สัมภาษณ์โชเฟอร์รถตู้อนุสาวรีย์-ฟิวเจอร์

ตะกี้ผู้โดยสารคนอื่นลงหมดก่อนตั้งแต่ป้ายหมอชิต ผมเลยได้มีโอกาสคุยกับพี่โชเฟอร์มาตลอดทางครับ
ถึงแกจะแก่กว่าผมเป็นสิบปี แต่สรรพนามที่คุยกันต่างก็เรียกอีกฝ่ายว่า “พี่”
พี่ของผมคือเรียกตามวัยวุฒิจริงๆ แต่พี่ของแกนั้นบ่งบอกถึงอะไรหลายๆ อย่างที่ตัวเองแบกรับอยู่

ผมลิสต์เป็นก้อนๆ ไปเท่าที่นึกออกละกันนะครับ

  • ปกติรายได้ของรถตู้ที่วิ่งอยู่ทุกวัน ถ้าเป็นระดับที่โอเค จะอยู่ที่ประมาณวันละสองพันบาท
  • แต่บางครั้งถ้ารถติดมากๆ หรือต้องแวะเติมแก๊ส (ต่อคิวยาวโคตร) ได้วันละพันห้า-พันหกก็โอเค อยู่ได้แล้ว
  • สิ่งที่แกเกลียดคือรถติด มันทำให้สุขภาพใจเสีย พาลให้ปวดขา เมื่อยหลัง เมื่อยตัวไปด้วยกว่าจะถึงบ้าน
  • ปีใหม่ปีนี้เงียบเหงามาก
  • ในกรุงเทพฯ ปีที่ผ่านๆ มา ช่วงเวลาแบบนี้จะมีแสงสีบรรยากาศรื่นเริงครื้นเครง แต่ปีนี้นี่ผิดไปจากทุกปี
  • ปกติแล้วพอใกล้ๆ สิ้นปีอย่างช่วงอาทิตย์นี้หรืออาทิตย์ก่อน จะมีการ “ล็อกคิว” จองตัวจากวินรถตู้ต่างจังหวัด อย่างของพี่แกคือเพื่อนๆ ที่อยู่วินนครสวรรค์จะโทรมาล็อกตัวไว้ละ ไม่ให้ไปไหนนะ เพราะรถไม่พอ ต้องขอเบิกตัวช่วยเป็นคิวรถกรุงเทพฯ นี่แหละ แล้วก็นัดกันเรียบร้อยแฮปปี้
  • แต่ปีนี้กลับไม่มี (แกพูดด้วยน้ำเสียงเสียดายมากๆ)
  • ดังนั้นช่วงสิ้นปี-ปีใหม่เนี่ย เป็นช่วงทำกำไรของคนขับรถตู้เลยครับ
  • การวิ่งคิวนครสวรรค์เที่ยวนึงไปกลับ จะได้ประมาณสามพันบาท ที่จริงก็พอๆ กับวิ่งในกรุงเทพฯ แต่ในมุมมองของแก มันเหนื่อยและใช้สมาธิมากกว่า
  • ในวงการนี้ มีหลายคนยอมอดหลับอดนอนเพื่อขับรถส่งผู้โดยสาร บางคนสองวันสองคืนก็มี!
  • โดยเฉพาะกรณีที่เกิดกับเพื่อนแกเมื่ออาทิตย์ที่แล้วนี่เอง เพื่อนรับจ็อบส่งแรงงานพม่าข้ามไปแม่สอด ปรากฏว่าวิ่งทั้งวันทั้งคืนจนหลับใน ปีนเกาะกลางถนนไปชนคนที่ยืนอยู่บนทางเท้าตายไปสอง ส่วนผู้โดยสารพม่าในรถตู้ก็บาดเจ็บกันระนาว
  • (ผมบอกว่าบ้านผมอยู่เพชรบุรี) เพชรบุรีเดินทางสะดวก คิวรถมีให้เลือกเยอะ ไม่ต้องไปไหนไกลเลย แค่ที่อนุสาวรีย์ชัยฯ ก็เพียบแล้ว แต่ระหว่างทางก็มีรถเยอะมากไปด้วยเพราะมันเป็นขาลงใต้ เวลาเดินทางต้องระวังอุบัติเหตุหน่อย
  • ถ้าให้เลือก แกยอมทนรถติดในกรุงเทพฯ มากกว่า
  • ค่าโดยสารตลอดสายยี่สิบบาท

ผมลงจากรถที่ป้ายปากซอยพหลโยธินแปด ขอบคุณพี่แก แกก็ขอบคุณพี่(เรา)
แล้วเราก็ต่างโคจรออกจากกัน

004 | ฮัลโหล วีออส

ตู้เย็น

(รูปนี้วิ่งไปถ่ายหลังร้านโดยฉุกละหุกมาก เพื่อโพสต์ใส่ 2how.com ที่เขาล่อมา)

โบว์เพิ่งถอยรถใหม่มาเมื่อวานนี้เอง
ตอนแรกตกลงกันว่าจะถอย Jazz
แต่เกียร์ถอยหลังคงฝืดเลยถอยไม่ออก
กอปรกับข่าวเจ๊โหดทุบ CRV อีกด้วย
Jazz สีแดงเลยต้องเปลี่ยนเป็น Vios แทน

ที่ใช้รถนี่เพราะว่าจำเป็นจริงๆ ด้วยอาชีพการงานของโบว์
ที่เพิ่งลาออกจาก AE ของอมรินทร์ มาขายอะไรเล่นๆ – ซึ่งรายได้สูงกว่ากัน 10 เท่า (ไม่ใช่ยาบ้าโว้ย)
และจำเป็นต้องขนข้าวขนของหนักๆ เยอะๆ
ดังนั้นการมีรถสักคันจึงจำเป็น

ส่วนผมน่ะเหรอ
ผมเป็นทหารครับ ทหารเกณฑ์ต๊อกต๋อยๆ
ขืนขับรถไปกองทัพ คงได้โดน ส.ห.ยิงเข้าสักวัน -_-‘

003 | กลับมาอีกแล้วว่ะ

wc_return

สวัสดีครับ หลังจากหายไปเลยกับบล็อกอันเก่าที่เรียกว่าบล็อกหยาบคาย
ตอนนี้ความคิดในกบาลก็เริ่มตกตะกอนแล้ว
ว่าไอ้สิ่งที่ผมน่าจะสนุกกับมันก็เป็นไอ้พวกการมานั่งเล่าอะไรเรื่อยเปื่อยยังงี้แหละ
เพียงแต่ว่าไม่ต้องไปเขียนอะไรจริงจังอย่างที่เคยเป็น (คนดูก็เสือกเชียร์ เลยไปกันใหญ่)

เพิ่งเคยใช้ระบบข่าว ที่เอามาแปลงเป็นบล็อกแบบนี้
คิดว่าระบบมันน่าจะใช้ได้นะ เพราะเท่าที่ดูมันก็ไม่งงมาก (แต่ก็งงกับศัพท์เฉพาะของระบบมันบ้าง)
ทั้งนี้เป็นเพราะความอยากมีอะไรเป็นของตัวเองไม่ต้องไปพึ่งฝรั่ง
เลยผลออกมามั่วๆ อย่างที่เห็น :05:
Continue reading 003 | กลับมาอีกแล้วว่ะ