.

ป.ล.
ตั้งใจจะเขียนมานานมากๆ แล้วครับ คือมันตุ่นๆ ในหัวมาตั้งแต่ดูหนังคุณอัลกอร์แล้ว
กว่าจะได้มาเขียนลงบล็อก กระแสโลกร้อนก็กลายเป็นกระแสตลาดซะแล้ว
เลยเพิ่มตัวละครคือค่านิยมความเท่เรื่องถุงผ้าลงไปอีกหน่อย
ผมว่ามันไม่ใช่ … เอ๊อ… ดูในการ์ตูนเอาเหอะ ขี้เกียจขยายซ้ำขยายซ้อน
ลองเปลี่ยนสถานการณ์จากร้าน(อะไรสักอย่าง)เจ้าเก่าที่เกะกะทางเท้า
ให้กลายเป็นอะไรสักอย่างรอบๆ ตัวคุณสิครับ แล้วดูว่าตัวเองเป็นหนึ่งในสาเหตุหรือเปล่า
(แม้แต่ฮิ๕ ก็เป็นสาเหตุหนึ่งเหมือนกัน!?)

ป.อ.
ถึงจะดูเป็นกระแสความเท่แบบพัดวูบผ่านผิว (ไม่รู้ว่ามันจะยัง “อิน” อีกนานไหม)
แต่ผมก็ยังรู้สึกขอบคุณการรณรงค์เรื่องโลกร้อน ของบรรดาห้างร้านหรือสื่อนะครับ
คือเวลาซื้อของเซเว่นเนี่ย ตัวเองเป็นคนไม่ชอบใส่ถุงพลาสติกอยู่แล้ว
ก่อนหน้านี้จะถูกมองแปลกๆ (แม้กระทั่งจากแฟนก็ยังบ่น) แต่ตอนนี้ไม่ละ
ผมสามารถพูดว่า “พี่ครับ ไม่ต้องใส่ถุง” แบบวงซีเปียได้โดยไม่ต้องเขินอีกต่อไป

ป.ฮ.
ย้อนกลับไปฟังเพลง “ไม่ต้องใส่ถุง” ของซีเปียสิครับ ไม่มีคำว่าโลกร้อนเลย
ตอนนั้นคำคำนี้มันยังไม่เกิดในบ้านเราด้วยซ้ำ มีแต่คำว่า “อนุรักษ์ธรรมชาติ”
แต่เชื่อไหมว่านั่นแหละครับ ต้นธารแห่งความตั้งใจจะลดปริมาณการใช้ถุงพลาสติกของผม
ถ้าพี่โอ๋ซีเปียมาอ่านก็ให้รู้ไว้นะครับว่าผมขอบคุณพี่มากๆ .. แล้วคุณล่ะ