เกียรติกูหน่อย)

แต่เหตุการณ์ไม่คิดคิดก็เกิดขึ้นเมื่อมีบุคคลนิรนามที่ใช้ชื่อว่า ds@dd.com
บุกเข้ามาโพสต์ข้อความดังนี้ครับ
http://f0nt.com/forum/index.php/topic,1037.msg42498.html#msg42498
ไม่ทราบว่าคุณฟ้าฝนใช้โปรแกรมอะไรสร้างฟอนต์ครับ
หากใช้โปรแกรม คุณต้องใช้โปรแกรมที่มีลิขสิทธิ์ครับ
จึงจะสามารถนำมาไว้ที่เวปได้ครับ เพราะตอนนี้ผมได้แจ้งเมล์ไปยังเจ้าของลิขสิทธิ์แล้ว
แต่ผมหวังว่าคุณฟ้า คงใช้โปรแกรมที่มีลิขสิทธิ์ อยู่แล้ว แต่ถ้าไม่ก็หยุดเสียนะครับ
ผมเตือนไว้แค่นี้และครับ เพราะผมดำเนินการแล้ว

แล้วก็คุณ “เจอดีแน่” มาโพสต์ไว้อีกกระจู๋นึง (ภาษาเว็บผมเรียกกระทู้ว่ากระจู๋)
แก้ไขเพิ่มเติม : พอดีลิงค์มันแตกประเด็นมาเลยต้องขออนุญาตย้ายนิดนึงครับ
ไม่ทราบว่าเวปของท่าน ใช้โปรแกรมลิขสิทธิ์ในการทำฟอนต์
ชื่อโปรแกรมอะไรครับ ขอเลข patent ด้วย
เพราะผมได้แจ้งไปยัง เจ้าของลิขสิทธิ์ fontlab ,Font Creator Program 4.0,
font photographer ให้มาตรวจสอบฟอนต์ของท่านที่ใช้เผยแพร่ แล้ว
หากท่านใช้ฟอนต์ที่ทำด้วยโปรแกรมสร้างฟอนต์ที่ถูกลิขสิทธิ์
กรุณาแจ้งเลข patent ภายในเดือนนี้ที่หน้าเวปของท่าน
และขอเตือนว่า ฟอนต์ใดๆก็ตามที่สร้างด้วยโปรแกรมสร้างฟอนต์ที่มีลิขสิทธิ์
ไม่ว่าท่านจะเป็นสร้างเอง หรือท่านนำฟอนต์จากผู้สร้างคนอื่นที่ใช้โปรแกรมเถื่อน
ท่านจะมีความผิดตามกฎหมายลิขสิทธิ์ และผมจะไม่หยุดแต่นี้ ผมทนดูมานานแล้ว
แต่ผมไม่อยากทำอะไรเพราะเห็นเป็นคนไทยด้วยกัน
แต่คราวนี้ผมเหลืออดแล้วนะ ผมพูดดีๆแล้ว แต่พวกคุณไม่หยุด
เรื่องนี้ไม่จบแค่นี้แน่ เตรียมตัวเอาไว้ อยากเล่นลิขสิทธิ์กันมากใช่ไหม
อยากลองได้ลองแน่ไอ้น้อง

ต่อด้วยคุณ dd@dd.com (เมื่อกี้ยังชื่อ ds@dd อยู่เลย)
พี่ๆทีมงานของผม เค้าได้ขอโทษพวกคุณแล้ว
แล้วยังเขียนไว้ที่บอร์ดของพี่เค้าอีกว่า จะให้ลบฟอนต์ไหน เค้าจะลบให้
คุณอ่านก็น่าจะเจอนี่ แต่นี่คุณกลับเข้าไปป่วน และด่าเวปของพวกเราอีก
บอกกันดีๆก็ได้ เพราะพวกเรารอแก้ไขให้
แต่พวกคุณก็ไม่ได้แจ้งไว้ว่าให้ลบตัวไหนอีก
และที่เราเขียนคำว่า www.font.com แทนที่จะเป็น f0nt.com ก็ขอโทษด้วย

