เนื่องจากผมทำฟอนต์ลิงอยู่ แล้วหงุดหงิดใจที่มันหาวิธีทดสอบช่องไฟ (kerning) ลำบากมากเลย ก็เลยนึกได้ว่า เออ เราก็หลอก AI ให้เขียนเว็บขึ้นมาก็ได้นี่หว่า
ขอบคุณการมีอยู่ของ Gemini จริงๆ นี่ใช้เวลาทำชั่วโมงเดียวก็เสร็จ (ทีแรกว่าจะนอน…) อาศัยว่าเฆี่ยนตีมันหน่อย ปรับไปปรับมา ถูกใจละ เลยเอามาบอกต่อครับ
ลองเล่นเลยยย
อัปเดตเวอร์ชัน 2.0 (ก่อนนอนนึกได้ว่าน่าทำเวอร์ชันมือถือ)
- ปรับหน้าตาและฟังก์ชันต่างๆ ให้เหมาะกับมือถือ (แต่อยากให้ใช้ในจอใหญ่ ฟินกว่า)
- รื้อโหมด Select ออก มันดูไม่สื่อสารกับผู้ใช้ ก็จะเหลือแต่โหมด Drag
- แล้วถ้าจะพิมพ์ข้อความเองล่ะ ก็เลยเปิดเป็นชุดข้อความแบบพิมพ์เอง ไรงี้
.
อัปเดตเวอร์ชัน 3.0 (พอตื่นมาแล้วมันนึกได้ เลยทำให้จบๆ)
- ปรับ UI/UX อีกเยอะเลย
- เพิ่มการจำค่า จะได้เข้ามาเจอประสบการณ์เดิมก่อนจากไป
- เนื่องจาก matrix 400×400 มันใหญ่มาก อาจทำให้คอมพ์หรือมือถือเก่าๆ ค้างได้ เลยถ้ามีตัวอักษรเกินค่าที่กำหนด จะเด้งไปโหมดพิมพ์เองเพื่อรักษาชีวิต
- เติมโหมดสนู้ปปี้ ที่เอาไว้ทดสอบสระบนล่าง + วรรณยุกต์ทั้งชั้นเดียวและสองชั้น
- ทำโหมดพิมพ์เองแบบไม่ทำให้ตัวอักษรต้องมาปะทะกันเป็น Matrix
.
อัปเดตเวอร์ชัน 4.0 (13 ม.ค.69)
- เพิ่มปุ่ม “ลอเร็ม”
- ใส่ข้อความไว้ทดสอบการพิมพ์ โดยโหลดมาจากคลังคำศัพท์
- คลังคำ เอามาจาก TNC: THAI NATIONAL CORPUS (Third Edition) แต่เป็นแบบ CSV สถิติของพยางค์ ในภาษาไทย
- เขียน python ดึงคำที่ใช้บ่อยที่สุดมา 2,000 คำ แปลงเป็น text แยกคำเพื่อการแรนดอม
- เมื่อกดลอเร็ม มันจะสุ่มคำมาแสดงตามภาพแหละ (ปุ่มอื่นจะถูกปิดการใช้งาน)
- เพิ่มโหมดตัดคำ
- พอทำลอเร็มก็เจอปัญหาว่ามันเป็นบรรทัดเดียวยาวพรืดดดดด เลยทำโหมด Word Wrap ขึ้นมา
- กดแล้วก็จะตัดคำให้พอดี ไม่ล้นจอ มีประโยชน์เวลาสั่งพรินต์ลงกระดาษด้วย
- นอกนั้นก็แก้ไข UI เล็กๆ น้อยๆ เช่น
- ยุบพื้นที่แสดงชื่อฟอนต์ด้านบน รวมกับ textbox ที่ไว้กรอกชื่อฟอนต์
- โหมดชุดคำเริ่มเยอะ เลยทำเป็นบรรทัดละ 3 ปุ่ม
สนุกจัง!
