ทำเว็บเกม 24 มาฝากครับ

วันนี้พาลูกคนเล็กไปแข่งเล่นเกม 24 มาครับ ไอ้แบบที่มีเลขมาให้ 4 ตัว แล้วบวกลบคูณหาร(เท่านั้น)กันท่าไหนก็ได้ ให้ออกมาได้ 24 นั่นแหละ

ปกติเราจะเล่นกันตอนเดินทางเบื่อๆ แล้วมองทะเบียนรถคันหน้า แล้วมาประลองกำลังสมองกัน ตอบได้บ้างไม่ได้บ้างก็สนุกดี

แต่พอไปแข่งจริง ก็ถือว่า ได้เข้าร่วม 55555555555 ตกรอบแรกครับ แพ้พี่ๆ ป.6 แบบลิบลับ ตัวพ่อนั้นสงสัยว่าเด็กคนอื่นเขาติวกันมายังไงถึงเก่งกันขนาดนี้เนี่ย ส่วนคนลูกก็ไม่สลด เพราะสนุกดี เพิ่งเคยมาแข่งที่โรงเรียนอื่นดุเดือดแบบนี้

พอกลับมาบ้านเลยลองหาเว็บที่เป็นเกม 24 แบบที่อยากได้ แน่นอนครับ ไม่ถูกใจคนเรื่องมากอย่างเรา 5555

เลยทำเองขึ้นมาซะเลย

  • เล่นบนมือถือหรือบนคอมพ์ก็ได้ ทำปุ่มมาให้กดแบบอ้วนๆ กดง่ายๆ แล้ว
  • ถ้าบนคอมพ์ จะกดลูกศรบนล่างซ้ายขวาบังคับ cursor ได้ (เผื่อย้อนไปพิมพ์วงเล็บ), กด Enter เพื่อส่งด่วนได้
  • มีจับเวลา ให้คะแนนข้อละ 100 คะแนน บวกเวลาโบนัสถ้าเล่นไม่ถึงข้อละ 30 วินาที
  • มีเฉลยด้วย!
  • ตั้งโจทย์เองได้ ถ้าโจทย์ไม่มีคำตอบ มันก็จะไม่ให้เล่น

ก็ประมาณนี้ๆๆๆ ทำแป๊บเดียวตอนกินข้าว นอกนั้นคือจูน UI ด้วยความเรื่องมากเหมือนเดิม…

เล่นได้เลยครับ ที่นี่

ตอนนี้ตระกูล <anndo/> มีเว็บแอปที่ทำเองใช้เอง 10 ตัวแล้ว เย่

ทำเว็บทดสอบ Kerning ฟอนต์ไทยมาฝากครับ

เนื่องจากผมทำฟอนต์ลิงอยู่ แล้วหงุดหงิดใจที่มันหาวิธีทดสอบช่องไฟ (kerning) ลำบากมากเลย ก็เลยนึกได้ว่า เออ เราก็หลอก AI ให้เขียนเว็บขึ้นมาก็ได้นี่หว่า

ขอบคุณการมีอยู่ของ Gemini จริงๆ นี่ใช้เวลาทำชั่วโมงเดียวก็เสร็จ (ทีแรกว่าจะนอน…) อาศัยว่าเฆี่ยนตีมันหน่อย ปรับไปปรับมา ถูกใจละ เลยเอามาบอกต่อครับ

ลองเล่นเลยยย

อัปเดตเวอร์ชัน 2.0 (ก่อนนอนนึกได้ว่าน่าทำเวอร์ชันมือถือ)

  • ปรับหน้าตาและฟังก์ชันต่างๆ ให้เหมาะกับมือถือ (แต่อยากให้ใช้ในจอใหญ่ ฟินกว่า)
  • รื้อโหมด Select ออก มันดูไม่สื่อสารกับผู้ใช้ ก็จะเหลือแต่โหมด Drag
  • แล้วถ้าจะพิมพ์ข้อความเองล่ะ ก็เลยเปิดเป็นชุดข้อความแบบพิมพ์เอง ไรงี้

.