และต่อไปนี้คงจะไม่ผิดอีก เพราะพวกเราให้หมดแล้ว
แต่ถ้าคุณเห็นว่ายังมีหลงเหลืออยู่ก็แจ้งมาได้ เรายินดีลบให้
แต่เราก็จะตรวจสอบลิขสิทธิ์ของพวกคุณเหมือนกัน คงไม่ว่ากันนะ
เพราะพวกคุณไม่หยุดป่วน เวปเรา ถ้าหากคุณหยุดเราก็หยุด
คุณมาด่าเราว่า copy ของพวกคุณ เรายอมรับ และเราแก้ไข และลบของคุณให้
ส่วนของคนอื่นๆ เราจะเมล์ไปขอ และจะทยอยลบไปเรื่อยๆ
ส่วนในเวปคุณ เราคิดว่าคุณคงไม่ใช้โปรแกรมสร้างฟอนต์ที่ copy
เพราะเห็นพวกคุณว่าเราเสียหายๆที่ copy ของคนอื่น
ดังนั้นเราจึงคิดว่าคุณคงไม่ทำอย่างนั้นเสียเอง
เราคิดว่าคุณคงพร้อมแล้วที่จะถูกตรวจสอบบ้าง และมาดูวิธีการของเราบ้าง
ผมให้เวลาพวกคุณจนถึงสิ้นเดือนเมษายน 2548
ผมจะดำเนินการในส่วนของประเทศไทย
ส่วนของต่างประเทศเราดำเนินการไปแล้ว

(หมายเหตุ ๑..ผมเกลียดคำว่า “เวป” จริงๆ เลยพับผ่า)
(หมายเหตุ ๒..ขอตัดคำให้อ่านง่ายๆ นะครับ ต้นฉบับมันพิมพ์ติดกันเป็นพรืด)
ถือเป็นการจุดชนวนของเรื่องทั้งหมดให้ปะทุขึ้นมาเมื่อวานนี้เอง

แต่ทั้งนี้เขาก็รู้นะครับ ว่าผมไม่เคยด่าเขาเลยสักนิด
ก็ผมไม่รู้จะด่าทำไมนี่หว่า เพราะเราต่างก็ช่วยกันทำเพื่อโลกด้วยกันนี่
เขาเลยกลับมาโพสต์ต่อๆ ไปว่า
สำหรับคุณ แอน คุณยังไม่เคยด่าพวกผม
แต่คุณบอกพวกผมดีๆ ผมเลยแก้ไขให้
ฝากคุณแอนเจ้าของเวปแห่งนี้ ด้วยว่าคุณจะหยุดป่วนพวกเราหรือไม่ครับ
เพราะผมคิดว่าเราคงพูดดีด้วยกันได้
ตอนแรกผมคิดว่าเรื่องนี้จะจบ เราก็ขอโทษไปแล้ว
แต่พวกเพื่อนคุณ (ไม่ใช่คุณแอน นะครับ)ยังเข้าไปป่วนพวกเราไม่เลิก
และผมเสียใจด้วยนะ ในเรื่องทีผมได้แจ้งเมล์ไปต่างประเทศ
ไปยังเจ้าของโปรแกรมต่างๆ ถ้าทำให้คุณแอนเดือดร้อน

เยี่ยมมากเลยครับ!!!!!!!!!
ผมอยากจะบอกว่าผมไม่เดือดร้อนหรอก เพราะอะไรรู้ไหมครับ
เพราะเว็บนี้ก็เป็นเหมือน Community ..เป็นวงการของผู้รักในสิ่งเดียวกัน
และนำความรู้มาเผยแพร่ นำความสามารถและเทคนิคมาแชร์กัน

…นี่ถือเป็นวงการใหม่เลยนะเนี่ย …วงการฟ๐นต์ (-_-’)

ในกรณีนี้ เว็บวงการอื่นๆ ของไทย หรือแม้แต่ของต่างประเทศเองก็ตาม
ที่มีเนื้อหาทำนองเดียวกัน มีเป็นร้อยๆ ล้านเว็บครับ
เอาง่ายๆ ก็
- www.thaigraph.com (ฟ้องร้องเลย เอาสิ ..เว็บเขาเยี่ยมขนาดนี้)
- www.thaiflashdev.com (เว็บโปรดของอันนึงผม เอาเลยๆ)
- www.kannadesign.com (เผยแพร่งาน Illust ซึ่งจ๊าบมากกกกก)
- www.thai3dviz.com (วงการ 3D ซึ่งแข็งแรงมากๆ ในเรื่องลิขสิทธิ์)

