309 | ในด้านของซาละเปาหมูสับ

เมื่อเช้า ผมกำลังง่วนอยู่กับการเปิดประตูบ้าน เพื่อจะออกไปธุระข้างนอก
อยู่ดีๆ ก็ได้ยินเสียงจากลำโพงรถกระบะขายซาละเปา ที่กำลังเคลื่อนช้าๆ ว่า
“..ในด้านของซาละเปาหมูสับ..”

… หา อะไรนะ

ก็เลยตั้งใจฟังว่าเขาจะพูดอะไรต่อ.. แต่ไม่ทันครับ
ตามธรรมชาติของรถขายของในซอยที่เวลาเราสนใจ มันจะรีบขับหนี!

ปกติแล้วเราจะได้ยินคำว่า “ในส่วนของ” หรือ “ในเรื่องของ” ตามงานแสดงหรือเปิดตัวสินค้า
โดยผู้พูดจะเป็นพริตตี้หรือเอ็มซีที่เป็นสาวๆ ตึงๆ แต่จำเป็นต้องพรีเซนต์สินค้าตลอดเวลา
สภาสมาคมชมรมพริตตี้สาวตึงมอเตอร์โชว์แห่งประเทศไทย (ถ้ามีจริงผมขอไปทัศนศึกษาหน่อย)
ก็เลยได้คิดค้นคำเหล่านี้ขึ้นมา เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดช่องว่างช่วงที่ไม่มีอะไรจะพูด (Dead air)
ซึ่งเป็นสุดยอดสิ่งน่าสะพรึงกลัวแห่งวงการ
ผลคือ เราๆ ก็เลยได้ยินแต่คำฟุ่มเฟือยเหล่านี้เต็มไปหมดครับ แม้แต่รถซาละเปา
โอ้ว.. หรือนี่เรากำลังก้าวเข้าสู่ยุคของการสมาสทางวัฒนธรรมการโฆษณาซะแล้ว!!
(อ่านต่อที่บล็อกแชมป์จ้ะ มีตัวอย่างประโยคฟุ่มเฟือยเพียบเลย)

นอกจากพริตตี้แล้ว ในสื่ออื่นๆ ก็ยังปรากฏศัพท์แสงที่น่านใจอีกเยอะแยะเลยครับ
ไหนลองไล่ดูซิว่ามีอะไรมั่ง

