อธิบายปรากฏการณ์น้ำท่วมเพชรบุรี (เวอร์ชันเข้าใจง่าย)

สวัสดีครับ บล็อกนี้ขออธิบายเรื่องเกี่ยวกับปรากฏการณ์น้ำท่วมจังหวัดเพชรบุรีแบบคร่าวๆ ให้คนต่างจังหวัด หรือคนเพชรเหมือนกันแต่ไม่เก็ตว่าทำไมน้ำท่วมถึงได้เกิดถี่ขึ้นเรื่อยๆ ในระยะหลัง ได้พอเห็นภาพรวมเบื้องต้นจากมุมมองของผมเองในฐานะที่ตัวเองเป็นชาวบ้านคนนึงที่สนใจ และเบื่อดราม่าจากความไม่รู้ 5555

ออกตัวไว้ก่อนว่า ข้อมูลบางส่วนเป็นข้อเท็จจริง (Fact) บางส่วนเป็นเพียงความคิดเห็น หรือประสบการณ์ส่วนตัว ดังนั้นถ้ามีจุดไหนอ่านแล้วมีข้อเท็จจริงมาหักล้าง หรือไม่เห็นด้วยตรงไหน รบกวนชี้แนะหรือคอมเมนต์แก้ไขได้เลยครับ ไม่ต้องเกรงใจนะครับ (กลับกัน ผมจะขอบคุณมากๆ ด้วยครับ)

เริ่มเลยนะ

ลักษณะภูมิประเทศของจังหวัดเพชรบุรี

ผมวาดแผนที่ทางภูมิศาสตร์ให้ดูง่ายๆ แบบไม่ตรงสเกลเป๊ะให้ดูครับ ว่าคอนเซปต์ของเพชรบุรีจะเป็นแบบนี้นะ คืออยู่ตรงโคนสุดของด้ามขวาน ด้านบนชนราชบุรี, สมุทรสงคราม ด้านขวาชนอ่าวไทย ด้านล่างชนหัวหินประจวบฯ ส่วนด้านซ้ายมีเทือกเขาตะนาวศรีกั้นพรมแดนระหว่างไทยกับพม่า

แต่ถ้าเราลบเส้นสมมติที่มนุษย์กำหนดขึ้นมาทั้งหมดออกไป เราจะเห็นว่าดินแดนแถบนี้เป็นแผ่นดินเอียงๆ มีภูเขาและป่าไม้ผืนใหญ่อยู่ครึ่งนึง ที่เหลือเป็นที่ราบ มีแม่น้ำสั้นๆ สายหลักอยู่สายนึงครับ นั่นคือแม่น้ำเพชรบุรี

แม่น้ำเพชรบุรีมีต้นน้ำอยู่ในป่าเทือกเขาตะนาวศรีครับ ไหลผ่านป่าผืนใหญ่มากๆ แล้วแตะระดับพื้นราบ รวมกับห้วยแม่ประจันต์ที่ไหลมาจากป่าทางเหนือ โป๊ะ กลายเป็นแม่น้ำเพชรบุรีที่เมื่อก่อนเขาภูมิใจกันว่าน้ำเนี่ยอร่อยเด็ดจนในหลวงรัชกาลที่ 5 ทรงออเดอร์ไปเสวยโดยเฉพาะ (อ่านเรื่องแม่น้ำเพชรบุรีแบบมีข้อมูลตัวเลข มีเกร็ดตำนานอะไรต่ออะไรได้ที่วิกิพีเดียครับ)

เสร็จแล้วพอแตะพื้นราบ ก็ไหลย้อนขึ้นทางทิศเหนือ จากแก่งกระจาน ผ่านท่ายาง บ้านลาด เมืองเพขร ไปลงอ่าวไทยที่บ้านแหลม ตรงนั้นก็จะมีแขนงที่เรียกว่าแม่น้ำบางตะบูนอีกหน่อย

