215 | มะหมา กี่ขาครับ?
ขออัยครับ ช่วงนี้กำลังงานรุม (ข้ออ้างสุดฮิต) เลยไม่ได้เขียนมาหลายวัน
ขนาดอ้างว่างานรุมนะ แต่เมื่อ ๒๐ พฤศจิกายนที่ผ่ามาก็ยังแว้บไปทำบุญวันเกิดโบว์มาแน่ะ
บอกตามตรงว่าผมเองไม่ถูกกับพิธีกรรมหยุมหยิมในวัดสักเท่าไหร่
ดังนั้นการที่เจ๊ส้ม -เพื่อนในบอร์ดฟ๐นต์ชวนไปที่บ้านสัตว์พิการ จึงเป็นตัวเลือกที่เข้าท่า
(กดที่รูปเพื่อดูแบบใหญ่ๆ ครับ – ถ้าจะเอารูปไปใช้ต่อรบกวนแจ้งไว้ด้วยที่นี่นะครับ)
มูลนิธิที่ว่านี้ตั้งอยู่ที่แถวๆ ปากเกร็ดครับ เราเดินทางกันช่วงบ่ายๆ ไม่นานก็ถึง
เจ๊ส้มที่เป็นผู้ริเริ่มโครงการ ขนเอาอาหารและยาไปบริจาคหลายกระสอบ (สาธุๆ)
เชื่อว่าผู้อ่านหลายคนที่เข้ามาอ่านอาจรู้จักสถานที่แห่งนี้
อาจจะจากฟอร์เวิดเมล หรืออะไรก็ตามแต่ ซึ่งเนื้อหาที่รับรู้มาก็คงจะคล้ายกัน
คือแต่เดิมเจ้าของเป็นแค่คนตัวเล็กๆ ที่รักสัตว์ เห็นสัตว์พิการๆ หรือไม่ก็ถูกทิ้ง
ก็เก็บมาเลี้ยง และช่วยรักษาให้จนหายดี ..นานวันเข้าเจ้าพวกนี้ก็เพิ่มปริมาณมากขึ้นเรื่อยๆ
ซึ่งจะด้วยเหตุผลอะไรก็แล้วแต่ มันก็ได้สร้างาระอย่างมหาศาลให้กับเขา
โลกนี้อาศัยอยู่ได้ด้วยแค่ความรักอย่างเดียวไม่พอครับ
การจะรับผิดชอบเจ้าสี่ขาจำนวนมหาศาลเหล่านี้ ต้องมีทุนทรัพย์ไม่น้อย
ซึ่งก็ได้มีผู้ใจบุญช่วยบริจาคเนื้อที่ให้ และได้หลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน มาอุปถัม์
จนกลายเป็นมูลนิธิบ้านสงเคราะห์สัตว์พิการ (ในความอุปถัม์ของหลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน)”
สัตว์ที่นี่น่าสงสารจริงๆ ครับ ถึงจะอยู่กันอย่างเป็นที่เป็นทาง สะอาดสะอ้าน
มีการดูแลจัดการเป็นอย่างดีจากเจ้าหน้าที่ แต่ชีวิตก็คือชีวิตละนะ
โซนหมากับโซนแมวแยกกรงกันอยู่ครับ
ตรงหมานี่เห่ากันขรมเหมือนเปิดคอนเสิร์ตบอดี้สแลม
แต่ตรงแมวนี่เงียบยังกะฟังพระเทศน์กันอยู่
หลายตัวอารมณ์ดี ก็นั่งยิ้ม เวลาเอาอาหารไปให้ก็ดีใจใหญ่
หลายตัวก็ยังไม่ชินกับคน เข้าใกล้หน่อยก็แยกเขี้ยวใส่
ถึงจะอยู่ดียังไงก็ยังอยู่ในกรงละเนาะ
อย่างเจ้าตัวนี้เห่าไม่มีเสียงครับ เหมือนคนสูบบุหรี่จัดๆ จนต้องเจาะคอ
เวลาเห่าก็ได้ยินเสียงเหมือนหอบ แต่ด้วยความเป็นหมามันก็ยังพยายามเห่าอยู่