อัปเดตเวอร์ชัน 3.0 (พอตื่นมาแล้วมันนึกได้ เลยทำให้จบๆ)

  • ปรับ UI/UX อีกเยอะเลย
  • เพิ่มการจำค่า จะได้เข้ามาเจอประสบการณ์เดิมก่อนจากไป
  • เนื่องจาก matrix 400×400 มันใหญ่มาก อาจทำให้คอมพ์หรือมือถือเก่าๆ ค้างได้ เลยถ้ามีตัวอักษรเกินค่าที่กำหนด จะเด้งไปโหมดพิมพ์เองเพื่อรักษาชีวิต
  • เติมโหมดสนู้ปปี้ ที่เอาไว้ทดสอบสระบนล่าง + วรรณยุกต์ทั้งชั้นเดียวและสองชั้น
  • ทำโหมดพิมพ์เองแบบไม่ทำให้ตัวอักษรต้องมาปะทะกันเป็น Matrix

.

อัปเดตเวอร์ชัน 4.0 (13 ม.ค.69)

  • เพิ่มปุ่ม “ลอเร็ม”
    • ใส่ข้อความไว้ทดสอบการพิมพ์ โดยโหลดมาจากคลังคำศัพท์
    • คลังคำ เอามาจาก TNC: THAI NATIONAL CORPUS (Third Edition) แต่เป็นแบบ CSV สถิติของพยางค์ ในภาษาไทย
    • เขียน python ดึงคำที่ใช้บ่อยที่สุดมา 2,000 คำ แปลงเป็น text แยกคำเพื่อการแรนดอม
    • เมื่อกดลอเร็ม มันจะสุ่มคำมาแสดงตามภาพแหละ (ปุ่มอื่นจะถูกปิดการใช้งาน)
  • เพิ่มโหมดตัดคำ
    • พอทำลอเร็มก็เจอปัญหาว่ามันเป็นบรรทัดเดียวยาวพรืดดดดด เลยทำโหมด Word Wrap ขึ้นมา
    • กดแล้วก็จะตัดคำให้พอดี ไม่ล้นจอ มีประโยชน์เวลาสั่งพรินต์ลงกระดาษด้วย
  • นอกนั้นก็แก้ไข UI เล็กๆ น้อยๆ เช่น
    • ยุบพื้นที่แสดงชื่อฟอนต์ด้านบน รวมกับ textbox ที่ไว้กรอกชื่อฟอนต์
    • โหมดชุดคำเริ่มเยอะ เลยทำเป็นบรรทัดละ 3 ปุ่ม
      สนุกจัง!

Jemini : Artificial Idiot

วันก่อนครับ ทัวร์ลง (คือมันลงทุกวันจนจำไม่ได้แล้วว่าวันไหน 55555) คราวนี้เป็นเรื่อง เไ … พอตกกลางคืน เลยปิ๊งไอเดียขึ้นมา ว่าไหนๆ แล้ว เราก็น่าจะสร้าง เไ ขึ้นมาใช้เองเลยจะได้ไหมวะ

ได้มั้ง

แล้วเนี่ย เหมือนตอนเขียนการ์ตูนแหละ พอไอเดียมันโผล่เข้ามาในหัวแล้วก็จะไม่ยอมไปไหน ต้องรีบถุยออกไป ไม่งั้นเดี๋ยวสมองแล่นแล้วไม่ยอมนอน เลยทำเว็บนี้บนที่นอน ออกแบบ แก้โค้ด ปรับ UX ให้มันใช้ในมือถือได้ง่ายๆ จูนนั่นนี่อีกหน่อยก็เสร็จในเวลาไม่นาน ขอบคุณที่ฉันเกิดมาในรัฐบาลนี้

พอปรับไฟนอลดีไซน์เสร็จ ก็ถือว่าเอาไปมัดรวมเข้ากับชุดเว็บแอป anndo ได้เลย (นี่เพิ่งนึกได้ว่ายังไม่ได้เขียนถึงอีกหลายอัน) และแล้ว ก็ออกมาเป็นน้อง Jemini ครับ อันนี้ Gemini ตั้งชื่อให้ แล้วเราชอบ ด้วยความอะไรก็ได้ ก็เลยเอาเลยละกัน ตัว J ยังว่างพอดี