ทีนี้พอประเทศเราเข้าสู่ยุคสมัยใหม่ ก็มีการพัฒนาระบบชลประทานและสร้างไฟฟ้า ในปี พ.ศ.2509 เขื่อนแก่งกระจานก็เลยถือกำเนิดขึ้นมากั้นแม่น้ำเพชรในหุบเขาช่วงที่จะแตะพื้นราบ กลายเป็นทะเลสาบขนาดใหญ่ พอไล่ลงมาช่วงกลางแม่น้ำเพชรก็สร้างเขื่อนเพชรขึ้นมาอีกต่อนนึง เพื่อเอาไว้คอนโทรลน้ำเข้าสู่คลองชลประทาน 3 สายหลัก ส่วนฝั่งเหนือ (หนองหญ้าปล้อง) ก็ทำอ่างเก็บน้ำแม่ประจันต์ขึ้นมาอยู่ช่วงต้นของสายลำห้วยแม่ประจันต์อีกที (ในภาพลืมวาดไว้) นอกจากนั้นก็ยังมีโครงการพระราชดำริของในหลวง ร.9 อีก เช่นอ่างเก็บน้ำห้วยผาก ซึ่งคอนเซปต์คล้ายอ่างแม่ประจันต์ คือเก็บน้ำไว้ใช้ยามแล้ง

โอเค ทีนี้มาดูเรื่องน้ำท่วม Continue reading อธิบายปรากฏการณ์น้ำท่วมเพชรบุรี (เวอร์ชันเข้าใจง่าย)

มันน่าสกรีนเสื้อน้ำท่วมแบบนี้มั่งนะ

ตะกี้พี่เม่น @iMenn ทวีตมาให้ครับ ชอบมาก ถึงกับอู้งานมาเขียนบล็อกเลย
แถมยังมีคนอื่นร่วมแจมอีกเยอะเลย ทั้ง @warong @kafaak และ @everysundays
เห็นว่านี่มันเป็นมุกสดที่ผ่านไปสามปีคนก็ไม่เก็ตกันแล้ว เลยเอามาลงซะหน่อย
พอทำออกมาก็รู้สึกว่าเฮ้ย น่าใส่จริงๆ ด้วย นี่ถ้าเครื่องสกรีนเสื้อที่ร้านว่าง จะทำขายจริงๆ นะครับ 555

floodshirts-01

floodshirts-02

floodshirts-03

floodshirts-04

floodshirts-05

ป.ล.
ตอนนี้ร้านโมนามาเฟียกำลังเร่งเคลียร์เสื้อยืดการกุศลที่เอาตังค์ไปช่วยน้ำท่วมอยู่
(อ่านรายละเอียดได้จากโครงการเสื้อยืดน้ำ(ใจ)ท่วม) งานหลักเลยหยุดไปก่อนครับ
เสียดายเหมือนกัน ช่วงน้ำท่วมนี่เล่นอะไรฮาๆ ได้เยอะเลย แต่บ้านผมดันเป็นผู้ประสบภัยเองซะงั้น
แถมถ้าผลิตจริงก็ไม่รู้จะส่งยังไงอีก เพราะไปรษณีย์แถวบ้านก็โดนท่วมเหมือนกันหมด โวะ!

สำนักข่าวจักรยานแม่บ้านรายงานน้ำท่วมลาดปลาเค้า – ม.อารียา /1

//บล็อกตอนนี้อัปเดตเรื่อยๆ ทุกวันในช่วงน้ำท่วมครับ ไล่ดูตามวันที่ได้เลย
ส่วนชาวอารียา สามารถเข้าไปใน Facebook ได้ครับ มีกรุ๊ปรวมชื่อ Areeya Sky และกรุ๊ปย่อย Areeya Mova ครับ

30 ตุลาคม 2554

วัดลาดปลาเค้าในเงาน้ำ

เมื่อกี้แขวนกล้องห้อยพุงขี่จักรยาน(แม่บ้าน)คันใหม่ ที่เพิ่งซื้อมาจากบิ๊กซีเมื่อวานครับ
พอดีเห็นคลิปโฆษณากล้อง GoPro ตัวใหม่ (อยากให้ดูมาก เจ๋งสุดๆ) เลยอยากทำแบบนั้นบ้าง
แต่ GF1 มันก็หนักกว่ากันเยอะ เอามาติดบนหัวแบบโกโปรคงคอเคล็ดตายห่า

ก็อย่างที่เห็นครับว่าน้ำเริ่มล้นคลองมาสู่ถนนละ

ส่วนในหมู่บ้านผมยังไม่ท่วม เพราะระดับพื้นดินที่หมู่บ้านสูงกว่าข้างนอกอยู่หน่อยนึง
แล้วก็มีเจ้าหน้าที่ที่คอยเช็กระดับน้ำและสูบน้ำออกไปอยู่เรื่อยๆ (แต่รอบๆ ท่วมแล้ว)
ถ้าเกิดน้ำท่วมในหมู่บ้านจริงๆ ผมว่าไม่เกิน 30 ซ.ม.ครับ
ตอนนี้ที่บ้านเลยกลายเป็นศูนย์อพยพชั่วคราวไปละ น้องเมียเพียบ (ผู้ชายน่า! โวะ!)


