หนุงหนิงเลื่อนเก้าอี้หนีบมือตัวเอง

จากทวีตนี้ตะกี้ของ @notsosad

1

2

โลกโซเชียลมันก็เป็นงี้สินะ

เมื่อคืนนั้น ฉันฝันเนิร์ด

(NERD ALERT)

ตอนนี้อยู่สระแก้วครับ มาชาร์จแบตชีวิต ปรากฏว่าเมื่อคืนดันนั่งเฝ้าจอดูแอปเปิลเขาขายของซะงั้น เลยนอนดึกมาก ..นอนดึกไม่พอ ดันฝันสนุกอีก (สนุกแบบเนิร์ดๆ นะ เตือนไว้ก่อน) พอตื่นมาเลยต้องรีบทวีตไว้ก่อน เดี๋ยวลืม แล้วก็ตามฟอร์ม บันทึกไว้เพราะเดี๋ยวทวีตแม่งก็จม (ยากจริงชีวิตกู)


(เผื่อใครไม่เก็ต ลองค้นหาวิดีโอเกี่ยวกะอนุบาลฝันในฝัน อะไรสักอย่าง สตีฟจ็อบส์ร่างยักษ์ก็อยู่ในนั้น)


ความเนิร์ดมาละครับ


อันนี้เจ๋ง พี่เม่นมายืนครีติกหน้าชั้นเลย ว่าถ้าจะมีความสามารถนี้จริง ทวิตเตอร์น่าจะเสียเอกลักษณ์เรื่องความง่ายไป เพราะผู้ใช้ต้องคิดเยอะขึ้นมาก เราเลยอ้อมแอ้มอ้างไปว่า มันก็ควรจะมี default ที่ดีพอ นั่นแปลว่า user ระดับทั่วไปไม่ต้องมานั่งนึกเรื่อง Circles นี้หรอกครับ ก็ใช้ตามปกติไปนั่นแหละ คนที่จะนึกน่าจะเป็นทวิตเตอร์ของแบรนด์มากกว่าที่จะเลือกเจาะจงว่าจะให้ข้อความนี้ส่งถึงใคร
นอกจากนี้แล้วยังมีฟีเจอร์ที่ไม่ได้ทวีตอีกแต่มันต่อเนื่องจากข้อนี้ เช่น ระบบกึ่งบังคับให้ผู้ใช้ใส่ profile ของตัวเองให้ละเอียดหน่อย เพื่อให้ความสามารถเรื่องการส่งข้อความให้เห็นเฉพาะลิสต์ที่ว่าเนี่ย ส่งไปถึงตัวคนง่ายขึ้น เช่น อาศัยอยู่แถวประเทศไทย (อันนี้ user ไม่ต้องปรับอะไร เพราะเขียน location อยู่แล้ว ยกเว้นพวกเขียนว่า “อยู่กลางใจเทอ” ไรงี้ มึงต้องแก้) หรืออายุ เพศ การศึกษา ฯลฯ สรุปคือลอกความสามารถนี้มาจากเฟซบุ๊ก


อันนี้พี่เม่น(ในฝัน)กับใครอีกคน น่าจะพี่อาท บอกว่าดูแล้วมันส่งเสริมธุรกิจใต้สะดือนะเนี่ย ซึ่งเราว่าจริง และทวิตเตอร์ก็คงไม่แคร์เพราะเป็นช่องทางหารายได้ของเขา แต่สิ่งที่เกิดขึ้นก็คือคนจะเริ่มรู้สึกว่าเออ ข้อความที่ทวีตออกไปเนี่ยมันมีลิขสิทธิ์ มีค่าสมองได้เหมือนกัน เผื่อใช้ในกรณีทวีตข่าว Exclusive หรือบทกวี หรือนิยาย (เคยเห็นที่ไหนไม่รู้แต่งนิยายในทวิตเตอร์เลยเก็บมาฝันเนี่ยแหละ)


ข้อนี้ติ่งเกาหลีหรือคนที่ใช้ทวิตเตอร์ไว้เพื่อแช็ตคุยกันหลายๆ คนเป็นหลัก (แบบเรา) จะสบายใจมาก ที่จริงมีอย่างอื่นอีกนะข้อนี้ แต่ในฝันเราเถียงกันว่าแบบไหนถึงจะดี เช่น ตั้งชื่อแบบ @[…] ซึ่งอย่างหลังนี่เสียพื้นที่ตัวอักษรไปอีกสองตัว ซึ่งไม่พอแน่ แต่ก็มีอีกข้อที่เสนอไปว่า ระบบใหม่ของทวิตเตอร์จะจำ username เป็นเพียง 1 ตัวอักษร (ข้อจำกัด 140 ตัวอักษรนั้นมาจาก SMS ซึ่งเลิกใช้ไปนานมากแล้ว) ดังนั้นถ้าใช้ร่วมกับข้อนี้ก็คงโอเค

