ทำไปทำมาเมื่อสักอาทิตย์ก่อน บักไนซ์ ลูกเจ้าของบ้านที่อยู่ใกล้ๆ กันเดินมาบอกว่า
มีแมวน้อยสีน้ำตาลถุงเท้าขาวหลงมาที่บ้าน ท่าทางแม่มันจะคาบมาแล้วทำหล่นไว้
ทีแรกบ้านไนซ์ก็จะเลี้ยงเองแหละ เพราะบ้านนี้เคยเป็นเจ้าของอีเหมียวมาก่อน
แต่ตอนนี้มีน้องถิงถิงเป็นสมาชิกใหม่ของบ้าน วัยกำลังขย้ำ.. ครับ.. วัยกำลังขย้ำ
หมายถึงถิงถิงนี่แหละที่ขย้ำไอ้เหมียวตัวนี้อย่างโหดเหี้ยม ไม่สิ.. อย่างไร้เดียงสา
ไร้เดียงสาเพราะจริตของน้องเองคงคิดว่า แมวคือตุ๊กตาชนิดนึง ที่มีไว้ทุ่มได้ ไม่เจ็บ
แต่เหมียวมันเจ็บครับ มีครั้งนึงโดนถิงถิงจับซูเพล็กซ์จนน็อกไปห้านาที ดีว่ายังฟื้นได้

บักไนซ์ ที่เป็นพี่ชายของถิงถิง เลยตัดใจเดินมาที่บ้านผม ที่มีมนุษย์อยู่แล้วสี่ และแมวอีกสอง
เพื่อขอความร่วมมือให้เลี้ยง “ลัคกี้” ให้หน่อย นั่นเป็นการขอร้องแกมบังคับ
เพราะถ้าเราไม่เลี้ยง อีกไมกี่วันลัคกี้คงกลายเป็นเศษเนื้อรูปร่างคล้ายลูกแมว
ที่เมื่อก่อนเคยร้องเหมียวๆ แต่เดี๋ยวนี้เริ่มโชยกลิ่นเหม็นและมีหนอนยั้วเยี้ย
(บรรยายอะไรของมึงวะไอ้บ้า ไหนว่าจะโพสต์รูปแมว! :07:)

โอเคๆ งั้นสรุปรวบรัดเลยละกัน
ว่าตอนนี้แมวน้อยอายุ ๒-๓ เดือนที่มีนามอยู่แล้วว่าลัคกี้
ก็เลยกลายเป็นอีกหนึ่งเหมียวในบ้านผมแทน

ปกติโบว์จะเป็นคนโพสต์อวดรูปเหมียวสารพัดเหมียวในบอร์ดฟ๐นต์
แต่พอดีวันนี้ผมพามันไปเดินเล่นหลังบ้าน ที่มีต้นขนุนอยู่ต้นนึง
แล้วก็ปล่อยมันปีนๆๆๆ โดดๆๆๆ แต้แว้ดๆๆ ไปเรื่อยๆ สบายใจแมว
โดยมีเหมียวเล็ก (ที่อายุเกือบขวบแล้ว แถมตัวใหญ่กว่าเหมียวใหญ่อีก) มาแอบดู
แต่ไม่ถ่ายมันหรอก แมวบ้าอะไร้ ตั้งแต่เป็นหนุ่มนะ บ้านช่องไม่กลับนะมึง
มัวแต่ไปสิงแต่บ้านน้าพรที่มีครีมทูน่าให้กินไม่อั้น ..เชอะ (เป็นผมผมก็ไปวะ)

ตอนนี้เหมียวและเหมียวเล็ก ยังไม่ยอมรับการอยู่ร่วมของเหมียวจิ๋ว
เวลาเหมียวจิ๋วเข้าใกล้มันก็จะขู่แฮ่ๆ ฟ่อๆ กร๊ากซ์ซ์ซ์ สปูกี้ๆ บี๊บโย่ว.. ยะเห้ๆ
คือมันเป็นธรรมชาติของแมวที่ไม่ชอบแมวเด็ก .. แต่หัดสนิทกันเร็วๆ หน่อยได้ไหม!!