น้องคุยได้แต่ภาษาไทยนะ ตอบโต้ได้ค่อนข้างนิสัยเสียอยู่ สั่งเจนรูปได้ (เนี่ย นิสัยเสียอีกแล้ว) หรือด่ามันก็ยังได้

ลองเล่นดู

เสียงหนูหาย

อยู่ดีๆ ก็มีชาเลนจ์ใหม่ขึ้นมาในชีวิตแบบงงๆ
คือ… เพื่อความรวดเร็ว ผมตัดมาเฉลยเลยละกันนะครับ ว่าผมพูดไม่ได้

ผมไม่มีเสียง เนื้อเสียงผมหายไปเลย! ยิ่งกว่ามดดำอีก นี่คือพูดอะไรออกมาแทบไม่ได้ยินเลยไม่ว่าจะตะโกนหรือเกร็งคอยังไง

เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อวานซืนนี้ครับ

ผมไปงานแต่งงานเพื่อนคนนึง แล้วในงานมันก็ต้องเจอคนที่ไม่ได้เจอกันนานแล้ว เราเลยเลือกตะโกนคุยกันตลอดเวลา โอเคมันอาจจะมีสาเหตุมาจากแบคทีเรียหรืออะไรก็แล้วแต่ แต่เราจะโทษการตะโกนในงานแต่งนี่แหละ มันเข้าใจง่ายดี

เข้าวันต่อมา ผมตื่นมาคอแห้ง เสียงแหบ แบบที่พูดออกมาแล้วมีแต่ลม เนื้อเสียงเหลือประมาณ 10%

ทีแรกคิดว่า เออ คงเพราะนอนหลับอ้าปากน้ำลายยืด เลยคอแห้ง เสียงแหบ อะไรงี้มั้ง

แต่ปรากฏว่า จนสายก็ยังไม่หาย บ่ายก็ยังไม่หาย ไม่มีอาการไข้ใดๆ แค่เสียงหายไป

นึกถึงโพสต์ของน้องวี ที่เพิ่งออกมาบอกว่ากำลังต่อสู้กับอาการเส้นเสียงอักเสบอยู่ คอนเสิร์ตของน้องก็ใกล้เข้ามาแล้ว แต่น้องต้องการการรักษาและฟื้นตัว อย่างด่วน เพื่อให้หายทัน

เราไปกดไลก์ให้กำลังใจน้อง แต่ก็ไม่คิดว่าไม่กี่วันถัดมา อาการนี้จะเกิดขึ้นกับตัวเอง

แม้เราจะไม่ได้เตรียมขึ้นคอนเสิร์ต แต่เราก็เตรียมมีสอนที่มหาลัยแห่งนึงย่านเกษตร ในอีกแค่ 2-3 วันข้างหน้านี้ มันเป็นงานที่ต้องใช้เสียง และต้องพูดตลอด ทำไงดีวะ…

ย้อนกลับไปที่เย็นวันแรก ขณะที่เรายังไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไร คิดว่ามันคงแป๊บๆ หายล่ะมั้ง ปรากฏว่า ตื่นมาวันนี้ก็ยังไม่หาย

เราถามหมอกูเกิล มันบอกว่าคุณจะเป็นมะเร็งกล่องเสียง

เลยไปโรงพยาบาลใกล้บ้านเพื่อตรวจมะเร็ง ถุย ไปตรวจคอ แล้วก็ไก่ส่องกล้องดูภาพข้างใน เพิ่งเคยเห็นเส้นเสียงของตัวเองเป็นครั้งแรกหลังจากคบกับมานาน 40 กว่าปี

น้องมีอาการบวมแดงชัดเจน 1 ข้าง ส่วนอีกข้างไม่เป็นอะไรเลย เหมือนใส่รองเท้าคนละเบอร์กัน

