196 | ท่าพระจันทร์, where are you?
จริงๆ จะตั้งชื่อว่า “จตุคาม, where are you?” ก็เกรงจะชัดแจ้งไป
ก็เลยเลี่ยงมาเป็นชื่อที่เห็นข้างบนดีกว่า
เรื่องของเรื่องคือผมไปเที่ยวงานการ์ตูนหน้าพระลาน ที่ศิลปากรมาครับ (มีรูปตอนเปิดงาน)
แล้วทีนี้ไปถึงก่อนเวลา ก็เลยเดินเล่นที่ท่าพระจันทร์กับโบว์ (บักป้อมมาสมทบทีหลัง)
พบว่าหลังจากข่าวจตุคามขาลงเมื่อหลายวันที่ผ่านมา ปรากฏว่าคงมีกระบวนการอะไรบางอย่าง
ที่ทำให้บรรดาจตุคามราคาถูกที่ถ้ามีแล้วจะสร้างความเสื่อมเสียให้กับวงการจตุคาม
(ซึ่งก็ทำให้พระพุทธศาสนาเสื่อมเสียอีกชั้นนึง 
) ก็เลยไม่เหลือจตุคามสุดคุ้มให้เห็นตามริมถนน
ใครที่เคยไปเดินแถวท่าพระจันทร์เมื่อนานมาแล้ว และไม่ได้ผ่านไปอีกเลยในยุคจตุคาม(อย่างผม)
ก็คงจะตื่นเต้นระคนแปลกใจเหมือนกันว่าถนนที่เดินโคตรยากและน่ากระเป๋าตังคต์หายแห่งนี้
ทำไมมันเปลี่ยนไป เอ๊ะหรือไม่เปลี่ยน เอ๊ะหรือเปลี่ยนไปวะ ขนาดนี้
ธุรกิจที่เฟื่องฟูตลอดรายทางจากท่าช้างไปท่าพระจันทร์ เห็นจะเป็นกรอบพระครับ
นวัตกรรมใหม่ที่จตุคามมีให้วงการพระเครื่องไทยก็คือรูปทรงกลมที่เป็นเอกลักษณ์
จริงอยู่ที่ก่อนหน้านี้อาจมีพระเครื่องบางรุ่นที่เป็นรูปวงกลมเหมือนกัน
แต่ก็ไม่ได้เป็น Identity (แปลว่าอะไรวะ) ที่ชัดเจนขนาดนี้
ชัดขนาดที่ว่าถ่ายรูปติดดวงอะไรกลมๆ ก็เหมาว่าเป็นจตุคามไปได้!
คนแรกที่ดีไซน์เชปนี้คงดีใจหงายหลัง
แต่จตุคามก็ยังไม่ได้หายไปไหน (จริงๆ แล้วผมไม่ได้มาเดินอีกเลยตั้งกะมันเริ่มบูมแล้วด้วยซ้ำ)
เรายังคงเห็นพระมายืนซื้อเหมือนเดิม (ต้องเลี่ยงไปใช้คำว่าเช่า หรือเปลี่ยนอะไรงี้อีกไหม ..คงไม่ต้องมั้ง)
นึกๆ ดู ระหว่างเห็นพระยืนซื้อเอ็มพีสามที่ประตูน้ำ กับซื้อพระเครื่องที่ท่าพระจันทร์
ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าอะไรมันดีกว่ากัน (หรือแย่กว่ากัน)
“ลุงใบเดียว” (ไม่มีใครเรียกหรอก ผมเรียกของผมเอง) แกยังทำมาหากินตรงนี้เหมือนเดิม
คอนเซปต์ของลุงแกก็คือ ไม่ว่าจะผ่านมากี่ครั้ง แกก็จะขายล็อตเตอรี่แค่เพียงใบเดียว
(อยู่ในกระเป๋าตรงเท้าอีกกี่ใบก็ไม่รู้ แต่แกมักถือแค่ใบเดียวเหมือนว่าเป็นใบสุดท้ายยังงี้แหละ)
จำได้ว่าหลายปีก่อนแกมีป้ายห้อยคอบอกว่าช่วยลุงหน่อย ลุงหลงทาง จะกลับต่างจังหวัดอะไรงี้
แต่ตอนนี้ลุงคงค้นพบตัวเองแล้วว่าการหลงทางตลอดระยะเวลาหลายๆ ปี มันคงไม่ได้เรียกว่าหลงเท่าไหร่
เมื่อก่อนนี้บทบาทของ สนนท ค่อนข้างชัดเจนและมีบทบาทกับการขับเคลื่อนทางสังคมมากๆ