อันนี้พี่เจ้าหน้าที่สองท่านกำลังช่วยกันอุดรูระบายน้ำ ฟิตมาก น้ำไม่ใช่หอมๆ นะนั่น!

.

31 ตุลาคม 2554

น้ำมาแล้วครับ!
ผมขี่จักรยานไปรายงานไปเหมือนเดิม
แต่คราวนี้ขี้เกียจอัปโหลดเป็น HD แล้วครับ ไฟล์มันใหญ่เกิน :05:


อันนี้เป็นระดับน้ำในหมู่บ้าน เหลืออีกหน่อยถึงจะเท่ากับพื้นถนนครับ
ครึ่งหลังของคลิปเป็นการเตรียมตัวของหน่วยงานและหมู่บ้าน ที่กำลังจัดการกับเครื่องจักรสังหารขนาดยักษ์


พาเข้าไปดูในวัดลาดปลาเค้า และโค้งถนนหน้าวัดครับ (เริ่มท่วมละ)

.

DRAMA-AREEYA
ช่วงกลางคืน มีชาวบ้านในชุมชนรอบๆ มารวมตัวกันเพื่อประท้วงการกั้นน้ำในคลองครับ
ผมไปอยู่ในที่เกิดเหตุและรายงานสถานการณ์จนเกือบเที่ยงคืนค่อยกลับมา อ่านทวีตจากที่นี่ครับ
สรุปเหตุการณ์หลังจากคืนนั้นก็คือเขคลาดพร้าวได้ถอนเครื่องสูบน้ำและพนังกั้นน้ำออกไปครับ (ข่าว)

.

1 พฤศจิกายน 2554

วันนี้ระดับน้ำสูงขึ้นจากเมื่อวานอีกประมาณ 10 ซ.ม.ครับ


ตอนเย็นหมู่บ้านได้เรียกลูกบ้านประชุมเพื่อเตรียมการรับมือกับน้ำท่วมครั้งนี้
ผมเพิ่งเคยเห็นชาวบ้านหมู่บ้านตัวเองมารวมตัวตบยุงกันเยอะขนาดนี้เป็นครั้งแรก
ถ้าไม่ได้น้ำท่วมนี่ก็คงไม่ได้เห็นอะไรเจ๋งๆ หลายอย่างเลยนะ

.

2 พฤศจิกายน 2554

ช่วงเที่ยงผมโดนเมียใช้ไปซื้อนมเปรี้ยวที่เซเว่นครับ เลยแวะดูระดับน้ำหน้าหมู่บ้านหน่อย
วันนี้หนักครับ บวกจากเมื่อวานไปเยอะและเร็วมากเหมือนกัน


(คลิปนี้ยาวหน่อยเลยไม่ได้อัปโหลดเป็น HD เพราะไฟล์ใหญ่เกิ๊น เน็ตที่บ้านกากง่ะ)

.

3 พฤศจิกายน 2554

เมื่อคืนลูกบ้านโครงการโมวาก็ชุลมันกันน่าดูครับ เพราะระดมพบกัน “อุดน้ำ” ที่รั่วเข้ามาทางกำแพง
ทำให้ระดับน้ำสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว นับถือน้ำใจของพี่ๆ ในหมู่บ้านที่ระดมทั้งแรงทั้งเงิน
เรี่ยไรบ้านละ 200 บาท เพื่อรวมกันซื้อเครื่องสูบน้ำและติดตั้งเพื่อสูบน้ำออกจากหมู่บ้าน
ช่วยกันจนดึกมากๆ ผมกลับถึงบ้านก็หมดแรงหลับคาคอม งานออฟฟิศไม่เสร็จ :05:
ด้านล่างเป็นความคืบหน้าของความช่วยเหลือจากชาวบ้านอารียา โมวาครับ


ยังไม่ได้ออกไปนอกโครงการเลย วันนี้มีรายงานว่ารถเล็กเข้าไม่ได้แล้วครับ

.