จบแล้วจ้ะ

.

ป.ล.
ถ้าเหมียวจิ๋วโตขึ้น แล้วมีโอกาสได้เลี้ยงแมวใหม่ตัวใหม่ จะตั้งชื่ออะไรดีวะ
เหมียวจี๊ด เหมียวจูดุ๊ด .. เหมียวไมโคร เหมียวนาโน เหมียวอะตอม
โอ้ย.. ชื่อศุ��มิตรดีกว่า..

ป.อ.
เหมียวจิ๋วเป็นลูกลิงที่หน้าตาเหมือนแมวครับ แม่งซนๆๆ ปีนๆๆ กัดๆๆ ข่วนๆๆ
ทำทุกอย่างที่เป็นการทำลายล้างสังคมมนุษย์อันเสื่อมทรามแบบตัวโกงในหนังฮีโร่ฝรั่ง
แต่พอจับหิ้วตรงหลังคอมันปั๊บ (แบบนี้) มันจะนิ่ง นิ่งและหลับในแทบจะทันที น่ารักมาก

ป.ฮ.
ไม่ได้โพสต์รูปมานานครับ เกือบลืมไปแล้วนะเนี่ย
จะได้แก้ข้อกล่าวหาว่าเอะอะก็แอนตี้ลุงหมักไปหมดทุกอย่าง
แหม อย่างน้อยลุงแกก็มีดีที่ทำอาหารอร่อย (ไม่เคยชิมแฮะ) และรักแมวนี่แหละน่า
นับได้ตั้งสองอย่างแล้วเห็นไหม!

เรื่องของเรื่องคือ ตอนนี้บรรดาลิงในคราบลูกแมวที่บ้านผม มีอายุครบ ๑ เดือนพอดิบพอดีในวันนี้ครับ
ก่อนหน้านี้เคยเขียนแสดงความเห่อไว้แล้ว ตอนที่มันเพิ่งคลอด ไปทีนึง
แล้วโบว์ก็รับอาสาโพสต์รูปตอนอายุได้ ๑๒ วัน (กำลังน่ารักน่าฉีกมากๆ ครับ :01:)

และบัดนี้ ลูกๆ ของนังเหมียวทั้งสี่ตัวก็อายุครบ ๓๐ วันพอดิบพอดี
กอปรกับจะแจ้งข่าว (ที่ไม่ได้มีใครอยากรู้หรอก) ว่านี่ก็เป็นรูปชุดสุดท้ายของฟูจิ s5500 ของผมแล้ว
เพราะหลังจากพบว่าสลักล็อกถ่านมันหัก ก็เลยขายต่อส่งไปให้มิตรสหายเอาไปหัดถ่ายรูปเล่นแทน
ส่วนกล้องตัวใหม่: Fuji Finepix 6500fd ที่สั่งเจ๊ปุกมาจากญี่ปุ่น กว่าจะมาถึงไทยแลนด์ก็เดือนหน้า
(งบผมมีอยู่แค่ตัวละไม่เกินหมื่นสองครับ มากกว่านี้ไม่ไหวแล้ว เอาตังค์ค่าของเล่นนี่ไปกินดีกว่า :05:)

เอ้า มาดูรูปแมวกันดีกว่า เสียเวลาอ่านที่มันบ่นไปเป็นไรมี

เมื่อวานนี้ ตัดสินใจย้ายครอบครัวเหมียวออกไปหน้าบ้านครับ
หลังจากเลี้ยงไว้ในบ้านมาเกือบเดือน แล้วพบว่ามันเริ่มจะเดินซนได้แล้ว แถมเริ่มขี้ออกมาเป็นก้อนๆ ละ
ก็เลยเอากระบะใส่ทรายแมวมาวางรอไว้ให้มันขี้ใส่ ปรากฏว่าได้ผลครับ เหมียวมันยินดีขี้ใส่อย่างเต็มใจ