• โฆษณางานเฟอร์นิเจอร์อะไรนี่แหละ (ดันชื่อคล้ายกันนัก) ใช้คำโฆษณาว่า “ลดกระหน่ำโลก”
  เฮ้ย มีวูฟเวอรีนเป็นก็อปปี้ไรเตอร์รึเปล่าเนี่ย!
• เครื่องอิเล็กทรอนิกส์ เอะอะก็เติมคำว่า “อัจฉริยะ” ลงไป ฟังดูแล้วอู้ฟู่หรูหรามากๆ
  แต่พอลองใช้ดูก็พบว่า แม่งก็ไม่เห็นจะฉลาดอะไรเลยนี่หว่า
• ร้านน้ำผลไม้เดี๋ยวนี้ต้องมีคำสร้อยงอกมาให้รุงรัง เช่น “น้ำส้มคั้นสดแท้ ๑๐๐%”
  ถ้าเป็นเมื่อก่อนคงแค่บอกว่าน้ำส้มคั้นก็พอ นี่นอกจะสด จะแท้ แล้วยัง ๑๐๐% อีก!
  (สามารถพูดได้ไหมว่านี่เป็นผลพวงจากวัฒนธรรมขี้โกง ตอดเล็กตอดน้อยของบ้านเรา)
• ต้องดื่มน้ำแร่เจ้านี้ ถึงจะรู้ว่า “ขีดสุดแห่งความสดชื่น” นี่จะสดชื่นจนสำเร็จความใคร่จริงไหม
• หน้าบ้านมีตู้จดหมาย ในตู้จดหมายมีสแปมเมล์จากโครงการบ้านจัดสรรราคาสิบล้าน
  เขาโปรยลงบนปกว่า “เอกสิทธิ์เหนือระดับสำหรับอภิสิทธิ์ชนเช่นคุณ”
  (แล้วดันเอามาเสียบในตู้รับจดหมายหน้าบ้านเหี่ยวๆ ของอภิสิทธิ์ชนอย่างตูเนี่ยนะ)
• “พบความไอ้นั่นไอ้นี่อย่างไร้ขีดจำกัด” … พ่อคุณแม่คุณเอ๋ย
  ถ้าดื่มน้ำแร่ที่ถึงขีดสุดแล้วมาใช้สินค้าอันนี้ของคุณอีก จะยิ่งไม่บรรลุอรหันต์เลยเรอะ
• “ใบหน้าดูขาวใส จั๊กกะแร้ดูเนียนนุ่ม” … แหม การเติมคำว่า “ดู” ลงไปนี่
  ทำให้คิดว่ามันจะได้ผลจริงหรือเปล่า แต่ฉันก็รู้สึกอย่างที่คุณโฆษณาละนะ
  เข้าใจว่าคงเอาไว้ป้องกันปัญหาในด้านกฎหมาย ในกรณีที่จั๊กกะแร้ไม่เนียนุ่มตามที่ป่าวไว้มั้ง
• พวกทีวี เครื่องเสียง ชอบใช้คำว่า “ให้ประสบการณ์อันยอดเยี่ยม” ในการโฆษณา
  ผมชักอยากซื้อมาสัมผัสประสบการณ์ยอดเยี่ยมในการดูละครหลังข่าวตบกันซะแล้วสิ
• “มหึมาความมันส์อลังการ มหาวิบัติทมิฬผ่านรกถล่มโลก” (เสียงกระหืดกระหอบด้วยนะ)
  สำนวนโคตรเมพ แต่หนังแม่งห่วยสัตว์ แต่โผล่มากี่เรื่องก็ใช้สปอตแบบเดียวกันหมดจนเฝือ
  (จริงๆ บรรดาศัพท์ตามโรงหนังเนี่ย แยกไปนั่งลิสต์ศัพท์แสงแห่งวงการหนังได้อีกเรื่องเลยนะ)

ป.ล.
ณ วันนี้เราอยู่ร่วมสมัยกับมัน ก็เลยยังไม่สามารถตัดสินหรือสรุปได้ว่า
มันคือความฟุ่มเฟือย ความฟุ้งเฟ้อ หรือเป็นวิวัฒนาการทางภาษากันแน่
ที่แน่ๆ คือตอนนี้ เราเริ่มได้ยินคำว่า “มนุษยชาติ” ในชีวิตประจำวันบ่อยขึ้นแล้วนะครับ
นี่คงเป็นผลจากไข้หวัดสายพันธุ์ใหม่ ๒๐๐๙ (ชื่ออย่างยาวเลยว่ะ) ที่กำลังเขย่าขวัญมนุษยชาติ!

ป.อ.
พูดถึงคำว่ามนุษยชาติ..ถ้าวันนึงเกิดมีระเบิดนิวเคลียร์ตกลงมา
ถล่มอารยธรรมมนุษยชาติจนย่อยยับ แล้วมีแค่เด็กๆ เท่านั้นที่ยังมีชีวิตเหลืออยู่
โตขึ้นเขาคงจะเรียก “น้ำส้มคั้นสดแท้ ๑๐๐” ว่า “น้ำส้ม” ละมั้งครับ

ป.ฮ.
ในด้านของสุขภาพ ตอนนี้ผมกำลังเริ่มเป็นร้อนในระยะที่สองครับ
อาการกำลังทะลุขีดจำกัดแห่งอภิมหามหึมาความมันส์ของความปวดตุ่ยเลย!
รู้สึกดูเป็นประสบการณ์อันยอดเยี่ยมเมื่อได้สัมผัสอภิสิทธิ์ตุ่มเช่นคุณ!