(กดดูภาพเต็มได้นะ)
นี่คือสไตล์การบรีฟงานของ @TuckTua pic.twitter.com/dGTfVjQGcl
— 囧 (@iannnnn) March 4, 2014
นี่คือสไตล์อภิชาติผัวแบบ @iannnnn pic.twitter.com/W9L0YUMm6P
— ตั๊กถั่ว (@TuckTua) March 4, 2014
(กดดูภาพเต็มได้นะ)
นี่คือสไตล์การบรีฟงานของ @TuckTua pic.twitter.com/dGTfVjQGcl
— 囧 (@iannnnn) March 4, 2014
นี่คือสไตล์อภิชาติผัวแบบ @iannnnn pic.twitter.com/W9L0YUMm6P
— ตั๊กถั่ว (@TuckTua) March 4, 2014
ถ้ามีชีวิตอยู่จนแก่ สิ่งที่จะทำก็คือ
นี่คิดได้หลังจากคิดเรื่อยเปื่อยว่า ถ้าเราแก่แบบไม่ไหวแล้ว หรือเป็นโรคร้ายแรงสักอย่าง (ไม่ใช่เอดส์โว้ย หมายถึงมะเร็ง หรือโรคที่มันต้องรักษาแพงๆ หรือแม้แต่อุบัติเหตุที่ทำให้รู้สึกว่าเป็นผักเสียยังดีกว่า) เราอาจจะขอเลือกวิธีตายเอง ก็ดูขนาดตอนเกิด (พ่อแม่)เรายังเลือกได้ว่าจะผ่าหรือจะคลอดเอง จะเอาฤกษ์เมื่อไหร่ แล้วทำไมตอนตายเราถึงจะเลือกไม่ได้ล่ะ
ถ้าเลือกได้จริงๆ เราจะขอกำหนดวิธีตายคือ ต้องเหมือนเป็นการปิดสวิตช์ตัวเองให้เคลียร์ไปจากโลกนี้อย่างสมบูรณ์ แบบที่ไม่ดูเหมือนเป็นการทิ้งชีวิตโฉ่งฉ่าง ให้คนอื่นเดือดร้อน หรือทำให้ร่างกายเหลวแหลกเสียดายของ (ร่างกายก็บริจาคไป เออ ยังไม่ได้ไปทำเรื่องเลย อย่าเพิ่งตายนะกูนะ)
ซึ่งนั่นถ้ามองผาดๆ อาจจะเรียกได้ว่าเป็นการฆ่าตัวตาย แต่น่าจะไม่ได้เป็นการตายอย่างคิดสั้น แต่คิดมาแล้ว (คิดมาตั้งแต่ตอนนี้เลย) ว่า ถ้าสมมติลูกเราก็มีชีวิตที่ดีแล้ว เมียเราก็โอเค (ตามสถิติคนเป็นเมียหนังเหนียวกว่าอยู่แล้ว) เราจะคุยกันเรื่องการจากโลกนี้ไปแบบเท่ๆ ซึ่งตอนนี้ยังนึกไม่ออกว่าจะตายยังไงดี ถึงจะเท่ และไม่ทำให้เกิดเรื่องผีไร้สาระในหมู่บุตรหลาน
ก่อนตายเราควรเคลียร์ทุกอย่างให้หมดห่วง หรืออย่างน้อยก็เข้าใกล้สถานะนั้น (เช่น ปลูกต้นไม้ จัดสวน อ่านเพชรฯ หรือทำฟอนต์ที่ค้างๆ ไว้ให้หมดงี้) และคุยกะลูกเมียว่าเดี๋ยวเราจะปิดสวิตช์ ถอดปลั๊กตัวเอง และหายไปตลอดกาล แบบในเทพนิยายเวลาใครตายก็ไม่ได้ตายแหง็กๆ ให้เห็น แต่เขาจะสื่อด้วยการใช้สัญลักษณ์คือการลอยเรือแล้วค่อยๆ เฟดหายไปตลอดกาล เอางี้ละกัน
แน่นอนว่าวันหนึ่งทุกคนก็ต้องถึงเวลาตาย อาจจะมีบางคนที่ลัดคิวไปก่อนหน้าด้วยเหตุต่างๆ ทั้งแบบตั้งใจและไม่ตั้งใจ แต่ความสูญเสียโดยไม่ได้คาดคิดนั้นทำให้คนข้างหลังเสียใจ ซึ่งก็เป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้ (ถ้าช่วยได้ก็คงไม่ตาย) ซึ่งอันนี้เราก็รู้ๆ กันอยู่ แต่จะเตรียมใจกันไว้แค่ไหนนั่นก็แล้วแต่บ้านละกันนะ (อย่างบ้านเมียผมนี่คือยังไม่มีญาติสนิทคนไหตายเลยในช่วงหลายสิบปีที่ผ่านมา ดังนั้นพอถึงเวลาก็คงเหวอกันหน่อยงี้)
ใช่ เราทุกคนต้องตายแน่นอน จะใหญ่คับฟ้ามาจากไหนก็ต้องตาย แต่ถ้าการขอเลือกความตายแบบเท่ๆ นั้นเป็นสิ่งเพ้อเจ้อ เราจะพยายามมีชีวิตอยู่แบบเท่ๆ ซึ่งนั่นเราว่าเราพยายามอยู่ และจะทำให้ได้
ป.ล.