แต่เดี๋ยวนี้ไม่รู้สินะ รู้แต่ว่าเดินผ่านเครื่องขยายเสียงที่ตั้งอยู่ตรงท่าพระจันทร์นั้นแล้ว โคตรรำคาญเลยครับ
สำหรับผู้รักการคอมเมนต์ป่วนทั้งหลาย กรุณาจับประเด็นให้ถูกก่อนป่วนนะครับ
ผมบอกว่ารำคาญเครื่องเสียงที่ดังมากๆ ในพื้นที่ค่อนข้างปิดล้อมตรงท่าพระจันทร์นั่น แล้วก็เป็นยังงั้นจริงๆ
เดินไปถึงตรงท่าเรือ ก็ยังเห็นน้องๆ นักเรียนมานั่งดูดวงกันเหมือนเดิม
เอกสารที่ สนนท แจกก็สามารถเห็นได้ทั่วไปครับ เพราะหน้าหมู่บ้านผมก็มีคนเอามาแจก
ส่วนตัวแล้วชื่นชมมากๆ กับการคุมอาร์ตเวิร์ก (คือผมชอบสีแดง)
แล้วก็รูปปากกระบอกปืนยักษ์ใหญ่จ่อกบาลคนที่กำลังหย่อนบัตรเลือกตั้งลงหีบ ก็สวยแรงโดนใจ
เสียดายที่อ่านเนื้อหาข้างในแล้วมันก็เหมือนกับที่อ่านได้ทั่วไปในเน็ตนี่แหละ (ทำมาให้คนไม่มีเน็ตได้อ่าน)
แต่ก็เป็นธรรมชาติของใบปลิวครับ แจกที่ไหนก็ทิ้งกันเกลื่อนที่นั่น
ร้านน้อง!!!!! ร้านน้องงงงงงง!!!!!!! โอ้ว เจ้าแม่อุลตร้าช่วย!!
คิดมาตลอดว่าร้านน้องก็แนวอยู่หรอกนะ แต่ไม่รู้ว่าจะแนวขนาดนี้ครับ ถูกใจวัยรุ่นท่าช้างยิ่งนัก!!
เดินกลับมาทางท่าช้าง ก็เจอร้านนี้ครับ เป็นจตุคาม DIY อยากเพนต์เองก็มีอุปกรณ์ให้เสร็จสรรพ
หรือเลือกอันที่ทางร้านเพนต์รอไว้ให้ก็ได้ จะได้ภูมิใจว่าเป็นงานฝีมือจริงๆ
(ขาไปยังนั่งเพนต์อยู่เลย แต่ขากลับเจอพี่แกถือปากกาวงทายผลบอลอยู่ เอ๊.. เลือกไปทำไมน้า~)
ก็อปปี้เด็ดๆ ของตรอกพระยาเพชรครับ (คือตรอกหลังคณะสถาปัตย์แห่งมหาวิทยาลัยท่าช้าง)
การมีผัวฝรั่งถือเป็นการทรยศชาตินะครับ อ่านแล้วเลือดรักชาติสูบฉีด และเหม็นเยี่ยวมาก
ขากลับได้หนังสือเก่ามาหนึ่งเล่มจากแผงท่าช้าง พอดีหลายวันก่อนเห็นอยู่ในบล็อก OKNation
รู้สึกถูกชะตามากๆ กับหน้าปก (แน่ล่ะ-สีแดงสด) ทั้งที่ลืมไปแล้วว่าเคยเห็นมาก่อนที่แผงท่าช้าง
คราวนี้พอบุคคลที่ถูกกล่าวถึงในหนังสือได้หวนคืนสังเวียนอีกครั้ง ก็เลยไปสอยมาเพื่ออ่านอดีต
จริงๆ แล้วมีอีกเล่มที่เขียนโดยบุรุษแห่งปี-สมัครนั่นแหละ เรื่อง สันดานนักหนังสือพิมพ์ (แพง เลยไม่เอา)
ตลกดีนะครับ
เรายังไม่รู้ว่าร่างฯ จะผ่านหรือไม่ผ่าน อำนาจเก่าจะตายหรือไม่ตาย ทักษิณจะฟื้นหรือไม่ฟื้น
แต่ตอนนี้อยู่ดีๆ ก็มีอำนาจแก่ - ขอโทษ ไอ้ที่เรียกว่าเก่าออฟเดอะเก่านี่ก็คงแก่ละเนาะ - โผล่มาเพียบ
ดูรายชื่อคนที่จะมาลงเล่นในสนามการเมืองระดับประเทศงวดที่จะถึงในไม่ช้า ..แล้วก็ได้แต่ถอนใจ
iannnnn