พอเดินออกจากโซนแรกที่เขาขังไว้เป็นกรงๆ แล้ว ก็ยังมีตรงหลังอาคารอีกครับ
แบ่งเป็นชั้นล่าง ชั้นบน แล้วก็สเปซเปิดโล่งคล้ายๆ โรงสีข้าว แต่มีหมาแทนหนู
เข้ามาในโซนนี้ เขาจะกั้นคอกไว้เรียงกันเต็มทั้งชั้นครับ
โดยหมาที่อยู่ข้างในก็เป็นหมาที่เดินไม่ได้ทั้งนั้น
อย่างตัวนี้ที่เห็นเซ็กซี่ๆ นี่ไม่ใช่มันโพสท่านะ แต่มันพิการ
มีดุๆ หลายตัวเหมือนกัน
น่ารักๆ ก็เยอะ
ทั้งไทยทั้งฝรั่ง
นั่งท่าจิงโจ้ก็ได้ น่ารักมากตัวนี้ 
พอเดินมาอีกฝั่งที่บอกว่าเป็นโรงสี ก็จะเจอหมาปริมาณมหาศาล
(อย่าคิดว่าอยู่กันเงียบๆ นะครับ เพราะตลอดเวลาจะได้ยินเสียงเห่าไม่ขาดสาย)
เหมือนดูจูราสสสิกปาร์กเลย แต่อันนี้เป็นพันธุ์กินอาหารเม็ด
เดินขึ้นมาอีกชั้นก็จะเจอกรงแบบเดียวกับข้างล่าง แต่ชั้นนี้โปร่งกว่า
เชิญช็อปปิ้งได้ครับ~
เขาบอกว่าถ้าชอบตัวไหนจะเอาไปเลี้ยงก็ได้เลยนะ
ตัวนี้ตาโบ๋ข้างนึง ส่วนตาอีกข้างที่เหลือก็ละห้อยละเหี่ยน่าเวทนานัก
ตาแฉะ
ตัวนี้น่ารักมากๆ ครับ ถึงจะมีป้ายบอกว่าดุ
แต่ดูจากความไฮเปอร์ของมันก็นึกาพไม่ออกว่าดุตรงไหน
เนี่ยๆ ยิ้มแป้นยังงี้ ดุเหรอ
ถ้าจะดุต้องแบบนี้!!
ถึงจะดุแต่ก็น่ารักนะ
มันพูดว่า .. แฮ่
รูปเยอะเกินไปแล้วเว้ย .. แต่ฝากไว้ที่ Picasa เลยไม่กลัวโหลดหนัก .. ฮ่าๆ (มีอีกเพียบ)
อยู่ได้สักพักเราก็ออกมาข้างนอกกัน (เจ้าตัวนี้เป็นแผนกลูกค้าสัมพันธ์ ประจบเก่งมากๆ)
ถ้าใครว่างๆ หรือเดินทางไม่ลำบาก ลองไปเยี่ยมเหล่ามะหมาได้นะครับ
แล้วจะได้รู้ซึ้งถึงสโลแกนนี้ (สังเกตจิ้งจกในรูป)
November 23rd, 2007 at 1:05
าพ set นี้ผมว่าพี่แอนถ่ายทอดอารมณ์ได้สุดยอดเลยครับ
จริงๆนะ
November 23rd, 2007 at 1:57
ตัวนั้นอ่ะที่คอเป็นรู เห่าไม่มีเสียง
เพราะตอนเด็กมันถูกทิ้งในขณะที่ใส่ปลอกคออยู่
พอโตเข้า..ปลอกคอก็รัด จนเป็นแผลเน่าอักเสบ
จึงเห็นเป็นดังเช่นปัจจุบันนั่นแล
ปล.วันไปร้องคาราโกะ เฮ้ยเสื้อลายขวางเขียว อย่าบอกว่าหยิบจากตรงเก้าอี้นะ
นั่นเป็นเสื้อตัวที่ตูไปฟัดกับหมาข้างบนมา ที่บางตัวดีใจจัดที่อึ๊..ทั้งฉี่ กระเด็นมาโดนเสื้อ
แล้วที่เอ็งใส่ไปร้องเกะนั่น…มัน ตัวเดียวกันรึเปล่าวะ
November 23rd, 2007 at 1:59
จะบ้าเรอะ ตูมีหลายตัวเว้ย
อีกอย่าง วันร้องเกะนั่นมันก่อนวันเที่ยวบ้านหมานะเจ๊
November 23rd, 2007 at 2:07