แต่ลูกเหมียว (ทุกตัวชื่อเหมียวเหมือนกันหมดเลย) ก็คิดว่าเป็นของกินซะงั้น

แผลที่คอของเหมียวที่เกิดจากอาการระคายเคืองเพราะโดนปลอกคอ
ตอนนี้หายสนิทแล้ว ทิ้งไว้แต่รอยแหว่งกับสีเหลืองๆ ของยา

เจ้าเหมียวตัวนี้สู้กล้องมากครับ เป็นแมวในอุดมคติเลย
คือซนฉิบหาย น่ารักฉิบหาย และถ่ายรูปขึ้นฉิบหาย

เจ้าเหมียววัยนี้กำลังซนมากคัรบ
วิธีถ่ายให้ติดชัดๆ ก็มีแค่ต้องรอให้มันง่วงเท่านั้น

มีคลิปให้ดูหน่อยนึงด้วย

ถ้าเล่นกับมันตั้งแต่ยังเล็กๆ มันจะไม่กลัวคนครับ
ในรูปนี่คือเจอมันตอนนอนหงาย แล้วเอานิ้วเขี่ยพุงมัน.. นี่ๆๆๆๆๆ

นี่ๆๆๆๆๆๆๆ (ดิ้นพราดๆ)

เจ้าเหมียวดำนี่น่าสงสารหน่อยครับ คือมันไม่สวยเอาซะเลย เพราะสีมันดำๆ สกปรกๆ
แต่มันเป็นแมวที่ตาแป๋วสวยที่สุด แล้วก็กระโดดเก่งสุดๆ ด้วย (ชาติก่อนคงเป็นกระรอก)

ระยะนี้นมของแม่เหมียวเริ่มจะยุบๆ ลงไปบ้างแล้วครับ แต่ลูกเหมียวทั้งหลายก็ยังขยันดูดกันอยู่
ถ้าจะหาจังหวะที่มันนิ่งๆ ก็คงตอนดูดนมนี่แหละ ดูดกันจนหลับคาปาก

ยุ่งอะไรกะนมกูวะ แสดดดด (แมวคิด)

เดี๋ยวเจอตีนหรอก แสดดดดดด (แมวคิด)

เจอตีนหนูด้วย แสดดดดด (ลูกแมวคิด)

.

ป.ล.
นี่ไม่ได้เกาะกระแสจากรูปหมายังไม่ได้ย่างในคราวที่แล้วนะครับ
แต่เพราะมันเป็นวันครบรอบวันเกิดพอดีตะหาก
เดี๋ยวจะหาว่าช่วงนี้คุยกับคนไม่รู้เรื่องหรือไง ถึงได้มีแต่แมวกับหมาเต็มบล็อกไปหมด

แมวที่บ้านผมชื่อเหมียวครับ นี่ผ่านการประกวดชื่อมาอย่างยากลำบากแล้วนะ
ไม่ได้เป็นชื่อที่คิดสร้างสรรค์กลั่นสมองทุกหยดกันง่ายๆ เลยนะ กว่าจะได้ชื่อเหมียวเนี่ย
มันเปิดตัวครั้งแรกในยูทูบ (ซึ่งโดนบล็อกไปแล้ว) ในบล็อกผมครั้งก่อนนู้นนนน
ซึ่งในขณะนั้นมันเป็นแค่แมวจรจัดที่เผอิญนิสัยดี เลยให้ข้าวให้น้ำมันกิน
..รู้ตัวอีกทีมันก็เป็นอีเหมียวของบ้านเราไปแล้ว (ส่วนไอ้กาก้านั่นเป็นของบ้านข้างๆ)

ก่อนหน้านั้นตอนนั่งรถออกจากบ้าน เห็นไอ้แมวแก่กำลังทับอยู่อย่างเมามัน
ไอ้เราก็ชี้กันดูว่าเฮ้ย ดูสิอีเหมียวโดนปล้ำหรือสมยอม — เดี๋ยวก็ท้องอีกหรอก (มันเคยท้องแล้วทีนึง)
ใครจะไปรู้ว่าหลังจากนั้น นางแมวที่โดนทับตัวนั้น มันจะมาเป็นดาราประจำบ้านเรา

