160 | สตรีคือศัตรู ศัตรูคือยาชูกำลัง
ทีแรกว่าจะโพสต์รูปตอนไปเที่ยวเชียงใหม่มาให้สมกับที่อุตส่าห์ไปหนาวเล่น
ทำไปทำมาผมติดงานยุ่งครับ - แต่นั่นเป็นข้ออ้างเดิมๆ
เอาข้ออ้างใหม่ดีกว่า ..พอดี เพื่อนดีเจหัวฟูสนุกเกอร์มันได้รับงานพิธีกรงานนึง
มันเลยชวนผมไปช่วยถ่ายรูปมาให้ด้วย ทีแรกผมก็จะปฏิเสธอยู่หรอก
แต่พอรู้ชื่องานว่ามันคืองานแถลงข่าวเปิดตัว ๒๕ สาวลีโอเกิร์ลส!!!
เฮ้ย.. พยักหน้าด้วยความเร็วแสง!!
เนื่องจากผมไม่ดื่มเหล้าสูบบุหรี่และเที่ยวกลางคืน (กูเกิดมาทำไม)
ดังนั้นการมาสถานที่แบบนี้ เลยเป็นสิ่งที่น่าตื่นตาตื่นใจระดับแปดสำหรับละอ่อนอย่างหนู
ก็เลยไปกับบักปิง และไปชวนน้อยหน่า (เพื่อนอีกคน น่ารักแต่ไม่โสด-ทำงานอยู่แถวนั้นเลยลากไปด้วย)
ส่วนโบว์ ปล่อยกลับบ้านครับ เพราะจะลองโสดเฉพาะคืนนี้ดูสักครั้งในชีวิต
แต่ก็ช่างมันเถอะครับ มาถึงตอนนี้แล้วคงไม่มีใครอยากอ่านที่ไอ้นี่มันเขียนเยิ่นเย้อแล้วใช่มะ
และแล้วรูปปีใหม่ หรือน้องปีใหม่ ก็แพ้โหวตให้กับสาวเหล่านี้และแสงสีแดงสดไปจนได้
งั้นไปตั้งหน้าตั้งตาดูรูปอย่างเดียวเลยดีกว่า
สองดีเจคู่หูจากคลื่นแถวๆ อโศก กำลังรับงาน
อ้าว ไม่ได้อยากดูไอ้สองตัวนี่เหรอ ..ได้ๆ
งั้นมาดูสถานที่จัดงาน ที่ผั…
อ้าว ไม่สนใจเรื่องสถานที่เหรอ .. ได้ๆ
เปิดงานแล้วครับ งานนี้คุณลูกเกด (ตัวจริงไม่ “ลูกเกด” เลยนะ) ก็มากล่าวด้วย
แล้วความระทึกขวัญก็เริ่มขึ้น เริ่มต้นด้วยการเดินแบบในชุดใครชุดมัน
แล้วก็หลบเข้าไปหลังเวที อีกแค่พริบตาเดียวก็ออกมาใหม่ในมาดสาวลีโอ 
งากกกกกกก!!
ง้าาาาาาา!!! (เชียร์เบอร์ ๑๖ ครับ)
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด 
อร๊ายยยยยยยยย
อิจฉามันโว้ยยยยยยยยย
โดเรมอนจ๋า ขอนาฬิกาหยุดเวลาหน่อยโว้ย!!
น้องจ๊ะเอ๋ห์ห์ห์ห์ 
ปกติเวลาแปะภาพ ผมจะไม่ค่อยโพสต์รูปที่ถ่ายซ้ำๆ กัน
แต่คราวนี้ทั่นผู้ชมคงไม่ถือสาใช่ไหมคร้าบบบบบบ
โอย พิมพ์ไปน้ำลายเลอะแป้นไป
พอจบงานก็ปิดไฟ แล้วก็เข้าสู่โหมดปกติของผับนี้
ซึ่งด้วยจรรยาบรรณแพทย์ เราจะเก็บรูปไว้ดูเพียงคนเดียวไม่เอี่ยวใคร
ปิดท้ายด้วยพานอรามาครับ (เลื่อนดูดิ)
ป.ล.
วันนี้วันเด็กครับ ขอให้หนูๆ อยู่ในโอวาทตามสมควร
และรู้จักทำในสิ่งที่คิดแล้ว และคิดในสิ่งที่พิจารณาแล้วจ้ะ
ที่สำคัญคืออย่าฝักใฝ่เว็บลามกนะจ๊ะ
อย่างภาพแบบที่ให้ดูมาทั้งหมดนี่เป็นตัวอย่างที่หนูๆ ยังไม่ควรดูนะจ๊ะ
(อ้าว แล้วเพิ่งมาบอกยันท้ายหน้า)
ป.อ.
ในงานนี้มีแต่คนใช้กล้องระดับขีปนาวุธเข้ามาห้ำหั่นกันครับ
เห็นเลยว่ากล้องป๊อกแป๊กของผม (ที่แค่หน้าตาเหมือน SLR แต่ข้างในก็คือคอมแพก)
มันไม่สามารถสนองกิเลสตัณหาได้อย่างที่ควรจะเป็นเลย เพราะถ่ายมาสั่นตั้งครึ่ง ชัดแค่ครึ่ง
แต่ก็ช่างมันเถอะครับ โอกาสแบบนี้ไม่ได้มีบ่อยๆ
ป.ฮ.
กลับมาจากงาน เหม็นบุหรี่ไปทั้งตัวครับ
อารมณ์เหมือนกลับจากกินหมูกระทะยังไงยังงั้น
แค่หมูที่นี่ เสี่ยๆ สามารถสั่งห่อกลับบ้านได้เท่านั้นเอง