หมอบอกว่า ถ้าเป็นไปได้ ช่วงนี้งดใช้เสียงอย่างเด็ดขาด เป็นเวลา 7 วัน…

แต่หมอครับ ผมต้องไปสอนในอีกแค่สองวันข้างหน้า

หมอยิ้ม แล้วพูดว่า เรื่องของมึงเถอะ ไม่ใช่สิ บอกว่างั้นต้องดูแลตัวเองอย่างดี ถ้าอยู่บ้าน งดพูดได้ก็งด กระซิบหรือตะโกนก็ถือเป็นภาระของเจ้าเส้นเสียงของเราทั้งนั้น

คือการกระซิบหรือตะโกน มันจะต้องเกร็งตรงนั้นมากกว่าการพูดด้วยเลเวลปกติ และทุกพยางค์ที่เอ่ยออกมา นับเป็นการทรมานคอเราทั้งสิ้น เลี่ยงได้ก็เลี่ยง

โอ้โห กว่าจะรู้นี่คือ เมื่อวานทะเลาะกับเมียตอนเช้า แล้วก็เทศนาสอนลูกอีกยาวเหยียดในตอนเย็น แถมยังกินน้ำเย็นเจี๊ยบ ไหนจะเป๊ปซี่ ไหนจะของเผ็ดของมันของทอด บาปครบทุกประการ

ดังนั้นวันนี้ทั้งวันที่ระดับเสียงอยู่ในสภาพที่แย่ไม่แพ้วันแรก จึงเป็นวันที่ตั้งใจปรับปรุงตัว ก่อนอื่นเลยคือบอกคนรอบตัวว่าเราขอเป็นใบ้นะ มีอะไรก็ให้แชตถามหรือให้ตอบแค่เยสกับโน เหมือนเล่นผีถ้วยแก้ว

แน่นอนว่าเป็นความสนุกกับลูกเมียมาก พอรู้ว่าพ่อเป็นใบ้ ก็ผลัดกันบูลลี่อย่างสนุกสนาน ในขณะที่เราไม่สามารถตอบโต้อะไรได้

หรือบางทียังปรับตัวกันไม่ทัน ตะโกนเรียกเราจากอีกห้อง ปกติเราจะตะโกนตอบ ตอนนี้คือต้องตบประตูปังๆๆ เพื่อให้ได้ยินเป็นสัญญาณว่า มีอะไรยยย เรียกทำไมยยยย

มียาปฏิชีวนะมาหนึ่งแผง และยาอะไรสักอย่างหลังอาหารอีกหนึ่งกอง ให้เป็นหลักฐานว่าเราได้ผ่านกระบวนการการรักษาโดยแพทย์แผนปัจจุบันแล้ว

การต่อสู้ยังไม่จบ แต่มะรืนนี้ต้องไปสอนแล้ว นี่แทนที่จะตื่นเต้นเรื่องการเตรียมการสอน เลยต้องมาลุ้นแทนว่ากูจะดีขึ้นไหม อะไรวะเนี่ยชีวิต น้องวีช่วยด้วย

เวอร์ชันเสียง ใช้ luvvoice.com ทำ

Dear Dakanda

แน่นอนว่าระเบิดเละเทะ กับเอ็มวีล่าสุดของบอยป๊อด ที่ดักแก่และเค้นน้ำตาชาวเจนวายทั้งประเทศอย่างอลังการ เลยขอก๊อปปี้มาจากทวิตเตอร์ จะได้ไม่หาย

///

นี่ฟังสลับกับเพลงเลย เพลงแรกที่ปล่อยออกมาในอัลบั้ม ก็เลยรู้สึกว่ามันมีความคาบเกี่ยวกันพอประมาณ คือมีสองคนที่เคยดีๆ ต่อกันแหละ แล้วก็จากกัน เวลาผ่านไปนานก็มีความรู้สึกคิดถึงกัน …แต่ไม่ใช่เรื่องเดียวกัน

