121 | ข
ป.ล.
กรอบภาพไม่เท่ากันเพราะสแกนมาจากสมุดบันทึกครับ 
นานๆ ทีจะวาดการ์ตูนลงไปที เลยเอามาแปะเป็นประวัติ
(วาดผิดส่วนเต็มเลย ช่างเหอะ โทษปากกา เสือกลบไม่ได้)
/// ผมเรียนดรออิ้งตอนปี ๑ ได้เกรด D+ แน่ะ 
ป.อ.
แรงบันดาลใจมาจากขอทานแม่ลูกอ่อนตรงสะพานลอยหน้าเมืองเอกครับ
คงเป็นทำเลทองมากๆ เพราะทุกเช้า คุณจะได้เห็นแม่ๆ หน้าตาเปื้อนๆ
อุ้มลูกน้อยอายุไม่กี่เดือน ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันทุกวัน
ป.ฮ.
ตอนนี้ชอบเพลงหนุ่มบาว-สาวปานเอามากๆ
เดินผ่านวงดนตรีตาบอดทีไรถ้าได้ยิน ต้องวนกลับไปหยอดตู้ทุกที
แต่ผมไม่เคยให้เงินขอทานนะ ไม่ว่าจะท่าทางน่าสงสารขนาดไหนก็ตาม
เพราะเชื่อว่าข้างหลังภาพอันน่าสมเพชนั้น เขาก็อยู่สบายดีนะครับ
iannnnn
June 30th, 2007 at 16:36
ถ้าไม่อนุญาติยังไงก็บอกนะครับ ^___^ แต่จะลง credit ให้ครับ
July 18th, 2006 at 11:36
โง่มากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
March 22nd, 2006 at 5:46
ฮ่าๆ ถ้าบอกว่าสะใจ ผมจะเลวมะ?
ผมเคยไปฟังบรรยายเกี่ยวกะพวกจรจัด [homeless]
บรรยายโดย คุณ บุญเลิศ วิเศษปรีชา
ปัจจุบันเป็นอาจารย์ที่ มธ.
แกมาบรรยายเกี่ยวกับทีสิสของแก (ได้รางวัลจากศูนย์มานุษยวิทยา สิรินธร)
พวกเนี่ยถูกจัดลำดับทางชนชั้นด้วยนะ (จัดกันเอง)
ชนชั้นชายขอบสุดๆ เนี่ยเรียกว่า “ผี”
แต่ที่แย่ที่สุดของพวกผีเลยอะ เค้าเรียกว่า พวก “ชนตังค์”
การ “เดินชนตังค์” เนี่ยบางคนอาจจะเคยเจอ
ผมเนี่ยสมัยอยู่ศิลปากรก็บ่อยเลย : สนามหลวง
“หนูๆ ลุงไม่มีตังค์กลับบ้าน ขอค่ารถสามสิบบาท”
แม่งกลินเหล้าหึ่ง?
แม่งคีบบุหรี่มาขอตังค์กู ขอโทษบุหรี่มวนใหม่เอี่ยม ของกูยังยับกว่ามึงเลย
อีกเรื่องนึง ผมได้ไปอ่าน “โลกไขลาน” ของคมสัน นันทจิต
ลองไปหาอ่านดูครับ มีตอนนึงที่เข้าใช้ชื่อว่า “ศิลปะแห่งหีบห่อ”
(ผมไม่แน่ใจนะ) จากชื่อเรื่องก้อพอเดาได้ใช่มะ?
บางทีเคยคิดมั่งมะว่า มันมีตังเยอะกว่าเราอีก?
