018 | ปัวะ - ฮวัล (ภาค ๒)
(ใครเพิ่งมาอ่านก็ไปอ่านภาคหนึ่งก่อนเน่อ)
เขียนตอนสองทุ่มของวันเดียวกัน
เมื่อเย็นโบว์พาไปคลีนิคทันตกรรมแถวๆ เมืองเอกละครับ
เป้าหมายหลักคือไปอุดฟัน
แต่พอถึงคลินิก หมอพาเข้าห้อง ฉายฟันดูแล้วก็บอกว่า “ยังงี้มันฟันคุดนะคะน้อง”
หือ…มังคุด??? (โอย ..ตลกจัง 
)
ฟันคุด = mangosteeth
เอาวะ คุดก็คุด
หมอบอกให้ไปเข้าห้องเอ็กซเรย์เพื่อฉายรังสีดูว่ามันคุดแค่ไหน
ผลปรากฏออกมาดังภาพ
ผมเห็นดังนั้นก็ถามวิธีการรักษาจากหมอ (ลืมบอกไปว่าหมอน่ารักมาก)
หมอแกก็อธิบายเป็นฉากๆ เห็นเลือด เห็นแผล เห็นความเจ็บปวดครบถ้วน 
ผมยิ่งปวดฟัน และบอกให้หมอทำเลยละกันครับ
เสียเวลาหนึ่งสัปดาห์เพื่อความเจ็บปวดยังดีกว่าทรมานไปตลอดชีวิต
แต่พอหมอบอกราคาว่า ซี่ละ ๓๐๐๐ ค่ะน้อง
เท่านั้นแหละ.. อาการหายเป็นปลิดทิ้ง
เรื่องนี้ยังไม่จบครับ คงมีต่ออีกหลายภาค
เอาเป็นว่า จบด้วยเพลงที่แต่งเมื่อตอนนั่งรถกลับจากฐานทัพอากาศละกัน *-*
(ทำนองเพลง ใคร ของบอยสเกาต์ เอ๊ย บอยโกสิยพงษ์)
แมง
คนหล่อเหลาคนหนึ่ง
นั้นมีแมงกินฟันข้างใน
ไม่ได้ช่วยทำหมัน
แต่ช่วยกินฟันใกล้ๆ
เศษอาหารวันศุกร์
ใช้แปรงแปรงแรงแรงไม่ไป
มันดันติดหมักหมม
จนเกิดอาจมใช่ไหม .. ฮืมมมมม
*แมง.. กัดและกินอาหารที่รูใหญ่
จนทะลุไปข้างใต้
ฉันคงได้แต่มอง..อยู่ตรงนี้
ใครสักคนได้โปรดมาช่วยอุดฟัน
ใครได้โปรดมานวดเหงือกฉัน
ใครคือคนนั้นช่วยมาบอกฉันที
ฆ่าแมง..ที่กำแหงให้หมดฟันทุกซี่
ก็รู้ว่าถ้าทำมันจะเจ็บ..ยังกะหมี
แต่แมงกินฟันตัวนี้ ฆ่าแม่งทีได้ไหม
—-ดนตรี—
เศษอาหารเก่าเก่า
ของเราที่เคยกินเข้าไป
ตกไปอยู่ในหลุม
มึงซุ่มหลบกูใช่ไหม… ฮืมมมมม
(ซ้ำท่อนฮุกจนหายปวดค่อยเลิกร้อง)
iannnnn
March 7th, 2005 at 13:37
แต่งเพลง แมง ได้ซาบซึ้งจิง อิอิ
March 11th, 2005 at 5:23
เพลงแมง…..สุดยอด…แต่งได้ใจมัก ๆ………ชอบ ๆ
March 15th, 2005 at 13:32
เห้อ … อ่านแล้ว อยากดู โน้ต อุดมสมบูรณ์ เอ้ย โน้ต อุดม แต้ ตะหงิดๆ
สมหน้า เมื่อก่อนอยากหัวเราะดิฉัน ดีนัก กร๊ากกกกก
January 11th, 2006 at 22:00
— พี่แอนไปทำเดี่ยวฯแข่งกะโน้ตเถอะพี่ รุ่ง!! รุ่งจิงๆนะ
May 5th, 2007 at 20:49
หมอฟัน น่ารัก (รักหมอฟัน??)
ยืนยันว่าจริงครับ ^^