ที่จริงมีอีกเยอะมากเลย ไม่รู้ไอเดียมันผุดขึ้นมาตอนหลับได้ไง แล้วทำไมต้องฝันซ้อนฝันด้วย เดาว่าคงเพราะกังวลว่าวันนี้เรานอนน้อย แล้วต้องขับรถไกลๆ กลับกรุงเทพฯ อีกแหงเลย เลยกังวลนิดๆ จนเก็บไปฝัน

จบครับ ไปขี้ละ

How to ดูด RSS Feed จาก Twitter Timeline ของ Who ก็ได้

อันนี้เพิ่งรู้จริงๆ เป็นความรู้ใหม่หลังจากใช้ทวิตเตอร์มาตั้งหลายปี เลยขอจดไว้หน่อย เนี่ย เป็นลิงก์เอาไว้ดูด RSS Feed ของไทม์ไลน์ทวิตเตอร์เราทั้งหมด รวมถึงที่เมนชั่นตอบชาวบ้านเขาได้ด้วย!

https://twitter.com/statuses/user_timeline/iannnnn.rss

เอาไปเปลี่ยนตรง “iannnnn” เป็นชื่อทวิตเตอร์แอคเคาต์ของใครก็ได้ (ที่ไม่ Protected) เท่านั้นแหละจบเลย อ่านง่าย ดูดคล่อง เอาไปทำอะไรต่อก็ได้ เช่น จะเก็บข้อความที่เราทวีตไว้ทุกอันตลอดกาล (ไม่ใช่ขี้เหนียว หยิบมาแสดงแค่ 3200 ข้อความล่าสุดเท่านั้น)
ทีนี้ก็ค่อยไปหาเครื่องมือแปลง RSS Feed เป็นสิ่งอื่นๆ แทน เช่น เก็บใน Google Spreadsheets หรือ Dropbox หรือ Evernote หรืออะไรอีกล่ะ ที่มันจะไม่เจ๊งง่ายๆ น่ะ ถ้านึกไม่ออก ลองใช้บริการของ IFTTT.com จ้ะ

ป.ล.
เนื่องจากทวิตเตอร์มันขี้เหนียวขึ้นทุกที ทุกที และ API ยิ่งออกใหม่ยิ่งดิ่งเหว ดังนั้นไอ้เจ้า Timeline Feed นี่มันจะลบทิ้งเมื่อไหร่ก็ย่อมได้ (แบบตอนที่ Facebook แม่งลบ Note Feed ตอนนั้นเคืองมาก) ขอภาวนาให้บริษัทมันลืมลบซะทีเถอะ เพี้ยง!

ป.อ.
มีคนบอกว่า RSS Feed ตายแล้ว .. บอกมาห้าหกปีแล้ว แต่วันนี้เราก็ยังใช้มันอยู่นะ แต่อีคนที่บอกนี่ต้องไปไล่ล็อบบี้ชาวบ้านให้เลิกใช้แน่เลย กันตัวเองหน้าแตกงี้

ป.ฮ.
เมื่อวานไปบาร์แคมป์บางเขนมาครับ สนุกดี ถึงจะไปแย่งพิซซ่าตอนเลิกงานไม่ทัน (ซึ่งเคืองมาก โดยเฉพาะตอนเหลือบไปเห็นอีเด็กที่ถือในมือสองชิ้นแล้วยังมาหยิบขนมปังกระเทียมที่เหลือก้นกล่องตัดหน้ากูอีก สรุปว่าเดินไปเทโค้กแก้วนึงแล้วแว้นขี่ฝ่าฝนกลับบ้านเลย) — (เฮ้ย เมื่อกี้วงเล็บแน่เรอะ) — แต่อยู่ดีๆ ก็ได้พูดห้องใหญ่แบบเผาสไลด์โคตรสด (อัปไว้ที่นี่) ก็มันส์ดี ขอบคุณนะครับ

บล็อกเกอร์รับตังค์รีวิวอวยสินค้า?