ก่อนหน้านี้ไม่มั่นใจครับว่าที่เห็นมันอ้วนเนี่ย มันท้องหรือเปล่า
โบว์ก็ได้แต่โพสต์ถามในบอร์ดฟ๐นต์พร้อมแปะรูปด้วยเอ้า
คำตอบอย่างเป็นเอกฉันท์คือมันท้องแน่ๆ

๖๔ วันคืออายุครร��์ของแมวตั้งแต่โดนเอาจนถึงคลอด
ผมเห็นอาการท้องของมันก็กะว่าเดี๋ยวไม่นานก็จะได้ลูกเหมียวเล็กๆ มาสร้างขี้ให้โลกละนะ
ก็เลยเอาลังของเครื่องไมโครเวฟมาตั้งหน้าบ้านตรงที่นอนประจำของมัน ให้มันมาคลอดที่นี่
(ถึงจะทำหน้านิ่งๆ ก็เหอะ แต่ผมรักสัตว์แบบโคตรๆ โดยเฉพาะหมากับแมว และน้องแคท)
ก่อนหน้านี้ก็ไปซื้อที่กันยุงแบบไฟฟ้ามาติดไว้หน้าบ้านเพื่อกันยุงกัดเด็กๆ ที่กำลังจะเกิดมานี่
(ดูมะหมาเลยได้รู้ว่ามันมีอุปกรณ์กันยุงสำหรับสัตว์เลี้ยงด้วยแฮะ ใครอยากเห็นไปดูเอาเอง)

แล้วผมก็กลับบ้านที่เพชรบุรี ไปทำบุญ ๑๐๐ วันคุณ (ยาย) ของผม แล้วแวะงานบวชรุ่นน้อง
พอเช้า ๒๘ เมษายน ก็มี SMS มาจากสนุ้กเกอร์บอกว่าอีเหมียวคลอดแล้ว! มีน้อง ๔ ตัว
ก็เลยกลับมาถึงบ้านเพื่อส่องไฟฉายดูแบบเกรงใจๆ กลัวเด็กๆ ตื่น .. ไหน ขอดูหน่อยซิ

ปรากฏว่ามันมีอยู่ ๒ ตัวครับ!

สงสัยว่าไอ้บอล – น้องที่มาช่วยทำงานที่บ้าน – มันดูผิดหรือเปล่า ก็เลยตั้งชื่อไปเรียบร้อย
(โบว์อาสาตั้งชื่อเอง ชื่อปังกับเจมส์ .. ลองทายเล่นๆ ก็ได้ครับว่าสีไหนปังสีไหนเจมส์)

ทีนี้ด้วยความเห่อ ก็หมั่นออกมาดู แล้วก็ลูบหัวอีเหมียวมันซะหน่อยเพื่อเป็นกำลังใจในการเลี้ยงบุตรหลาน
แต่พอดึกๆ เข้า ลองเดินออกมาดูอีกรอบ.. เฮ้ย ทำไมมันเหลือตัวเดียววะ!!!

��าพแฟลชแบ็กย้อนกลับมา – อีเหมียวคลอดแล้ว มี ๔ ตัว ….
อ้าว แสดงว่ามันคาบไปที่อื่นน่ะสิ – แล้วไหงมันก็มากกที่นี่ที่เดียวล่ะ
ตอนนั้นคิดยังงี้ครับ เพราะตรงที่อีเหมียวอยู่มันเป็นที่ที่คนเดินผ่านไปผ่านมาเยอะหน่อย เลยไม่ค่อยสงบ
ก็คิดว่ามันคงทยอยย้ายลูกไปที่อื่นที่น่าอยู่กว่านี้ แต่ที่ไหนก็ไม่รู้ ถามมันก็ไม่ยอมบอก

แต่สืบไปสืบมา ถามคนข้างบ้านหลายๆ รอบ ก็เลยรู้ว่า มีแมวสติไม่ดีแถวนี้แหละ ที่มาขโมยลูกมันไป!
ก็เลยตามไปจนพบแหล่งกบดานของ “ไอ้สามขา” พร้อมกับลูกเหมียวทั้งสามตัวที่หายไป!
ไอ้สามขาเป็นแมวอารมณ์จรจัด เป็นศัตรูของมนุษย์และลูกเสืออื่นทั่วโลก คงเพราะเคยโดนรถทับตอนเด็กๆ