4 พฤศจิกายน 2554

วันนี้พบว่าบรรยากาศตอนน้ำท่วมนี่ก็ดีชะมัดเลยนะ

น้ำท่วมบ้านฉัน


เช้านี้สั้นๆ แต่เห็นพัฒนาการของน้ำในซอยหมู่บ้านอย่างชัดเจนครับ
ส่วนภาคบ่าย ขี่ชมรอบหมู่บ้านเลยครับ


ขออภัยที่อัปโหลดเป็นคลิปเล็ก เพราะว่าถ่ายนาน กลัวอัปโหลดไม่ไหว ไฟล์ใหญ่เกิน


และนี่ตอนเย็น ขี่ดูที่ซอยสุดท้ายของโครงการ พบว่าเป็นคลองที่สวยดีเหมือนกันนะ
หลังจากการปล้ำสู้กับน้ำของชาวโมวาสามวันสามคืน สามทุ่มคืนนี้ น้ำที่เห็นข้างบนก็แห้ง เย้!

.

5 พฤศจิกายน 2554

ตื่นมาน้ำท่วมเหมือนเดิมครับ เครื่องสูบน้ำหยุดทำงานเพราะมีปัญหาที่สายพาน


ผมพาไปดูที่หน้าโครงการโมวา และกระดึ๊บไปดูเพื่อนบ้านคัลเลอร์เริ่มประชุมครับ
ตอนนี้ลูกบ้านเริ่มใช้แผนรวมพลังกันแบบนี้ละ (คอยดู หลังน้ำลดน่าจะมีอะไรสนุกอีกแน่!)


สถานการณ์น้ำในโครงการโมวาช่วงบ่ายครับ


ส่วนตอนเย็น น้ำแห้งแล้ว!!!!

.

เฮือก เห็นว่ายาวแล้ว ขอตัดตอนไปเขียนต่อในตอนที่ 2 นะครับ ตามไปอ่านได้เลย

เพลง เอาอยู่ (มอบแด่รัฐบาลและ ศปภ.ครับ)

Screen Shot 2554-10-30 at 4.39.56 AM
(ขอบันทึกไว้หน่อยเดี๋ยวเวลาผ่านไปแล้วลืม)

ผมเขียนบล็อกนี้ในคืนที่ทราบข่าวว่า ของบริจาคช่วยเหลือผู้ประที่มาจากทั่วสารทิศที่ ศปภ.ดอนเมืองเนี่ย
บางอย่างที่กระจายหรือขนย้ายไม่ทัน ก็เสียหายไปจำนวนมาก (ดูคลิป – ข่าวสามมิติ 29 ต.ค.54)
ทั้งที่ก่อนหน้านี้ก็มีกองของบริจาคสต็อกไว้ (ดูคลิป เพจดราม่า 27 ต.ค. – ที่มา) และใครๆ ก็แทบจะกราบให้ ศปภ.ย้ายฐาน
เพราะที่ศูนย์ดอนเมืองนั้นโดนน้ำท่วมแบบเดียวกับภาพล้อเลียนที่ใครทำแซวไว้ (ใครจะรู้ว่าวันนึงมันจะจริงเนี่ย)
นั่นแปลว่าศูนย์กลางบริหารจัดการทุกอย่างในเรื่องน้ำท่วมของชาติเรา “รู้” ข้อมูลทุกอย่างเกี่ยวกับเรื่องน้ำท่วม
แต่รู้แล้ว “ตัดสินใจ”  ผิด ไม่ใช่ผิดครั้งแรก หรือครั้งที่สอง ที่สาม ที่สี่ ..แต่มากกว่านั้น! ในรอบไม่กี่วันเนี่ยนะ :58:

ผมเลยขอแต่งเพลง “เอาอยู่” มอบให้รัฐบาลและ ศปภ.ครับ
ขออภัยที่ร้องและอัดเสียงเท่าที่เสียง (กินน้ำประปาต้มสุกครับ) และสติปัญญาจะพึงมี
ใช้แมคมากี่ปีก็ยังไม่ชินกะโปรแกรมมันซะที ฮ่วย!

