พาแม่ไปแซลมอน

20140802-salmon-event

สุดท้ายคือไปตกลงกับแก๊ง บ.ก. (เอาแม่มาเป็นกันชนยังไม่ได้ผล) ว่าเออ ก็ได้วะ เดี๋ยวจะลองเอาเรื่องที่คิดไว้ว่าจะเขียนเป็นหนังสือไปคุยดูเร็วๆ นี้ ไม่รู้ว่ามีคนอ่านอยู่หรือเปล่า เพราะเราไม่ได้เป็น “นักเขียนอาชีพ” แบบที่มีกลุ่มผู้ติดตามเหนียวแน่นอย่างคนอื่นเขา (คือเห็นแฟนคลับนักเขียนแต่ละคนแล้วโอ้โห เจ๋งมาก น่ารักๆ ทั้งนั้นเลย #ประเด็น) …ทั้งที่จะว่าไปก็ออกกับสำนักพิมพ์นี้มาแล้วสองเล่มเลยนะ คือ FAIL OF THE สอง YEARS และคือปะป๊าครองพิภพ (อีแบงค์ก็บอกว่าเฮ้ย เล่มที่แล้วก็ขายได้นะพี่ — มันใช้คำว่าขายได้)

งั้นจังหวะนี้แหละ จะได้ถือโอกาสลุกขึ้นมาขยับแข้งขยับขา จับปากกาอีกครั้ง

ป.ล.

ป.อ.
ด้วยความสงสารชั้นหนังสือดองที่บ้านซึ่งรู้สึกผิดมากๆ และตั้งปณิธานไปหลายครั้งแล้วว่าถ้าไม่อ่านไอ้เล่มที่ดองไว้ให้มันพร่องๆ ซะบ้าง เราก็จะไม่ซื้ออะไรอีก แต่ไหนๆ มาถึงงานของเพื่อนฝูงแล้ว เลยตั้งใจจะซื้อแบบ max สุดแค่สองเล่มเท่านั้น ไม่มากกว่านี้เด็ดขาด ยืนเลือกอยู่นาน (โดยมี บ.ก.บันยืนกดดันข้างๆ แต่เราก็ไม่ได้ซื้อของบันเลย วะฮ่าๆๆๆ) จนในที่สุดก็ได้มาสองเล่ม เป็นแนวเกรียนๆ ทั้งคู่ และหนึ่งในนั้นก็อ่านจบอย่างรวดเร็ว คือเล่มนี้ครับ

ป.ฮ.
หนังสือแอนเล่มต่อไป ถ้าออกตุลาไม่ทันก็แถวๆ มีนาหน้านะครับ ถ้ามีนาไม่ทันก็ตุลาหน้า ถ้าไม่ทันก็..

ข

พอดีนั่ง backup ข้อมูลในคอมขึ้น Google Drive เลยเจอการ์ตูนนี่ วาดไว้ตั้งกะปี 2549 (2006) แน่ะ พอดีบล็อกเก่าที่เคยอัปไว้สมัยนั้นพังไปแล้ว (จำได้ว่าคนคอมเมนต์หลักร้อยได้ ก็มันเป็นยุคก่อนเฟซบุ๊กนี่นา) ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว เลยขออัปใหม่อีกทีละกัน

ป.ล.การ์ตูนใหม่ๆ ดันไปวาดในเพจ Endcut หมดเลย เลยไม่ได้ใส่ในบล็อกเลยแฮะ งั้นรอเฟซบุ๊กเจ๊งก่อนคอยทำสำเนามาที่นี่อีกทีจ้ะ

ตำรวจปลอม

…ปลอมเซ็ปชั่น

ป.ล.
ขี้เกียจบอกให้เสพสื่ออย่างมีสติแล้วครับ ก็คงรู้กันหมดแล้วแหละ อยู่ที่ใครจะสำเหนียกได้ตอนไหนเท่านั้นเอง

ป.อ.
เปิดเพจใหม่ครับ ชื่อ “Endcut การ์ตูนตัดจบ” (เฟซบุ๊กมันไม่ให้สะกด ENDCUT ด้วยตัวพิมพ์ใหญ่ทั้งหมด)
เป็นเพจวาดการ์ตูนกับเพื่อนฝูงชาวฟร้อนและชาวอื่นๆ ที่โดนลากมา (บัฟโฟ่ยังโดนลากแบบงงๆ เลย) ซึ่งก็เหมือนงานหนุกๆ ครั้งก่อนๆ ที่เคยทำแบบไม่ได้คิดอะไร (จุดประกายจากบอร์ดฟอนต์เช่นเคย หลังบ้านของอีเว็บนี้มันปล่อยอะไรแบบนี้ออกมาเรื่อยๆ มาตั้งแต่โบราณแล้ว เว็บเฟลนั่นก็ใช่) คือเหมือนเขียนการ์ตูนแลกกันอ่านสมัยเรียนงี้ แต่อันนี้เปลี่ยนภาชนะมาเป็นเฟซบุ๊กนั่นเอง
ซึ่งแอดมินแต่ละคนก็ไม่มีใครเชี่ยวชาญด้านเฟซบุ๊กสักคน พอกดไลก์ปั๊บ อ้าว กลายเป็นแอดมินไลก์โพสต์ตัวเอง (เป็นเพจที่ทุกโพสต์จะมีแอดมินกดไลก์ตัวเองโดยไม่ได้ตั้งใจ) แล้วคอมเมนต์ทีไรก็เหมือนคุยกะตัวเอง 55555 คือมันมั่วๆ ล้มลุกคลุกคลานดีครับ ชอบ

ป.ฮ.
ส่วนมุกจะถ่อยสถุล น่ารักออกอากาศได้ หรืออินดี้อ่านไม่รู้เรื่องเลย นั่นก็เป็นเรื่องของความหลากหลายของแนวการ์ตูน ซึ่งเหล่าแอดมินเหนื่อยใจและขี้เกียจจะควบคุมครับ คอยดูต่อไปละกัน