เสียงของพี่ป๊อดในเพลงเลย มันเหมือนเรื่องเล่าของคนเหี้ย – อาจจะไม่ถึงกับเหี้ยหรอก แต่มึงไปทำอะไรเขาไว้แน่ๆ ก่อนจะแยกจากกัน แล้วจนบัดนี้ไม่ได้เจอกันนาน มึงก็ยังไม่รู้เลยว่าทำอะไรลงไป

ในขณะที่ I’m ok // not ok นี่มันมินิมัลกว่านั้นมาก ถึงจะตัดเรื่องไข่ย้อยและดากานดาออกไป (ลบยากแหละเพราะภาพนี้มันจะประทับไปพร้อมกับเพลงไปตลอดกาลแล้ว) แต่เนื้อเพลงที่พูดออกมาแค่นิดหน่อย เหมือนเริ่มทักทาย แต่ก็รู้เลยว่าแต่ละคนมันผ่านอะไรที่หวานขมมาเยอะขนาดไหนในช่วงที่ไม่ได้เจอกัน

///

อีกมุมหนึ่ง เอ็มวีไม่ได้แค่เล่าเรื่องของพระนางในตำนานคู่นี้แต่เพียงสองคนเท่านั้น

คนที่คิดถึงกันอย่างจับใจ ไม่ได้มีแค่สองคนนั้น แต่เราด้วย คุณด้วย (ถ้าคุณเกิดทัน) กับเพื่อนสนิท และประสบการณ์ส่วนตัวที่แต่ละคนได้เจอมา

คนที่ต่างเติบโตแยกย้ายไปมีชีวิตของตัวเอง ผ่านช่วงเวลาที่ดีและร้ายในวงโคจรของดวงดาวแตกต่างกันไป แต่ในลิ้นชักความทรงจำก็ยังมีก้อนอุ่นๆ ที่เก็บไว้อย่างลึกที่สุดอยู่ คิดถึงบ้างในบางที แต่ชีวิตก็ต้องไปต่อ

จนได้ลืมตามาเห็นฟินาเล่ระดับนี้ปรากฏต่อหน้า ไม่ใช่แค่ดากานดาหรือไข่ย้อย มันคือเรากับเอ็มวีเพลงนี้ที่บรรจงปรุงมาระเบิดต่อมน้ำตาด้วย วินาทีนั้น ไอ้ที่ต่างปกปิดกับมานานขนาดไหนก็ตาม ก็ระเบิดพรั่งพรูเอ่อล้นออกมา แบบไม่ต้องห่วงฟอร์มกันอีกแล้ว

ดูไปหกรอบ พยายามฟังเพลงก็ยังโดนรัศมีของเพื่อนสนิทกลบ (เรียกว่าดีหรือไม่ดีวะเนี่ย ดีละกัน 555) จนย้ายมาใส่หูฟังใน สปตฟ ที่เขาทำเวอร์ชันแยกเสียงไว้

เรียกว่าสมมง เจอกันในคอนสิ้นเดือนนะ

ท่อนที่บิวกิ้นอยากจะถามอะไรออกไปเยอะๆ ระดับที่ละล่ำละลัก // แต่ก็ไม่ถาม
ในขณะที่เสียงของป๊อดก็อยากเล่าอะไรให้ฟังเต็มไปหมด // แต่สุดท้ายก็ต้องกลั้นไว้เพราะไม่อยากให้อุตส่าห์ได้เจอกัน เธอฟังแล้วไม่สบายใจ

จบท่อนที่ระเบิดออกมาแล้วก็ทิ้งช่วงเปียโนยาวๆ จนเฟดจบเพลงลงไป ไอ้เหี้ย แค่เพลงนะ ไม่ต้องมีเอ็มวี เท่านี้ก็ระเบิดแล้ว

พี่บอยบอกว่ากำลังจะมีเอ็มวีเวอร์ชันสอง คิดว่าคราวนี้คงมีนักร้องปรากฏตัวในนั้นด้วย และหาคนทำซับจีนอยู่

i’m ok // not ok

// edit  : โพสต์ของคุณปอย พอร์ตเทรต สรุปทุกอย่างอย่างละเอียด ดีจัด โพสต์นี้