ใครต่อใครก็ครวญประจำ บริจาคช่วยน้ำ แต่ไม่ถึงกู
ถุงยังชีพไม่ค่อยจะมี เพิ่งรู้ตะกี้ ..อยู่ที่เจ๊ปูว์

ก็รู้ อยู่ว่ารัฐบาลคงทำไม่ไหว
ประชาชนเลือกมาอย่างภาคภูมิใจ
ทำได้เพียงแค่เอาสติกเกอร์แปะท้ายเรือไป~

ว่าเรืออยู่ที่เจ๊ปูว์~
แค่ให้ใครใครทั่วไทยได้รู้
ว่าเรือลำนี้อยู่ที่เจ๊ปูว์~
ท่วมไหนก็ท่วมกัน ทุกคืนทุกวันต่างก็เศร้าใจ
ของไม่มาถึง พวกมึงมัวแต่แปะป้ายอยู่ไง
(นี่ไง เอาอยู่)

เรื่องไม่ดีไม่งามมากมาย ดอนเมืองวุ่นวายกลายเป็นสีดำ
ถ้าหากบริหารจัดการกันดี ห้องส้วมที่มี คงไม่จมน้ำ

ก็รู้ แต่กล่อมรัฐบาลเจ๊ปูว์ไม่ไหว
ขนาดนักวิชาการเตือนเท่าไร
หรือว่าคงต้องเอาสติ๊กเกอร์แปะหลังส้วมไว้

ว่ามันอยู่ที่เจ๊ปูว์~
แค่ให้คนไทยทุกคนได้รู้
ว่าส้วมที่มีอยู่ที่เจ๊ปูว์~
ขนย้ายหนีไม่ทัน เขาเตือนทุกวันแต่ชะล่าใจ
น้ำท่วมแค่คอ อ้าว ศปภ อยู่ได้ไง

(ผมร้องท่อน RAP ไม่ได้ครับ)

แม้คนบ่นเท่าไร
แต่ว่า คุณต้องไหว
นา-ยก-ไทย-ยิ่ง-ลักษณ์…

ให้มันอยู่ที่เจ๊ปูว์~
แค่ให้คนไทยอย่างเราได้รู้
ว่ารัฐบาลเป็นของเจ๊ปูว์~
ลูกน้องต้องช่วยกัน ทุกคืนทุกวัน แต่ต้องจริงใจ
ผ่านวิกฤตสดใส ให้ใครต่อใครไม่ยี้เจ๊ปูว์
ก็เพราะเราเชื่อว่าเจ๊เอาอยู่
เป็นคนสั่งการเชียวนะเจ๊ปูว์~
ตอนนี้ต้องช่วยกัน ทุกคนทุกวัน แต่ต้องจริงใจ
ให้รัฐบาลยิ่งลักษณ์ ได้มีที่อยู่ต่อไป~

ป.ล.
ถ้าเกิดมีอยากใครเถียงกันในคอมเมนต์ เชิญครับ เถียงได้ครับ แต่เถียงกันด้วยเหตุด้วยผลและด้วยสติ
ไม่ใช่เอะอะก็ด่าพ่อล่อแม่หรือล่าแม่มดกัน ไร้สาระและไม่ช่วยเราให้พัฒนาไปทางไหนเลย โอเคนะครับ
(ผมมีจุดยืนแบบนี้มาตลอดครับ ดังนั้นคำว่าเถียงกันและคำว่าปรองดองส์ จึงไม่ได้เป็นคำตรงข้ามกันนะ)

กระสอบทรายไทยแลนด์ (ทดลองกับบ้านตัวเอง)

(ช่วงโฆษณา)

ก่อนอื่นขอโปรโมตเพจเฟซบุ๊กที่เดือนสร้างไว้วันก่อน ตามไอเดียอุตริที่ผมอยากเห็น
ว่าแหม ช่วงน้ำท่วมนี่ความคิดสร้างสรรค์ของพี่น้องชาวเรา มันเยอะแยะกันจริงๆ นะครับ
ถ้ามีใครรวมเป็นเล่ม ดีไซน์สวยๆ รับรองขายได้แน่นอน (อันนี้คิดไว้ว่าเดี๋ยวก็น่าจะมี)
อีกอย่างคืออยากเห็นเฟซบุ๊กสักเพจ ที่แต่ละบ้าน เอาไอเดียกันน้ำเข้าบ้านมาแบ่งๆ แชร์ๆ กัน
เพื่อเอาความสร้างสรรค์เป็นบ่อเกิดแห่งสติ และลดความโกลาหลที่เกิดขึ้นกับเพื่อนของผมหลายคนแล้วตอนนี้