เพชรพระอุมามีเวอร์ชัน epub แล้ว ของอัมรินทร์มั้ง ยังไม่รู้จะอ่านยังไงดีเพราะรู้สึกว่าตัวเองยังสนุกกับอย่างอื่นมากกว่าอยู่ และที่สำคัญคือไม่ยักมีเวลาว่างเป็นก้อนๆ ไว้จมปลักอยู่กับมันแฮะ ขนาดวอล์กกิ้งเด๊ดยังเพิ่งดูได้แค่ปีสองเอง
ป.อ.
เกือบลืม ไม่ได้อยู่ดีๆ ก็ว่างมามโนเรื่องความตายแบบที่วัยรุ่นไฟแรงเขาทำกันนะ แต่คือมันมาจากการคิดย้ำแล้วย้ำอีกว่าเหี้ยเอ๊ย การตาย หรือยอมตายด้วยอุดมการณ์ทางการเมืองหรือสงครามไม่ว่าจะครั้งใดๆ มันช่างบัดซบและดูถูกความเป็นมนุษย์เสียจริงๆ
ซีรี่ส์ต่อจาก ปั่นจักรยานผ่านประชาธิปไตย (ชุมนุมต้าน พ.ร.บ.นิรโทษกรรม) กับ ปั่นจักรยานผ่านมวลมหาประชาชน โดยบังเอิญครับ
คือเมียมาจากปทุม เลยนัดเจอกันที่เมืองทองธานีครับ ไอ้ผมก็ปั่นออกมาจากบ้านแถวลาดปลาเค้า โดยที่ไม่ได้ตามข่าวความรุนแรงวันนี้ รู้แค่ว่าแกนนำเสื้อแดงสายโหดมารวมตัวกันที่วัดหลักสี่ ไม่ไกลจากบ้าน และเป็นทางผ่านที่จะต้องไปเมืองทองด้วย ก็เออ คงไม่อะไร
แผนที่การเดินทางเป็นงี้ครับ
พอปั่นมาถึงสะพานข้ามแยกวิภาวดีตัดแจ้งวัฒนะ ก็สงสัยว่าตำรวจกั้นทำไม แล้วทำไมรถติดผิดปกติ
ปั่นขึ้นสะพานมาปั๊บ โล่งครับ จอดถ่ายรูปครับ สลิ่มมากครับ
ถ่ายเสร็จสังเกตว่าด้านขวาของภาพ มีคนยืนมุงๆ อยู่ริมขอบสะพาน? ปั่นไปถึงกลางสะพานก็เห็นคนมุงอยู่ฝั่งห้าง แว้บนึกขึ้นมาได้ว่าวันนี้คงมีดราม่ากันตรงแถวห้างแน่ๆ แต่ก็ไม่ได้นึกว่าจะรุนแรงอะไร (บอกแล้วไง สลิ่ม) แต่พอขาลงจากสะพาน ทัศนียภาพทั้งหมดบอกข้าพเจ้าว่า แม่งแรงมากแน่นอน
ลงจากสะพาน ถ่ายพาโนรามามา (กดเข้าไปดูขนาดเต็มได้นะครับ ซูมวื้บๆ สนุกดี) ภาพที่เห็นด้านบนก็คือ มีคนมุงที่สะพานลอย มีเจ้าหน้าที่ใส่เครื่องแบบกันกระสุนเต็มยศ ฝั่งตรวข้ามมีตำรวจทำท่าพร้อมรบ มีกั้นคน มีชาวบ้านทำท่าเลิกลั่กมากมาย
ปั่นมาใกล้ๆ แยกหลักสี่ครับ สัมผัสอณูความรุนแรงในอากาศได้เยอะมาก จนท.ชุดกันกระสุน นักข่าว ตปท ชาวบ้านมุงบนสะพานลอย ฯลฯ pic.twitter.com/4QB0NVPerh
— 囧 (@iannnnn) February 1, 2014
ติดต่อรัฐ ติดต่อเรา
ฝะ่งตรงข้าม ไปทางซ้ายคือศูนย์ราชการ ไปทางขวาคือห้างไอทีสแควร์
มีนักข่าวจำนวนมาก
