ไอ้แอนนนนน.com

251 | ตกลงว่าเราไม่ได้มาจากยูนนานเหรอ!!

สวัสดีครับ ดองบล็อกไว้หลายวันมากๆ มากจนรู้สึกว่าต้องมาขยับหน่อยละ
โพสต์คราวนี้ก็ถ่ายไว้ตอนอาทิตย์ก่อน นัดกันหลวมๆ กะเพื่อน(ในบอร์ด)รวมยี่สิบคน
เพื่อไปเที่ยวที่พิพิธภัณฑ์การเรียนรู้ (มิวเซียมสยาม) ที่แถวๆ ปากคลองตลาด

เพราะได้รู้มาจากเพื่อนในสตู(๔๕)ว่า มันคือพิพิธภัณ์ที่ฉลาดจนเราไม่เสียดาย TCDC!
โอ้ มันจะขนาดไหนกัน มันจะมีอะไรหนอให้เราตื่นเต้นและภูมิใจหนอ
ว่าคนในกระทรวงทบวงกรม เขาไม่ได้งุ่มงามและบังคับให้เรารำไทยโชว์ฝรั่ง
มันจะมีอะไรหนอที่ทำให้เด็กๆ อย่างเรา (ผมด้วย) คาดหวังได้กับผู้ใหญ่

จนไปประสบมา ก็เลยเชื่ออย่างนั้นครับ! เลยเอามาบอกต่อกันว่ามันดีจนรักได้เลยนะ
ให้รีบไปกันเถอะ ก่อนที่เขาจะเก็บตังค์ แล้วโอกาสเข้าถึงก็จะไม่เป็นของทุกคน

วิกิพีเดียให้นิยามของสุดยอดพิพิธภัณฑ์แห่งนี้ไว้ว่า

มิวเซียมสยาม หรือ พิพิธภัณฑ์การเรียนรู้ เป็นพิพิธภัณฑ์ตั้งอยู่บนถนนสนามไชย ในพื้นที่ของกระทรวงพาณิชย์เดิม กรุงเทพมหานคร เปิดให้บริการเมื่อ 2 เมษายน พ.ศ. 2551 เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ใช้เทคนิค “อินเตอร์แอคทีฟ” ในการเล่าเรื่องโดยใช้ตัวละคร 7 ตัวเป็นตัวกลาง

เอ๊ะ ทำไมนิยามที่วิกิพีเดียให้ไว้ถึงได้ยังรู้สึกว่าไม่น่าไปเดินไปดมไปชมเท่าไหร่เลยแฮะ
งั้นเอานิยามของผมมั่งดีไหม .. ขอเรียกมันว่า นี่คือพิพิธภัณฑ์ไทยที่ไม่มีป้ายห้ามจับ!
คือคุณสามารถเข้าไปจับ ไปเล่น ไปถู ไปดูไปฟังทุกอย่างที่อยู่ในตึกสีเหลืองนี้ได้
โดยที่นอกจากเจ้าหน้าที่จะไม่ห้ามแล้ว กลับตรงกันข้าม คุณจะโดนเจ้าหน้าที่ยุยง
ให้เล่นมันซะทุกอย่างจนลืมตัวว่านี่เราอยู่ในสถานที่ที่เคยคิดว่า ดูแต่ตา มืออย่าต้อง!

โอ้ว แม่เจ้า! พิพิธภัณฑ์ที่แหวกกฎทุกพิพิธภัณธ์ในไทย!
ทั้งที่คอนเซปต์ของที่นี่คือ ..แล้วเราเป็นใคร ไทยคืออะไร? แล้วอะไรคือไทย??
ไทยเรามาจากไหนกัน หรือว่าอยู่มานานตรงนี้~
มีเรื่องราวเล่าบอกไว้ ไทยนั้นมาจากยูนนาย หรือว่าอยู่มานานตรงนี้~
(๒ บรรทัดบนเป็นเพลงของเล็ก คาราบาวที่เคยฟังแล้วชอบ.. มียาวตั้ง ๒๐ นาทีได้มั้ง)

แต่เท่าที่อ่านๆ ข้างบนมาก็คงจะพอเดาได้นะครับ
ว่าเนื้อหาของความเป็นไทยอย่างที่ว่า มันคงไม่มีทางให้คำตอบเหมือนในแบบเรียนแน่ๆ
ว่าเราเสียดินแดนเมื่อปีนั้นปีนี้ ไทยเราชนะพม่ากี่ครั้ง เราเสียกรุงเมื่อไหร่ หรืออะไรเทือกๆ นี้
(ไม่งั้นผมคงไม่ออกปากชมซะสุดลิ่มทิ่มประตูขนาดนี้หรอก) แต่ทุกอย่างกลับตรงกันข้าม

เขาตีความประเทศไทยแบบที่เราอยากให้มันมีในแบบเรียนมาตั้งนานแล้ว
ไม่มีกลิ่นไอของประวัติศาสตร์ชาตินิยม (หรือบางคนเรียกว่าคลั่งชาติ) เลย
ถึงจะมีก็มีแบบประชดประชัน แบบน่ารักๆ แบบที่เจ๊เบียบมาเห็นแล้วคงอมยิ้ม(รึเปล่าหนอ)

ห้องทุกห้องในอาคารกระทรวงพาณิชย์เดิมหลังนั้น ถูกดัดแปลงให้กลายเป็นพิพิธภัณธ์
ระดับที่สามารถพาฝรั่งมาชมให้เหวอแดกกันไปเลย ว่าเฮ้ย นี่เหรอประเทศที่มีโทนี่ จา!