และในที่สุด เพจ กระสอบทรายไทยแลนด์ ก็บังเกิดขึ้นมาบนเฟซบุ๊ก เชิญไปกดลูบกดไล้กันได้ตามสะดวก

(ตัดเข้ารายการ)

วิธีกันน้ำเข้าบ้าน

จากการประเมินของนักวิชาการบ้างไม่วิชาการบ้างหลายท่าน พบว่าเขตบ้านผมน้ำจะสูงสัก 10-20 ซ.ม. ครับ
อันนี้เขาประเมินกันมาตั้งนานละ ผมเผื่อเออเรอร์ไว้สักหน่อยก็กันไว้ที่ +50 ซ.ม.จากพื้นถนนหน้าบ้าน
ในบ้านชั้นล่างผมก็เก็บข้าวเก็บของยกขึ้นที่สูงหมดเกินเมตรแล้ว แต่ไหนๆ ก็ขอกันน้ำเข้าบ้านไว้อีกชั้น
ด้วยการทำคันกั้นหน้าบ้านแบบลวกๆ และชิวๆ จากเฟอร์นิเจอร์ที่มีอยู่แล้ว ตามนี้ครับ

พอดีว่าบ้านผมเป็นทาวน์โฮม 3 ชั้น ในหมู่บ้านจัดสรร (ที่จริงมันก็คือตึกแถวนั่นแหละ) หน้าตาเป็นแบบนี้

มีความสูงจากผิวถนนประมาณ 20 ซ.ม. นั่นแปลว่าถ้ากั้นน้ำตาม Worst Case ที่ รศ.เสรีว่าไว้ ก็กันไว้ที่ 30 ซ.ม.
(อันนี้เป็นแผน A นะครับ ผมเผื่อแผน B ไว้แล้วที่ 1 เมตร ซึ่งเดี๋ยวจะว่ากันต่อไป)

ตอนต่อเติมขยักประตูบานเลื่อนด้านซ้าย ปรากฏว่าไม้พื้นเหลือ ช่างก็เลยแถมให้ด้วยการเอามาต่อเป็นม้านั่งครับ
แล้วมันก็เป็นม้านั่งที่หนักมากเพราะขามันเป็นเหล็กกล่อง ยกคนเดียวไม่ไหวแน่นอน เลยเอามาเอียงขวางไว้
ส่วนรูที่เหลือก็อุดด้วยกระถางต้นไม้ที่ทำจากปูนเป็นก้อนๆ นี่ก็หนักแบบยกเกือบไม่ไหวเหมือนกัน เรียบดีด้วย
ทั้งหมดนี่เสริมด้วยกระสอบทรายที่ซื้อมาอีกนิดหน่อย เอาไว้ดันเป็นทัพหลัง กันทัพหน้าโดนศัตรูไล่เลื่อนเท่านั้น
เสร็จแล้วก็ยาแนวรอยต่อทุกรอยด้วยซิลิโคนหนึ่งชั้น

เสร็จแล้วก็เอาเสื่อน้ำมัน (ไปซื้อมาเมื่ออาทิตย์ก่อน ที่จริงจะหาซื้อพลาสติกใสอย่างหนาแต่ไม่มีขายแล้ว) มาโปะ
โปะเสร็จแล้วก็ใช้เทปกาวผ้าเหนียวๆ (เขาเรียกแลกซีนใช่ไหม ความรู้ใหม่) มาแปะขอบ แล้วยาแนว(อีกแล้ว)
สุดท้ายก็เอากระสอบทรายว่างงานมาวางนอนยิ้มไว้ข้างหน้า เป็นอันจบพิธี