เท่านี้ก็คงพอเข้าใจแล้วว่าทำไมผมถึงใจเย็น
และเห็นว่ามดปลวกที่มาตอมนั้นมันไม่ได้ทำให้รู้สึกอะไรเลย ..พับผ่า
(ผมไม่กล่าวถึงเนื้อหาในสยามทิปให้เมื่อยหรอก
มีแจกแคร็ก แจกของเพียบเลย …เข้าตัวทุกประการ)

อย่างน้อยผมก็เป็นคนที่ไม่เที่ยวแปะเครื่องหมาย © ไปเกลี่อนเมืองหรอก
รู้ไหมการที่จะได้ Copy Right หรือข้อความประกาศลิขสิทธิ์มา
มันต้องจ่ายอะไรบ้าง แล้วมันต้องขออนุญาตอะไรบ้าง ไม่รู้กันเหรอ
ไม่ใช่เอามาแปะไว้กัน Footer ของเว็บมันโล่งนะเว้ย
(เห็น Designer บ้านเราเอะอะก็แปะไว้ให้มันมี Pixel Font ยิบๆ แล้วเซ็ง)

สุดท้ายนี้
ผมรอติดตามอ่านอยู่นะครับว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป
ส่วนกระจู๋จากเว็บฟ๐นต์ที่เอามาแปะไว้ ผมจะไม่ลบเด็ดขาดครับ
(แปลกใจที่ทางสยามทิปเขากลับลบกระทู้ที่เราไปโพสต์ขอความเป็นธรรมทิ้งไป
ใครเก็บ History ไว้ช่วย Zip แล้วโพสต์บอกผมใน Comment ทีนะครับ)

นี่อาจเป็นจรรยาบรรณง่ายๆ ที่คนที่กล้าเปิดเผยต้องคงเอาไว้
เพื่อเป็นการบันทึก Log เหตุการณ์ที่เป็นลำดับขั้นตอนเอาไว้
เพื่อให้คนที่มาทีหลังได้รู้ว่าพัฒนาการของเราเป็นยังไง
เคยทำอะไรถูกหรือผิด เพียงตามมาด้วยคำขอโทษ ความผิดก็จะบรรเทาลง

งานนี้ไม่มีใครได้อะไรถ้ายังคงสานต่อสงครามชิงน้ำใจกันต่อไป
เพราะสงครามครั้งนี้มีแต่เสียด้วยกันทั้งสองฝ่าย
อ่านๆ ดูในกระจู๋ บางทีก็รำคาญ แต่พอมองให้น่ารักก็น่ารัก

เชื่อสิว่า งานนี้เจ๊าครับ
หรือไม่เว็บผมก็จะพบจุดจบในเดือนนี้แน่นอนนนนนนนนนน
(ตามคำขู่วางระเบิดของคุณ dd@dd — ไอ้เคนเหรอเนี่ย ชื่ออะไรดีๆ )

ป.ล.
เหมือนเฮียปอกะเฮียร่วมแย่งกันเก็บศพเลยว่ะ

ป.อ.
ลองดาวน์โหลด ไฟล์นี้ไปดู
……..เด็ดโคตรๆ เลยครับ มีข้อความลิขสิทธิ์ตรงท้ายหน้าด้วย

ป.ฮ.
ฝากผู้อ่านช่วยกันเผยแพร่บล็อกวันนี้หน่อยครับ ผมอยากเปรียบเชิงมวย

ป.ฮ.ฮ.ฮ.ฮ. เฮียพลมาช่วยให้ข้อกระจ่างเรื่องลิขสิทธิ์แล้ว คลิก
(เขียนเพิ่มเมื่อ ๑ พ.ค.๔๘ เวลา ๐.๒๗ น.)