ทำไมเราไม่เห็นรูปง่ะ
November 23rd, 2007 at 2:41
ชีวิตทุกชีวิตมีค่านีนะ ถ้าตัดสินใจจะเลี้ยงแล้ว เค้าก้อเป็นหนึ่งในครอบครัวนะคราบ
November 23rd, 2007 at 2:52
คนหนอช่างทำได้
November 23rd, 2007 at 3:28
วันนั้นที่ไปไม่คิดว่ามันจะหดหู่ขนาดนี้ว่ะ
(แต่สงสัยวันที่เพื่อนตูมาสแกนพื้นที่ มันคงจะเลวร้ายกว่านี้เยอะ :08:)
แต่แค่นี้ตูก็หดหู่ชิบหายเลย
อยากไปทำอีก..ว่าง ๆ วันไหนไปกันอีกนะแก
November 23rd, 2007 at 3:33
เคยไปที่นี่เหมือนกัน นานมาแล้ว
ตัวดุ ๆ นี่น่ากลัวจริง ๆ … แบบคงโดนอะไรไม่ดีมาเยอะมั้ง
เห็นแล้วเศร้าอ่ะ ตอนที่เคยไป แถมมันก็อยู่ตั้งปากเกร็ด
คนบริจาคก็น้อยอ่ะ … อะไร ๆ ก็ดูโทรม ๆ
November 23rd, 2007 at 5:10
แววตาแต่ละตัวดีใจที่มีคนมาเยี่ยม น่าสงสารมากครับ
November 23rd, 2007 at 10:05
คุณแอนชอบหมาเนอะ
เป็นผมคงถ่ายแมวเยอะกว่านี้
อยากจะมีบ้านแบบนี้เหมือนกันครับ แต่เอาแมวอย่างเดียว หมาผมไม่ค่อยถนัด
November 23rd, 2007 at 10:48
ดูรูปแล้วเศร้าๆ แฮะ
November 23rd, 2007 at 10:49
November 23rd, 2007 at 10:55
เห็นปริมาณแล้วพูดไม่ถูก ไม่คิดว่าจะเยอะขนาดนี้
ถ่ายทอดออกมาได้ดีเลยครับ
November 23rd, 2007 at 19:53
ใครบอกว่าสัตว์ไม่มีความรู้สึกน้อ..
น้องหมาหน้าเศร้าทุกตัวเลย
November 23rd, 2007 at 20:36
ตาแป๋วๆทั้งนั้นเลย
..
ชอบตัวขาวๆ .. จริงอย่างที่แอนบอก
..เนี่ยๆ ยิ้มแป้นยังงี้ ดุเหรอ
..
..
งั่ม.. กินมือแอนเข้าไปเลย
November 24th, 2007 at 7:29
ชีวิตจริงๆ ความเศร้าจริงๆ
มันดูจริงดีนะครับ
November 24th, 2007 at 13:40
เห็นรูปแระ maxnet มันเอ๋อ
November 24th, 2007 at 14:25
ทั้งน่ารัก ทั้งน่าสงสาร เจ้าของเนี่ยเป็นคนเสียสละมากๆ เลยเนอะ
November 24th, 2007 at 18:19
เศร้าจังเลยค่ะคุณแอน
เพิ่งไปอ่านกระทู้ในพันทิปห้องจตุจักรมา เรื่องหมาที่เขตประเวศ ที่นี่ยังดีกว่าที่นั่นเยอะ
คนเรานี่ก็น้า เลี้ยงหมาแต่ตอนเด็กๆเพราะเห็นมันน่ารัก พอโตมา แก่มา ทิ้งกันเฉยเลย
November 24th, 2007 at 18:42
เคยไปมาปีที่แล้วค่ะ ถ่ายแมวซะเยอะ (ไม่ค่อยลำเอียงเล้ย)
November 24th, 2007 at 21:14
ถ้ามีโอกาสจะไปทำบุญที่นี่จ้ะ
และถ้าโอกาสดีกว่านั้นเราคงได้ไปพร้อมๆ กันนะจ๊ะ..
