21

323 | แมวเล้า

เมื่อ 01.09.2009 ในหมวด แอuถ่าย

เมื่อสิ้นเดือนที่ผ่านมา ผมกลับไปบ้าน(ที่เพชรบุรี)มาครับ
ไปแฮปปี้เบิร์ทเดย์แม่ประหยัด ที่อายุครบหกสิบขวดพอดี

วันนี้แม่ผมกลายเป็นคนแก่ไปแล้วครับ
และผมเองก็ต้องถูกเรียกว่า “ผู้ใหญ่” แทนที่
จริงๆ มันก็เป็นกฎง่ายๆ ของธรรมชาติ ไม่ได้ประหลาดซับซ้อนอะไรสักนิด
แต่เราๆ นั่นแหละที่ทำให้มันยากไปเอง

ที่บ่นมาข้างบนนั่นไม่ได้เกี่ยวอะไรกับบล็อกครั้งนี้หรอกครับ
พอดีมานึกขึ้นได้ว่าไม่ได้โพสต์ภาพถ่ายมานานแล้ว
เลยเอาซะหน่อย เดี๋ยว(ตัวเอง)จะลืม :08:

เรื่องของเรื่องคือวัดที่เราไปทำบุญกันนี่เป็นวัดประจำตระกูลครับ ..ไม่สิ เอาตัวเองเป็นที่ตั้งได้ยังไง
ต้องบอกว่าตระกูลเราเป็นตระกูลประจำวัดมากกว่า ..เอ๊ะไม่สิ ไม่ได้ยิ่งใหญ่ขนาดนั้น
ต้องบอกว่าแถวบ้านเวลามีงานบุญงานบวชงานศพที่ไหน เราก็ไปวัดท่าคอยกันครับ
วัดท่าคอยอายุหลายร้อยปีแล้ว แต่ก็ยังคงให้ความรู้สึกเยือกเย็นเวลามาแวะได้เสมอ
หายากนะครับ วัดในกรุงเทพฯ เดี๋ยวนี้ที่ให้ความรู้สึก “เยือกเย็น” น่ะ
เพราะไปที่ไหนก็เจอแต่วัดแบบทุนนิยมจัดๆ ที่ผมไม่ชอบและไม่ศรัทธาเลย

IMG_6197
ขณะพระกำลังฉันเช้า เราก็มาเล่นแมวกันครับ เจ้าขาวมณีตัวนี้เป็นดอกฟ้าของวงการแมววัดเลย
ปกติเวลามีคนเอาแมววัดมาปล่อย พระที่วัดก็จะบอกผมว่าอยากได้ตัวไหนก็เอาไปเลย
แต่สำหรับตัวนี้มีปลอกคอเรียบร้อยครับ แถมหลวงพี่บอกด้วยว่า “นี่แมวหลวงพี่นะ” .. (หวง!)

IMG_6215
อันนี้เบลอแต่ชอบ ดูสิ มารยานังขาวมณี :11:

IMG_6236
พอแมวฉันเสร็จ เอ๊ย พอพระฉันเสร็จ แมวๆ ทั้งหลายก็อิ่มตามไปด้วย
(ก็ได้ปลานิลตัวเบ้อเร่อที่หลวงพ่อโยนให้ ถึงว่าสิคลอเคลียกันจั๊ง)

IMG_6243
แล้วก็ถึงคิวแมวในกรงครับ หลวงพี่เปิดกรงปั๊บก็กรูกันออกมา ร้องเหมียวๆ ยังกะเป็ดไล่ทุ่ง
(พวกมนุษย์กรุงเทพฯ ไม่รู้จักเป็ดไล่ทุ่งกันละซี้ย์ย์.. ว้าย เชยมาก เอาต์มาก!)