เฮ่อ กำจิงๆ
ปล. แล้วอย่าไปเรียกคนเล่นดนตรี(หรือจะโชว์อะไรก้อเหอะ)ข้างถนนว่าขอทานเลยนะ
ผมว่าเค้าเก่งออก จะบอดไม่บอด ด้วนไม่ด้วนก็เหอะ
เข้าก็กล้ามาขายของนะ เท่ออก
ปล.2 ได้พวกเดกขายผลไม้ หรือดอกไม้ที่มันเปรตๆ อะ ผมล่ะเกลียด แต่พอทำหน้าเฉยๆ แล้วบอกแบบหนักแน่นทีเดียว “ไม่เอา” มันก้อไม่กล้ายุ่งนะ
ถ้าพวก มาแบบน่ารักๆ ไม่ลามปาม ไม่หยาบคาย ไม่ตอแย ซื้อได้ก้อซื้อนะ
ปล.3 เล่าต่อได้มะ
ตอนผมเรียนที่นครปฐม มีน้องคนนึงผู้ชาย ถ้าจำมะผิดออกจะอ้วนๆหน่อย เดินขายขนมตาลทุกวันเลย เจอได้ตามอาร์ทอเวนิว กรือตามร้านหมูกระทะ มันน่ารักดี พูดจาสุภาพด้วย บางทีไม่กินก้อต้องซื้อไปฝากเพื่อนใจอ่อน เห็นมันน่าเอ็นดู ถ้าบอกมันว่าไม่เอา มันก็จะยิ้มๆ แบบดูสุภาพ แล้วบอกว่า “ไม่เป็นไรคับ” ด้วย ดูดิมะล่ะ?
March 15th, 2006 at 16:14
ภาพสุดท้ายนี่นะ … 555+
สุด ๆไปเลยอะ ชอบอะ .. เจ่งดี
March 12th, 2006 at 15:55
เจ๋งมากเลย ไอเดียบรรเจิด
ชอบๆ
March 6th, 2006 at 22:14
March 4th, 2006 at 11:15
เราไม่ให้
เรามีขอทานขาประจำกันอยู่แล้ว
March 3rd, 2006 at 10:40
เป็นความคิดที่ถูกต้อง มีมือมีเท้าครบแต่ไม่ดิ้นรน ส่วนใหญ่ผมจะให้พวก วณิพก อย่างน้อยเขาก็ใช้เสียงเพลงในการหาเงิน การให้ทานถ้าให้แล้วชีวิตเขาดีขึ้นก็น่าให้ แต่ถ้าให้แล้วยังคงขอทานอยู่ ถือว่าสนับสนุนคนเกิยจคร้าน
March 2nd, 2006 at 2:43
แอนมองโลกได้กว้างมาก ป้ารักแอน
February 25th, 2006 at 22:06
อ่าน จบ ก็หน้ามืด
สีแสบตามากเพ่ !!!!
.
เคยไปกินหมูกระทะ ตรงบีทีเอส ราชเทวี
ไม่รุว่าขอทานรึป่าว
แต่น้องเค้ามาขายดอกไม้
ที่ คนแรกมา สักพัก คนที่สอง ตามมา สักพัก คนที่สาม ตามมา
ดูจากหน้าตาแล้ว หน้าออกแขก ๆ หน่อย
หน้าตาคล้ายกัน คาดว่า เป็นพี่น้องกัน
แต่ขายดอกไม้ เหมือนกัน
สงสัยเป็น ธุรกิจ ของครอบครัว
นั่งนานกว่านั้นคง พ่อ แม่ ปู่ ย่า ตา ยาย ตามกันมาหมดโคตร
February 24th, 2006 at 23:59
BG สุดยอดดดดด
February 24th, 2006 at 23:51
ชอบฉากหลังอันนี้จัง
ป.ล.จะกดESCยังไง ตัวจริงก็ยังไม่มีวันหยุดโม้หรอกค่ะ
February 24th, 2006 at 21:39
แบคกาวได้จาย ค่ะ
February 24th, 2006 at 19:06
ตัวพิการ แต่หัวใจไม่
February 24th, 2006 at 10:40
แอนครับ…
เมื่อกี้ผมพิมพ์อะไรไม่รู้ไปยาวเหยียด…
แต่สุดท้ายแล้วผมคิดได้เองว่า “กูจะพูดให้ยากทำไมวะ!?”
กลับมาเป็นเหมือนเดิมเถอะครับแอน
…แบบนี้มันแสบตา
February 23rd, 2006 at 21:27
ชอบก๊า! (แต่เมื่อยนิ้วมาก กว่าจะสโครนดาวน์มาพิมพ์คอมเม้นได้)
ว่าแต่ ลืมบอกว่า เวบลูกทุ่งโคตตตรรรรรร ชอบมากกกกกก
จ๊าบบบบบบบบบบบบบบบ
เงิ้บๆๆๆ
February 23rd, 2006 at 18:31