เฮ้ย ว่าจะเขียนเรื่อง “อวสานลายกนก” นี่หว่า
แต่ช่างเหอะ เปิดเรื่องยังงั้นก็โอเค
มันบอกให้เห็นถึงความคิดที่ “ระเบียบจั๊ด” ของผู้ใหญ่บางคน
ที่เผอิญเป็นใหญ่เป็นโตและดันมีส่วนกำหนดบทบาททางวัฒนธรรมด้วยสิ

ผมอ่านบทความสัมภาษณ์นักออกแบบกราฟิกท่านนึง (ขออภัยที่จำแหล่งไม่ได้)
แกสามารถสื่อความหมายของคำว่ากราฟิกดีไซน์ได้ชัดดี นั่นคือ เป็นผู้ “ส่งสาร”
แต่การส่งสารนั้นต้องมีชั้นเชิง ไม่ได้ตรง แรง คมชัดลึกอย่างนักโฆษณา
แต่ก็จะต้องไม่ล้ำลึกถึงวิญญาณเหมือนจิตรกรที่ต้องให้ผู้รับสารมาตีความหัวผุ
ดังนั้นระหว่างคำว่า Mass และ Art จึงมีนักออกแบบกราฟิกอยู่ตรงกลาง

การออกแบบกราฟิกมีส่วนอย่างมากมายในชีวิตประจำวัน
มันทำให้คุณรู้ว่า สัญลักษณ์บนปุ่มนี้มีไว้ปิด เปิด
ตรงไหนห้ามจับ ป้ายไหนห้ามแซง แบงค์ไหนซื้อของแพงกว่ากันได้
รู้ว่าชาเขียวที่ขวดสีเหลืองเป็นรสอะไร หรือปุ่ม Save งานคือปุ่มอะไร ฯลฯ
นั่นคือพลังในการสื่อสารที่ออกมาเป็นรูปสัญลักษณ์สากลโดยไม่ต้องอธิบาย

นอกจากนี้ ตัวอักษรก็มีผลอย่างมากในงานออกแบบกราฟิก
จนนักออกแบบท่านนึงเรียกตัวอักษรว่าเป็น “หัวใจ” ดวงหนึ่งของมันเลยล่ะ
สังเกตบ้างไหมว่าระยะ 2-3 ปีมาจนถึงวันนี้
เรามองไปทางไหนก็จะเจอแต่ฟอนตที่มีลักษณะแบบเดียวกันเต็มไปหมด

เป็นแบบอักษรที่แตกหน่อมาจาก “มานพติก้า” ที่คิดมาตั้งสิบยี่สิบปีแล้ว
นั่นเพราะว่ามันดูทันสมัยเอามากๆ และเข้ากันได้ดีกับสินค้าอะไรก็ได้ที่อยากเท่
ไม่ว่าจะเป็นโทรศัพท์ เครื่องประดับ บ้านจัดสรร หรือแม้กระทั่งน้ำปลาผสม!!
แล้วก็ตัวอักษรอีกแบบก็เป็นลายมือของ ‘จารย์โรจี้ ที่เกิดมาแล้วดังสะท้านเมือง
เกิดอะไรขึ้นกับแบบอักษรอื่นๆ ล่ะ? ไม่มีใครผลิตเพิ่มแล้วเหรอ ?
มีครับมี .. เพียงแต่ว่าตอนนี้มันยังกระจุกตัว ไม่แพร่หลายนักเท่านั้นแหละ
ความที่ใจอยากให้นักออกแบบฯ ได้ใช้แบบอักษรที่เหมาะกับงาน
ไม่ใช่ว่าเห็นมันออกใหม่แล้วเฮละโลไปใช้กันหมดจนกลายเป็นของที่เกร่อสุดๆ
(ย่อหน้านี้จริงๆ แล้วจะโปรโมตเว็บฟ๐นต์ของผมแค่นั้นแหละ 5555)

ขี้เกียจเขียนแล้ว งานยุ่งมาก
คอยต่อภาคสองหลังสงกรานต์เว้ยยยยย

ป.ล.
เนื่องจากมันวาดสดและต้องวาดแข่งกะไอ้พวกน้องๆ ที่ชิงปั่นตัดหน้า
เลยมีการพิมพ์ผิดพิมพ์มั่วกันบ้าง (บรรทัดสุดท้ายของช่องสุดท้ายไง)
โปรดอย่าสนใจ