IMG_6260
บรรดาหมาแมวที่วัดจะถูกเลี้ยงในกรงเพื่อไม่ให้ไปรบกวนญาติโยม
โดยมีพระเณรและป้าๆ มาคอยดูแลให้ข้าวให้น้ำและทำความสะอาดเป็นอย่างดี
ทุกตัวดูสุขสบาย สบายขนาดที่ว่าเมื่อกี้ก็มีคนเอาลูกแมวมาปล่อยอีกตัว
เวรกรรม.. :08:

IMG_6263
เนี่ยครับ ลูกแมวน่ารักๆ เยอะแยะเลย :01:
โบว์คุยกับผมทุกทีที่มา(เยี่ยมแมวที่)วัดนี้ บอกว่าถ้าเหมียวๆ ที่บ้านตายสักตัว
จะมาขอแมวที่นี่แหละ แบ่งเบาภาระวัดได้ด้วย แถมมันน่ารักกันทั้งนั้นเลยด้วย :01:
(คุยไปคุยมาก็บอกว่าหรือไม่ต้องรอให้ตายหรอก ไปเอาที่บ้านมาแลกเลยละกัน :16:)

ก่อนขับรถกลับกรุงเทพฯ เรามาแวะสูดบรรยากาศลมไผ่กันแถวๆ ทางไปแก่งกระจาน
ผมไปแวะจอดตรง “คอชะออม” หรือสะพานข้ามแม่น้ำเพชร ตรงหน้าเขื่อนเพชรพอดี
ตรงนี้เป็นจุดเล่นน้ำที่ชิวมากๆ ถ้านึกไม่ออกก็ไปเปิดแฟนฉันดู ฉากทีเด็กโดดน้ำกันนั่นแล
(ตอนเด็กๆ พ่อถีบผมลงแม่น้ำตรงนี้แหละ เพื่อให้หัดว่ายให้เป็นให้ได้ ..ผลคือจม!)

ผมไม่ได้มาเล่นน้ำที่นี่นับได้เป็นสิบปีแล้ว
เมื่อก่อนตอนน้องชายยังไม่ตาย พอกลับบ้านทีนึงก็ชวนมันมาเหมือนกัน แต่ก็ไม่ได้มาซะที
จนตอนนี้เขาขุดลอกแม่น้ำช่วงนี้ที่แต่เดิมมันตื้นเขินมากๆ ให้เลิกเขิน และลึกมิดหัว!

เดี๋ยวจะกลายเป็นบล็อกคนแก่เล่าความหลังกันอีกรอบฉิบ
กลับมาถ่ายหมากันดีกว่า

IMG_6314
จำได้ว่านี่ก็โบว์บอกอีกเช่นกัน ว่าผมน่ะถ่ายรูปหมามากกว่าแฟน อันนี้จริง :16:
ก็หมามันไม่บ่นนี่ว่าอุ๊ยหน้าบวม อุ๊ยตอนนี้โทรม ห้ามถ่าย อุ๊ยมุมนี้อ้วนนะ
ถ่ายๆ มาเหอะ ตูเป็นแบบให้ได้หมดแหละ

IMG_6315
ตรงป่าไผ่ (แถวบ้านเรียก “กอซอ”) ริมน้ำ ที่เมื่อก่อนเป็นแค่ป่าไผ่เพียวๆ
พอคนมาเล่นน้ำกันเยอะๆ ก็เริ่มมีศาลาเนั่งพัก (ดูไม่เลวครับ ไม่ทำลายบรรยากาศนัก)
มีแม่ค้าขายไก่ย่าง รถไอติม และตัววัดความเจริญคือแก๊งหมาจรจัด!

IMG_6323
ซึ่งน่ารักกันทั้งนั้น!

.

ในเมื่อเราเริ่มกันดื้อๆ ก็จบกันดื้อๆ ซะเลยครับ
จะได้รู้สึกว่าเดี๋ยวต้องมาเขียนต่อตอนใหม่ อย่าดองนานนะ :16:

« 322 | จุดเลี้ยว324 | ฟ้อนสุดฯ เล่มเก้า ฉบับนี้เลขสวย! »

This website uses IntenseDebate comments, but they are not currently loaded because either your browser doesn't support JavaScript, or they didn't load fast enough.