ยืนดูพักนึง คุยกับคนนั้นคนนี้ (เป็นพวกชอบดูสายตาคนเวลาเกิดเหตุการณ์ไม่ปกติ) ทวีตรายงานรัวๆ ด้วยความเป็นพวกเสพติดโซเชียล เสร็จแล้วก็ปั่นออกมา หันกลับไป จุดที่เกิดเหตุปะทะ (ตอนนั้นยังไม่รู้ว่ายิงหรือระเบิดหรืออะไร สิบคนก็พูดสิบเรื่อง นี่คือจะบอกว่าคนที่เหมือนจะอยู่ในเหตุการณ์ บางทีก็มั่วนะครับ)
"มัน(เสื้อแดง)มากันเพียบเลย ทั้งไม้ทั้งมีดครบมือ อยู่หน้าห้าง(ไอทีสแควร์) ฝากบอกพวกเรากันด้วย" พี่วินบอกคนใส่เสื้อลายธงชาติข้างๆ ผมตะกี้
— 囧 (@iannnnn) February 1, 2014
พี่วินในภาพด้านบนนั่นบอกแบบนี้
ถ้า 2 กุมภาพันธ์นี้ยังมีการเลือกตั้งอยู่ ผมก็จะไปใช้สิทธิ์ครับ เพราะหน่วยเลือกตั้งอยู่หน้าหมู่บ้านเอง แต่จะไม่เลือกเพื่อไทยครับ (คือมันเป็นพรรคใหญ่ก็จริง แต่ดูแย่มากเลยนะ)
เลยนึกได้ว่า แทนที่ กปปส.จะต่อต้านการเลือกตั้งให้มันเกิดปัญหาและทำให้ฝ่ายที่สนับสนุนการเลือกตั้งเขาด่าเอา ก็สู้รณรงค์ให้ทุกคนช่วยกันมาเลือกตั้งดีกว่า ไม่ผิดกฎหมาย (ถึงจะไม่สนใจกฎหมายกัน) ไม่ต้องเลือกประชาธิปัตย์ (ถึงใครอยากเลือกก็เลือกไม่ได้เพราะดันไม่ลงเอง) แต่ “จงเลือกพรรคที่ฮาที่สุด” แทน
ไม่ใช่เล่นๆ นะครับ ถ้ามีการเปลี่ยนมุกมากเป็นการรณรงค์กันอย่างเข้มข้นและจริงจัง เพื่อตั้งใจทำให้เห็นเลยว่า ครม.ชุดที่จะปรากฏขึ้นในอีกไม่กี่วันข้างหน้านี้ จะเป็นสภาที่อินดี้ที่สุดในโลกไปเลย
คือถ้า “พรรคถิ่นกาขาว” อันเป็นที่รักของผมนี่ได้คำแนนเสียงสักล้านเสียงนี่ แล้วคุณมัคทายก เอ๊ย ทั่นหัวหน้าพรรคเราได้เก้าอี้ใหญ่ๆ คุมกรทรวงเมพๆ สักกระทรวง มันจะโคตรสุดยอดแค่ไหน (ฝัน)
ก็ฝากลุงกำนันช่วยเอาไปพิจารณา และลดอุณหภูมิมวลมหาประชาชนลง ก่อนที่จะบิ๊วกันทั้งฝ่ายตัวเองและฝ่ายตรงข้ามให้เดือดขึ้นเรื่อยๆ จนนำไปสู่การปะทะในวันอาทิตย์ที่จะถึงนี้ครับ
ป.ล.
ขอก็อปภาพประกอบมาจากอินเทอร์เน็ตนะครับ (ส่วนมากหาที่มาไม่ได้ เพราะแชร์กันมั่วซั่วไร้เครดิต)
(พรรคนี้โลโก้เหี้ยมากอะ (คำชม) นั่งหัวเราะนานมาก อีตัว ท.ที่ซ่อนอยู่ใน ป.นี่สุดยอดจริงๆ)
(นโยบายพรรคเงินเดือนประชาชนนี่เจ๋งมากนะครับ ลองกดอ่านดู อันนี้ไม่ตลกนะ ดีคือดีจริงๆ)