จริงๆ ถ้าบ้านไหนมีทีท่าว่าน้ำคงท่วม “ไม่มาก” แบบบ้านผมเนี่ย
ก็ให้นึกว่าเราอยู่กับบ่อปลาครับ เพียงแต่ว่าเป็นบ่อปลาแบบกลับด้าน คือในบ้านเราดันเป็นที่แห้ง
และโลกภายนอกน่ะดันมีปลาอยู่ (เผลอๆ บางบ้านก็มีตะเข้) ดังนั้นจึงใช้วิธีคิดเดียวกับการทำบ่อปลา

ส่วนแผน B ที่ค้างไว้ตะกี้คือถ้าระดับน้ำสูงเกินระยะที่เขาคาดไว้
ผมจะปิดตายประตูบ้านและประตูแมวด้วยวิธีเดียวกัน คือเสื่อน้ำมัน+เทปกาวผ้า+ซีลขอบทุกขอบ
ทั้งนี้อยากเห็นผลแบบเดียวกับบ้านนครสวรรค์ในตำนาน (แต่บ้านอื่นไม่เห็นมีใครเอาอยู่กันเลย)

แล้วในบ้านล่ะ

ปัญหาที่ต้องเจอนอกจากศึกภายนอก ก็คือศึกภายใน ในบ้านน้ำไม่น่าสูงเกิน 30 ซ.ม. ..เอาไงดีหว่า
บ้านผมมีท่อน้ำทิ้งหลังบ้าน 1 จุด ในครัว 1 จุด และในห้องน้ำอีก 1 จุด ซึ่งล้วนแล้วแต่ไม่น่าจะเอาอยู่
เห็นหลายๆ ท่านแนะนำกันว่าให้ใช้ก้อนผ้าอะไรเข้าไปอุด แล้วเอากระสอบทรายทับ ก็ทำไปแล้วที่หลังบ้าน
ทีนี้มานึกได้ว่าเราน่าจะเลี้ยงระดับน้ำไว้ให้เท่าๆ กับนอกบ้านนะ ไม่ตองไปอุดมันให้อึดอัด ลองดูดีกว่า!

หลักการคือแบบนี้ครับ

ถ้าคิดจะเอาอะไรไปอุด จะต้องทานแรงดันน้ำได้เท่ากับความพยายามของมันที่จะรักษาระดับให้เท่ากับข้างนอกอยู่ดี
ถ้าอุดไม่ดี มีรูรั่วนิดนึง ทีนี้มันก็จะเครียดและพุ่งปรี๊ดจนเอาไม่อยู่ .. แล้วทำไมไม่ญาติดีกับมันเลยล่ะ?

ตะกี้ก็เลยทำแบบนี้ครับ

ก็จะได้แบบนี้

ที่จริงท่อแป๊บนี่ผิดโจทย์ของใช้ในบ้านไปหน่อยเพราะพอดีผมเคยซื้อไว้นานแล้ว มันเหลือเศษๆ เลยเอามาใช้ได้
แต่ถ้าบ้านใครออกไปหาท่อแป๊บไม่ทัน จะลองเป็นขวดโค้กแบบ 1.25 ลิตรก็ได้นะครับ ไว้ดูระดับน้ำชิวๆ ได้ด้วย
แต่ระวังซีลไม่ดี หรือใครเดินไปแตะล้มแล้วน้ำท่วมเต็มบ้านขึ้นมาละกันครับ

ย้ำอีกทีว่าทั้งหมดนี้คือการทดลอง จะเอาอยู่หรือไม่อยู่ก็ไม่รู้นะครับ ..ที่แน่ๆ ตอนนี้รอน้ำมาอยู่ กูพร้อมแล้ว!
แต่ถ้าเอาไม่อยู่ กูก็พร้อมอพยพเหมือนกัน ไม่ได้อยากอยู่นักหนรอก เมืองหลวงที่หาน้ำจืดกินยากฉิบหายเนี่ย!
แต่บริษัทกูไม่หยุด! และบ้านแม่กูที่เพชรบุรีก็ห่างไกลความเจริญ ไม่มีเน็ตซะงั้น! โวะ! จะตกใจทำไมเยอะ!

ป.ล.
ขอบคุณเว็บแก้มลิงของ @tanin47 มากๆ ครับที่ให้ทุกคนได้ปักหมุดรายงานข้อมูลกันสดๆ
เชียร์อย่างออกหน้าออกตาว่าสิ่งที่น้องทำนี่แหละคือนวัตกรรม! เจ๋งมาก! เครื่องหมายตกใจอีกแล้ว!