November 30th, 2007 at 15:59
บางตัวน่ารัก บางตัวน่ากลัว บางตัวน่าสงสาร
หนูรักหมาค่ะ
November 30th, 2007 at 19:35
โหะๆ
December 11th, 2007 at 20:15
ลางคนรักหมาก็รักแต่ตอนมันเล็กๆ พอมันโตหน่อยก็ผลักไล่ไสส่ง น่าสงสารเวทนา
December 26th, 2007 at 0:11
น่าสงสารมากค่ะ ถ้าเป็นเราร้องไห้ตายแน่ๆ
January 4th, 2008 at 22:23
คุณ แอน คับ ผม ขออณุญาติ ยืม รูปทั้งหน้านี้ไป ลงใน เวปของ http://www.liverpoolthailand.com หน่อยนะครับ ผมอยากให้เพื่อน ในบอร์ดของ liverpoolthailand ได้รับรู้ และอาจได้มีส่วนร่่วมในการช่วยเหลืออะไรกันได้บ้างครับ
January 4th, 2008 at 22:23
เราสามารถบริจาคเงินช่วยเหลือได้โยไม่ต้องไปที่สถานสงเคาระห์ก้อได้นะคะ ถ้าอยากบริจาคจริงๆเพียงเข้าเวปไซด์ ของสถานสงเคราะห์ ก้อจะมีดครงการการบริจาค อุปถัม น้องหมาวันละ 1 บาท ลองเข้าไปดูกันเยอะๆค่ะ ทำบุญๆๆ เราก้อทำอยู่
มูลนิธิบ้านสงเคราะห์สัตว์พิการ
(ในความอุปถัม์ของหลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน)
15/1 หมู่ 1 ซอยพระมหาการุณย์ ถ.ติวานนท์ ต.บ้านใหม่ อ.ปากเกล็ด จ.นนทบุรี 11120
โทร. 584-4896, 961-5625, 961-3799 แฟกซ์ : 961-5305
บัญชีบริจาคมูลนิธิบ้านสงเคราะห์สัตว์พิการ
ชื่อบัญชี “มูลนิธิบ้านสงเคราะห์สัตว์พิการ” สาขา สรงประา ดอนเมือง ประเท ออมทรัพย์
1. ธนาคารกรุงเทพ เลขที่บัญชี 059-0-12305-5
2. ธนาคารไทยพาณิชย์ จำกัด (มหาชน) เลขที่บัญชี 105-2-18418-1
3. ธนาคารกรุงศรีอยุธยา จำกัด (มหาชน) เลขที่บัญชี 332-1-08971-9
4. บมจ.ธนาคารกสิกรไทย เลขที่บัญชี 422-2-20785-7
5. ธนาคารไทยธนาคาร จำกัด (มหาชน) เลขที่บัญชี 034-2-18211-0
บัญชีบริจาคโครงการ มูลนิธิบ้านสงเคราะห์สัตว์พิการ
1. โครงการ ธ.กรุงเทพ ชื่อบัญชี “นางศตพร ดีพา” ออมทรัพย์
“วันละบาท ต่อชีวิตหมา-แมว” สาขา สรงประา ดอนเมือง เลขที่บัญชี 059-0-09071-8
2. โครงการ ธ.กรุงเทพ ชื่อบัญชี “มูลนิธิบ้านสงเคราะห์สัตว์พิการ” ออมทรัพย์
“หนูอยากมีพ่อแม่” สาขา สรงประา ดอนเมือง เลขที่บัญชี 059-0-13223-9
3. โครงการ ธ.กรุงเทพ ชื่อบัญชี “บ้านพักสัตว์ป่วย” ออมทรัพย์
“บ้านพักสัตว์ป่วย” สาขา สรงประา ดอนเมือง เลขที่บัญชี 059-0-22453-1
หมายเหตุ กรุณา Fax. สลิปโอนเงินพร้อมชื่อ-สกุล ที่อยู่ เบอร์โทรศัพท์ มายังมูลนิธิเพื่อจะได้จัดส่งใบเสร็จรับเงินให้แก่ท่าน จักขอบพระคุณยิ่ง
บริจาคทางธนาณัติ หรือ ตั๋วแลกเงิน สั่งจ่าย ปณ. ปากเกร็ด ในนาม “มูลนิธิบ้านสงเคราะห์สัตว์พิการ” 15/1 หมู่ 1 ซอยพระมหาการุณย์ ถ.ติวานนท์ ต.บ้านใหม่ อ.ปากเกล็ด จ.นนทบุรี 11120
สิ่ ง ข อ ง ที่ รั บ บ ริ จ า ค
1.ข้าวสาร 8. แอลกอฮอล์ 15. ผ้าขนหนู
2. อาหารแห้ง 9. ใบมีดโกน 16. ยากันยุงแบบจุด
3. ถุงขยะ 16×28 นิ้ว 10. เทปพันแผล 17. อาหารเม็ดสำเร็จรูปสุนัข, แมว
4. แชมพูอาบน้ำ 11. เข็มฉีดยาเบอร์ 21, 23 18. ยาใส่แผลเบตาดีน
5. น้ำยาทำความสะอาดพื้น 12. ผ้าพันแผล 19. น้ำยาล้างจาน
6. ผงซักฟอก 13. ไม้กวาด/ทางมะพร้าวด้ามยาว 20. หนังสือพิมพ์เก่า
7. น้ำยาฆ่าเชื้อเดทตอล 14. แปรงทองเหลือง 21. ไม้ฟืน/แก๊สหุงต้ม
** ร้านข้าวสาร ฮั่วฮงล้ง โทร.0-2748-8479-80 22. อุปกรณ์การแพทย์อื่น ๆ
ฝ่ายประสานงาน นายอำนาจ ดีพา Tel. 0-2961-5625, 0-2584-4896, Fax. 0-2961-5305
January 5th, 2008 at 0:41
ถ้ามีโอกาสจะพยายามช่วยนะครับ…+