เมื่อวานลองเขียนบล็อกด้วยการทวีตไปก่อน แล้วนึกได้ว่าเออ เอามารวมใส่บล็อกก็อ่านง่ายดีนะ เลยไปใช้บริการรวมห่อทวีตจาก Storify ก็สะดวกดี ลากๆ แปะได้เลย วันนี้เลยลองทำอีกทีครับ (แก้ไขเพิ่ม: ตอนนี้ WordPress มันแปะ Twitter ได้แล้วเลยเอามาใส่ตรงๆ เลย) แต่เป็นเรื่องการรีวิวอวยละกันนะ

ถึงเราจะไม่ได้เป็นบล็อกเกอร์สายไอที หรือแม้แต่สายอะไรก็ตาม (ใครกำหนดว่าต้องมีสายวะ อยากจะล้มโต๊ะให้ทั่ว) แต่ก็ยอมรับว่าการที่มีคนตามในทวิตเตอร์ตั้งสองหมื่นกว่าๆ นี่ ถึงผมจะไม่ได้สนใจมันนัก (คือเยอะก็ดี รู้สึกลำพองและหยิ่งยโสได้เหมือนกัน) แต่นักการตลาดซึ่งเชี่ยวเรื่องนี้กว่าเรา เขาคงมองเห็นความสำคัญของตัวเลขนี้ เราจึงเป็นใครสักคนที่น่าเรียกไปออกงาน เผื่อจะกลับมาเขียนอวยให้เขาได้ผลประโยชน์ไปบ้าง ซึ่งถึงผมจะไม่ได้เป็นบล็อกเกอร์ที่ขยันเขียนอะไรแนวนั้น (บล็อกกูก็มีแต่เรื่องกูสิ จะมีโฆษณาทำไม) แต่ก็ไม่ได้รังเกียจ เพราะถ้าเป็นสิ่งที่ตัวเองสนใจ ก็อยากไป อยากรู้อยากเห็นตามประสาเนิร์ดๆ น่ะครับ

ทีนี้เรื่องมันเกิดเพราะตะกี้อพอดีไปอ่านบล็อกอะไรสักบล็อกนี่แหละ มีใครสักคนในทวิตเตอร์ทวีตมา (นี่ก็จำไมได้เช่นกัน ปลาทองมากเลยกู ใครจำได้ช่วยแปะลิงก์ทีนะครับ) ประมาณว่าเขาโดนเจ้าของบล็อกพาดพิงว่ารับทรัพย์มาเขียนอวย เลยขอคอมเมนต์แก้ต่างหน่อย ..แล้วเลยนึกได้ว่าเออ เราก็เคยไปโฉบๆ กะพวกงานเปิดตัวอะไรที่มีการเชิญบล็อกเกอร์ไปร่วมด้วยนี่นา แล้วคนที่ไม่เคยไปเขาจะรู้ไหมว่าที่จริงมันเป็นไง

เชิญอ่านครับ..


(แหม แซะนิดแซะหน่อยล่ะไวเชียว)

:52:

เรื่องผีเรื่องที่ 3 ที่เจอในชีวิต ที่ศาลาริมสระแก้ว

หลังจากเรื่องการเมืองช่วงหัวค่ำที่สุดจะคึกคักในช่วงหัวค่ำคืนนี้ ในไทม์ไลน์ก็มีเรื่องผีมาต่อกันยันดึกดื่นเลยครับ ผมเลยไปผสมโรงด้วยการเล่าเรื่องที่ตัวเองเจอมาบ้าง อันนี้บอกไว้ก่อนว่าไม่ค่อยน่ากลัวนะ แต่ใครที่เคยพบอะไรแบบนี้มาก็จะเข้าใจดีเลยครับว่า .. แม่งต้องเจออ้ะ ไม่งั้นนึกภาพไม่ออกจริงๆ

อ้อ ผมดึงข้อความมาจากทวิตเตอร์ ไม่รู้บริการ Storify นี่มันจะให้เราใช้ฟรีไปยาวนานขนาดไหน หรือเว็บมันจะเพี้ยนจนดึงมาแปะแล้วพิกลพิการแค่ไหน ก็เอาเป็นว่าถ้าอ่านไม่สะดวกหรือโหลดไม่ขึ้นก็จิ้มไปดูเต็มๆ ในนี้เอานะครับ: Storify

//แก้ไข 14 มิ.ย.
Storify มันเน่าๆ เลยเอาลิงก์มาใส่ตรงๆ เลย แต่ที่เหลือยังโหลดไม่ขึ้นแฮะ
แจ้งไปละ เดี๋ยวเขาคงแก้ แล้วจะแก้ตามให้ครบครับ http://storify.com/iannnnn/3

ป.ล.
ติดไว้อีก 2 เรื่อง ไว้หาโอกาสเล่าคราวหน้าเด้อ