ผมล้วงมือเข้าไปใต้ตูเย็นเก่าๆ ที่อยู่หน้าบ้านไม่กี่หลังถัดออกไป ไอ้สามขาขู่ฟ่อตลอดเวลา – มันหวงลูก?
แต่แมวหรือจะสู้มนุษย์ผู้เป็นส่วนเกินในระบบนิเวศน์ – ผมขู่มันกลับจนมันกระโดดออกมา ข่วนโดนมือเลือดอาบ
แต่ก็ทำให้เราได้เหมียวน้อยทั้งสามตัวในส��าพหิวโหยสุดขีดกลับไปหาแม่เหมียวตัวจริงอีกครั้ง
(ทีแรกโบว์ก็ไม่เชื่อครับว่ามันขโมยไป จนคนข้างบ้านบอกว่าเห็นชัดๆ เลยว่ามันมาคาบไปตอนฝนตก)

(แมวเด็กๆ ที่เพิ่งเกิดมานี่ ถ้าไม่มีกิจอะไร อย่าไปจับมันมาเล่นนะครับเพราะมันยังเด็กอยู่มาก)

น่าโมโหที่ตกเย็นวันนั้น (ก็คือวันที่ ๒๙ เมษา) ไอ้สามขามันก็มาขโมยลูกเหมียวไปอีก
โดยทยอยคาบตัวนึงก่อน ตอนที่ฝนตก แล้วก็มาเอาไปอีกตัวตอนหลายทุ่ม
ไม่ได้แล้วครับงานนี้ แต่คงไม่ไปเอาคืนเพราะดึกแล้ว บ้านนั้นเขาหลับกันแล้ว
ก็เลยจัดการย้ายบ้านของแมวแม่ลูกอ่อน (ตอนนี้เหลือลูกสองตัว เป็นคนละชุดกับเมื่อวาน) เข้ามาในบ้าน
อยู่ตรงมุมมืดที่โถงบันได ตรงนี้อากาศเย็นกำลังดีเพราะไม่โดนแดดทั้งวัน แถมสงบกว่าหน้าบ้านแน่ๆ

พอเช้า โบว์ก็เลยไปตามลูกเหมียวหิวโหยสองตัวนั้นคืนมาจากไอ้สามขา
(ทราบมาว่าพอมาถึงแม่มัน ไอ้ลูกเหมียวทั้งสองตัวนี่นั่งดูดนมนอนสต็อปถึง ๒๐ นาที)

จนถึงตอนนี้ถ้านับอายุของเหมียวน้อยทั้งสี่ก็ได้สามวันแล้วครับ
ตอนนี้ผมก็ไปด้อมๆ มองๆ มัน สลับกับโบว์คอยป้อนข้าวป้อนน้ำแล้วก็แอบถ่ายพฤติกรรมมันมาโพสต์เล่นในฟ๐นต์
(มีคลิปด้วยนะครับ คลิปแรกตอนเพิ่งกลับมาถึงบ้าน (มืด) กับคลิปสอง ตอนไปแอบดูมันให้นมท่าพิสดาร)
ส่วนที่เหลือก็คงทยอยโพสต์ในกระจู๋นั้นเรื่อยๆ แหละ ด้วยความเห่อเป็นการส่วนรวม

เฮ้ย พิมพ์ยาวจังวะ! งานส่งพรุ่งนี้นะเฮ้ย!
งั้นขอลาเลยละกันครับ เดี๋ยวค่อยคุยกันใหม่
ปิดท้ายแบบขำๆ ด้วยรูปลีลาการให้นมแบบพิสดารของนังเหมียว

(ไม่ขำเหรอ — เออ ก็ผมขำนี่หว่า ใครไม่มีลูกแมวเพิ่งคลอดก็อย่ามาแซว)