เอาง่ายๆ แค่ห้องนึงที่ผมไปจอดเก็บภาพข้างบนนี่ก็สุดๆ แล้วครับ
เป็นห้องที่กล่าวถึงบรรยากาศของสยามในยุคเรเนอซองต์ (ยุคที่บูมสุดๆ นั่นแหละ)
ตัวเนื้อหาก็คงพอเดากันได้ แต่ตัวงานประดิษฐ์แต่ละอย่างสิครับ ที่ไม่คิดว่าจะได้เจอ
โมเดลย่อส่วนจำลองบรรยากาศทุกเม็ดทุกกระเบียดที่ปรากฏในห้องสลัวๆ ห้องนั้น
มันพิถีพิถันเกินสามัญสำนึกว่าเป็นงานที่ถ้าเขาจ้างผมทำแล้วจะทำให้สุดแรงแบบนั้นได้
สังเกตภาพชุดบน ผมเอาเหรียญบาทไปหย่อนไว้แล้วชักภาพมา.. ลองเทียบขนาดดูสิ

อย่างเรือลำที่ลอยอยู่ข้างบนนี่ หรือแม้แต่เรือลำเล็กๆ ที่หลบมุมอยู่ตรงไหนสักที่
คนทำเขาก็ลงรายละเอียดถึงขนาดเหลือขมวดเชือกไว้ เผื่อผูกโยงกับลำอื่น อะไรแบบนี้
นี่คือพูดถึงในแง่วัตถุนะครับที่ชื่นชม ซึ่งคุณภาพของ “ของ” ที่อยู่ในตึกเหลืองหลังนี้
มีอะไรมากกว่านั้นมากๆ มากๆ มากๆๆๆ .. โอ้ย มึงจะบรรยายให้คนเข้าใจมั่งได้ไหมวะ

เอางี้ครับ ถ้าคุณเป็นผม ซึ่งเคยเรียนวิชาสังคมในระดับมัธยมศึกษาแล้วได้เกรดสี่
เพราะสามารถท่องได้ว่าไทยเสียกรุง พ.ศ.อะไร ในรัชสมัยใด ฯลฯ
เมื่อได้ไปพิพิธภัณฑ์นี้(อย่างตั้งใจนะ) เมื่อเดินออกมาจากตึกนั้น คุณจะสบถว่า
“เชี่ยไรวะเนี่ย อ.สุนันท์หลอกกู!” (สมมติคนสอนชื่อ อ.สุนันท์)
เอ๊ะ จริงๆ ต้องบอกว่า “กระทรวงศึกษาฯ หลอกกู”
หรือไม่ก็ “จอมพล ป. หลอกกู” (อู้ย~)

เพราะเนื้อหาว่าด้วยประวัติศาสตร์ หรือความเป็นไทย หรือความเป็นเราของที่นี่
มันถอดแบบมาจากตำราวิชาการดีๆ ที่หาอ่านได้จากศิลปวัฒนธรรมยังไงยังงั้น

เผอิญว่าเขาผนวกเอาเทคโนโลยีแบบ Interactive หลายๆ อย่าง
มาล่อเด็ก แล้วก็วัยรุ่นหัวใจเด็กแบบผม ให้ได้จับได้ลูบได้คลำ ได้กดได้จิ้มทุกจุด

เหมือนได้เล่นของเล่นขนาดใหญ่มาก ที่มีพี่ๆ ใจดีระดับไฮเปอร์
คอยช่วยยุนั่นแหย่นี่ ให้เล่นให้หยิบให้จับยังกะเราเล่นแล้วเขาได้ตังค์ยังงั้นล่ะ

แถมของเล่นก็มีตั้งแต่ไท้ยไทย (ไทยตามความหมายที่เราเคยเข้าใจ)
ไปยันทันสมัยเวอร์เพ้อเจ้ออวกาศเนบิวล่าแบบที่เกิดมาไม่เคยคิดว่าจะได้เห็น

ผมคงไม่สรุป หรือให้คำตอบอะไรมากเกี่ยวกับเนื้อหาที่ได้นำเสนอในมิวเซียมสยามนี้
เพราะมันสมบูรณ์แบบจนไม่คิดว่าจะได้เห็นมันเกิดขึ้นในบ้านเราเมืองเรา
ที่มีแต่คนมองในแง่ร้ายว่าอ่อนยังงั้น ห่วยยังงี้

ลองไปดูครับ ออกจากกะลา ให้รู้ว่ามันมีมากกว่า.. หยั่ยๆๆๆๆ! เอิ๊ว!

สำหรับรายละเอียดอื่นๆ ของมิวเซียมสยาม คุณสามารถหาอ่านต่อได้จากกูเกิ้ลครับ
เชื่อว่าถ้าค้นแล้วจะเจอแต่ “คำชื่นชม” มากกว่าข้อมูลว่ามันตั้งอยู่ไหน เปิดกี่โมง.. แฮ่

.

ป.ล.
เนื่องจากตอนนี้มิวเซียมสยามเขาเปิดให้เข้าฟรี (ถึงเดือนกรกฎามั้ง) ..รีบไปกันนะจ๊ะ